ပြိုင်ပွဲဝင်လက်ရာများ ပြီးစီးခြင်း၊ ချန်းယန်၏ ဆန္ဒပြည့်ခြင်း

မနက်ခင်းတွင် ရှောင်ကား၏ ဟောင် သံကြောင့် ကျန်းကျဲ့ နိုးလာခဲ့သည်။

သူ မျက်လုံး ဖွင့်လိုက်ကာ ဦးနှောက် ကြည်လင်လာပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း ထိုင်ကာ ပိုင်ချမ်းချင် လေ့ကျင့်ခန်းကို စလုပ်သည်။

ဤလေ့ကျင့်ခန်း နည်းလမ်းကို ကျွမ်းကျင်ပြီးကတည်းက နေ့စဉ် နံနက်တိုင်း လေ့ကျင့် လေ့ရှိသည်။ ယခု အချိန်တွင် ဤနည်းလမ်း၏ ထိရောက်မှုကို မခံစားရသေးသော်လည်း အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ နေ့တိုင်း မလုပ်ရလျှင် တစ်ခုခု လိုနေသလို ခံစားရသည်။

လေ့ကျင့်ခန်း ပြီးသောအခါ ရှောင်ကားကို ခေါ်ပြီး လမ်းလျှောက်ခေ သည်။ ဈေးကို ဖြတ်ကာ မနက်စာ ဝယ်သောအခါ လမ်းဘေး မြင်ကွင်းနှင့် လမ်းသွားလမ်းလာများကို သတိထား လေ့လာမိ သည်။

မနက်စာစားပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့က တတိယ ပြိုင်ပွဲဝင် လက်ရာကို စပြင်ဆင်သည်။

သူ့ပန်းချီကား ဘေးတွင် ရေဆေး ရှုခင်း ပန်းချီကား အချို့ ချထားကာ ပန်းခြံရှိ သစ်ပင်များ၊ မြို့၏ လမ်းသွယ်များ၊ ပင်လယ်ရှုခင်းစသည်ဖြင့် သူ ကျွမ်းကျင်ပြီး နှစ်သက်သော ရှုခင်း ဘာသာရပ်များဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ယနေ့ နံနက်ခင်းတွင် မြင်တွေ့ခဲ့သော ရှုခင်းအချို့ကို ပုံကြမ်း အရင် ဆွဲပြီးနောက် အပေါ်စီး ရှုထောင့်မှ မြို့ပြ လမ်းမြင်ကွင်း တစ်ပုံကို ရွေးချယ်၍ တကယ့် လက်ရာအဖြစ် ဖန်တီးသည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် လက်ရာ ဆွဲပြီးသွားသည်။

သူက စနစ်ဖြင့် ပြန်လည် သုံးသပ်သည်။

စနစ်က ပေးသော အကဲဖြတ်ချက်က ယခင်ကကဲ့သို့ပင် အကောင်းဆုံး လက်ရာဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က စိတ်ပျက်စွာဖြင့် ဤလမ်းမြင်ကွင်း ပန်းချီကားကို ပန်းချီ ဘုတ်ပြား မှ ဖယ်လိုက်ပြီး အကောင်းဆုံး လက်ရာ သို့မဟုတ် သာမန်ဟု အဆင့်သတ်မှတ်ခံရသော အခြား ရှုခင်းပန်းချီများနှင့်အတူ ပုံထားလိုက်သည်။

အထူးကောင်းမွန်သောလက်ရာဟု အဆင့်သတ်မှတ်ခံရသော ညဈေးနှင့် အမျိုးသမီးပုံတူကိုမူ သီးသန့် ထားသည်။

သူက စနစ်ကို ဖွင့်ပြီး တာဝန် တိုးတက်မှုကို စစ်ဆေးသည်။

စနစ်က ပြိုင်ပွဲဝင် လက်ရာများအတွက် တင်းကြပ်သော လိုအပ်ချက်များ ရှိသည်။

ကျန်းကျဲ့ ဖန်တီးခဲ့သော ညဈေးနှင့် အမျိုးသမီးပုံတူက အထူးကောင်းမွန်သောလက်ရာဟု အဆင့်သတ်မှတ်ခံရပြီးဖြစ်၍ ပြပွဲသို့ ပေးပို့နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း သူ ဖန်တီးခဲ့သော ရေဆေးရှုခင်း ပန်းချီကားအချို့က စနစ်၏ စစ်ဆေးမှုကို မအောင်မြင်သေးပေ။

