ရန်သူကိုယ်တိုင် ကျဆုံးခြင်း၊ ကျွန်တော်နှင့်မဆိုင်

ကျန်းကျဲ့၏ တည်ငြိမ်မှုက လူအများအပြားကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ထိုနေရာမှ လူများက သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့က ကျန်းကျဲ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း မြင်သည်။ သို့သော်လည်း ကိုယ်နှင့်မဆိုင်သောကြောင့် ထိုလူနှစ်ဦးကို ရန်မတိုက်ဘဲ ကျန်းကျဲ့အတွက် မည်သူမျှ မကူညီကြပေ။

အဖိုးလုက ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပေ။

သူက ကျန်းကျဲ့ကို စိတ်ထိန်းရန် အမူအရာပြပြီး သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့ကို ကြည့်ကာ “မင်းတို့ကိစ္စကို ဒီလောက် ရုပ်ဆိုးအောင် လုပ်ချင်ကြတာလား” ဟု မေးသည်။

“အဖိုးလု၊ ကျွန်တော်တို့ ကိစ္စကို ရုပ်ဆိုးအောင် လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူး” သူဌေးဝေ့က ပြောသည်။ “သူက ပစ္စည်းတွေကို ပြန်ပေးရင် ကျွန်တော်တို့ ဘာမှမပြောတော့ဘူး”

ကျန်းကျဲ့က “ဘယ်သူ့ကို ပြန်ပေးရမှာလဲ။ မင်းလား။ မင်းမှာ ဘာအခွင့်အရေးရှိလို့လဲ” ဟု ပြန်မေးသည်။ သူက စနစ်၏ စီစဉ်မှုကို ယုံကြည်သောကြောင့် ဤမျှ ယုံကြည်မှုရှိနေ သည်။

သူက သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့ကို စိန်ခေါ်သည့်ဟန်ဖြင့် ကြည့်ပြီး သူ၏ ကျောပိုးအိတ်ကို ပုတ်ကာ “မင်းတို့ကို ပြောရဲတယ်၊ ပစ္စည်းကို ဒီနေ့ ငါ သယ်လာတယ်၊ မင်းတို့ မယူနိုင်မှာကိုပဲ ကြောက်မိတယ်” ဟု ပြောသည်။

အန်းချီက ဖုန်းဖြင့် သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆက်သွယ်ကာ ဤကိစ္စကို ဖြေရှင်းရန် မျှော်လင့်နေသည်။ သူမက ညင်သာသောနည်းလမ်းဖြင့် ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းလေ့ရှိသည်။ ကျန်းကျဲ့က မီးမွှေးနေသည်ကို ကြားသောအခါ ပို၍ စိုးရိမ်လာပြီး မျက်လုံး အဖွင့်အပိတ် လုပ် ပြသည်။

ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက “မင်း ပစ္စည်းတွေကို ပေးလိုက်၊ ငါတို့ ရဲကို မခေါ်တော့ဘူး” ဟု ပြောသည်။

“ဒီလောက် မြန်မြန်စကားပြောင်းသွားတာလား။ မလုပ်နဲ့လေ” ကျန်းကျဲ့က နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် “မင်းတို့အစား ငါ ခေါ်ပေးရမလား” ဟု ပြောသည်။

သူ ပြောနေရင်း ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

အဖိုးလုက စိတ်မကောင်းစွာဖြင့် “ကျန်းကျဲ့၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်း စာအုပ်ယူလာရင် လူတိုင်းကို ပြနိုင်တယ်၊ ဆရာမ မြောင် ရဲ့ စီစဉ်မှုကို ငါ ယုံတယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် လူတိုင်းကို စာအုပ်ပြနိုင်ရုံသာမက ဆရာမ မြောင် လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့ သက်သေကိုပါ ပြနိုင်တယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဘယ်သူ သိတာလဲ၊ မင်း ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူးလား” ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားနှင့် သူဌေးဝေ့တို့က ဆုံးဖြတ်ချက်ချထားပြီးဖြစ်ကာ မလွှတ်တမ်း ဆုပ်ကိုင်ထားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှေ့နေကျန်းက “ကျွန်တော်တို့ လက်ရေးကျွမ်းကျင်သူကို ဖိတ်ခေါ်နိုင်တယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က စကားမပြောဘဲ ချက်ချင်း ရဲကို ခေါ်လိုက်သည်။ အကြောင်းရင်းမှာ တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့ ပစ္စည်းများကို လုယူရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်သည်။

