တာဝန်လိုအပ်ချက်၊ ပုံကြမ်းဆွဲ ခြင်း၊ ဂုဏ်ကျက်သရေ စုဆောင်းခြင်း

ဟိုတယ် ခန်းမကြီးတွင် သဘာဝအလှ ပန်းချီဆဲခြင်း ခရီး တွင် ပါဝင်သူများက ပန်းချီကား ဆယ်ချပ်ကျော်ကို ကြည့်ပြီး ဝေဖန်သုံးသပ်နေကြသည်။ နောက်ထပ် လူအနည်းငယ်က ခုမှ ရောက်လာသော ဥက္ကဋ္ဌနှင့်အတူ လက်ရာများကို ကြည့်နေ ကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က စနစ်၏ သတိပေးချက်ကို ကြားသောအခါ ဤနေရာတွင် စနစ်ကို စစ်ဆေးရန် မသင့်တော်ဟု ခံစားရသည်။ ခန်းမကြီးမှ တိတ်တိတ်လေး ထွက်သွား ပြီး တိတ်ဆိတ်သော နေရာသို့ သွားကာ စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

စနစ် စာမျက်နှာတွင် သတိပေးချက် သေတ္တာ တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ပိုင်ရှင်သည် ပန်းချီအသင်း စီစဉ်သော သဘာဝအလှ ဆွဲ ခြင်း ခရီး တွင် ပါဝင်ခဲ့၏။ သင်၏ လက်ရာကို လူအုပ်ရှေ့တွင် ပြသခဲ့ပြီး ကြီးမြတ်သော ပန်းချီဆရာ တိုးတက်မှု တာဝန်မှ ကျပန်း တာဝန်ကို စတင်လိုက်ပြီဖြစ်သည်။

တာဝန် လိုအပ်ချက်: ပိုင်ရှင်သည် သဘာဝအလှ ဆွဲ ခြင်း ခရီး အတွင်း အနည်းဆုံး ပန်းချီကား ၂၀ ဆွဲပြီးရမည်။ နေ့စဉ် ပြသမှုနှင့် နောက်ပိုင်း ပြပွဲများတွင် ချီးကျူးမှုများ ရရှိရမည်။

စနစ်က ပိုင်ရှင် ၏ တာဝန် ပြီးစီးမှု အခြေအနေအရ အကဲဖြတ်ပြီး ဆုများ ချီးမြှင့်မည်ဖြစ်သည်။

ဤကျပန်း တာဝန် ကဏ္ဍတွင် ဂုဏ်ကျက်သရေ တိုးတက်မှုမျဉ်း တစ်ခုလည်း ပေါ်လာသည်။ ချီးကျူးမှုများ ရရှိပါက တိုးတက်မှုမျဉ်း တွင် ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ တိုးတက်မှု မျဉ်း ပြည့်လေလေ ချီးကျူးမှုများ ပိုမို ရရှိလေလေ ဖြစ်သည် ။

ကျန်းကျဲ့က တာဝန် လိုအပ်ချက်များကို ဖတ်ပြီးနောက် တာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု ခံစားရသည်။

လိုအပ်ချက်များအတိုင်း လက်ရာများကို ဆွဲ ပြီးစေပြီး ပြပွဲတွင် ပါဝင်ခြင်းက မခက်ခဲပေ။ သို့သော် ချီးကျူးမှုများ ရရှိရန်မူ အလွန် ခက်ခဲသည်။

အနုပညာ၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အလွန် ပြင်းထန်ပြီး လူတိုင်း၏ အလှတရားကို နားလည်ခြင်းနှင့် ခံစားမှုက ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အချက်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရမည်ဖြစ်သည်။

လူရှိသော နေရာတိုင်းတွင် အကျိုးစီးပွား ပဋိပက္ခများ ရှိသည်။ အကြောင်းပြချက် မရှိဘဲ ချီးကျူးမှုများ ရရှိရန် အလွန် ခက်ခဲသည်။

