ဆုလာဘ်များ အစပျိုး ခြင်း၊ လက်ရာတစ်ခု

ကျန်းကျဲ့က စနစ်၏ အသံကြောင့် နိုးလာခဲ့သည်။

သူက နူးညံ့ပြီး နွေးထွေးသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုက သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားသည်ကို ခံစားမိသည်။ မှန်မှန်ရှူနေသော အသက်ရှူသံကိုလည်း ကြားနေရ သည်။

သူက အားစိုက်ပြီး မျက်လုံးဖွင့်ကာ ခေါင်းကို အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။ အစ်မလျောင်က နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်က ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ ရောက်သွားရာ နေဝင်ချိန်နီးနေပြီဖြစ်သည်။

သူက အချိန်ကို ခန့်မှန်းကြည့်ရာ စဖြစ်ခဲ့ သည်မှာ နှစ်နာရီခန့် ကြာပြီဖြစ်သည်။

ဒီ မိန်းမပျိုလေးက တကယ်ကို စိတ်ရှုပ်စရာပဲ ။

ပိုင်ရှင်က မော်ဒယ်လျောင်ချိုးရွှယ်နှင့် ရင်းနှီးသောဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ခဲ့သည်။

ဆုလာဘ် - ကျန်းမာရေးအတွက် ရှစ်ဆင့်ကျင့်စဉ်။

ဒီကိစ္စအတွက်လည်း ဆုလာဘ်ရှိတာလား။ ကျန်းကျဲ့က တိတ်တိတ်လေး ပျော်သွား ပြီး ရယူရန်ကို နှိပ်လိုက်သည်။

သတင်းအချက်အလက်တစ်ခုက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့လာသည်။

ဤဆုလာဘ်က ကျန်းမာရေးလေ့ကျင့်ခန်းနည်းစနစ်ဖြစ်၏။ နည်းစနစ်ကို ကျွမ်းကျင်သည့် ဖြစ်စဉ်က ကျန်းကျဲ့အား လေ့ကျင့်မှုတစ်ခုလုံးကို အပြည့်အဝ ခံစားရစေသည်။

ဤနည်းစနစ်က သာမန်လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကောင်းကင်ကို ဆွဲတင်သော ရှစ်ဆင့်ကျင့်စဉ်မဟုတ်ဘဲ အလွန်ရိုးရှင်းပြီး လွယ်ကူသော ကျန်းမာရေးလေ့ကျင့်ခန်းတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

ခြောက်သွေ့သော ပွတ်တိုက်မှုဖြင့် ခေါင်းကို စတင်ပွတ်သပ်ပြီး ကောင်းကင်ဗုံကို ရိုက်ခြင်း၊ တံတွေးမျိုချခြင်း စသည့် ရှစ်ခုသော လုပ်ဆောင်ချက်များ ပါဝင်သည်။ လေ့ကျင့်ချိန်ကို ကန့်သတ်မထားဘဲ တစ်ဦးတည်းလေ့ကျင့်နိုင်သည် သို့မဟုတ် အဆင့်အတိုင်း လေ့ကျင့် နိုင်သည်။ အလွန်ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ရှိ၏။

ကျန်းကျဲ့က စနစ်၏ အကူအညီဖြင့် လေ့ကျင့်မှုလုပ်ငန်းစဉ်ကို တစ်ကြိမ်ခံစားလိုက်ရုံဖြင့် ဤကျန်းမာရေးလေ့ကျင့်ခန်း၏ အဓိကအချက်များကို ကျွမ်းကျင်သွားသည်။

ဤကျန်းမာရေးလေ့ကျင့်ခန်းက တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်မပေးနိုင်သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေပြီး ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းမွန်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုရှိသည်။

ကျန်းကျဲ့က လေ့ကျင့်မှုကို ခံစားပြီးနောက် ကုန်ဆုံးသွားသော ခွန်အားက တဖြည်းဖြည်းပြန်ပြည့် လာသည်ကို ခံစားရသည်။

ဤဆုလာဘ်က ရိုးရှင်းသည်ဟု ထင်ရသည်။ သို့သော်လည်း ကျန်းမာရေးနှင့် ပျော်ရွှင်မှု၏ ဆက်နွှယ်မှုကို ကျန်းကျဲ့နားလည်သည်။ ဤကျန်းမာရေးနည်းလမ်းကို ဆက်လုပ်ပါက ရေရှည်အကျိုးရှိသော ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူက ထပြီး ရေသောက်ရန် ပြင်လိုက်ရာ အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် အစ်မလျောင်ကို နိုးသွားစေသည်။