စနစ်၏ စစ်ဆေးမှုကို မအောင်မြင်ပါက ပြပွဲသို့ ပေးပို့ခြင်းသည်လည်း အချည်းနှီးပင်ဖြစ်သည်။

သူ အချိန်ကို တွက်ချက်ထားပြီး ရှစ်ရက် အတွင်း လက်ရာများကို ပေးပို့ရမည်ဖြစ်သည်။

ရှုခင်းလက်ရာကို ပြီးမြောက်စေရန် ဆီဆေး လေ့ကျင့်မှုများကိုပင် ရပ်ထားသော်လည်း ရလဒ်က မကောင်းပေ။

ကျန်းကျဲ့က ပုံဆက်ဆွဲနေပါက ကောင်းမွန်သော ရလဒ် မရနိုင်တော့ဟု ခံစားရသည်။

သူက ဖန်တီးမှုကို ခဏ ရပ်ပြီး အပြင်ထွက်ကာ ဖန်တီးမှု လှုံ့ဆော်မှုကို ရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

လှုံ့ဆော်မှု ဘယ်နေရာတွင် ရှာဖွေရမည်ကို စဉ်းစားနေစဉ် ချန်းယန် ဖုန်းခေါ်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့က ချန်းယန်သည် သူ့ကို အပြင်ထွက်ရန် ချိန်းဆိုခြင်းဖြစ် ကြောင်း ခန့်မှန်းမိသည်။

“ဟဲလို၊ ကျန်းကျဲ့၊ရှင် ဘယ်မှာလဲ” ချန်းယန်က မေးသည်။

ချန်းယန်၏ အသံက အနည်းငယ် မကြည်မလင် ဖြစ် နေသည်ကို ကြားသောအခါ ကျန်းကျဲ့က “ငါ ပန်းချီခန်းမှာပါ။ မင်း ခုမှ နိုးတာလား” ဟု ပြောသည်။ သူ အချိန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နံနက် ၁၀ နာရီ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

“အင်း၊ရှင် ဘယ်လို သိတာလဲ” ချန်းယန်က ပြန်မေးသည်။

“အသံကို ကြားတာနဲ့ သိတယ်”

ချန်းယန်က “ကျွန်မတို့ ကမ်းခြေ ကို သွားကစားကြ မလား၊ ဘယ်လိုလဲ” ဟု အကြံပြုသည်။

“မင်း ရေထပ် ကူးချင်သေးတာလား”

“မကူးချင်တော့ဘူး” ချန်းယန်က ကန့်ကွက်ကာ “အရင်တစ်ခါ ရေကူးတုန်းက ကျွန်မ ပင်ပန်းသွားတယ်။ ကျွန်မ တို့ အရင် စားမယ်၊ ပြီးရင် ကမ်းခြေ မှာ လမ်းလျှောက်မယ်၊ ဓာတ်ပုံ ရိုက်မယ်”

“ကောင်းပြီ” ကျန်းကျဲ့က လည်း အပြင်ထွက်ရန် စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

“ကားလ်ကို ခေါ်လာဖို့ မမေ့နဲ့နော်”

..........

