လုစားမှ အရသာရှိ၏၊ ကောလိပ် ဝင်ခွင့်စာ ရောက်ရှိလာခြင်း
Vol. 7 Ch. 100
အခန်း (၁၀၀) ကောလိပ် ဝင်ခွင့်၊နှစ်ဆ ဝမ်းမြောက်ခြင်း၊ ရေရှည်တာဝန် စတင်ခြင်း
လူက ပျော်ရွှင်ဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ခုရှိသောအခါ စိတ်က ကြည်လင်သွားသည်။
ကျန်းကျဲ့က ရှောင်ကားကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ ခြေလှမ်းများက ပေါ့ပါးနေပြီး တိမ်ပေါ်သို့ နင်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ သည်။
ရှောင်ကားက အကြောင်းရင်းကို နားမလည်သော်လည်း ကျန်းကျဲ့၏ စိတ်ခံစားချက် ပြောင်းလဲမှုကို ခံစားမိပုံရပြီး သာမန်ထက် ပို တက်ကြွနေသည်။
ကျန်းကျဲ့က တက္ကစီတစ်စီးကို တားကာ နောက်ခုံတွင် ထိုင်ပြီး ရှောင်ကားကို ဒူးပေါ်တွင် တင်ထားသည်။
ကားစထွက်ပြီး သူက ကားမှန် အပြင်ဘက် ရှုခင်းကို ကြည့်နေသည်။ စိတ်ထဲတွင် ဘဝဟောင်းနှင့် ဘဝသစ်မှ မြင်ကွင်းများ ပေါ်လာသည်။ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ သို့မဟုတ် မရည်ရွယ်ဘဲ မေ့လျော့သွားသော မှတ်ဉာဏ်အချို့က ပြန် ရှင်းလင်းလာသည်။
၉၉ခုနှစ်တွင် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ များပြားလာပြီးနောက် တက္ကသိုလ် ဘွဲ့ရ၏ တန်ဖိုးက ယခင်ကကဲ့သို့ မရှိတော့ပုံရသည်။ သတင်းများစွာတွင် တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများ အလုပ်ရှာရန် ခက်ခဲပုံကို ဖော်ပြထားကာ တက္ကသိုလ်တက်ရန် လွယ်ကူပုံရပြီး ဘွဲ့ရပြီးနောက် အသုံးမဝင်တော့ပုံရသည်ဟု လူများကို ခံစားရစေသည်။ သို့သော် လက်တွေ့တွင် အလုပ်ရှာရန် ခက်ခဲသူများက တက္ကသိုလ် ကျောင်းသားများသာ မဟုတ်ပေ။ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကို ကိုယ်တိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့သူများသာလျှင် ထိုခံစားချက်ကို သိသည်။
အလယ်တန်းကျောင်းမှ အထက်တန်းကျောင်းသို့ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲအထိ ဤဖြစ်စဉ်က အဆင့်ဆင့် အဆင့်မြင့်ခြင်းနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ သာမန် ကျောင်းသားများအတွက် ခြေလှမ်းတိုင်းက ကြီးမားသော ကြိုးစားမှုကို ပေးဆပ်ရပြီး ရှေ့သို့ ရောက်လေလေ ပိုမို ခက်ခဲလေလေဖြစ်သည်။
ကျန်းကျဲ့၏ ဘဝဟောင်းတွင် ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ကျခြင်းက တစ်သက်တာ နောင်တဖြစ်ခဲ့သည်။