အစ်မလျောင်က မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ချစ်စရာကောင်းစွာကြည့်နေ သည်။သူမ ဘာမှမပြောဘဲ မျက်လုံးပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က အစ်မလျောင်နိုးလာသည်ကို မြင်သောအခါ “မင်း ဗိုက်ဆာလား” ဟု မေးသည်။

အစ်မလျောင်က “မဆာဘူး၊ အစ်မ ကို မမောင်းထုတ် ပါနဲ့” ဟု ညည်းညူသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူမ၏ ဆံပင်ကို လက်ဖြင့် သပ်ကာ “ကျွန်တော် အစ်မ ကို မမောင်းထုတ် ပါဘူး”

သူက ရှောင်ကားကို နှစ်သိမ့်ပေးလေ့ရှိသော နည်းလမ်း များကို သတိရသွား ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ စမ်းကြည့် လိုက်ရာ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ အစ်မလျောင်ကလည်း အလွန်နှစ်လိုသော တုံ့ပြန်မှုကို ပြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက တိတ်တိတ်လေး နွေးထွေးမှုကို ခံစားနေကြသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဖုန်းမြည်သံမြည်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့က အစ်မလျောင်၏ ဖုန်းဖြစ်ကြောင်း သိရာ သူမ၏ အိတ်ကို ဆွဲယူကာ ဖုန်းကို ထုတ်ပြီး “ကိုင်မလား” ဟု မေးသည်။

အစ်မလျောင်က မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ဖုန်းကို ယူလိုက်သည်။ ကျန်းကျဲ့ကို အသံမထွက်ရန် မျက်လုံးဖြင့် အမူအရာပြပြီး ဖုန်းကိုင်လိုက် သည်။

ကျန်းကျဲ့က မျက်လုံးပိတ်လိုက်သည်။

အစ်မလျောင်က ဖုန်းနားထောင်နေရင်း တစ်ခါတစ်ရံ “...ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ သိပါပြီ... အမြန်ဆုံး ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

သူမက ဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်ကာ “အစ်မ အလုပ်ရှိလို့ သွားရအုန်းမယ်၊ ဒီနေ့ ရှင်နဲ့ ညစာ အတူ မစားနိုင်တော့ဘူး”

ကျန်းကျဲ့က မျက်လုံးဖွင့်ပြီး အစ်မလျောင်ကို ကြည့်သည်။ “သွားပါ”

“ရှင်က ကျွန်မ ကို မတားဘူးလား” အစ်မလျောင်က ချွဲကာ ပြောသည်။

“မင်းက အရွယ်ရောက်ပြီးသူပဲ၊ မင်းရဲ့ လွတ်လပ်မှုကို ကို ကန့်သတ်လို့ မရဘူး” ကျန်းကျဲ့က အစ်မလျောင်သည် လေး မဟုတ်ကြောင်း နားလည်သည်။

အစ်မလျောင်က ကျန်းကျဲ့နှင့် ပြန်ပြီး ကပ်လိုက်သည်။ “ရှောင်ကျဲ့၊ ဒီနေ့ အစ်မ ရှင့်ကို လိမ်ခဲ့တာ။ ကျွန်မ ရှင့်ကို ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက အစ်မ အတွက် အကြောင်းပြချက်ရှာတာပါ။ ဘာကြောင့်မှန်းတော့ မသိဘူး၊ အစ်မတို့ သိတာ မကြာသေးပေမဲ့ အစ်မ ရှင့်ကို ချစ်တယ်။

ဒီနေ့ကိစ္စကို စိတ်ထဲမထားပါနဲ့၊ အစ်မကြောင့် ဖြစ်ရတာပါ ”

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

အစ်မလျောင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ထလိုက်ပြီး ကျန်းကျဲ့ကို “ရှင် မလှုပ်နဲ့” ဟု ပြောသည်။ သူမက ရေနွေးယူလာပြီး ကျန်းကျဲ့ကို အရင် ပွတ်သပ်သန့်ရှင်းပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က နူးညံ့မှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အစ်မလျောင်က ကျန်းကျဲ့ကို သန့်ရှင်းပေးပြီးမှ သူမကိုယ်တိုင်သန့်ရှင်းကာ အဝတ်အစားဝတ်သည်။