ကျန်းကျဲ့က ရှောင်ကားကို ခေါ်ပြီး ကမ်းရိုးတန်း ပန်းခြံသို့ ရောက်လာသည်။

ဤနေရာက သေးငယ်သော ခရီးသွား ဧရိယာဖြစ်ပြီး ဧည့်သည်များ များပြားလှသည်။

ချန်းယန်က မကြာမီ ရောက်လာသည်။

ယနေ့တွင် သူမက နေကာဦးထုပ်နှင့် နေကာမျက်မှန်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ယောက်ျားလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင် ထားသည်။

နေ့လယ်စာစားနေစဉ် ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့ကို “ကမ်းရိုးတန်း ပန်းခြံနားမှာ ငါးလေးတွေ၊ ပုဇွန်လေးတွေနဲ့ ဂဏန်းတွေ ဖမ်းလို့ရတဲ့ နေရာတစ်ခု ကျွန်မ သိတယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဤကစားနည်းသည် အနည်းငယ် ကလေးဆန်သည်ဟု ခံစားရ၏။ “ဒါတွေက ငါတို့ ကလေးဘဝတုန်းက ကစားခဲ့တာ တွေပဲ”

ချန်းယန်က “သွားကစားကြမယ် ရှင် ကင်မရာ ယူလာလား။ ကျွန်မ တို့ ဓာတ်ပုံတွေ အများကြီး ရိုက်ကြမယ်” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့တွင် တိကျသော ပန်းတိုင် မရှိသောကြောင့် ချန်းယန်၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ကမ်းရိုးတန်းတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေ သည်။ ပင်လယ်ဘေး လျှောက်လမ်း မှ သဲသောင်ပြင်သို့ ရောက်လာသည်။

ချန်းယန်က ဖိနပ်ကို ချက်ချင်း ချွတ်ပြီး ခြေဗလာဖြင့် သဲသောင်ပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေ သည်။

ကျန်းကျဲ့ကလည်း အလားတူပင်။

ခြောက်သွေ့သော သဲက နေပူကြောင့် အလွန် ပူနေကာ ပင်လယ်ရေဖြင့် စိုစွတ်နေသော သဲသောင်ပြင်က အလွန် အေးမြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက စိုစွတ်သော သဲသောင်ပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေကြကာ ပင်လယ်ရေက တစ်ခါတစ်ရံ ခြေဖဝါးကို လွှမ်းသွားသော အေးမြမှုကို ခံစားရသည်။

ရှောင်ကားက သူတို့ ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးလွှားနေသည်။

သူတို့က သဲသောင်ပြင်တစ်လျှောက် အရှေ့ဘက်သို့ လမ်းလျှောက်နေကာ ကျောက်တုံး အစုအပုံ တစ်ခုနှင့် နီးကပ်လာသည်။

ကျောက်တုံး အစုအပုံ ၏ တစ်ဝက်က ကုန်းပေါ်တွင်ရှိပြီး တစ်ဝက်က ပင်လယ်ထဲသို့ တိုးဝင်နေသည်။

ကုန်းပေါ်ရှိ အပိုင်းတွင် ကြီးမားသော ရေကန်ငယ်များနှင့် သေးငယ်သော ရေကန်ငယ်များ ရှိသည်။

ချန်းယန်က ကျောက်တုံးများကို ညွှန်ပြပြီး “ဒီနေရာပဲ။ ဒီနေရာမှာ ပုဇွန်လေးတွေနဲ့ ဂဏန်းလေးတွေ ရှိတယ်” ဟု ပြောသည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ဖိနပ် ပြန်ဝတ်ပြီး ကျောက်တုံး အကြီးကြီးများပေါ်တွင် စ လျှောက်လေ သည်။

ကျန်းကျဲ့နှင့် ချန်းယန်က ကျောက်တုံးငယ်များကို ဆက်တိုက် လှန်ကာ ကျောက်တုံးများ အောက်တွင် ပုန်းခိုနေသော ဂဏန်းများနှင့် ရေကန်ငယ်များတွင် ပုန်းခိုနေသော ငါးလေးများကို ရှာဖွေကြသည်။

“ဒီမှာ ရှိတယ်... ဒီမှာ ရှိတယ်...”