သို့သော်လည်း စနစ်က ထပ်မံ ရှင်းပြခြင်း မရှိပေ။

ကျန်းကျဲ့က စနစ် တာဝန်ကို စစ်ဆေးနေချိန်တွင် တစ်ချိန်တည်းတွင် ပန်းချီအသင်း၏ ဥက္ကဋ္ဌနှင့် စီစဉ်သူ တာဝန်ခံများက အသင်းဝင်များ၏ လက်ရာများကို ဝေဖန်သုံးသပ်နေကြသည်။

ဥက္ကဋ္ဌက အမျိုးသား ပြပွဲ ဒိုင်အဖြစ် အကြိမ်အနည်းငယ် တာဝန်ယူဖူးသောကြောင့် သူ့ အကဲဖြတ်ခြင်းကို ခံရသော လူများက စိတ်ထဲတွင် မည်သို့ပင် တွေးနေပါစေ အပေါ်ယံတွင် လေးစားကြသည်။

ထို့အပြင် ဤဥက္ကဋ္ဌက အပေါင်းအသင်းကို ကောင်းကောင်း နားလည်ပြီး လူတိုင်း ဘာနားထောင်ချင်သည်ကိုလည်း သိသည်။ ဝေဖန်သုံးသပ်သောအခါတွင်ပင် ကောင်းသော စကားများကိုသာ ပြောသည်။

ဥက္ကဋ္ဌကို ဝိုင်းရံထားကြကာ လမ်းလျှောက်ရင်း ကြည့်နေကြပြီး လက်ရာ တစ်ချပ် ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

သူက ပန်းချီကားကို ခဏ ကြည့်ကာ “ဒီပန်းချီကားမှာ ဆာဂျန်ရဲ့ ဟန်ပန် နည်းနည်း ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် အရောင် ပြောင်းလဲမှု က သိမ်မွေ့ပြီး ကောင်းကောင်း ဆွဲထားတယ်။ ဒါ ဘယ်သူ့ ပန်းချီကားလဲ” ဟု ပြောသည်။

ဤပန်းချီကား၏ ထောင့်တွင် စုတ်တံ ဖြင့် “哲” (ကျဲ့) ဟုသာ ရေးထားပြီး သူက မည်သူ့ လက်ရာဖြစ်သည်ကို မသိပေ။

ဝမ်ကျန်းက ဘေးနားတွင် လိုက်ပါနေသောကြောင့် ချက်ချင်း ဖြေကြားသည်။ “ဒါက ကျွန်မတို့ ပန်းချီပြခန်းက အကြံပြုထားတဲ့ ကျန်းကျဲ့ရဲ့ လက်ရာပါ”

ဥက္ကဋ္ဌက နာမည်ကို အကြိမ်အနည်းငယ် ရေရွတ်သည်။ “ဘယ်နှနှစ် ရှိပြီလဲ”

ဝမ်ကျန်းက “ဒီနှစ်မှ ကောလိပ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲ ဖြေဆိုထားတာ ပင်းဟိုင် အနုပညာ တက္ကသိုလ်က လက်ခံထားပါတယ်” ဟု ပြောသည်။

ဥက္ကဋ္ဌက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကာ “ငါမှတ်မိ ပြီ၊ သူ့ဒါရိုက်တာ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်။ သူက ဆီဆေး ဘာသာရပ် အနုပညာ စာမေးပွဲမှာ နံပါတ်တစ် ရခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်။ သူ ရှိလား ”

သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဆယ့်ရှစ်နှစ်၊ ဆယ့်ကိုးနှစ် အရွယ် လူငယ်တစ်ဦးကို မတွေ့ပေ။

ဝမ်ကျန်းလည်း ကျန်းကျဲ့ကို မတွေ့ပေ။ “သူ အပြင် ရောက်နေတာဖြစ်မယ် ။ သူပြန်လာရင် အားလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးပါ့ မယ်”

