သတင်းကောင်း၊ ဆုတောင်း၊ ကျပန်းတာဝန်

ကျန်းကျဲ့၏ မိသားစုက ဝမ်းသာပီတိဖြစ်နေကြသည်။ ရိုးရှင်းသော ဟင်းလျာများပင်လျှင် အရသာပိုရှိနေလေ သည်။

ရှောင်ကားက အကြောင်းရင်းကို နားမလည်သော်လည်း သူ ဗိုက်ပူလာသည်အထိ စားခွင့်ရသည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် ကျောင်းသားများက ရမှတ်များမေးမြန်းရန် ကျန်းကျဲ့ကို ဆက်တိုက် ဖုန်းခေါ်ကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ၏အခန်းထဲတွင် ဖုန်းဖြေနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံ ဧည့်ခန်းထဲတွင် မိဘများ စကားပြောနေသံကို ကြားရသည်။

သူက ဖုန်းကို ကိုင်ထားပြီး အတန်းဖော်များနှင့် အပြန်အလှန် ဆုတောင်းပေးကြ သည်။ အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ရှောင်ကား၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးသည်။

ရှောင်ကားက ဗိုက်ပြည့်ပြီးနောက် ခဏတဖြုတ်အိပ်ပျော်နေသည်။ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်နှင့် ကျန်းကျဲ့က နှိုးလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့ ဖုန်းပြောပြီးနောက် သူ့ဖုန်းမှာ ပူနေသည်။

သူက သူ့အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် ဖျော်လိုက်သည်။

အဖေက ဖုန်းဖြင့် သူငယ်ချင်းတစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေသည်။ “...မင်းရဲ့ ရှောင်ကျွင်းက ပိုတော်တယ်ကွာ။ ငါ့သားက ရလဒ်မကောင်းတော့ အနုပညာမေဂျာ ပဲ လျှောက် နိုင်တော့မှာ ...”

ကျန်းကျဲ့က ရေခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း အဖေ့ ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းယီက ညည်းညူနေသော်လည်း သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

ရှုလီက လက်ပြလိုက်ပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ဆက်နားမထောင်ရန် သတိ ပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ၏ ဖုန်းထပ်မြည်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ အပြင်ထွက် သွားသောအခါ အစ်မလျောင်၏ ဖုန်းဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“ကျန်းကျဲ့၊ နင် ဒီနေ့ ရလဒ်စစ်လို့ရပြီ၊ နင် စစ်ကြည့်ပြီးပြီလား”

ကျန်းကျဲ့က သူ၏ ရလဒ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

အစ်မလျောင် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားကာ “တကယ်လား။ အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ငါ ပါတီ ပွဲလုပ်ပြီး ဂုဏ်ပြုပေးရမလား”

ကျန်းကျဲ့က “အစ်မ ဟိုတယ်မှာ နေနေတာဆိုတော့ အလုပ်တွေ အများကြီးရှိမယ် ထင်တယ်။အစ်မ အားတဲ့အချိန်ကျမှ ပြောကြတာပေါ့ ” ဟု ပြောသည်။ သူက အစ်မလျောင်၏ ဘဝသည် သူမ ဖော်ပြသလောက် မလွယ်ကူကြောင်း မပွင့်တပွင့် သိလိုက်သည်။

အစ်မလျောင်က “ဒီလောက် ဂရုစိုက်တာလား။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ပန်းချီကိစ္စကို အလျင်မလိုပါဘူး၊ ကောလိပ် တက်ရင် မိဘတွေနဲ့ အတူရှိချိန် နည်းသွားပြီ၊ မိဘတွေနဲ့ ကောင်းကောင်း ဂုဏ်ပြုသင့်တယ် ” ဟု ပြောသည်။ သူမက အစ်မကြီးတစ်ယောက်လို ဂရုတစိုက် မှာကြားသည်။ ဤသည်က ကျန်းကျဲ့ကို သူမ၏ အခြားမျက်နှာတစ်ဖက် ကို မြင်စေသည်။

ဖုန်းပြောပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့က ပုံကြမ်းစာအုပ်ပေါ်တွင် စိတ်ထဲပေါ်ရာကို ဆွဲနေသည်။