ချန်းယန် ရှာတွေ့သွားသည်။

ကျန်းကျဲ့ မြင်လိုက်သည်။ ချန်းယန်က လက်ကို ဆန့်ပြီး ထွက်ပြေးနေသော ဂဏန်းငယ်ကို ဖမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။

မကျွမ်းကျင်သော်လည်း ကစားချင်သည်။

ချန်းယန်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လွတ်သွားသောအခါ သူမအတွက် ဆင်ခြေ ရှာရသည်။ “အထက်တန်းကျောင်းတက်ပြီကတည်းက ဒီလို ကစားဖို့ အခွင့်အရေး မရတော့ဘူး”

ကျန်းကျဲ့က ရက်ရက်စက်စက် ပြောသည်။ “မင်း လက်နဲ့ မဖမ်းရဲဘူးလို့ပဲ ပြောလိုက်ပါတော့”

“ဘယ်သူ ပြောလဲ။ ငါ မကြောက်ပါဘူး” ချန်းယန်က ယှဉ်ပြိုင်လိုသော စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ချပြီး ရေကန်ထဲရှိ ငါးလေး တွေနှင့် ပုဇွန်လေးတွေကို ဖမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဤသတ္တဝါလေးများက ကိုယ်ခန္ဓာ အလွန် သေးငယ်ပြီး အသွင်ပြောင်းအရောင်များ ရှိနေသောကြောင့် ရှာဖွေရန် ခက်ခဲသည်။ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုက အလွန် လျင်မြန်သောကြောင့် ဖမ်းရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။

ချန်းယန်က ငါးလေး တစ်ကောင်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချကာ ပစ်မှတ် ကို စိုက်ကြည့်ပြီး တစ်လှမ်းချင်းစီ ရွှေ့နေ သည်။ လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆန့်ပြီး ငါးလေး ကို ဖမ်းရန် ပြင်နေစဉ် ဟန်ချက် မထိန်းနိုင်သောကြောင့် တစ်ကိုယ်လုံး ယိုင်ပြီး ရေကန်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

သူမ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်နှင့် ခြေ ဟန်ချက် ညီအောင် ကြိုးစားသော်လည်း ခြေထောက်တစ်ဖက်က ရေကန်ထဲသို့ ကျ သွားပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က အမြန် သွားပြီး သူမကို ဆွဲတင်ပေး သည်။

ရေက မနက်သော်လည်း ချန်းယန်၏ ဘောင်းဘီတိုက စိုသွားပြီဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ရယ်ရင်း သူမကို သုတ်ပေးသည်။

“ဘာရယ်တာ လဲ” ချန်းယန်က စိတ်ဆိုးသည်။ မကြာမီတွင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

သူမ စိတ်ပါလာပြီး ဘောင်းဘီတို စိုနေ သည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ငါးလေး နှင့် ပုဇွန်လေး များကို ဆက် ဖမ်းသည်။ ဖမ်းပြီးပါက ပြန်လွှတ်ပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က ကင်မရာကို ယူပြီး ချန်းယန်၏ ဓာတ်ပုံများကို ရိုက်ကာ လှပသော အခိုက်အတန့်အချို့ကို မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

ချန်းယန် ကစားပြီး ပင်ပန်းလာသောအခါ ပြန်နားရန် အကြံပြုသည်။

သဲသောင်ပြင်မှ ကမ်းခြေ လျှောက်လမ်း သို့ ပြန်လာကာ သူမက ကျန်းကျဲ့ကို “ကျွန်မ ပင်ပန်းနေပြီ။ ရှင် ကျွန်မ ကို ကျောပိုးပေးလို့ရမလား” ဟု ပြောသည်။

ကျန်းကျဲ့က “ငါ့ကို အဖေလို့ ခေါ်ရင် ကျောပိုးပေးမယ်” ဟု ပြောသည်။

“ဖူး၊ အိပ်မက် မက်နေသေး တယ်။ ရှင် ကျွန်မကို အမေလို့ ခေါ်ရင် ကျောပိုးပေးမယ်”

ကျန်းကျဲ့က မတွန့်ဆုတ်ဘဲ ချန်းယန်၏ နောက်တွင် ရပ်လိုက်ကာ သူမ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။ “လာ မိန်းကလေး၊ အဖေ့ကို ကျောပိုးပြီး သွားကြမယ်”

ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့၏ ဤစကားကို ပြောမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ စိတ်ဆိုး၍ သူ့ကို လက်နောက်ပြန် ရိုက်သည်။ “လွှတ် လွှတ် ”