ကျန်းကျဲ့လည်း ထပြီး အဝတ်အစားဝတ်သည်။

အစ်မလျောင်က အဝတ်အစားများကို ပြင်ပြီး အိတ်ကို ယူကာ ကျန်းကျဲ့အား ကြည့်လိုက်သည်။ “အစ်မကို လိုက်ပို့ပေးပါဦး”

“ကောင်းပါပြီ”

ကျန်းကျဲ့နှင့် အစ်မလျောင်တို့က လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ လှေကားမှ ဆင်းလာသည်။ လူသွားစင်္ကြံသို့ ရောက်သောအခါ တက္ကစီကို စောင့်နေ သည်။

“ရှောင်ကျဲ့၊ အစ်မ ကွာရှင်းပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စအချို့ကို ဖြေရှင်းရဦးမယ်။ အဲဒီလူနှစ်ဦးက ရှင့်ကို ထောင်ချောက်ဆင်တဲ့ကိစ္စက သူတို့ကို မတုန်လှုပ်နိုင်ဘူးလို့ အစ်မ ထင်တယ်။

အစ်မနဲ့ အဲဒီလူမှာ ဆက်ဆံရေးရှိခဲ့တာဆိုတော့ သက်ဆိုင်ရာဌာနတွေက ကိစ္စကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းဖြစ်အောင် အစ်မကို လာရှာမှာ သေချာတယ်။

အနှောင်အဖွဲ့တွေကို ရှင်းဖို့ အစ်မ အချိန်နည်းနည်း လိုတယ်။

ဒီအချိန်အတွင်းမှာ အစ်မကို ဖုန်းမဆက်ပါနဲ့၊

မင်းကို ပြဿနာတွေနဲ့ မပတ်သတ် စေချင်ဘူး။

အစ်မရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဖြေရှင်းပြီးရင် မင်းဆီ ပြန်လာလို့ရမလား” အစ်မလျောင်က ပြောပြီး မျှော်လင့်ခြင်းများဖြင့် ကျန်းကျဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ပြုံးပြီး “အစ်မ့ရဲ့ ပုံတူပန်းချီက မပြီးသေးဘူးလေ ” ဟု ပြန်ဖြေသည်။

အစ်မလျောင်က နားလည်သွားသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူမအတွက် ကားတံခါးကို ပိတ်ပေးသည်။

တက္ကစီက ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ခွာသွားပြီး ကားလမ်းပေါ်သို့ ရောက်သွားလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က နေ့လယ်စာကို ဝယ်ပြီး ပန်းချီခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

ညစာစားပြီး နားနေစဉ် သူက ထို ရူးသွပ်စရာ နေ့လယ်ခင်းကို ပြန်စဉ်းစားမိသည်။

အစ်မလျောင်နှင့် ဆက်ဆံဖြစ်ခြင်းက မမျှော်လင့်ဘဲနှင့် စိတ်ခံစားမှုအရ ဖြစ်သော်လည်း သူက နောင်တမရခဲ့ပေ။

ပထမဦးစွာ သူ၏အသက်အရွယ်က ၃၆နှစ်အရွယ် အစ်မလျောင်နှင့် မကွာခြားပေ။

ဒုတိယအချက်မှာ အစ်မလျောင်က အလွန် လှပသည်။

နောက်ဆုံးအနေနဲ့ သူက အရွယ်ရောက်ပြီးသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ရွေးချယ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်သောအခါ သူ၏ လုပ်ရပ်အတွက် တာဝန်ယူရမည်။

ကျန်းကျဲ့က ထိုကိစ္စကို ချက်ချင်း မေ့လိုက်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကိစ္စဖြစ်ခဲ့ပြီးပြီ။ ကံကောင်းသည်မှာ ယခုအချိန်အထိ ကောင်း နေသေးသည်။

သူက ပိုအရေးကြီးသော ကိစ္စများ ရှိနေကြောင်း ကောင်းကောင်း သိသည်။

ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူက ဘဝကို ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း ပန်းတိုင်နှင့် အလှမ်းဝေးနေသေးသည်။ အထူးသဖြင့် နင်အန်းချီ စသည့် လူများ၏ နေထိုင်မှုပုံစံကို ကိုယ်တိုင်မြင်ရပြီး မိမိအတွက် နှင့် မိသားစုအတွက် ပျော်ရွှင်မှုကို ဖန်တီးလိုပါက လက်ရှိအခြေအနေနှင့် ကျေနပ်၍ မရကြောင်း သူ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း နားလည် သည်။

