လူအများရှေ့တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ဤအခိုက်အတန့်တွင်...

ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းလုံးရှိ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေသူအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။

လူအများစုက ရှုအန်းသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို အနိုင်ယူနိုင်သည့်တိုင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုဆင်နွှဲရမည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းက ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်သို့ လွင့်စင်သွားအောင် ထိုးကြိတ်လိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမှ တွေးထင်ထားကြမည်မဟုတ်ချေ။

ထိုအချိန်မှာပင်...

ကောင်းကင်ယံမှ ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဓားကျင့်ကြံသူ၊ မင်း ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်"

...

ထိုသို့ပြောရင်း လက်သီးကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်း ကြေမွသွားသော ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် ရုတ်တရက် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ယခင်က ငြိမ်သက်နေသော သမုဒ္ဒရာသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီးနောက် ပင်လယ်ရေမျက်နှာပြင်သည် လျင်မြန်စွာ မြင့်တက်လာကာ အလွန်ကြီးမားသော လှိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

များပြားလှသော ပင်လယ်ရေထုသည် အရူးအမူး မြင့်တက်လာပြီး ဧရာမလှိုင်းကြီးထဲသို့ အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။ ရေများ အလွန်အကျွံ ဆုတ်ခွာသွားမှုကြောင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်၏ နေရာအတော်များများပင် ပေါ်လာသည်။

မကြာမီမှာပင် လှိုင်းကြီးသည် မီတာရာပေါင်းများစွာ မြင့်တက်လာပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် ထိုလှိုင်းထိပ်ပေါ်တွင်ရပ်ကာ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အပြုံးဖြင့် ရွှယ်အန်းကို ကြည့်နေသည်။

"ဓားကျင့်ကြံသူ၊ မင်းက သိပ်ကိုအားကြီးပေမယ့် အခု ငါ့အမိန့်တစ်ခွန်းတည်းနဲ့ ဒီကျွန်းနိုင်ငံတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီး အထဲမှာရှိတဲ့ သာမန်လူသားအားလုံး ငါနဲ့အတူ မြှုပ်နှံခံရလိမ့်မယ်၊ ဟားဟားဟား... အဲဒီအခါကျ မင်းဘယ်လိုလုပ်မလဲဆိုတာ ငါသိချင်သေးတယ်"

ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် တဟားဟားရယ်မောလိုက်သည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီး ဘေးသို့ခြေတစ်လှမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသဘောပဲ"

ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ရယ်သံသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ငါပြောတာက... မင်းသဘောပဲလို့"

"မင်း... မင်းက ငါဒီကျွန်းနိုင်ငံကို တကယ်ဖျက်ဆီးပစ်မှာကို မကြောက်ဘူးလား"

ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် အံ့ဩခြင်းနှင့် မသေချာခြင်းများ ရောထွေးနေသော အကြည့်ဖြင့် ရွှယ်အန်းကို မေးလိုက်သည်။

သူသည် မူလက ရွှယ်အန်းအား ဤကျွန်းနိုင်ငံ၏ နေထိုင်သူများကို ကယ်တင်ရန်လာသော ဖြောင့်မတ်သည့် ဓားကျင့်ကြံသူဟု ထင်မှတ်ကာ ခြိမ်းခြောက်ရန် တမင်အသုံးချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူအံ့ဩသွားသည်မှာ ရွှယ်အန်းသည် ထိုကိစ္စကို လုံးဝဂရုမစိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်း ဒီကျွန်းနိုင်ငံကို ဖျက်ဆီးတာဖြစ်ဖြစ်၊ မဖျက်ဆီးတာဖြစ်ဖြစ် ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းက သေရတော့မှာပဲလေ"

ရွှယ်အန်းက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါနဲ့ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေလား၊ ငါက ဒီကျွန်းနိုင်ငံကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်ခဲ့တာကို ထားလိုက်ဦး၊ မင်းက လူအားလုံးကို တကယ်သတ်ရင်တောင် အဲဒါမင်းလုပ်တာလေ၊ ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ"

"မင်း..."

အဆုံးတွင် ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူစကားမဆုံးမီမှာပင် ရွှယ်အန်းသည် လက်သုံးချောင်းထောင်ပြပြီး စိတ်မရှည်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချဖို့ အသက်သုံးရှိုက်စာ အချိန်ပေးမယ်၊ အချိန်စေ့တဲ့အထိ မင်းဆုံးဖြတ်ချက်မချရသေးရင် ငါမင်းကို လမ်းဆုံးထိ ပို့ပေးလိုက်မယ်"

"တစ်"

ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာအမူအရာသည် သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွားကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြံစည်နေသည့်အလား ထင်ရသည်။

"နှစ်"

ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် အံကိုကြိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေထောက်အောက်ရှိ ဧရာမလှိုင်းကြီးသည် ကမ်းခြေဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် တိုး၀င်သွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေသူများနှင့် ဂျပန်နိုင်ငံမှ ဒေသခံများအားလုံး လုံးဝထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အထူးသဖြင့် ဂျပန်နိုင်ငံမှ လူများသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် စတင်အော်ဟစ်ငိုယိုနေကြပြီဖြစ်သည်။

တကဲအုချီ ခီရိုခိုလည်း ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခု ပြုံးလိုက်သည်။

သူမ၏ဆရာသည် ဂျပန်နိုင်ငံကို ဘယ်တုန်းကမှ မကြိုက်မှန်း သူမ သိသော်လည်း ဤမျှလောက်အထိ မုန်းတီးလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ။

သို့သော် ဧရာမလှိုင်းကြီးသည် ကမ်းခြေပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင်...

