မထင်မှတ်ဘဲ ထွက်ပေါ်လာခြင်း၊ မင်းပဲ

အခမ်းအနားကို ဦးဆောင်သူ အဖိုးလုနှင့် ရှေ့နေကျန်းတို့က အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က အခမ်းအနားတွင် ဤသို့ မမျှော်လင့်သောကိစ္စ ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ကြပေ။

သူတို့က သူဌေးဝေ့က စကားပြောရခက်သောပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း သိသည်။

ရှေ့နေက ဥပဒေနှင့် သက်ဆိုင်သော ကိစ္စများကိုသာ တာဝန်ယူသည်။ ပြဿနာတစ်ခုရှိလာသောအခါ အဖိုးလုက ဆုံးဖြတ်ရမည်။

အဖိုးလုကလည်း တစ်ချိန်က ပင်းဟိုင် ကျော်ကြားသူဖြစ်သည်။ သူက အသာ ချောင်းဟန့်ပြီး “သူဌေးဝေ့၊ ပြောပါ” ဟု ပြောသည်။

သူဌေးဝေ့က လူအများဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။ ခဏ စောင့်ပြီး “လေးစားအပ်ပါသော မိတ်ဆွေများခင်ဗျား၊ ယနေ့ ကျွန်တော်တို့က ဆရာမ မြောင် ကို စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် နှုတ်ဆက်ကြရပါပြီ။

ဆရာမ မြောင် ရဲ့ ဖြောင့်မတ်မြင့်မြတ်မှုက ကျွန်တော့်ကို ထပ်မံလှုပ်ခါစေခဲ့ပါတယ်...”

အဖိုးလုက ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ စိတ်မသက်မသာဖြစ်သွားသည်။

လူအများအပြားလည်း ထိုသို့ ခံစားရသည်။ ယခင်က သူတို့က အခြားသူများကို ဤစကားများ ပြောခဲ့ကြသည်။ မည်သည့်အချိန်ကျရင် ငါတို့အလှည့်ရောက်မ လဲ။

ကျန်းကျဲ့က သူဌေးဝေ့သည် ဤသို့သောအချိန်တွင် ဤစကားများ ပြောခြင်းက လူများကို စိတ်ဆိုးစေရုံသာမက သူ့ကို ရည်ရွယ်နေမှန်း သူသိ သည်။

သူက ဘေးတွင်ရှိသော အစ်မလျောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အစ်မလျောင်၏ မျက်ခုံးများက တွန့်ချိုးနေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများကို ကြည့်နေသည်။ အချို့သောလူများ၏ မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းလဲသော်လည်း မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

သူမက ကျန်းကျဲ့ကို တိုးတိုးလေး “ဘာကိစ္စပဲရှိရှိ၊ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ် နဲ့” ဟု ပြောသည်။

“ဆရာမ မြောင် က သူ့ရဲ့ စုဆောင်းမှုအားလုံးကို လှူဒါန်းလိုက်တာကို မြင်တော့ ကျွန်တော် စိတ်ထိခိုက်သွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်” သူဌေးဝေ့က စကားကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ရပ်လိုက်သည်။

လူတိုင်းက သူ့ကို ကြည့်ပြီး ဘာဆက်ပြောမည်ကို သိလိုကြသည်။

“ဆရာမ မြောင် ရဲ့ ပစ္စည်းတွေ လျော့နေတာလား။ ပျောက်သွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ခိုးယူခံရတာလား” သူဌေးဝေ့၏ စကားများက အံ့အားသင့်စရာဖြစ်နေ သည်။

အဖိုးလု၏ မျက်နှာက မကောင်းပေ။ “မင်း ဒါ ဘာအဓိပ္ပါယ် လဲ”

“ကျွန်တော် ဘာမှ မဆိုလိုပါ ဘူး” သူဌေးဝေ့က ပြောသည်။ “ဆရာမ မြောင် က ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်ဇနီးကို မိတ်ဆက်ပေးခဲ့တဲ့ သူပါ။ ကျွန်တော်တို့ မကြာခဏ ဆရာမကို လာတွေ့တယ်။ ဆရာမ မြောင် က ကျွန်တော်တို့ကို သူ့အကြောင်း ပြောပြပြီး သူ စုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြလေ့ရှိတယ်။”

“ဆရာမ မြောင် ရဲ့ စုဆောင်းမှုအချို့ဟာ လှူဒါန်းစာရင်းထဲမှာ မပါဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်။ ပျောက်သွားတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်က ယူသွားတာလား”