ကျန်းကျဲ့က မလွှတ်ပေ။

သူက ချန်းယန်ကို လူအရုပ်ကြီးတစ်ရုပ်ကို ပွေ့ဖက်ထားသကဲ့သို့ ဖက်ထားသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ပျော်ရွှင်စွာ ကစားနေစဉ် အမျိုးသမီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “ချန်းယန်”

ကျန်းကျဲ့က အသံလာရာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး မိန်းကလေး အချို့က လျှောက်လမ်း အတိုင်း လာနေကြသည်။ တစ်ဦးမှာ သင်တန်းတွင် သူ မြင်ခဲ့ဖူးသည်။

သူက ချန်းယန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ချန်းယန်က သူ့လက်မောင်းကို တွဲကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းတွင် မိန်းကလေး အချို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူမက ကျန်းကျဲ့ကို မိတ်ဆက်ပေးကာ ဤသူများက သူမ၏ အတန်းဖော်များဖြစ်သည်။

မိန်းကလေးအချို့က နီးနီးကပ်ကပ် လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို ပြုံးတဝက် ရယ်တဝက်ဖြင့် ကြည့်နေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က မိန်းကလေးအချို့ကို လှမ်းကြည့်ကာ မည်သူမျှ ချန်းယန်လောက် လှပခြင်းမရှိပေ။

မိန်းကလေးတစ်ဦးက “ချန်းယန်၊ အပြင်ထွက် ကစားနေတာလား။ ဒီလူက ဘယ်သူလဲ” ဟု မေးသည်။

ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မိတ်ဆက်ပေး သည်။ “ဒါက ငါ့ ရည်းစား”

ကျန်းကျဲ့က မိန်းကလေးအချို့ကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်သည်။

“ဟယ်၊ ဘယ်တုန်းက စုံကြ တာလဲ”

“ချန်းယန်၊ ငါတို့ အတန်း စုပေါင်းပွဲ ကျင်းပမှာ၊ နင် လာမှာလား”

မိန်းကလေးအချို့က တီးတိုးတီးတိုး ပြောကြသည်။

ချန်းယန်က စကားအချို့ကို ပြန်ပြောပြီး အတန်းဖော်များကို နှုတ်ဆက်ကာ ကျန်းကျဲ့ကို ဆွဲခေါ်ပြီး အမြန် ထွက်သွား လေ သည်။

မိန်းကလေးအချို့က နောက်ကွယ်တွင် တီးတိုးတီးတိုး ပြောနေသေးသည်။ “ချန်းယန်ရဲ့ ရည်းစားက ဘယ်ကျောင်းကလဲ။ နာမည်က ဘာတဲ့လဲ”

ကျန်းကျဲ့နှင့် သင်တန်း တစ်ခုတည်း တက်ခဲ့သော မိန်းကလေးက ကျန်းကျဲ့နှင့် ချန်းယန်တို့ ဘယ်လို သိသွားသည်ကို ပြောပြသည်။

“ချန်းယန် ပြောတာ ကြားလိုက်တယ်။ သူ ပင်းဟိုင် အနုပညာတက္ကသိုလ် ဆီဆေး မေဂျာ ကို ဝင်ခွင့်ရ သွားတယ်တဲ့”

“ဟယ်၊ တော်လိုက်တာ”

“ငါတို့ ကျောင်းမှာ ပန်းချီ မေဂျာ အောင်တဲ့ သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး”

ချန်းယန်နှင့် ကျန်းကျဲ့က ခပ်ဝေးဝေးသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ “ကျွန်မ ခန့်မှန်းရတာတော့ သူတို့ တွေ တီးတိုး ပြောနေကြမှာပဲ။ ဘယ်လို စကားတွေ ပြောနေမယ်လို့ ရှင် ထင်လဲ”

ကျန်းကျဲ့က “မိန်းကလေးတွေရဲ့ အတင်းတုတ်တာ က ယေဘုယျအားဖြင့် ယောက်ျားလေးတွေအကြောင်း ပြောတာပဲ” ဟု ပြောသည်။

........