အန်းယန်သည် မကြည့်ရက်နိုင်တော့ဘဲ အော်ခေါ်သည်။

"ယောင်္ကျား"

သူမ၏အသံကိုကြားသောအခါ ရွှယ်အန်း၏ နှုတ်ခမ်းများသည် အနည်းငယ်ကွေးညွတ်သွားပြီး အန်းယန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"သုံး"

ထိုစကားလုံးနှင့်အတူ ရွှယ်အန်းသည် ရုတ်တရက်ဆိုသလို ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ဘေးသို့ရောက်ရှိသွားပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်သည်။

ဘန်း

ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် မထင်မှတ်ထားသောကြောင့် အဝေးသို့လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ကျန်ရှိနေသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခြမ်းသည်လည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။

ထို့နောက် ပင်လယ်နတ်ဘုရားမှာ အော်ဟစ်လာသည်။

"ဓားကျင့်ကြံသူ၊ မင် းဝင်မပါဘူးလို့ ပြောခဲ့တာမလား"

ရွှယ်အန်းသည် သူ၏လက်သီးကို ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ဇနီးက ငါ့ကို ဝင်ပါစေချင်တယ် ဒါကြောင့် ငါဝင်ပါရမှာပေါ့၊ ပြီးတော့ ငါဒီကျွန်းနိုင်ငံကို မကြိုက်ပေမယ့် မင်းတို့လို နတ်ဆိုးတွေ သတ်ဖြတ်တာကိုတော့ ရပ်မကြည့်နိုင်ဘူး"

"ဟား အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ ဧရာမလှိုင်ကြီးက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ၊ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး၊ မင်းက ဒီကျွန်းနိုင်ငံ မင်းမျက်စိရှေ့မှာ ပျက်စီးသွားတာကို ကြည့်နေရုံပဲတက်နိုင်တော့မှာကွ"

ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် တဟားဟားရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ပုံရိပ်သည် လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။

အမှန်ပင်...

ဧရာမလှိုင်းကြီးသည် ပြိုကျလာပြီး အဆုံးမဲ့သော ပင်လယ်ရေထုကြီးသာ ကျလာပါက ဂျပန်နိုင်ငံတစ်ခုလုံး အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကြေမွသွားပေလိမ့်မည်။

ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေသူအားလုံး အသက်ရှုအောင့်ထားမိကြပြီး အချို့မှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မကြည့်ရက်နိုင်စွာ မျက်နှာလွှဲလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် တိုးဝင်လာသော လှိုင်းလုံးကြီးရှေ့တွင် ရပ်ကာ စကားတစ်ခွန်းမဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကင်မရာမှတစ်ဆင့် လူအများအပြား ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုနေရာတွင် မိုးထိုးနေသော လှိုင်းကြီးကို ရင်ဆိုင်လျက် လက်နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေသော ရွှယ်အန်း၏ပုံရိပ်မှာ သေးငယ်သော်လည်း သူ၏ယုံကြည်ချက်ရှိစွာ ရပ်တည်ဟန်သည် လူအများအပြားကို စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

"ယောင်္ကျား"

အန်းယန်သည် စိုးရိမ်တကြီး ပြေးလာပြီး ရွှယ်အန်းနှင့် အတူရပ်လိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းသည် သူမဘက်လှည့်ကာ ပြုံးပြပြီးနောက် ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

"ယန်အာ၊ ရေနဲ့ ကစားဖူးလား"

"ဟင်?"

"မင်း ယောင်္ကျားက ဒီနေ့ မင်းအတွက် ရေဘောလုံးတစ်လုံး လုပ်ပေးမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး ရွှယ်အန်းသည် သူ၏လက်ကိုညွှန်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ပြိုကွဲစေ"

ရွှယ်အန်း၏အမိန့်နှင့်အတူ ကောင်းကင်ကိုဖုံးလွှမ်းနေသော လှိုင်းကြီးသည် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ပြိုကွဲသွားပြီး အတိုင်းအဆမဲ့သော ပင်လယ်ရေများသည် အောက်သို့ သွန်ကျလာတော့သည်။

သို့သော် သူငည် လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံဖြင့် လေထဲတွင် ပြီးပြည့်စုံသော စက်ဝိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"စုစည်း"