သူသည် ယခင်ဘဝက အတွေ့အကြုံများကို ပြန်တွေးမိ၏။

ယခင်ဘဝက သူ၏ ရလဒ်မကောင်းခဲ့ပေ။ ယခုမူ သူက ကံကြမ္မာကို ကိုယ်တိုင် ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ဤ စိတ်ကျေနပ်မှုနှင့် အောင်မြင်မှုခံစားချက်က စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရပေ။

သူက ရုတ်တရက် ဆရာမ မြောင် ကို သွားကြည့်သင့်သည်ဟု သတိရသည်။ ဆရာမ မြောင်က ဆေးရုံတွင် နေ နေဆဲဖြစ်သည်။

စာမေးပွဲပြီးနောက် သူက ဆရာမ မြောင် ကို သွားကြည့်ရန် အချိန်ဖဲ့ယူခဲ့သည်။

ဤ အဘွား က သူ့ကို လမ်းညွှန်မှုများစွာ ပေးခဲ့ပြီး သတင်းကောင်းကို သူမကို ပြောပြသင့်ပေ သည်။

သူက ဖုန်းကို ယူပြီး ဆရာမ မြောင် ၏ နံပါတ်ကို ခေါ်ရန် ပြင်နေစဉ် ဧည့်ခန်းထဲမှ အိမ်ဖုန် မြည်လာသည်။

ကျန်းယီ ဖုန်းကို ကိုင်လိုက်၏။

ကျန်းကျဲ့က သူငယ်ချင်းတစ်ဦး ထပ်ဖုန်းခေါ်သည်ဟု ထင်သော်လည်း အမေ က လာပြီး ဧည့်ခန်းသို့ လာရန် အမူအရာပြသည်။

သူမက ကျန်းကျဲ့ကို တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ “သား အဖေ အဲဒီလူနဲ့ စကားပြောတာကို အမေကြားတယ်။ အဲဒီလူက ဝင်ခွင့်ရုံးက ဖြစ်ပုံရတယ်”

ကျန်းကျဲ့က “သူတို့ ဘာလို့ ဖုန်းခေါ်တာလဲ။ ဝင်ခွင့်က ဒီလောက် မြန်မြန် မလုပ်သေးဘူး မဟုတ်လား” ဟု မေးသည်။

“...ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်တော် တို့ တိုင်ပင်လိုက်ပါဦးမယ်” ကျန်းယီက ဖုန်းချလိုက်ပြီး မူလ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူက ကျန်းကျဲ့ကို “ရှောင်ကျဲ့၊ မင်းနဲ့ တိုင်ပင်စရာ တစ်ခုရှိတယ်။

ခုနက လူတစ်ယောက်က ဖုန်းဆက်လာတယ်။ သူက ဝင်ခွင့်ရုံးကနေ သတင်းရတယ်လို့ ပြောတယ်။ မင်းရဲ့ ရမှတ်က ချင်းဟွာအနုပညာအကယ်ဒမီရဲ့ ဝင်ခွင့်ရမှတ်အဆင့်မှာ ရှိနေတယ်တဲ့”

ကျန်းကျဲ့က သံသယဝင်သည်။ “သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ဘယ်လို သိတာလဲ”

ရှုလီက “အမေ ခုနက ကြားတာ အဲဒီလူက ဝင်ခွင့်ရုံးက မဟုတ်ဘူးလား” ဟု မေးသည်။

ကျန်းယီက “စိတ်မပူကြနဲ့။ ဖုန်းဆက်တဲ့လူက ဝင်ခွင့်ရုံးနဲ့ ဆက်ဆံရေးရှိတယ်လို့ ပြောတယ်။ တက္ကသိုလ်တွေနဲ့ ချိတ်ဆက်နိုင်တယ်တဲ့။

သူ့ရဲ့ရည်ရွယ်ချက်က ငါတို့ ပိုက်ဆံအနည်းငယ် သုံးပြီး ရှောင်ကျဲ့ကို ပထမဆုံး ရွေးချယ်ထားတဲ့ကျောင်းကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ ဆန္ဒရှိမရှိ မေးတာ” ဟု ပြောသည်။

“ဒီလူက လူလိမ် မဟုတ်လား” ရှုလီက ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့လည်း ဤကိစ္စက လိမ်လည်မှုဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်သည်။ ဤ လိမ်လည်မှုက ချင်းဟွာအနုပညာအကယ်ဒမီကို မည်မျှ အထင်သေးသည်ကို ပြသနေသည်။ ထိုခေတ်က လိမ်လည်သူများသည် ဤမျှ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေပြီလား။ သူက ရမှတ်စစ်ဆေးပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ရှာတွေ့သည်။