သူက ရေဆေးစက္ကူတစ်ချပ်ကို ရှာသည်။ ပန်းချီဘုတ်ပြား တွင် ကပ် ပြီးနောက် အလွတ်ဖြစ်နေ သော ရေဆေးစက္ကူကို ကြည့်ရင်း ထိုနေ့လယ်ခင်းမှ မြင်ကွင်းများကို ပြန်လည်သတိရသည်။

သူက မလိုအပ်သောအရာများကို ဖယ်လိုက်သောအခါ လှပသော အရာများကိုသာ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။

ကျန်းကျဲ့က ပုံကြမ်းစာအုပ်နှင့် ခဲတံကို ယူပြီး ပုံကြမ်းအချို့ကို အမြန်ဆွဲသည်။ အကြောင်းအရာနှင့် ပေါင်းစပ် မှုကို ဆုံးဖြတ်ပြီးမှ ရေဆေးစက္ကူပေါ်တွင် ခဲတံဖြင့် ပုံကြမ်း စဆွဲသည်။

ကျန်းကျဲ့၏ ဒီဇိုင်းအတိုင်း မိန်းကလေးက ဆိုဖာပေါ်တွင် ဘေးစောင်း လဲလျောင်းနေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဆံပင်က ဖုံးကွယ်ထားသည်။ အချို့သော နေရာများကို လိမ္မာပါးနပ်စွာ ဖုံးကွယ်ထားသည်။

ပန်းချီထဲမှ ဇာတ်ကောင် ၏ ဟန်ပန်က လက်တွေ့ဘဝမှ အခြေခံထား သည်။ ကျန်းကျဲ့၏ ဖန်တီးမှုများလည်း ပါဝင်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ခဏဆွဲပြီးနောက် နောက်သို့ နှစ်လှမ်းဆုတ်ကာ အကဲခတ်သည်။ ပြဿနာများကို တွေ့ပါက ဆက်ဆွဲသည် သို့မဟုတ် ပြင်သည်။

သူ အကြိမ်ကြိမ် ပြင်ပြီးနောက် ခဲတံပုံကြမ်း ပြီးစီးသွားသည်။

သူက ဆိတ်မွေးစုတ်တံ ကို ယူပြီး ရေဖြင့် စွတ်ကာ ကြွေဖြူပန်းကန်ပေါ်တွင် အရောင်ကို အမြန်ရောသည်။

ဤ အရောင်များကို အသုံးပြုထားပြီး ရေနှင့် စုတ်တံ ဖြင့် ရောလိုက်သောအခါ ထူးခြားသော မီးခိုးရောင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့က မီးခိုးရောင်ထဲသို့ အရောင်အသစ်အချို့ကို ထည့်သည်။ မီးခိုးရောင်ကို နွေးထွေးသော အရောင်သို့ ပြောင်းပြီးနောက် စက္ကူပေါ်တွင် အခြေခံအရောင်ကို အမြန်ဆွဲသည်။

သူက အရောင်ခြယ် မည့် အဆင့်အတိုင်း ကို စဉ်းစားထားသည်။ ပထမအခြေခံအရောင်ခြယ် ခြင်းတွင် ဇာတ်ကောင် ၏ နေရာလွတ်များကို များများချန်ထားခဲ့ပြီး နောက်ခံတွင် နည်းနည်းချန်ထားသည်။

ဒုတိယအလွှာတွင် နောက်ခံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းနှင့် ဇာတ်ကောင် ၏ မှောင်သောနေရာများတွင် ပိုမိုသိသာသော အပြာရောင်များ ခြယ်ထား သည်။

အရောင်နှစ်လွှာက သဘာဝအတိုင်း ရောစပ်ပြီး ထူးကဲသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ကျန်းကျဲ့က အရောင်အချို့ ခြောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ရေဖျန်းဘူးဖြင့် ပန်းချီကား၏ အချို့နေရာများကို ရေဖျန်းပြီး စိုစွတ်နေအောင် ထိန်းထားသည်။