ယခု ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း နှင့် စနစ်၏ အကူအညီကို ရရှိခဲ့သည်။ ပန်းချီကားများ ရောင်း၍ ဘဝကို ပြောင်းလဲနိုင်ခြင်းက ပျော်ရွှင်စရာဖြစ်သော်လည်း ဘဝဟောင်းက ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ကျခြင်းကို နောင်တဖြေဖျောက်ရန် အရေးကြီးသော ပန်းတိုင်တစ်ခုကို မမေ့ခဲ့ပေ။
ကောလိပ် ဝင်ခွင့်စာကို စောင့်နေစဉ် သူက အပေါ်ယံတွင် တည်ငြိမ်နေသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေသည်။ အလုပ်များခြင်းဖြင့်သာ စိတ်အာရုံကို လွှဲထားပြီး စိတ်ပူပန်မှုကို မေ့ထားသည်။
ယခုအချိန်မှပဲ သူ ကောလိပ် ဝင်ခွင့်ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ မူလက ဖိနှိပ်ထားသော စိတ်ခံစားချက်များက နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။
ဤအချိန်တွင် သူက ကြိုးစားပြီးနောက် ရလဒ်ရရှိခြင်း၏ ကျေနပ်မှုကို အမှန်တကယ် ခံစားရသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲအောင်ပြီး ဆန္ဒရှိသော ကျောင်းသို့ ဝင်ခွင့်ရခြင်း၏ ပျော်ရွှင်မှုကိုလည်း နားလည်လာသည်။
ဤပျော်ရွှင်မှုကို အစားထိုး၍ မရနိုင်ပေ။
ကျန်းကျဲ့က ဘာမှ မပြောဘဲ မျက်နှာတွင် အမြဲ ပြုံးနေသောကြောင့် ကားမောင်းသူက မကြာခဏ ကြည့်မိသည်။
သို့သော်လည်း ကျန်းကျဲ့က ဂရုမစိုက်ပေ။ သူက သာမန်လူတစ်ဦးသာ ဖြစ်ကာ ပျော်ရွှင်သောအခါ ရယ်မည်။အောင်မြင်မှု၏ ပျော်ရွှင်မှုက အရာအားလုံးကို လှပသည်ဟု ခံစားရစေသည်။ လေထုထဲရှိ အပူပင်လျှင် ခရေပန်းရနံ့ သင်းနေသည်။
တစ်ခဏအတွင်း တက္ကစီက ခရီးဆုံးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ကျန်းကျဲ့က ရှောင်ကားကို ခေါ်ပြီး အိမ်ပေါ် သို့ တက်လာသည်။
ရှောင်ကားက ကျန်းကျဲ့၏ ရှေ့တွင် ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးနေသည်။
ကျန်းကျဲ့က တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ အဖေ ကျန်းယီ ဖုန်းပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ “...ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေ့ နေ့လယ်မှပဲ ဝင်ခွင့်စာကို ရတာ... အာ၊ သူ့ကို မျှော်လင့်ချက်တော့ မထားပါဘူး၊ ကျောင်းတက်နိုင်ရင်ပဲ တော်ပါပြီ... တက္ကသိုလ်အောင်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး...”
ကျန်းကျဲ့က တံခါးပိတ်ပြီး ဧည့်ခန်းသို့ ဝင်လာသည်။
အဖေ ကျန်းယီက ဖုန်းကို ကိုင်ထားပြီး ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေသည်။
အမေ ရှုလီက ဝင်ခွင့်စာကို ကိုင်ထားသည်။ ကျန်းကျဲ့ ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ့ကို လက်ပြပြီး လာကြည့်ရန် အမြန် ပြောသည်။