“အမေ လည်း ပြဿနာရှိတယ်လို့ ထင်တယ်” ရှုလီက ပြောသည်။

“အဲဒီလူက အမှတ် ၇ အထက်တန်းကျောင်းကနေ ရှောင်ကျဲ့ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို ရတယ်လို့ ပြောတယ်” ကျန်းယီလည်း စကားများ ရှုပ်ထွေးလာသည်။

“ကျောင်းကို ဖုန်းဆက်ပြီး အတည်ပြုသင့်လား”

ကျန်းယီ ခေါင်းခါကာ “ဒီလိုကိစ္စမျိုး အပြင်ကို မပျံ့ သင့်ဘူး”

ကျန်းကျဲ့က သူ၏ အမြင်ကို ပြောရန် ပြင်နေစဉ် စနစ်၏ သတိပေးချက်အသံကို ကြားလိုက်သည်။

သူက စနစ်စာမျက်နှာကို တိတ်တိတ်လေး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

ပိုင်ရှင်က ကျပန်းတာဝန်တစ်ခုကို စတင်လိုက်ပါသည်။ သွေးဆောင်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ သင် ဘာကို ရွေးချယ်မည်နည်း။

ဤကိစ္စအတွက် ပိုင်ရှင်၏ ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ပါ။

၁။ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ယုံကြည်ပါ။ (သတိပေးချက်၊ ထောင်ချောက်ထဲသို့ ကျရောက်နိုင်ခြေ အလွန်များပါသည်။)

၂။ မယုံပါနှင့်၊ လျစ်လျူရှုလိုက်ပါ။

၃။ ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ပါ။

ပိုင်ရှင်၏ ရွေးချယ်မှုအပေါ် မူတည်၍ စနစ်က ကွဲပြားသောတာဝန်များ ကို စတင်မည်ဖြစ်ပြီး တာဝန်ပြီးမြောက် မှုအပေါ် မူတည်၍ ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်မည်။

ကျန်းကျဲ့က စနစ်၏ တာဝန်သတိပေးချက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် ဝင်ခွင့်ရ မည်ဟု ပြောသောလူက လိမ်လည်သူသာမက ထောင်ချောက်ကိုလည်း ထောင်ထားနိုင်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ထွက်လာသည်။ ဤလူက လိမ်လည်ရုံသာမက တက္ကသိုလ်ဝင်တန်းနှင့် ဝင်ခွင့်ကိုပါ အသုံးချသည်။

သူက မည်သူ့ကို စိတ်ဆိုးစေခဲ့ပါသနည်း။ တစ်ဖက်က သူ့ကို ဤမျှ တိကျသော အကွက်ကို ချထားခြင်းပင် ။

ကျန်းကျဲ့က သူ့ကိုယ်သူ စဉ်းစားသည်။ သူနှင့် ဤမျှ ရန်ငြိုးကြီးသောသူ မရှိသကဲ့သို့ပင်။

မမှန်ပေ။ သူက လူတစ်ဦးကို သတိရလိုက်သည် - သူဌေးဝေ့ ။

သူက အစ်မလျောင်၏ သတိပေးချက်ကို သတိရပြီး ဤကိစ္စက သူဌေးဝေ့ နှင့် ဆက်စပ်နိုင်သည်ကို နားလည်လိုက်သည်။

သူက သာမန်ကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်ပါက သံသယရှိသော်လည်း ဤဖုန်းကို လျစ်လျူရှုရုံသာဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း စနစ်၏ သတိပေးချက်ကြောင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရမည်။

သူက ချက်ချင်း ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

စနစ်က သတိပေးချက် ပေါ်လာသည်။ “ပိုင်ရှင်က ရွေးချယ်မှုပြီးဖြစ်သည်။ အဆင့်များအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပါ။”

စာမျက်နှာပေါ်တွင် စာတစ်စောင် ပေါ်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့က အကြောင်းအရာကို ဖတ်ပြီးနောက် ၎င်းသည် တိုင်ကြားစာဖြစ်သည်ကို သူ သိလိုက်၏။

သူက ဤပုံစံကို ကိုးကား ၍ စာရေးရမည်။

သူက ဤနည်းလမ်းသည် အကျိုးရှိမရှိ မသိသော်လည်း စနစ်က ဤသို့စီစဉ်ထားသဖြင့် လုပ်ရမည်ပင်။