လူအများအပြားက တိုးတိုးလေး ပြောဆိုလာကြသည်။

အဖိုးလုက သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာထိခိုက်သည်ဟု ခံစားရပြီး စိတ်ဆိုးသွားသည်။ ရှေ့နေက ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေသောကြောင့် “သူဌေးဝေ့၊ မင်း တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်တော့” ဟု ပြောသည်။

သူဌေးဝေ့က “ကျွန်တော် ဆရာမ မြောင် ကိုယ်တိုင် ဆွဲထားတဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို တွေ့ဖူးတယ်။ အဲဒီထဲမှာ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံက နာမည်ကြီး အနုပညာရှင်တွေရဲ့ လက်ရာမူကြမ်းများစွာ ပါဝင်ပြီး အလွန်တန်ဖိုးရှိတဲ့ အနုပညာလက်ရာတစ်ခုပေါ့ ။ ဒါ့အပြင် လှူဒါန်းထားတဲ့ တံဆိပ်တုံးတွေလည်း အရေအတွက်မမှန်ဘူး။ အချို့က ပျောက်နေတယ်” ဟု ပြောသည်။

ရှေ့နေက တာဝန်ပေးထားသောစာရွက်စာတမ်းများကို ထုတ်ယူပြီး လူအများအား ပြသည်။ “ဆရာမ မြောင် လှူဒါန်းဖို့ စာရင်းထဲမှာ သူဌေးဝေ့ပြောတဲ့ ပစ္စည်းတွေ မပါပါဘူး”

“ဒါဆို ဒီ ပစ္စည်းတွေက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ” သူဌေးဝေ့က ပြောသည်။

အဖိုးလုက “ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ” ဟု မေးသည်။

သူဌေးဝေ့က “ကျွန်တော်က ဆရာမ မြောင် ကို အကြီးအကဲလို သဘောထားတယ်။ ဆရာမ မြောင် မှာ အမွေဆက်ခံသူမရှိဘူး၊ ကျွန်တော်တို့က သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးလိုပဲ။ သူ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေက ဒီလို မသေချာမရေရာဘဲ ပျောက်သွားလို့ မရဘူး” ဟု ပြောသည်။

အစ်မလျောင်က ရုတ်တရက် “အားလုံးပဲ ၊ ကျွန်မနဲ့ မစ္စတာဝေ့တို့ ကွာရှင်းပြီးပါပြီ။ ကျွန်မတို့ကြားမှာ ဘာမှဆက်စပ်မှုမရှိဘူး။ ဒါ့အပြင် သူ ခုနက လိမ်သွားတာ။ ဆရာမ မြောင် က မိတ်ဆက်ပေးတဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် ဆရာမ မြောင် က ကျွန်မတို့ လက်ထပ်တာကို သဘောမတူခဲ့ဘူး။ အမှန်တရားကတော့ ဆရာမ မြောင် ပြောတာ မှန်တယ်ဆိုတာ သက်သေပြခဲ့တယ်” ဟု ပြောသည်။

သူမ၏ စကားများကြောင့် သူဌေးဝေ့၏ အနေအထားက ချက်ချင်း စိတ်မကောင်းစရာဖြစ်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် လူအများအပြားက မရယ်ရဲဘဲ သူဌေးဝေ့ကို မကြည့်ဘဲ မျက်နှာလွှဲထားကြသည်။

သူဌေးဝေ့ကလည်း ရိုးရှင်းသူ မဟုတ်ပေ။ မျိုသိပ်လိုက်ပြီး “ဟားဟား၊ ကျွန်တော့်ဇနီး၊ အင်း... ကျွန်တော့်ဇနီးဟောင်းက ကျွန်တော့်ကို စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့် စိတ်ထဲရှိတာ ပြောတာပါ” ဟု ပြောသည်။

သူက ဘေးတွင် ရပ်နေသော သူနာပြု ကို ကြည့်လိုက်သည်။ “သူနာပြု အစ်မက ဆရာမ မြောင် နဲ့ အတူရှိခဲ့တယ်။ ဆရာမ မြောင် ရဲ့ ကိစ္စတွေကိုလည်း သူနာပြု အစ်မက ဖုံးကွယ်ထားမှာ မဟုတ်ဘူး။”

“အစ်မ၊ ကျွန်တော် ပြောတဲ့ ပစ္စည်းအချို့ကို အစ်မ တွေ့ဖူးလား။ လူတိုင်းကို ပြောပြပေးနိုင်မလား”

သူနာပြု က “သူဌေးဝေ့ပြောတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ကျွန်မ တကယ် တွေ့ဖူးပါတယ်။ ဆရာမ မြောင် က အဲဒီ ပစ္စည်းတွေကို ကျန်းကျဲ့ကို ပေးလိုက်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