“...အနုပညာမေဂျာ သင်ယူရတာ တကယ်ခက်တယ်။.. ကျောင်းလခ? ယွမ် ၁၀၀၀၀တောင်လေ !... စျေးကြီးတယ်... ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ၊ သူ တခြားစာမေးပွဲလည်း မအောင်တော့ ဒါပဲတက်ရမှာပေါ့” ကျန်းယီက ညည်းညူစကားများ ပြောနေသော်လည်း အသံတွင် ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နေ သည်။
ကျန်းကျဲ့က ဤကျောင်းလခပမာဏကို ကြားသောအခါ အံ့ဩခြင်းမရှိပေ။ နောက်ပိုင်းတွင် ပို များလာဦးမည်ပင်။
ရှုလီက ကျန်းကျဲ့ကို ပြုံးကြည့်သည်။ ထို့နောက် ခင်ပွန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ မင်းအဖေ ကြွားတာ တော်တော်များတယ်။
ကျန်းကျဲ့က အမေ့ ဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
ရှုလီက ဝင်ခွင့်စာကို ကျန်းကျဲ့ကို ပေးသည်။
ကျန်းကျဲ့က ဝင်ခွင့်စာကို ယူပြီး ကြည့်လိုက်ရာ ပင်းဟိုင် အနုပညာတက္ကသိုလ်၏ ဝင်ခွင့်စာဖြစ်ကြောင်း အမှန်တကယ်ပင် တွေ့လိုက်ရသည်။
ဝင်ခွင့်စာက အလယ်မှ ခေါက်ထားသော 16k အရွယ်အစားဖြစ်သည်။ တက္ကသိုလ်၏ အမည်နှင့် တံဆိပ်ကို ထုထားပြီး ရိုးရှင်းပြီး လှပသည်။
ဝင်ခွင့်စာတွင် ကျန်းကျဲ့က ပင်းဟိုင်အနုပညာတက္ကသိုလ် - ပန်းချီကောလိပ်၊ ပုံသွင်းအနုပညာဌာန၊ ဆီဆေးမေဂျာ သို့ ဝင်ခွင့်ရရှိကြောင်း ဖော်ပြထားသည်။
ကျန်းကျဲ့၏ နှလုံးခုန်နှုန်း မြန် လာသည်။ ဤသည်မှာ သူ မျှော်လင့်ထားသော ရလဒ်ဖြစ်ပြီး မမျှော်လင့်သော အဖြစ်အပျက် မရှိခဲ့ပေ။
သူက ဝင်ခွင့်စာကို လှန်လှောကြည့်သည်။ ကြည့်လေလေ ပို နှစ်သက်လေလေဖြစ်သည်။
ဝင်ခွင့်စာနှင့်အတူ ကျောင်းသား လမ်းညွှန်စာအုပ်လည်း ပါလာသည်။
ကျန်းကျဲ့က လမ်းညွှန်ကို အမြန်ကြည့်သည်။ သြဂုတ်လ ၂၆ရက်နေ့တွင် ကျောင်းသို့ လာအပ်ရန် လိုလေ သည်။
“ကောင်းပြီ၊ ငါတို့ အိမ်အသစ်ကို ပြောင်းပြီးရင် မင်းကို ထမင်းစားဖို့ ဖိတ်ပါ့မယ်ကွာ” ကျန်းယီက ဖုန်းကို ချပြီး သူ့နေရာသို့ ပြန်လာသည်။ လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံ သောက်ပြီးမှ ကျန်းကျဲ့ကို ပြုံးကြည့်သည်။
“မင်း အမေနဲ့ ငါ ဒီစာရွက်ကို မြင်ရတော့ စိတ်အေးရပြီ”
ရှုလီက ပြုံးပြီး ပြောသည်။ “ဒီကျောင်းလခက မျှော်မှန်းထားတာထက် ပိုစျေးကြီးတယ်။ သား ပင်းဟိုင်မှာပဲ နေတာ ကံကောင်းလို့ အမေ တို့ သားရဲ့ ဘဝကို စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး။ ကျောင်းသွားအပ်ဖို့ အတွက် ပစ္စည်းတွေ ပြင်ဆင်သင့်ပြီလား”
ကျန်းကျဲ့က “ကျောင်းအပ် လက်ခံ အချိန်က စောပါသေးတယ်။ ဘာတွေ လိုတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားဝယ်လိုက်ပါ့မယ်။ ကျွန်တော် စုံစမ်းထားတာတော့ ပထမနှစ်က အဆောင် မှာ နေရမှာ။ ဒုတိယနှစ်မှာတော့ အဆောင် မှာ မနေရတော့ဘူး။ ဒါက အိမ်နဲ့ နီးတဲ့ အားသာချက်ပဲ မဟုတ်လား။ တက္ကသိုလ်ကနေ ကားစီးရင် နာရီဝက်နဲ့ ပြန်လာနိုင်တယ်လေ” ဟု ပြောသည်။