သူဌေးဝေ့က ကျန်းကျဲ့သည် ဤမျှ ရဲရင့်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။ သူက သူ့ လက်ထောက်ကို မျက်လုံးခတ်ပြသည်။ လက်ထောက်ကလည်း ချက်ချင်း ရဲကို ခေါ်သည်။

မကြာမီ ရဲအရာရှိနှစ်ဦး ရောက်လာ၏။ ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားနှင့် အစ်မလျောင်တို့က အလျင်အမြန်သွားပြီး ရဲအရာရှိနှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်ကြသည်။

ခေါင်းဆောင်ရဲအရာရှိက “ကျွန်တော်တို့ သတင်းပေးချက်နှစ်ခု ရထားတယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် ဖုန်းဆက်တာ” ဟု ပြောသည်။

သူဌေးဝေ့၏ လက်ထောက်က “ကျွန်တော် ဖုန်းဆက်တာ” ဟု ပြောသည်။

တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော ရဲအရာရှိနှစ်ဦးက ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ၎င်းသည် ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

သူတို့က အကြောင်းရင်းကို သီးခြားစီ နားလည်ပြီးနောက် နှစ်ဖက်စလုံးကို ခြံထောင့်သို့ ခေါ်ကာ ညှိနှိုင်းမှုစတင်သည်။

အဖိုးလုလည်း လိုက်လာပြီး သီးသန့်ဖြေရှင်းရန် မျှော်လင့်ထားသည်။

သူဌေးဝေ့က “ကျွန်တော်က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ ပြဿနာဖြေရှင်းရင် ရပါပြီ” ဟု ပြောသည်။

အဖိုးလုက ကျန်းကျဲ့ကို “မင်းမှာ သက်သေတစ်ခုခု ရှိရင် ရဲအရာရှိနှစ်ဦးကို ပြပြီး ပြဿနာကို မြန်မြန်ဖြေရှင်းလိုက်” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကောင်းပြီ၊ အားလုံးကို သက်သေထားပြီး ကြည့်ကြပါ ” ဟု ပြောသည်။ သူက ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ စာအုပ်ကို ထုတ်လိုက်သည်။

၎င်းက စနစ်၏ သတိပေးချက်အတိုင်း ပြင်ဆင်ထားပြီး အမှန်တကယ်အသုံးဝင်လာသည်။

အဖိုးလုက စာအုပ်ကို မြင်ဖူးသူအားလုံးကို သက်သေအဖြစ် ဖိတ်ခေါ်သည်။

သူက စာအုပ်ကို အရင်ကြည့်ပြီး “ဒီ စာအုပ်ကို ငါ မြင်ဖူးတယ်။ အစစ်ပဲ” ဟု လူများအား ပြောသည်။

သူဌေးဝေ့က “ဒီ ပစ္စည်းက ကျန်းကျဲ့လက်ထဲမှာ ရှိတယ်ဆိုတာပဲ သက်သေပြတာ၊ ပေးတာကို သက်သေမပြနိုင်ဘူး” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိဘဲ စာအုပ်၏ နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို လှန်လိုက်သည်။

လူအများအပြားက စာမျက်နှာအလွတ်ပေါ်တွင် စာကြောင်းတစ်ကြောင်းကို မြင်လိုက်သည်။ “ကျန်းကျဲ့အတွက် အမှတ်တရလက်ဆောင် မြောင်ချီ ”

ကျန်းကျဲ့က ဤစာကြောင်းကို ကြည့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဆရာမ မြောင် ၏ စာကြောင်းတစ်ကြောင်းက သူ့ကို ကူညီလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။