သူက ရေဖျန်းဘူးကို ချလိုက်ပြီး သန့်ရှင်းသော မျက်နှာသုတ်ပဝါဖြင့် ပိုနေသော ရေကို ထိန်းချုပ်ကာ ပန်းချီကားပေါ်တွင် ပိုမိုနက်မှောင် သော အရောင်များကို ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခြယ် သည်။

အရောင်နှင့် ရေက ထိတွေ့၊ ပျံ့နှံ့ပြီး ထူးကဲ သော အသွင်အပြင်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့က ပန်းချီစုတ်တံဖြင့် စီးဆင်းနေသော အရောင်ကို သင့်လျော်သော နေရာ များသို့ ပို့ပေး သည်။

သူက ခဏတာ အကဲခတ်ပြီးနောက် ပန်းချီဘုတ်ပြား ၏ ထောင့်ကို ပြင်ပြီး ဇာတ်ကောင် ကို စတင် ဆွဲသည်။

သူက ကြည်လင် သောနှင့် တစ်ဝက်ကြည်လင် သောအရောင်များကို အသုံးပြုသည်။ အရောင်များ သဘာဝအတိုင်း ပြောင်းလဲစေပြီး ဇာတ်ကောင် ၏ ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် အသွင်အပြင်ကို ဖော်ပြထားသည်။

ပုံတူဆွဲပြီးသောအခါ ကျန်းကျဲ့က စုတ်ချက် အချို့ကို ရေလမ်းကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

သူက ပန်းချီဘုတ်ပြား ကို လှဲ လိုက်ပြီး ဇာတ်ကောင် ၏ မျက်နှာအသေးစိတ်နှင့် အရေးကြီးသောဖွဲ့စည်းမှုများကို စဆွဲသည်။

ကျန်းကျဲ့က အသေးစိတ်များကို ဆွဲရာတွင် အချိန်များစွာယူသည်။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဆွဲပြီးသောအခါ ရပ်လိုက်ပြီး ပန်းချီကားကို အကဲခတ်၊ စစ်ဆေးသည်။

ဤအချိန်တွင် ပန်းချီကားထဲမှ ဇာတ်ကောင် ၏ အသွင်အပြင် က ပြည့်စုံသွားပြီပင်။ ဇာတ်ကောင် ၏ မှောင်သောနေရာများက ပတ်ဝန်းကျင်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဇာတ်ကောင် ၏ အသားအရေက နောက်ခံကြောင့် ပို၍ပင် ဖြူလာသည်။

ကျန်းကျဲ့က ခဏကြာအောင် ကြည့်ပြီးနောက် ဇာတ်ကောင် ၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် လက်ကောက်တစ်ခု ထည့်လိုက်သည်။ လက်ကောက်ပေါ်ရှိ ပတ္တမြား၏ တောက်ပမှုဖြင့် ပန်းချီကား၏ အရောင်အသွေးကို မြှင့်တင်လိုက်လေ သည်။

လက်ရာဆွဲပြီးသွား၏။

ပန်းချီကားထဲတွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက်အိပ်ပျော်နေသော မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ မြင်ကွင်းကို ဖော်ပြထားသည်။

မိန်းကလေးက အလွန် ချိုမြိန်စွာအိပ်ပျော်နေသည်။ သူမ၏ နောက်ခံက မှုန်ဝါးပြီး အိပ်မက်ဆန်သော အရောင်များဖြစ်သည်။ သူမက နို့နှစ်ရောင်ပိုးထည်ကို ဝတ်ဆင်ထား သည်။

မှုန်ဝါး နွေးထွေးသော အရောင်အသွေးနှင့် စုတ်ချက်များက ပန်းချီကားထဲမှ ဇာတ်ကောင် သည် အိပ်မက်ကောင်းတစ်ခု မက်နေကြောင်း ဖော်ပြနေ၏ ။

ကျန်းကျဲ့က သူ၏ လက်ရာကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်မှုခံစားရသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ၏လက်ရာကို စစ်ဆေးရန် စနစ်ကို သုံးလိုက်သည်။

စနစ်က အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို ပေးသည်။ “အကောင်းဆုံး”။

စနစ်တာဝန်ကလည်း အသိပေးချက်ပေးသည်။ “ပိုင်ရှင်က လျောင်ချိုးရွှယ်ကို မော်ဒယ်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး ရေဆေးပန်းချီလက်ရာတစ်ချပ်ကို ထပ်မံဖန်တီးခဲ့သည်။ ဆက်ဖန်တီးပြီး တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ် ပါ”။