“ဟုတ်တယ်၊ သား စနေ၊ တနင်္ဂနွေနေ့တွေမှာ အိမ်ပြန်လာ လို့ရတယ် မဟုတ်လား” ရှုလီက သားဖြစ်သူ သူမဆီမှ ခွဲခွာသွားခြင်းကို နှလုံသားထဲ မှ မလိုလားပေ။
“ဒီအကွာအဝေးက ငါတို့ အလုပ်သွားတုန်းကထက်တောင် ပိုနီးသေးတယ်” ကျန်းယီက ဝင်ခွင့်စာကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့ကို မှာသည်။ “ကောင်းကောင်း သိမ်း ထားနော်၊ ခွေးလေးကို မကိုက်စေ နဲ့”
ကျန်းကျဲ့က ဝင်ခွင့်စာကို သိမ်းပြီး ပျော်ရွှင်နေသော စိတ်ဖြင့် အတန်းပိုင်ဆရာမ ဆရာမယွီနှင့် ဒါရိုက်တာ လင်ကို တစ်ဦးစီ ဖုန်းခေါ်သည်။
ဆရာမယွီက သတင်းကောင်းကို ကြားသောအခါ ပျော်ရွှင်စွာ ဂုဏ်ယူကြောင်း ပြောသည်။
ဒါရိုက်တာ လင်က ကြားသောအခါ ကျန်းကျဲ့သည် ဝင်ခွင့်စာကို ကျောင်းသို့ ယူလာပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ရမလားဟု မေးသည်။
ကျန်းကျဲ့က ဒါရိုက်တာ လင်၏ စိတ်ကူးကို နားလည်ပြီး ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်သည်။
ကျန်းယီနှင့် ဇနီးတို့က ကြားသောအခါ အမြန်သွားပြီး အမြန်ပြန်လာရန် ပြောသည်။
ကျန်းကျဲ့က ကျောင်းသို့ ရောက်လာရာ ဒါရိုက်တာ လင်နှင့် ဆရာအချို့က ပန်းချီခန်းတွင် စောင့်နေကြသည်။
ဆရာများက ကျန်းကျဲ့ကို ဂုဏ်ယူကြောင်း ပြောကြသည်။
ကျန်းကျဲ့က ဝင်ခွင့်စာကို ကိုင်ထားပြီး ကျောင်းဆောင်ရှေ့တွင် ရပ်နေပြီး ဒါရိုက်တာ လင်က ဓာတ်ပုံရိုက်ပေးသည်။
ကျန်းကျဲ့က ဆရာများကို နှုတ်ဆက်သည်။
ဒါရိုက်တာ လင်က သူ့ကို ကျောင်းတံခါးဝအထိ လိုက်ပို့ပေး သည်။ “ကျန်းကျဲ့၊ မင်းက ငါတို့ ကျောင်းက ပထမဆုံး ပင်းဟိုင် အနုပညာတက္ကသိုလ်၊ ဆီဆေးမေဂျာ ကို ဝင်ခွင့်ရတဲ့ ကျောင်းသားပဲ။ ကောင်းကောင်း ကြိုးစားပါ၊ အနာဂတ်မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ ကျောင်းသားစာရင်းမှာ မင်းရဲ့ နာမည်ပါလာလိမ့်မယ်”
.......
အိမ်သို့ ပြန်လာစဉ် ကျန်းကျဲ့က မိဘများသည် ပစ္စည်းများစွာကို အိမ်အသစ်သို့ ရွှေ့ပြောင်းထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် အိမ်ဟောင်းတွင် ချက်ပြုတ်ရန် မလွယ်ကူကြောင်း တွေးလိုက်မိသည်။ ဖုန်းဆက်ပြီး ဝိုင်နှင့် ဟင်းများကို ဝယ်ယူပြီး အိမ်ပြန်လာမည်ဟု ပြောသည်။
သူ အိမ်သို့ ရောက်သည်နှင့် အနုပညာကောလိပ် ၏ ကျောင်းအပ် လက်ခံရေး ဌာနမှ ဆရာ၏ ဖုန်းဝင်လာသည်။
ဆရာက ကျန်းကျဲ့၏ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲရမှတ်နှင့် အနုပညာစာမေးပွဲရမှတ်က ကျောင်းတွင် ထိပ်ဆုံးဖြစ်သောကြောင့် ကျောင်းသို့ ရောက်လာသောအခါ ဆုကြေး ယွမ် ၅၀၀၀ ချီးမြှင့်မည်ဟု ပြောသည်။