စနစ်က ၎င်းကိုလည်း ထည့်သွင်းတွက်ချက်ထားသည်။

ရဲအရာရှိနှစ်ဦးက အဖိုးလုနှင့် ရှေ့နေကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက “ဒါက အတုဖြစ်နိုင်မလား” ဟု ပြောသည်။

အဖိုးလုက “ဆရာမ မြောင် ရဲ့ လက်ရေးကို ကျွန်တော် မှတ်မိတယ်။ ပြဿနာမရှိဘူး” ဟု ပြောသည်။

ရှေ့နေကျန်းက “လက်ရေးကို စစ်ဆေးလို့ရတယ်၊ အမြန်ဆုံးရလဒ်ထွက်လာပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောသည်။

လူတိုင်း သဘောတူကြသည်။ ကျန်းကျဲ့က ကန့်ကွက်စရာမရှိပေ။ သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို သက်သေပြရုံမျှမကပေ။

ကျွမ်းကျင်သူကို ဖိတ်ခေါ်ပြီး မကြာမီ ရလဒ်ထွက်လာသည်။

ကျွမ်းကျင်သူအချို့က စာအုပ်ပေါ်ရှိ လက်ရေးက အစစ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုကြသည်။ စာရွက်ပေါ်ရှိ ခြစ်ရာ အနက်က ၎င်းကို နည်းပညာမြင့်နည်းလမ်းဖြင့် အတုမလုပ်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြသည်။

အမှန်တရားက ပေါ်ထွက်လာသည်။ လူအများအပြားက သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့အား လှောင်ပြောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

အစ်မလျောင်က ကျန်းကျဲ့ကို တိုးတိုးလေး “နင် ဘာလို့ အခုမှ ထုတ်ပြတာလဲ” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က “သူတို့ ပရိယာယ်တွေ ထပ်သုံးမှာကို ကာကွယ်တာ” ဟု ပြောသည်။

“ပြဿနာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်သွားပြီ၊ မင်းတို့ အေးအေးဆေးဆေး ဆက်ပြီး ညှိနှိုင်းပါ၊ သဘောတူကြလား” ရဲအရာရှိနှစ်ဦးက ညှိနှိုင်းမှုပြီးစီးသောအခါ နှစ်ဖက်စလုံးကို လက်မှတ်ထိုးရန် တောင်းဆိုသည်။

သူဌေးဝေ့က ဘာမှ မပြောဘဲ ချက်ချင်း လက်မှတ်ထိုးသည်။ ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသား၏ မျက်လုံးများ မှောင်မိုက်နေသည်။

ကျန်းကျဲ့ လက်မှတ်ထိုးနေစဉ် သူ့နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ရဲအရာရှိနှစ်ဦး ထွက်သွားပြီးနောက် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက “ဝမ်းနည်းစရာပဲ၊ ဆရာမ မြောင် အကဲဖြတ်မှားသွားတယ်။ လက်ဆောင်ကို မှားယွင်းတဲ့လူ လက်ထဲ ရောက်သွားတာပဲ” ဟု ပြောသည်။

အဖိုးလုက အခမ်းအနားကို အမြန်ဆုံးပြီးဆုံးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ဤစကားကို ကြားသောအခါ တိုးတိုးလေး ဆူပူလိုက်သည်။ “မင်း ပြဿနာရှာတာ မလောက်သေးဘူးလား”

ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက “မင်းတို့ ဆက်လုပ်ကြ၊ ငါက စကားပြောရုံပဲ” ဟု ပြောသည်။

သူက ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်ပြီး “မင်းရဲ့ စာမေးပွဲရလဒ် မကောင်းဘူးလို့ ငါ ကြားတယ်၊အဆက်အသွယ် ရှာဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ငါ မင်းကို လမ်းမှန်ကို လျှောက်ဖို့ အကြံပေးတယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “တိုက်ဆိုင်တာပဲ၊ ဒါက ငါ မင်းကို ပြောချင်တာပဲ။ ငါ မင်းကို လမ်းမှန်ကို လျှောက်ဖို့ အကြံပေးတယ်” ဟု ပြောသည်။