ဥက္ကဋ္ဌ: “ကောင်းပြီ၊ သူ ဆုတွေ ရဖူးတယ်လို့ ကြားတယ်”

ဝမ်ကျန်းက “ဆုရဖူးရုံတင် မဟုတ်ပါဘူး။ သူ့ လက်ရာတွေက ဈေးကွက်ထဲ ရောကပြီး လူတွေ ဝယ်စုကြတယ်” ဟု ပြောသည်။

သူမက ကျန်းကျဲ့၏ ပန်းချီကား ရောင်းဖူးသည့် အတွေ့အကြုံ အချို့ကို ပြောပြသည်။

“အသက် ၁၉ နှစ်မှာ ပန်းချီကား ရောင်းနိုင်ဖို့က မလွယ်ဘူး” ဥက္ကဋ္ဌက ဤစကားကို ပြောပြီးနောက် အခြား လက်ရာများကို သွားကြည့်သည်။

ဤစကားက ပြန့်နှံ့သွားသောအခါ လူများက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ကျန်းကျဲ့ နာမည်ကို ကြားလိုက်ကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က ညစာ ဆက် စားရန် ခန်းမကြီးသို့ ပြန်လာရန် ပြင်နေစဉ် ရုတ်တရက် ဂုဏ်ကျက်သရေ တိုးတက်မှု မျဉ်းက ဆက်တိုက် မှိတ်တုတ် မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး ညွှန်တံက ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့နေသည်။

တိုးတက်မှု မျဉ်းတွင် အမှတ် ၁ မှ ၁၀၀အထိ ရှိသည်။ ယခုအချိန်တွင် ညွှန်တံက အမှတ် ၁ ကို ကျော်သွားပြီး မကြာမီ အမှတ်၂ အမှတ် ၃ ... ကို ကျော်သွားသည်။

အမှတ် ၄ သို့ ရောက်ပြီးနောက်မှ ညွှန်တံက ရွေ့နေရာမှ ရပ်သွားသည်။

ကျန်းကျဲ့က တိုးတက်မှု မျဉ်း ၏ ပြောင်းလဲမှုကို ကြည့်နေပြီး ဂုဏ်ကျက်သရေက ဘယ်က လာသည်ကို နားမလည်ပေ။ ဘယ်သူက ချီးကျူးတာလဲ။

သူ မစဉ်းစားနိုင်သောကြောင့် အရင်ဆုံး ခန်းမကြီးသို့ ပြန်လာပြီး အခြား လူများ၏ လက်ရာများကို ကြည့်လေ သည်။

ပန်းချီကားများကို ကြည့်နေစဉ် လူအချို့က သူ့ ပန်းချီကားအကြောင်း ပြောနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်သည်။ ဝေဖန်မှုများလည်း အမျိုးမျိုး ရှိနေသည်။

အချို့က ကျန်းကျဲ့၏ အခြေခံ ကောင်းသည်ဟု ပြောကာ အချို့က သူ ဆွဲထားတာ အရမ်း တင်းကျပ်လွန်းသည်ဟု ပြောသည်။ ဆာဂျန်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သင်ယူ ထားပြီး ကိုယ်ပိုင် ဆွဲနည်း မရှိဟု ပြောကြ၏ ။

ဝမ်ကျန်းက ကျန်းကျဲ့ကို တွေ့သွားကာ “ခုနက နင် ဒီမှာ မရှိဘူး။ ဥက္ကဋ္ဌ ချွေ့က နင့် ပန်းချီကားကို အလွန် အမွှမ်းတင်နေတာ ။ ခဏနေကျရင် နင်တို့ နှစ်ယောက်ကို မိတ်ဆက်ပေးမယ်”

ဆရာ ယင်လည်း ရောက်လာပြီး ခုနက ဖြစ်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်ကို ကျန်းကျဲ့အား ပြောပြသည်။

ကျန်းကျဲ့က ချီးကျူးမှုသည် ခန်းမကြီးရှိ လူအချို့မှ လာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။