ဆရာက ကျောင်းအပ် လက်ခံရေးတွင် ဆုကြေးကို မည်သို့ လက်ခံရမည်ကို အထူးပြောပြသည်။
ကျန်းယီနှင့် ဇနီးတို့က ဤသတင်းကောင်းကို ကြားသောအခါ ပို ပျော်ရွှင်လာသည်။ ပမာဏက ကျောင်းလခ၏ တစ်ဝက်သာ ရှိသော်လည်း ဤသို့သော ဂုဏ်ပြုမှုက ရှားပါးသည်။ သူတို့နှစ်ဦးက ကျန်းကျဲ့ကို သင်တန်းတိုင်းတွင် ဆုကြေးရရှိအောင် ကြိုးစားရန် အားပေးသည်။
ညနေခင်းတွင် ကျန်းကျဲ့၏ မိသားစုက ယာယီ စားပွဲဝိုင်းတွင် ဝိုင်းထိုင်ကြသည်။ ကျန်းယီက သုံးယောက်၏ ဖန်ခွက်တွင် ဘီယာ အပြည့် လောင်းပြီး ဖန်ခွက်ကို မြှောက်သည်။ “ဒီနေ့ ငါတို့ မိသားစု နှစ်ထပ်ကွမ်း ပျော်ရွှင်စရာပဲ။ ရှောင်ကျဲ့ ကောလိပ်ဝင်ခွင့်ရ ပြီး ဆုကြေးလည်း ရတယ်၊ ငါတို့ မိသားစုရဲ့ အနာဂတ် ဘဝဟာ ပိုမို ကောင်းမွန်လာလိမ့်မယ်”
သူတို့သုံးဦး ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်ပြီး တစ်ခွက်လုံးကို ကုန်အောင် သောက်ကြသည်။
ကျန်းကျဲ့က မိဘများအတွက် ဘီယာ ထပ်ဖြည့်ပေးသည်။
ရှုလီက ဖန်ခွက်ကို မြှောက်ပြီး ကျန်းကျဲ့ကို “ရှောင်ကျဲ့ သား ကောလိပ် တက်ရတော့မယ်။ နောက်ပိုင်း လမ်းကို ကိုယ်တိုင် ကြည့်လျှောက် ရတော့မယ်” ဟု ပြောသည်။
“အမေ၊ စိတ်ချပါ” ကျန်းကျဲ့က ပြောပြီး နောက်တစ်ခွက် သောက်သည်။
အိမ်က ပစ္စည်းများ ရွှေ့ပြောင်းထားသောကြောင့် ရိုးရှင်းနေသော်လည်း မိသားစုသုံးဦး ပျော်ရွှင်နေကြသည်။
ညစာစားပြီး လမ်းလျှောက်နေစဉ် ကျန်းကျဲ့က ချန်းယန်ကို ဖုန်းခေါ်သင့် မခေါ်သင့် တွေးနေသည်။ သူမ ဝင်ခွင့်စာ မရရှိသေးပုံရသောကြောင့် ထားလိုက်တော့ဟု တွေးလိုက်သည်။
ကျန်းယီနှင့် ဇနီးတို့က မနက်ဖြန် တရားဝင် အိမ်ရွှေ့ရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ယနေ့ညက မိသားစုအတွက် အိမ်ဟောင်းတွင် နေသည့် နောက်ဆုံးညဖြစ်သည်။
ကျန်းကျဲ့က သူ့အခန်းလေးသို့ ပြန်လာပြီး မိဘများ၏ ရယ်မောသံကို ကြားနေရသည်။
ယနေ့၏ သတင်းကောင်းက မိဘများကို ကြာရှည်စွာ ပျော်ရွှင်စေနိုင်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိသည်။
ကျန်းကျဲ့က ရှောင်ကားကို ချော့မြူ ပြီး စနစ်စာမျက်နှာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ဝင်ခွင့်စာရရှိပြီးနောက် စနစ်မှ တာဝန် ပြီးမြောက် ကြောင်း သတိပေးထားသည်။ သူ အချိန်မအားခဲ့သောကြောင့် ယခုထိ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။
ကျန်းကျဲ့က တာဝန် ပြီးမြောက်ကြောင်းကို နှိပ်လိုက်သည်။
စနစ်က တွက်ချက်ပြီးနောက် အသိပေးချက်ကို ချက်ချင်း ပြသည်။