သူတို့နှစ်ဦးက ပန်းချီခန်းသို့ ပြန်လာကာ ရေချိုး ပြီး အဝတ်အစား လဲကြ သည်။

ချန်းယန်က အိမ် အဝတ်အစားကို သဘာဝအတိုင်း လဲဝတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းကျဲ့က တံခါးကို ပိတ်ပြီး ရှောင်ကားကို လှောင်အိမ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးက ပန်းချီခန်းသို့ ပြန်လာသောအခါ ဘာလုပ်ရမည်ကို စိတ်ထဲတွင် ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

စိတ်က တစ်နေရာတည်းတွင် ရှိနေသောကြောင့် မကြာမီ အဓိက အကြောင်းအရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှောင်ကားက လှောင်အိမ်ကို ဖက်ပြီး လူနှစ်ဦး၏ လုပ်ရှားမှု ကို ကြည့်နေသည်။

ပြင်းထန်လာသော အချိန်တွင် ညည်းညူသံများပင် ထွက်လာကာ ကျန်းကျဲ့၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားနေ သည်။

နောက်ဆုံး အဆင့်တွင် ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့ကို ရုတ်တရက် တားလိုက်သည်။ “ခဏလေး စောင့်ဦး”

“ဘာလဲ။မင်း နောင်တ ရသွားပြီလား” ကျန်းကျဲ့က မေးသည်။

“ကျွန်မ နောင်တ မရပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ဒီည ကျွန်မ အိမ် ပြန်ရဦးမယ်။ အမေ သိသွားရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ။

ကျွန်မ တို့ တက္ကသိုလ် ရောက်ပြီးမှ လုပ်လို့ရမလား...”

ကျန်းကျဲ့က “ရပါတယ်။ မင်းရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို အလေးထားပေးရမှာပေါ့ ” ဟု ပြောသည်။

သူက အတင်းအကျပ် ပြုလုပ်ခြင်းကို မနှစ်သက်ပေ။

ချန်းယန်က ကျန်းကျဲ့၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်ဝင်နေ သည်။

ညနေခင်းအထိ သူတို့နှစ်ဦးက မခွဲနိုင်မခွာရက် ထိုင်နေကြပြီး ညစာ စားကြ သည်။ ဆက်ဆံရေး တိုးတက်လာသောကြောင့် ချန်းယန်က ယခင်ကထက် ပိုမို နူးညံ့လာသည်။

ရှောင်ကားကလည်း နောက်ဆုံးတွင် လွတ်လပ်မှုကို ရရှိသွားသည်။

ညစာစားပြီးနောက် ကျန်းကျဲ့က ချန်းယန်ကို အိမ်သို့ လိုက်ပို့ပေး သည်။

သူ ပန်းချီခန်းသို့ ပြန်လာပြီးနောက် ယခင်က ချိုမြိန်မှုကို မြည်းစမ်းရင်း ယနေ့၏ သင်ယူမှု စုဆောင်းခြင်း ကို စဖြည့်လေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က ယနေ့ ရိုက်ကူးခဲ့သော ဓာတ်ပုံများကို ကွန်ပျူတာထဲသို့ ထည့်သွင်းပြီး ကြည့်နေစဉ် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အသေးစိတ်အချို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

နေရောင်နှင့် ရှုထောင့်၏ ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ပင်လယ်ရေ၏ အရောင်က ဓာတ်ပုံအချို့တွင် ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက လှုံ့ဆော်မှု ရရှိသွားပြီး ပင်လယ်ရေကို အဓိကထားသော ရေဆေးပန်းချီ တစ်ပုံကို စမ်း ဆွဲရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျန်းကျဲ့က ပုံကြမ်း စာအုပ်ကို ယူပြီး ပုံကြမ်း စဆွဲသည်။