သွန်ကျလာသော ရေများသည် ထိုစက်ဝိုင်းထဲသို့ အရူးအမူး စီးဝင်သွားသည်။

စက်ဝိုင်းသည် အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော ပင်လယ်ရေများကို ဆွဲသွင်းသော်လည်း ပြည့်မသွားဘဲ ၎င်း၏ဗဟိုတွင် တလက်လက်တောက်ပနေသော အလင်းစက်တစ်ခုအဖြစ် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပင်လယ်ရေအားလုံးသည် စက်ဝိုင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက် ဘတ်စကတ်ဘောအရွယ် ရေဘောလုံးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ထိုရေဘောလုံးသည် ကောင်းကင်မှ ကြယ်ရောင်များ ရောင်ပြန်ဟပ်ကာ စိန်တစ်ပွင့်ပမာ တလက်လက်တောက်ပနေသည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများ ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆို သူသည် ထိုရေဘောလုံးထဲတွင် ပါဝင်နေသော အစွမ်းထက်သည့် စွမ်းအားကို ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် တန်ချိန်သောင်းပေါင်းများစွာရှိသော ပင်လယ်ရေကို ဘတ်စကတ်ဘောတစ်လုံးအရွယ်သို့ ဖိသိပ်လိုက်ခြင်းနှင့် ညီမျှသောကြောင့် ၎င်း၏အလေးချိန်နှင့် သိပ်သည်းဆကို စိတ်ကူးကြည့်ရုံဖြင့်သိနိုင်သည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် ရေကို ဤမျှကျွမ်းကျင်စွာ မထိန်းချုပ်နိုင်ပေ။

ရွှယ်အန်းသည် ရေဘောလုံးကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ကာ အဝေးရှိ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ပစ္စည်းပဲ၊ အခု ငါမင်းကို ပြန်ပေးလိုက်မယ်"

ထိုစကားများနှင့်အတူ ရွှယ်အန်းသည် သူ၏လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်ရာ ရေဘောလုံးသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရားဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပျံသန်းသွားသည်။

"မဖြစ်..."

ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ စကားသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့မြန်သော ရေဘောလုံးနှင့် ထိမှန်သွားသောကြောင့် ပြတ်တောက်သွားသည်။

ဧရာမပေါက်ကွဲမှုကြီးတစ်ခုမှာ မြန်ဆန်စွာ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် အော်သံပင် မထွက်နိုင်ဘဲ ကြေမွကာ လွင့်စင်သွားသည်။

ပင်လယ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည့်တိုင်အောင် ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ဆဲဖြစ်ပြီးနောက် သူ၏ပုံသဏ္ဌာန်သည် အမှုန်အမွှားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရေဘောလုံးသလည်း ပေါက်ကွဲသွားကာ မရေမတွက်နိုင်သော ပင်လယ်ရေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး အောက်ရှိတစ်ဝက်တစ်ပျက် ခြောက်သွေ့နေသော သမုဒ္ဒရာကို ချက်ချင်း ပြန်လည်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားမှာမူ အရိပ်အယောင်တစ်စပင် မကျန်ခဲ့တော့ပေ။

သူသည် သမုဒ္ဒရာကို စိုးမိုးသော နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်သော်လည်း ရွှယ်အန်း၏ ရိုးရှင်းကြမ်းတမ်းသော တိုက်ခိုက်မှုအောက်တွင် ရက်စက်စွာ ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။

ပင်လယ်နတ်ဘုရားတစ်ပါးမှာ အဆုံးတွင် ပင်လယ်ရေအောက်၌ အဆုံးသတ်သွားခဲ့ရခြင်းမှာ ကံကြမ္မာ၏ ပြက်ရယ်ပြုမှုတစ်ခုအလားထင်ရသည်။

လေများမှာ ငြိမ်သက်နေပြီး လှိုင်းများ ငြိမ်သက်သွားသောအခါ...

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေသော ပရိသတ်များဖြစ်စေ၊ နေရာတွင်ရှိနေသော လူများဖြစ်စေ၊ အားလုံးသည် လေထဲရှိ ထိုပုံရိပ်ကို ကြောင်ငေးကြည့်နေကြသည်။

ရွှယ်အန်းမှာမူ လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး အန်းယန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ယန်အာ၊ ကိုယ် ခုနက ကြည့်ကောင်းရဲ့လား?"

သူ၏ဤအပြုံးကို ကင်မရာမှ ဖမ်းယူလိုက်ပြီး ထုတ်လွှင့်မှုအား ကြည့်ရှုနေသော ကြည့်ရှုသူအားလုံးထံသို့ ပြသလိုက်သည်။

ဤသို့သော ကြင်နာယုယပြီး ရွှင်လန်းသော အပြုံးမျိုးသည် အမျိုးသမီးများစွာ၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်သွားစေခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှယ်အန်း၏ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို လူအများရှေ့တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်းသည် သူ့ခေတ်သူ့အခါတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးဂုဏ်ပုဒ်ကို ပိုင်ဆိုင်သူဖြစ်သွားစေပြီး သူ့အမည်မှာ လုံးဝခိုင်မာသွားခဲ့သည်။