ပိုင်ရှင်က အနုပညာစာမေးပွဲတွင် လုံလောက်သော အောင်လက်မှတ်ကို ရရှိခဲ့ကာ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲရမှတ်က ၄၇၆မှတ် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပင်းဟိုင် အနုပညာတက္ကသိုလ်၊ ပန်းချီကောလိပ်၊ ပုံသွင်းအနုပညာဌာန၊ ဆီဆေးမေဂျာ သို့ ဝင်ခွင့်ရရှိခဲ့သည်။
စနစ်က ပိုင်ရှင် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ကြောင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ တာဝန် ရလဒ်က အကောင်းဆုံး အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။
ပိုင်ရှင်သည် ငွေကြေး ဆုလာဘ် - ယွမ် ၅၀၀၀၀၀ ရရှိသည်။
ပိုင်ရှင်သည် ဆုလာဘ် - ကျပန်းကံစမ်းမဲ တစ်ကြိမ် ရရှိသည်။
ကျန်းကျဲ့က ယွမ် ၅၀၀၀၀၀ ဆုလာဘ်ကို မြင်သောအခါ ကျေနပ်နေသည်။ ဤငွေက အကြာကြီး သုံးရန် လုံလောက်သည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် ကျပန်းကံစမ်းမဲက မဆုံးနိုင်သော ဖြစ်နိုင်ခြေများကို ဆိုလိုသည်။
သူက ငွေကြေး ဆုလာဘ်ကို ရယူရန် နှိပ်လိုက်သည်။
စနစ်က ရွေးချယ်ရန် နည်းလမ်းများကို ပြသည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ဆုလာဘ်ရယူရန် နည်းလမ်းနှစ်ခုသာ ရှိသည်။ ၁။ ထီ၊ ၂။ စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်း။
ယခုတစ်ကြိမ် နည်းလမ်းတွင် ပန်းချီကား ရောင်းခြင်းနှင့် စတော့ရှယ်ယာ မပါဝင်ပေ။
ကျန်းကျဲ့က သူ၏ လက်ရာသည် ယာယီ ဤအဆင့်၏ ဆုလာဘ်ကို မရောက်ရှိသေးဟု ခန့်မှန်းမိသည်။
သူက ယာယီ ထီဝယ်ရန် မလိုလားပေ။ စီးပွားရေးလုပ်ရန် အချိန်လည်း မဖြုန်းလိုပေ။ သူက စီးပွားရေးလုပ်ရန် ပစ္စည်းမဟုတ်။ စီးပွားရေးကို လေ့လာရန် စိတ်လည်း မဝင်စားပေ။ တကယ်လို့ အခွင့်အရေး မရှိရင် ကျောင်းမတက်ခင် ထီမှတစ်ဆင့် ဆုလာဘ်ကို ရယူမည်။
ကျန်းကျဲ့က ရွေးချယ်မှုကို ယာယီ ဖယ်ထားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကံစမ်းမဲ ကို နှိပ်လိုက်သည်။
ကံစမ်းမဲက စက်ဝိုင်း ကို အသုံးပြုရသည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ညွှန်တံက ထူးခြားသော ပုံစံပါသည့် လက်ဆောင်သေတ္တာ ကို ညွှန်ပြနေ သည်။
ကျန်းကျဲ့က ဤသို့သော လက်ဆောင်သေတ္တာ ကို တစ်ခါမှ မရရှိဖူးပေ။
ဆုလာဘ် ရယူရန် နှိပ်လိုက်သည်။
လက်ဆောင်သေတ္တာ မှ စာသားများ ပေါ်လာသည်။
ပိုင်ရှင်သည် အထူး ဆုလာဘ်ကို ရရှိသည်။ ပညာရှင်များထံမှ သင်ယူရန် အခွင့်အရေး သုံးကြိမ်။