သူက ကျယ်ပြန့်သော ပင်လယ်ပြင်ကို မဆွဲတော့ဘဲ ကျောက်တုံး ရေကန်ထဲရှိ ငြိမ်သက်သော ပင်လယ်ရေကို ဖော်ပြရန် ရွေးချယ်ထားသည်။ ကောင်းကင်၊ ကျောက်တုံးနှင့် အဝေးရှိ ပင်လယ်ပြင်က နောက်ခံ ဖြစ်လာသည်။

ကျန်းကျဲ့က ပင်လယ်ရေ၏ အရောင်ကို ဒီဇိုင်းထုတ်သောအခါ သာမန် ပင်လယ်ရေ အရောင်ကို မရွေးချယ်ပေ။ ပင်လယ်ရေ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းက ကြည်လင် နေပြီး ကျောက်စရစ်ခဲနှင့် ကျောက်တုံးများက ပေါ်နေ သည်။ အခြား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပင်လယ်ရေက နေရောင်ခြည်နှင့် တိမ်များ၏ အရောင်ဖြင့် ရောင် ပြန်ဟပ်နေ သည်။

တူညီ ငြိမ်သက်သော ပင်လယ်ရေက မတူညီသော အရောင်များ တည်ရှိ နေသည်။

သူက ဖန်တီးမှု အယူအဆကို စဉ်းစားနေစဉ် ချန်းယန်နှင့်အတူ ကစားခဲ့သော လှပသော ခံစားချက်များကိုလည်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် ပန်းချီကားတွင် ငြိမ်သက်ပြီး သာယာသော လေထု ရှိနေသည်။

ကျန်းကျဲ့က ပုံကြမ်းကို ကောင်းကောင်း ဆွဲပြီးနောက် တရားဝင် စ ဖန်တီးသည်။

သူက လက်တွေ့ဆန်သော နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုထားသောကြောင့် အလွန် နှေးကွေးစွာ ဆွဲရသည်။

တစ်ရက်ခွဲ ကြာမှသာ ရေဆေးပန်းချီ တစ်ဝက်ကို ဆွဲပြီး စေခဲ့သည်။

ကျန်းကျဲ့က စနစ်ဖြင့် လက်ရာကို ပြန် သုံးသပ်သည်။

စနစ်က အကဲဖြတ်ချက်ကို ချက်ချင်း ပေးသည်။ ရေဆေး လက်ရာ - ငြိမ်သက်သောရေ၊ အထူးကောင်းမွန်သောလက်ရာ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ပြိုင်ပွဲဝင်နိုင်သည်။ အမေရိကန်တွင် ကျင်းပသော ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အကြံပြုသည်။

ကျန်းကျဲ့က ခုမှ ဆွဲပြီးခဲ့သော လက်ရာကို ကြည့်နေကာ စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်မှု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ရှုခင်းတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ကို မြင်ခြင်း၏ အဓိပ္ပာယ်ကို မရေမရာ ခံစားရသည်။

စနစ်က ဤပန်းချီကား သုံးပုံအတွက် ပြိုင်ပွဲဝင်ရန် အကြံပြုချက်များကို သီးခြား ပေးသည်။

ညဈေး လက်ရာကို ဂျာမနီ ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အကြံပြုသည်။ ကျန် နှစ်ပုံကို အမေရိကန် ပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် အကြံပြုသည်။

သူက ပြိုင်ပွဲဝင် လိုအပ်ချက်များအတိုင်း ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီး နောက် ဝမ်ကျန်းကို ဆက်သွယ်သည်။

ဝမ်ကျန်းက ပန်းချီဆရာအချို့ကို ထိုပြိုင်ပွဲ နှစ်ခုတွင် ပါဝင်ရန် ကူညီနေသည်။

သူမက ကျန်းကျဲ့လည်း ပါဝင်မည်ကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ကူညီရန် သဘောတူလိုက်ပြီး အာရုံစိုက်ရန် ပြိုင်ပွဲတစ်ခုတည်းတွင်သာ ပါဝင်ရန် အကြံပြုသည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ့ရွေးချယ်မှုကို ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ပြိုင်ပွဲဝင် ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးဆုံးပြီဖြစ်သောကြောင့် ရလဒ်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းရန် ကျန်တော့လေ သည်။