ဤအချိန်တွင် လူဆယ်ဦးခန့်က ခြံတံခါးမှ ဝင်လာသည်။

ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ဧည့်သည်များက ခေါင်းဆောင်ကို ချက်ချင်းမြင်ကြပြီး အလျင်အမြန်သွား၍ နှုတ်ဆက်ကြသည်။ သူတို့က ရှုပ်ထွေးခြင်းမရှိဘဲ နှုတ်ဆက်ရန်အတွက် တန်းစီလိုက်ကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က လူများ အာရုံစိုက်ခံရသော ထိုအမျိုးသားကို မြင်သောအခါ ဆရာမ မြောင် ၏ ဆေးရုံခန်းတွင် တစ်ချိန်က တွေ့ဖူးသည်ကို သတိရလိုက်သည်။

လူအများအပြားက သူ့ကို ဒါရိုက်တာကျန့်ဟု ခေါ်ကြသည်။

ဒါရိုက်တာကျန့်က နှုတ်ဆက်မှုများကို တစ်ဦးချင်း ပြန်ဖြေသည်။

သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့၏ အလှည့်တွင် ဒါရိုက်တာကျန့်က သူတို့၏ နှုတ်ဆက်မှုကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရှောင်ပြီး ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်။

သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့က ဒါရိုက်တာကျန့်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခွင့် မရဘဲ နေရာတွင် ရှက်ရွံ့စွာ ရပ်နေကြသည်။ လူအုပ်ထဲတွင် ထူးခြားစွာ ရှိနေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ လူအများအပြားက စဉ်းစားနေကြသည်။

ဒါရိုက်တာကျန့်က အဖိုးလုကို တွေ့သောအခါ တိုးတိုးလေး “အဖိုးလု၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကိစ္စအချို့ကြောင့် နောက်ကျသွားတယ်” ဟု ပြောသည်။

အဖိုးလုက “မင်း လာတော့ ငါတို့ ခေါင်းဆောင်ရှိသွားပြီပေါ့” ဟု ပြောသည်။

ဒါရိုက်တာကျန့်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ကျန်းကျဲ့ကို မြင်သောအခါ ဦးဆောင်ပြီး လက်ဆွဲရန် လှမ်းလိုက်သည်။ “မင်းကို မှတ်မိတယ်၊မင်းက ကျန်းကျဲ့ပဲ။ ပြန်တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်”

ကျန်းကျဲ့က ဒါရိုက်တာကျန့်နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်သည်။ “ဒါရိုက်တာကျန့်၊ မင်္ဂလာပါ”

ဒါရိုက်တာကျန့်က “ဆရာမ မြောင် က မင်းအကြောင်း ငါ့ကို မိတ်ဆက်ပေးဖူးတယ်” ဟု ပြောသည်။

သူက အဖိုးလုကို ထပ်ကြည့်ကာ “ကျွန်တော် လာနေတဲ့ လမ်းမှာ ဒီနေရာမှာ အငြင်းပွားမှုလေးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်”

“ဟုတ်တယ်၊ အငြင်းပွားမှုလေးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်” အဖိုးလုက အကြောင်းအရာကို ပြောပြသည်။

ဒါရိုက်တာကျန့်က စာအုပ်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လူများအား “ဒီကိစ္စကို ဆရာမ မြောင် က ကျွန်တော့်ကို ပြောပြခဲ့ဖူးတယ်။ ဆရာမ မြောင် က ကျန်းကျဲ့ကို ကျွန်တော့်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးတုန်းက စာအုပ်နဲ့ တံဆိပ်တုံးကို ကျန်းကျဲ့ကို လက်ဆောင်နဲ့ အားပေးမှုအဖြစ် ပေးခဲ့တယ်လို့ အထူးပြောခဲ့တယ်” ဟု ပြောသည်။

“အော်၊ ဒီလိုကိုး”

“ဒါရိုက်တာကျန့်ပြောလိုက်တော့ ပြဿနာရှင်းသွားပြီ”

“ဟုတ်တယ်...”