ကျန်းကျဲ့က ဆုလာဘ်ရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိသော ဆုလာဘ်က အသုံးပြုပြီးပါက ကုန်ဆုံးသွားသော ဆုလာဘ်ဖြစ်သည်။ သူက ပညာရှင်တစ်ဦးမှ သုံးဦးအထိ ရွေးချယ်ပြီး ပညာရှင်၏ ဖန်တီးမှုကို ကြည့်ရန် အခွင့်အရေးကို အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဖန်တီးမှုကို လက်ရာနှင့် အချက်အလက်များအပေါ်တွင် အခြေခံ၍ စနစ်က ပုံရိပ်ယောင် ဖန်တီးပေး သည်။ မြင့်မားသော ပြန်ဖန်တီးမှုပင်။
ကျန်းကျဲ့က ရွေးချယ်မှုစာရင်းတွင် တရုတ်နှင့် နိုင်ငံခြား နာမည်ကြီး ပန်းချီဆရာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၏ နာမည်ကို တွေ့ရသည်။
သုံးကြိမ်သာ အခွင့်အရေးရှိသော်လည်း တစ်ကြိမ်အသုံးပြုပါက တစ်ကြိမ် လျော့သွားသည်။ သို့သော်လည်း ဤဆုလာဘ်က အလွန် အဖိုးတန်ကြောင်း သူ နားလည်သည်။
နာမည်ကြီး ပန်းချီဆရာများစွာက လက်ရာများနှင့် အချက်အလက်အချို့ကိုသာ ချန်ထားခဲ့သည်။ နောက်လူများ သင်ယူသည့်အခါ အနည်းငယ် ကွဲလွဲနိုင်သည်။
ပညာရှင်၏ ဖန်တီးမှုကို ကြည့်ခြင်းက ပန်းချီလေ့လာသူများအတွက် အလွန် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးဖြစ်သည်။
အခွင့်အရေးက ရှားပါးသောကြောင့် ကျန်းကျဲ့က သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးမှ ရွေးချယ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
တာဝန်၏ ဆုလာဘ်နှစ်ခုလုံးကို ယာယီ ဖယ် ထားသည်။
သူက တာဝန် ပြီးမြောက်ကြောင်းကို နှိပ်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း စနစ်က တာဝန် သတိပေးချက်ကို ထပ်မံ ပြသည်။
ပိုင်ရှင်သည် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ပြီးဖြစ်သည်။ ရေရှည်တာဝန် - ပန်းချီပညာရှင် ကြီးပြင်းလာ မှု တာဝန်ကို စတင်နိုင်သည်။
ကျန်းကျဲ့က တာဝန် ရှင်းလင်းချက်ကို နှိပ်လိုက်သည်။
ပိုင်ရှင်သည် ရေရှည်တာဝန် စတင်ရန် လိုအပ်သော အခြေအနေများကို ပြည့်မီပြီဖြစ်သည်။ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဘွဲ့ အစပြုသူကိုလည်း ရရှိထားသည်။ ဤတာဝန်က ပိုင်ရှင် ကို ကမ္ဘာကျော် ပန်းချီပညာရှင် ဖြစ်လာစေရန် ကူညီမည်ဖြစ်သည်။
တာဝန်က အဆင့်အမျိုးမျိုးသို့ ခွဲခြားထားသည်။ အဆင့်မြှင့်တင်မှုတိုင်းတွင် ဆုလာဘ်များကို အမျိုးမျိုး ရရှိလိမ့်မည်။
ကျန်းကျဲ့က ရှင်းလင်းချက်ကို ကြည့်ပြီး တာဝန်ကို စတင်ရန် နှိပ်လိုက်သည်။
တာဝန်က ပထမဆုံး အဆင့် ပန်းတိုင်ကို ပေးသည်။
ပိုင်ရှင်သည် ကြိုးစားမှုမှတစ်ဆင့် ဂုဏ်ထူးဆောင်အဆင့်ကို အစပြုသူမှ ထင်ရှားကျော်ကြားသူသို့ မြှင့်တင်ရမည်။
ပိုင်ရှင်သည် လိုအပ်ချက်အတိုင်း ဖန်တီးမှုကို ပြီးမြောက်ပြီး ပန်းချီပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ပါ။