“အော်၊ ဒီလိုလား။ ဒီ ပေးကမ်းမှုမှာ သက်သေရှိလား မသိဘူး။ အခု ဆရာမ မြောင် မရှိတော့ဘူး၊ ဒီလို ပေးကမ်းမှုဟာ တကယ်ဟုတ်လား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြား အကြောင်းရင်းရှိလားဆိုတာ သက်သေပြဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်” သူဌေးဝေ့က ပြောသည်။

သူနာပြု ၏ မျက်နှာက မကောင်းပေ။ “ကျွန်မ မျက်စိနဲ့ ကိုယ်တိုင် ပေးတာကို မြင်ခဲ့တာ”

“တစ်ဖက်သတ်ပြောတာ” သူဌေးဝေ့က ခေါင်းမာစွာ ပြောသည်။

အဖိုးလုက “သူဌေးဝေ့၊ မင်း အရူးလုပ်မနေနဲ့” ဟု ပြောသည်။

သူဌေးဝေ့က “ကျွန်တော်က အငယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်သင့်တာကို လုပ်တာပါ” ဟု ပြန်ပြောသည်။

“ကျွန်တော်ကတော့ သူဌေးဝေ့ပြောတာ မှန်တယ်လို့ ထင်တယ်” ပိန်ချုံးနေသော အသက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက လူအုပ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး သူဌေးဝေ့ဘေးသို့ လာသည်။

အဖိုးလုက ထိုအမျိုးသားကို “ရှောင်တု၊ မင်းအဖေက ဆရာမ မြောင် နဲ့ သူငယ်ချင်း ။ မင်း ဒီအချိန်မှာ ပြဿနာလာရှာနေ တာလား” ဟု ပြောသည်။

ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက “ဒီ ဆက်ဆံရေးကြောင့်ပဲ ကျွန်တော် ထွက်လာပြီး စကားပြောရတာ” ဟု ပြောသည်။ သူက လူအုပ်ကို ကြည့်ပြီး “အဲဒီ ကျန်းကျဲ့ဆိုတဲ့ ကောင်လေး ဒီနေ့ လာလား” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူဌေးဝေ့က စာအုပ်အကြောင်း စပြောသည်နှင့် သူက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို သိပြီးဖြစ်သည်။ သူ အဆင်သင့်ပြင်ထားသည်။

သူက လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။

အစ်မလျောင်က သူ့ကို တားရန် လက်လှမ်းလိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က အစ်မလျောင်၏ လက်ဖမိုးကို ဖွဖွလေး ပုတ်လိုက်ပြီး စိတ်ချထားရန် အမူအရာပြသည်။

ဤအမူအရာကို လူတိုင်းက မြင်ကြပြီး အမျိုးမျိုးတုံ့ပြန်ကြသည်။ သူဌေးဝေ့၏ မျက်လုံးများက မီးတောက်လုနီးပါးပင် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက လှောင်ပြောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် သူဌေးဝေ့ကို ကြည့်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ထွက်လာပြီး ကျွန်တော့်ကို ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပါရစေ ကျွန်တော့်နာမည်က ကျန်းကျဲ့ပါ ဆရာမမြောင်က ကျွန်တော့်ကို လက်ဆောင်တစ်ချို့ ပေးခဲ့ပါတယ် ဟု ပြောသည်။

“ပေးတယ့်အကြောင်း မပြောခင် ရပ်ပါဦး” သူဌေးဝေ့က အလျင်အမြန်ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ “ဘာကို အလျင်လိုနေ တာလဲ။ မင်းအဖေနဲ့ အမေက မင်းကို မသင်ပေးထားဘူးလား။ တခြားသူတွေ စကားပြောနေချိန်မှာ ကြားဖြတ်စကားမပြောရဘူးလို့လေ”

သူ၏ အသံက ရုတ်တရက် ပြင်းထန်လာသည်။ သူဌေးဝေ့အပေါ် ဒေါသသံပါနေသည်။

“မင်း ဘယ်လို စကားပြောတာလဲ” သူဌေးဝေ့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကျဆင်းသွားသည်။

“မင်း အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ ဒီလောက်ငယ်ရွယ်ပြီး ရိုင်းလိုက်တာ” ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက ပြောသည်။