ကြည့်ရှု ခြင်းနှင့် ဆွေးနွေးခြင်း ပြီးသောအခါ လူများ အားလုံး စားသောက်ဆိုင်သို့ ပြန်လာကြ သည်။

ဥက္ကဋ္ဌက အရက်ဖန်ခွက်ကို ကိုင်ပြီး ပထမဆုံး စကားပြောသည်။

“အသင်းဝင်များ၊ ကျွန်တော်တို့ အသင်းက သဘာဝအလှ ဆွဲ ခြင်း ခရီး ကို စီစဉ်နိုင်ခဲ့တာက သူငယ်ချင်း အနည်းငယ်ရဲ့ အကူအညီကြောင့်ပါ။

အားလုံး ဒီခရီး ကနေ လက်ရာကောင်းတွေ ဖန်တီးနိုင်အောင် ကြိုးစားကြပါ။

ဒီနေ့ အားလုံး လက်ရာတွေ ပြသတဲ့ နည်းလမ်းက ကောင်းတယ်။ ပိုပြီး ဆွေးနွေးမှ တိုးတက်နိုင်မယ်။ ဒီဆွေးနွေးပွဲကို ဆက် လုပ်ဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုပါတယ်”

ကူညီပံ့ပိုးသူ အချို့လည်း ဆက်လက် စကားပြောကြသည်။

မိန့်ခွန်း ပြော ပြီးသောအခါ လူများ အားလုံး လွတ်လွတ်လပ်လပ် စကားပြော ကြသည်။ အသင်းဝင်များထဲတွင် စကားပြောကောင်းသူ များစွာ ရှိသောကြောင့် စားသောက်ဆိုင်က မကြာမီ ဆူညံလာသည်။

လူများ အားလုံး တစ်ဦးကို တစ်ဦး အရက်ဖန်ခွက် တိုက် ပေးကြပြီး အရက်က အလွန် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးလာသည်။ ဘီယာ သေတ္တာ နှင့်ဆန်ဝိုင်သေတ္တာ များ ဆက်တိုက် စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ညစာက သာမန်ဖြစ်ကာ ငါးနှင့် အသား အများကြီး မရှိပေ။ ဒေသခံ ဟင်းလျာများသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းကျဲ့က အစားအစာ မရွေးပေ။ မကြာမီ ဗိုက်ပြည့်သွား၏။

ဝမ်ကျန်းနှင့် ဥက္ကဋ္ဌ ချွေ့တို့က စားပွဲတိုင်းသို့ သွားပြီး အရက် တိုက်ပြီး ကျန်းကျဲ့နှင့် ဥက္ကဋ္ဌ ချွေ့တို့ မိတ်ဆက်ပေးရန် အခွင့်အရေးကို ရှာနေ သည်။

ဥက္ကဋ္ဌ ချွေ့က ကျန်းကျဲ့နှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ကာ “မင်းရဲ့ ပန်းချီကားကို ကြည့်ပြီးပြီ။ အရမ်းကောင်း တယ်။ မင်းက ခုထိ ပန်းချီအသင်းရဲ့ အသင်းဝင် မဟုတ်သေးဘူး မဟုတ်လား”

“မဟုတ်သေးပါဘူး”

ဥက္ကဋ္ဌက “မန်နေဂျာ ဝမ်က ကူညီပေးလိမ့်မယ်။ မင်းရဲ့ အခြေအနေက ငါတို့ အသင်းကို ဝင်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ နောက်ပိုင်း ငါတို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေမှာ မကြာခဏ ပါဝင်ဖို့ လိုလာလိမ့်မယ်” ဟု ပြောသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ဥက္ကဌက ကျန်းကျဲ့နှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောပြီးနောက် အခြား လူများနှင့် ဆက်ဆံရေး ခိုင်မာစေရန် ထွက်သွားလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က အခွင့်အရေးကို ရှာပြီး တိတ်တိတ်လေး စားသောက်ဆိုင်မှ ထွက်လာကာ အခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူက အရင်ဆုံး မိဘများကို ဖုန်းခေါ်ပြီး အဆင်ပြေကြောင်း ပြောပြသည်။ ထို့နောက် ပုံကြမ်း စာအုပ်ကို ထုတ်ပြီး ယနေ့ ရရှိသော အရာများကို စုစည်းသည်။