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိလူများက စကားတစ်ခွန်းကြောင့် နိုးကြားသွားသကဲ့သို့ ဒါရိုက်တာကျန့်၏ ရှုထောင့်က အမှန်တကယ် ကွဲပြားကြောင်း ချီးကျူးကြသည်။

သူတို့ ခေါင်းခဲအောင် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ သူဌေးဝေ့ကို စိုက် ကြည့်လိုက်သည်။

သူဌေးဝေ့၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် မကောင်းတော့ပေ။ သူ၏ ရှိနေခြင်းကို လျော့ချရန် ကြိုးစားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ဒါရိုက်တာကျန့်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူများက သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါ်သည်။

ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက သက်သေခံကတ်ပြားကို ပြကာ “သူဌေးဝေ့၊ ဒါရိုက်တာတု၊ ကျွန်တော်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပေး ပါ”

သူဌေးဝေ့၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

ဒါရိုက်တာတုက လူအချို့သည် သူ့အား ဝန်းရံထားသည်ကို မြင်သည်။ သူ၏ ကားမောင်းသူကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ “မင်းတို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မင်း မှားနေတာလား ။ ငါတို့က တစ်မိသားစုတည်းပဲလေ”

“ကျွန်တော်တို့ မမှားပါဘူး” ဝန်ထမ်းက ပြောသည်။

ဒါရိုက်တာတုက ဒါရိုက်တာကျန့်ကို “ဒါရိုက်တာကျန့်၊ ကြည့်အုန်း၊ သူတို့က တရားလွန်နေတာပဲ” ဟု အော်သည်။

ဒါရိုက်တာကျန့်က တည်ငြိမ်စွာဖြင့် “အလုပ်ကို ကူညီပေးတာ မှန်ကန်ပါတယ်။ တက်ကြွစွာပူးပေါင်းတာ ပိုကောင်းပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

ဒါရိုက်တာတုက ရုန်းကန်လိုက်သည်။ “ငါ ဖုန်းဆက်မယ်”

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ရုံးကို အရင်သွားကြမယ်” ဝန်ထမ်းက ပြောသည်။

လူအများအပြားက စကားပြောဆိုမှုကို မကြားရပေ။ သူဌေးဝေ့၊ ဒါရိုက်တာတုနှင့် သူတို့၏ လက်ထောက်များ၊ ကားမောင်းသူများ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကိုသာ မြင်ကြသည်။ ဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို မေးမြန်းကြသည်။

အလှည့်အပြောင်းဖြစ်သွား၏။

ကျန်းကျဲ့ကို သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန်နှင့် ရန်သူကို အနိုင်ယူရန်အတွက် စိတ်ခံစားမှုကို ထိန်းချုပ်ခဲ့ရသည်။ ယခု အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့ပြီ။

အစ်မလျောင်နှင့် နင်အန်းချီတို့က သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့၏ ယုတ်မာမှုကို နားလည်သည်။ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်က မရိုးရှင်းကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။ သို့သော်လည်း ဤသို့ ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။

သူတို့က ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်ကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က ကျွန်တော်နှင့်မဆိုင်ပါဟူသော အမူအရာကို ပြနေ သည်။

ဒါရိုက်တာကျန့်က အဖိုးလုကို ဧည့်သည်များကို နှစ်သိမ့်ပေးရန်နှင့် အခမ်းအနားကို ဆက်လုပ်ရန် တောင်းဆိုသည်။

ဒါရိုက်တာကျန့်က အလွန်အလုပ်များပြီး ခဏလေးသာ နေ နိုင်သည်။

မထွက်သွားခင် သူက ကျန်းကျဲ့ကို အထူးပြောသည်။ “ဆရာမမြောင် က မင်း သူ့ကို ပေးခဲ့တဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို အမှတ်တရ ထားဖို့ ငါ့ကို ပေးခဲ့တယ်။ မင်း ပန်းချီဆွဲတာ အရမ်းကောင်းတယ်။ အနုပညာအသင်းကို မြန်မြန် ဝင်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားပါ”