“မင်းက ဘယ်သူလဲ” ကျန်းကျဲ့က ပြန်မေးသည်။

ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက “မင်း ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိစရာမလိုဘူး။ အမှတ် ၇ အထက်တန်းကျောင်းရဲ့ ကျောင်းအုပ်နဲ့ ငါ သူငယ်ချင်းဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိရင် ရပြီ” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က လှောင်ပြောင်ကာ ရယ်လိုက်သည်။ “ဒီနေရာက. အမှတ် ၇ အထက်တန်းကျောင်း မဟုတ်ဘူး။ မင်းအိမ်လည်း မဟုတ်ဘူး။ မင်းစကားပြောတာလည်း ဗြိတိန်ဘုရင်မလောက် နေရာတိုင်း အာဏာ မထိရောက်ဘူး”

အောင်မြင်သူနှစ်ဦးကို အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးက ပြန်တိုက်နေသည်ကို မြင်ရသောအခါ၊ ထိုနေရာမှ အချို့သောလူများက ခေါင်းခါကြပြီး အချို့က တိုးတိုးလေး ရယ်မောကြသည်။

အခြေအနေက အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

သူဌေးဝေ့က “မင်း ခေါင်းစဉ်မပြောင်းနဲ့။ ဆရာမ မြောင် ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ပေး၊ မဟုတ်ရင်...”

သူဌေးဝေ့က “ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ တခြားသူရဲ့ စုဆောင်းမှုကို ယူသွားရင် မင်းကို တရားစွဲလို့ရတယ်” ဟု ပြောသည်။

ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက ထပ်ဖြည့်သည်။ “မင်းတို့ ကျောင်းအုပ်ကို ငါ မေးရမယ်။ စာရိတ္တမကောင်းတဲ့ ကျောင်းသားက ဘွဲ့လက်မှတ်ရနိုင်လား။ ကျောင်းကလည်း လူ့အဖွဲ့အစည်းကို တာဝန်ယူသင့်တယ်”

အစ်မလျောင်က ထွက်လာကာ “တု မင်းက တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ချင်ရင် နည်းနည်းလိုသေးတယ်”

ကျန်းကျဲ့က အစ်မလျောင်ကို သူ့ဘာသာသူပြောရန် အမူအရာပြသည်။

သူက စိတ်တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လူအများအား “အားလုံးပဲ ကျွန်တော် အဲဒီတုန်းက အခြေအနေကို ရိုးရိုးလေး ပြောပြပါ့မယ်။ ကျွန်တော် ဆရာမ မြောင် အတွက် ပန်းချီကားတစ်ချပ် ဖန်တီးခဲ့တယ်။ အဲဒါကပဲ လှူဒါန်းထားတဲ့ ပုံတူပန်းချီပါ။ ဒါကြောင့် ဆရာမ မြောင် က ကျွန်တော့်ကို လက်ဆောင်အချို့ ပေးခဲ့ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဒါက မင်းရဲ့ တစ်ဖက်သတ်စကားပဲ” သူဌေးဝေ့က ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ဆရာမ မြောင် မရှိတော့လို့ အဖြူကို အမဲပြောင်းလို့ရပြီလို့ မင်း ထင်နေတာလား” ဟု ပြောသည်။

သူဌေးဝေ့က “ကျွန်တော် ရဲကို ခေါ်ဖို့ အကြံပြုတယ်။ အဲဒီအခါ ဘယ်သူမှန်လဲ၊ ဘယ်သူမှားလဲဆိုတာ သိရလိမ့်မယ်” ဟု ပြောသည်။

အစ်မလျောင်က ဤ ပရိယာယ်သည် အလွန်ဆိုးကြောင်း နားလည်သည်။ အဖြေကို စဉ်းစားနေစဉ် ကျန်းကျဲ့၏ စကားသံကို ကြားလိုက်ရသည်။ “ကျွန်တော်လည်း ရဲကို ခေါ်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်”

သူက စိတ်မသက်မသာဖြစ်သော လေသံဖြင့် အဖိုးလုကို ပြောသည်။ “အဖိုးလု၊ အဖိုးလည်း မြင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ ဆရာမ မြောင် က ပေးခဲ့တဲ့ လက်ဆောင်ကို သူတို့က ဒီလို ပြောနေကြ တယ်။ ဆရာမ မြောင် ရဲ့ စုဆောင်းမှုကို သူတို့က မက်မောနေတာ ရှင်းနေတာ ပဲ။”

“ဒီနေ့ဟာ ဆရာမ မြောင် ရဲ့ လှူဒါန်းပွဲအခမ်းအနားပါ။ ဒီအချိန်မှာ ပြက်လုံးလုပ်မနေသင့်ပေမဲ့ ဒီနှစ်ယောက်က ဖိအားပေးနေတယ်။ ကျွန်တော် အရှက်ရတာ ဘာမှ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဆရာမ မြောင် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေရင် မကောင်းတော့ဘူး။ အဖိုး၊ ကျွန်တော် ရဲကို ခေါ်လို့ရမလား”