ကျန်းကျဲ့က ဤပန်းချီကားကို ဖန်တီးသည့် ဖြစ်စဉ် ကို ဂရုတစိုက်ပြန်သုံးသပ်သည်။

ယနေ့ သူ၏ အခြေအနေက အလွန် ပေါ့ပါးနေ သည်။ စဆွဲစဉ်က အရောင်ခြယ် မည့် အဆင့်များကို စဉ်းစားခဲ့သည်မှလွဲ၍ ကျန်ဖန်တီးမှုတစ်လျှောက်တွင် နည်းစနစ်ကို မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ပန်းချီကား၏ အလှအပနှင့် သူ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ဖော်ပြရန် ပို၍ အာရုံစိုက်ထားသည်။

သူက အစ်မလျောင်အတွက် ဆွဲခဲ့သော ပန်းချီကားနှစ်ချပ်ကို ယှဉ်ကြည့်သည်။

ယခင်က ဆွဲခဲ့သော ရေဆေးပန်းချီသည် လက်ရာအသစ်၏ နှိုင်းယှဉ်မှုအောက်တွင် သာမန်ဖြစ်နေ၏။

ကျန်းကျဲ့က ဆွဲစဉ်က ခံစားချက်ကို မှတ်သားထားသည်။ အနာဂတ်ဖန်တီးမှုအတွက် အထောက်အကူ ဖြစ်စေရန်ဖြစ်သည်။

သူက သီချင်းကို နားထောင်ပြီး အနားယူ၊ လမ်းလျှောက်နေ သည်။

အနားယူပြီးနောက် အိပ်ချိန်မရောက်သေးသောကြောင့် စက္ကူနှင့် ဘောပင် ကို ယူပြီး စာလုံးလှ စရေးသည်။

အိပ်ရာမဝင်မီ သူက နေ့စဉ်ရလဒ်ကို စစ်ဆေးသည်။

ယနေ့ သူ၏ သင်ယူမှုက ပျမ်းမျှကို မမီခဲ့ပေ။

မနေ့က သူသည် ထိုလူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေခဲ့ရ၏။ ဆရာမ မြောင် ကို နှုတ်ဆက်သည့် အခမ်းအနားက နောင်တအချို့သာ ရခဲ့သည်။

ဒီနေ့ အချိန်အားသောကြောင့် သူ တွေးမိသဖြင့် လုပ်သင့်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ဆရာမ မြောင် ၏ ခြံအပြင်ဘက်သို့ ရောက် လာခဲ့ပြီး ခြံတံခါးဖွင့်ထားသည်ကို သူ တွေ့ရသည်။ ဝန်ထမ်းအချို့က ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းနေကြသည်။

ဝန်ထမ်းတစ်ဦးက ကျန်းကျဲ့ကို တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်အား မြင်သောအခါ “မစ္စတာကျန်း၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ ကျွန်တော့်ကို သိတာလား” ဟု မေးသည်။

ဝန်ထမ်းက “မနေ့က ကျွန်တော် လာကူတုန်းက မင်း ကို တွေ့ခဲ့ဖူးပါတယ်” ဟု ရှင်းပြသည်။

ကျန်းကျဲ့က သဘောပေါက်သွားပြီး ခြံကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ “ဒီနေရာကို ဘာလုပ်နေ တာလဲ” ဟု မေးသည်။

ဝန်ထမ်းက “ဒီအိမ်ကို နိုင်ငံတော်ကို ပြန်အပ်ရတော့မှာ မင်း ဝင်ကြည့်ချင်လား” ဟု ရှင်းပြသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် မဝင်တော့ပါဘူး၊ အပြင်ကနေ ကြည့်ရုံနဲ့ ရပါပြီ” ဟု ပြောသည်။

သူက တံခါးအပြင်ဘက်တွင် ရပ်လျက် ဆရာမ မြောင် ၏ ခြံထဲတွင် ကျန်ခဲ့သော ခြေရာများကို တိတ်တိတ်လေး ကြည့်နေမိသည်။ ၎င်းတို့က တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းခံနေရသည်။ ဆရာမ မြောင် ကို မေ့ပျောက်သွား သကဲ့ သို့ပင်။

ကျန်းကျဲ့၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်လျှံလာသည် ။