“ရှောင်ကျဲ့၊ မင်း ဘယ်လိုထင်လဲ” ကျန်းယီက သားဖြစ်သူ၏ အမြင်ကို မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က စနစ်တာဝန်ကို အာရုံစိုက်နေသော်လည်း မိဘများ၏ တိုင်ပင်မှုကို နားထောင်နေသည်။

သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ပို၍ ထွက်လာသည်။ ဤ လိမ်လည်သူ၏ နည်းလမ်းက သိပ်မပါးနပ် သော်လည်း သွေးဆောင်မှုမှာ အလွန်ကြီးမားသည်။ ကျောင်းသားနှင့် မိဘများ အလွန် စိတ်ပူပန်နေသော ပြဿနာကို ထိမိသည်။

ဘယ်သူက အကောင်းဆုံး ကျောင်းကို မတက်ချင်မှာလဲ။ ရမှတ်အနည်းငယ်လေးကြောင့် အခွင့်အရေးကို ဆုံးရှုံးရခြင်းက မည်မျှ ဝမ်းနည်းစရာကောင်းသနည်း။ ထို့ပြင် ထိုကဲ့သို့သော ကောလာဟလများလည်း အမြဲရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ မိဘများ တွန့်ဆုတ်ရသည့် အကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ဤအချိန်တွင် မိဘများ၏ အတွေးကို ဖျက်ဆီးရမည်ကို သိသည်။ “အဖေ၊ အမေ၊ အဖေတို့ ပြောတာ ကို ကျွန်တော် အကုန်ကြားတယ်။

ကျွန်တော့် ရမှတ်နဲ့ ဘယ်ကျောင်းကို တက်ရမလဲဆိုတာ လျှောက်လွှာတင် လိုက်ပါ့မယ်။

ကျွန်တော်တို့ ဒီလူက လူလိမ် မဟုတ်ဘူးလို့ ယူဆလိုက်ရအောင်။ အဲဒီ အခွင့်အရေးက ဘယ်လောက်ပဲ ဆွဲဆောင်မှုရှိရှိ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပိုင် မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် မယူဘူး။

ဒုတိယအချက်က ဒီလူက လူလိမ်ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ လိမ်လည်မှုခံရပြီး ငွေဆုံးရှုံးမှုသာမကပါဘူး။ ဒီလူကို အနာဂတ်မှာ ဖမ်းမိတဲ့အခါ ဒီကိစ္စက ကျွန်တော့်ရဲ့ မှတ်တမ်းထဲမှာ အမည်းစက်ဖြစ်လာမှာလား”

သူ၏ ဆန်းစစ်ချက်က မိဘများကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

၎င်းက သူတို့ အများဆုံး စိတ်ပူပန်သော ပြဿနာလည်းဖြစ်သည်။

ကျန်းယီက “မင်းပြောတာ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ဒီကိစ္စကို ငါတို့ မစဉ်းစားတော့ဘူး” ဟု ပြောသည်။

ရှုလီကလည်း “ရှောင်ကျဲ့ရဲ့ ရမှတ်က မနည်းပါဘူး၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ကျောင်းတက်ဖို့ နေရာ သေချာပေါက် ရှိပါတယ်လေ ” ဟု ပြောသည်။

ဇနီးမောင်နှံတို့က အချင်းချင်း ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့လည်း စိတ်သက်သာ သွားကာ “ဒီ လူလိမ်က တကယ်ကို မုန်းစရာပဲ။ ကျွန်တော် တို့ မိသားစု ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင်ရှိနေတာကို သူ့ရဲ့ ဖုန်းတစ်ချက်ကြောင့် စိတ်မအီမသာဖြစ်သွားတယ်”

“ထားလိုက်ပါတော့၊ သူ့အကြောင်း မပြောတော့ဘူး” ရှုလီက ကျန်းကျဲ့ကို နှစ်သိမ့်ပေး သည်။

“ထားလိုက်မယ်ဟုတ် လား။ ဒါဆို သူက လွတ် သွားမှာပေါ့” ကျန်းကျဲ့က အေးစက်စွာရယ်မောသည်။

“မင်း ဘာလုပ်ချင်တာလဲ” ကျန်းယီက မေးသည်။

“တိုင်ကြားမှာပေါ့” ကျန်းကျဲ့၏ လေသံမှာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်နေသည်။