ကျန်းကျဲ့က “အားပေးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော့် အဆင့်မမီသေးပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

ဒါရိုက်တာကျန့်က “အခု မင်းရဲ့ လက်ရာက ငါတို့ ပင်းဟိုင်ပြတိုက်မှာ စုဆောင်းခံထားရပြီ။ အနာဂတ်မှာ ဆက်ကြိုးစားပြီး ပိုကောင်းတဲ့ လက်ရာတွေ ဖန်တီးကာ ငါတို့ရဲ့ အနုပညာယဉ်ကျေးမှုကို မြှင့်တင်ပေး ပါ” ဟု ပြောသည်။

စကားပြောဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသောသူများသည် ယခင်က မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မြင်ကွင်းများကို ပြန်တွေးကြပြီး ကျန်းကျဲ့၏ နောက်ခံကို ခန့်မှန်းမိကြသည်။

အခမ်းအနားပြီးဆုံးသောအခါ ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ကျန်းကျဲ့ကို လာရှာပြီး သက်ဆိုင်ရာဌာနတွင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို ကူညီရန် ဖိတ်ခေါ် သည်။

အစ်မလျောင်နှင့် နင်အန်းချီတို့က တင်းမာလာပြီး ကျန်းကျဲ့နှင့်အတူ လိုက်ရန် ပြင်ကြ သည်။

ကျန်းကျဲ့က သူတို့ကို မလိုက်စေချင်ပေ။

အစ်မလျောင်နှင့် နင်အန်းချီတို့က ခဏတာ တိုင်ပင်ပြီး အစ်မလျောင်က ကျန်းကျဲ့နှင့်အတူ သက်ဆိုင်ရာဌာနသို့ သွား သည်။

ဝန်ထမ်းက ကျန်းကျဲ့ကို ပိုက်ဆံပေးပြီး ကျောင်းတစ်ကျောင်းသို့ ဝင်နိုင်ကြောင်း ဖုန်းဆက်ပြောသူ ရှိမရှိ မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က ရိုးရိုးသားသား ပြန်ဖြေသည်။

မေးမြန်းမှုက မကြာမီ ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် အစ်မလျောင်က ကျန်းကျဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ယခင်က ကျန်းကျဲ့သည် ယဉ်ကျေးပြီး နူးညံ့သည်။ ယနေ့ ကျန်းကျဲ့က သူ့၏ အခြားမျက်နှာတစ်ဖက်ကို ပြလာသည်။

သူဌေးဝေ့နှင့် ပိန်ချုံးနေသော အမျိုးသားတို့ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အထက်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦးက တည်ငြိမ်စွာနှင့် အလျော့မပေးခဲ့ပေ။ နောက်ဆုံးရလဒ်က တိုက်ဆိုင်မှုဖြစ်သော်လည်း သို့မဟုတ် လူဆိုးနှစ်ဦး၏ ကိုယ်ကျိုးဖျက်ဆီးမှုကြောင့်ဖြစ်သော်လည်း ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် နည်းပရိယာယ်က သူမကို အံ့အားသင့်စေသည်။

ကျန်းကျဲ့က ကိစ္စ ကို တည်ငြိမ်စွာဖြင့် လုပ်ဆောငခဲ့သည်။ သူ၏ အမူအရာနှင့် စကားအပြောအဆိုက သူ့၏ ငယ်ရွယ်သော မျက်နှာနှင့် အကြီးအကျယ်ကွာခြားနေသည်။ ဤကွာခြားချက်က သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ထူးခြားသောခံစားချက်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်လာစေသည်။

ကျန်းကျဲက ကိစ္စအတွင်း တိတ်တိတ်လေး စနစ်ကို ဖွင့်ကြည့်ပြီး ကျပန်းတာဝန်ကို ရှာသည်။

ဤအချိန်တွင် တိုးတက်မှုမျဉ်းက ပြီးဆုံးလုနီးပါးဖြစ်နေသည်။ တာဝန်ပြီးဆုံးရန် နည်းနည်းလေးသာ လိုတော့သည်။

ယနေ့၏ ကိစ္စကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ အပြင်လူအတွက် တိုက်ဆိုင်မှုဖြစ်သည်။

သူက စနစ်သည် ထောင်ချောက်များ၊ မသက်ဆိုင်သော အချက်အလက်များစွာကို ပေါင်းစပ်ထားပြီး သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုကြောင့်သာ အခြေအနေကို ဤအဆင့်အထိ တိုးတက်စေနိုင်ကြောင်း နားလည်သည်။

စနစ်၏ အဆင့်တစ်ခုစီက မသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ထင်ရသည်။ သို့သော်လည်း ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ညွှန်ပြချက်အချို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် စနစ်က အချိန် ဆွဲဆန့်ရန် သတိပေးသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူ နားမလည်ခဲ့ပေ။ ယခုမူ သူဌေးဝေ့နှင့် ဒါရိုက်တာတုကို ဆရာမ မြောင် ၏ ခြံဝင်းတွင် ရှိနေ ရန် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ယခုအချိန်တွင် သူ လုပ်နိုင်သောအရာအားလုံးကို လုပ်ပြီး ပြီဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး ရလဒ်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

ရန်သူနှစ်ဦးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေရှင်းနိုင်သောကြောင့် သူက မည်သည့် ဆုလာဘ်များ ရရှိမည်ကို မျှော်လင့်နေသည်။

ကျန်းကျဲ့က အစ်မလျောင်က သူ့ကို ကြည့်နေကြောင်း သတိထားမိသည်။

သူက လှည့်ကြည့်ရာ မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားသည်။

သူက အစ်မလျောင်သည် သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ်ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်အား သတိရပြီး ကျေးဇူးတင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အစ်မလျောင်က သူ့ မျက်လုံးမှ အချက်အလက်အချို့ကို ဖတ်မိပြီး နူးညံ့သောလေသံဖြင့် “ဗိုက်ဆာလား။ ငါတို့ အတူတူ ထမင်းသွားစားကြမလား” ဟု အကြံပြုသည်။

“ ကျွန်တော် ဗိုက်ဆာနေ ပြီ၊ အစ်မ ဘာစားချင်လဲ”

“ပင်လယ်စာ စားကြမလား”

“ကောင်းပြီ၊ ဒီနေ့ ကျွန်တော် ပျော်နေလို့ ကျွန်တော် ကျွေးပါ့မယ်”

“မရဘူး၊ အစ်မ ကျွေးမယ်”

ကိစ္စပြီးဆုံးသောအခါ နှစ်ဦးသား တွဲလျက်ရုံးအဆောက်အအုံမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

အစ်မလျောင်က နင်အန်းချီ၏ ဖုန်းဝင်လာသည်။ “ဟယ်လို၊ ရှောင်နင်၊ ငါတို့ ထွက်လာပြီ၊ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ အားလုံး ဖြေရှင်းပြီးပြီ... နင် လာစရာမလိုတော့ဘူး။ ငါပြောပြမယ်၊ အဲဒီလူနှစ်ယောက်ရဲ့ ပြဿနာတွေ အများကြီးပဲ၊ အရမ်း ရှုပ်ထွေးတယ်။ နင် ကော်ပိုရေးရှင်းကိစ္စတွေကို မြန်မြန် ဖြေရှင်း၊ သူတို့နဲ့ မပတ်သတ် စေနဲ့... ကျန်းကျဲ့ ဘာမှ မဖြစ်ဘူး၊ ငါတို့ ထမင်းစားပြီး ပြန်လာခဲ့မယ်၊ စိတ်ချပါ”

သူမက ဖုန်းချလိုက်ပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ဖုန်းလှုပ်ပြသည်။ “ရှောင်နင်က နင့်ကို အရမ်း စိတ်ပူနေတာ”