ယနေ့ သူက ပန်းချီဆရာ များစွာ၏ လက်ရာများကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

ဤပန်းချီဆရာများ၏ ဦးတည်ချက်က မတူညီပေ။ တရုတ် ရိုးရာ ပန်းချီ၊ ရေဆေး၊ ဂူအချေး ၊ ဆီဆေး၊ ခဲတံ နှင့် အရောင်မှုန့် ဖန်တီးမှုများလည်း ရှိသည်။

အလွန် လှပ သော လက်ရာအချို့က သူ့ကို လှုံ့ဆော်မှု များစွာ ပေးသည်။

ပုံကြမ်းများကို စုစည်းနေစဉ် ချန်းယန်၏ စာတို ရောက်ရှိလာသည်။

“ကျန်းကျဲ့ ခုချိန် စကားပြောလို့ အဆင်ပြေရဲ့လား”

ကျန်းကျဲ့က ပန်းချီဆွဲခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ချန်းယန်၏ နံပါတ်ကို ခေါ်လိုက်သည်။

ခဏ စောင့်ပြီးနောက် ချန်းယန် ဖုန်းကိုင်သည်။ “ကျန်းကျဲ့ ရှင် အိမ်မှာလား”

“ခန့်မှန်းကြည့်လေ”

“ကျွန်မ မခန့်မှန်းတော့ဘူး။ ကျွန်မ တို့ ယန်ကျိုးကို ရောက်နေပြီ” ချန်းယန်၏ စိတ်ခံစားချက်က အလွန် ကောင်းနေကာ “ရှင် အိမ်မှာ ဘယ်လို နေလဲ။ ကျွန်မ မရှိလို့ ပျင်းနေပြီ လား”

ကျန်းကျဲ့က “ကို အရမ်း အလုပ်များနေတယ်။ ခု လန်ရှန်းရွာမှာ ပုံကြမ်း ဆွဲနေတာ” ဟု ပြောသည်။

ချန်းယန်က အံ့ဩသွားကာ “ရှင် ဘာလို့ အပြင်မှာ ပုံဆွဲဖို့ စဉ်းစားတာလဲ။ အဲ့ဒါ ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ”

ကျန်းကျဲ့က အပြင်မှာ ပုံကြမ်း ဆွဲခြင်း၏ အတွေ့အကြုံကို အကျဉ်းချုပ် မိတ်ဆက်ပေးသည်။

“ကောင်းတယ်၊ ကောင်လေး ကောင်းကောင်း ကြိုးစားထား” ချန်းယန်က လူကြီး လေသံဖြင့် ပြောကာ “လူကြီးတွေလို အရက် မသောက်ရဘူး၊ ကြားလား”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မင်း ပြန်လာဖို့ စောင့်နေမယ်”

သူတို့နှစ်ဦးက ခဏကြာ စကားပြောပြီးမှ ဖုန်းပြောခြင်းကို ရပ်လိုက် သည်။

ဖုန်းချခါနီး တွင် ချန်းယန်က ဖုန်းကို အသာအယာ နမ်းလိုက်လေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က သူ့အခန်းထဲတွင် ညနက်သည်အထိ ပုံဆွဲရင်း ယနေ့၏ သင်ယူမှု စုဆောင်းခြင်း ကို ဖြည့်လေ သည်။

မအိပ်မီတွင် သူက ဂုဏ်ကျက်သရေ တိုးတက်မှု မျဉ်း ပေါ်ရှိ ညွှန်တံက အမှတ် ၁၀ ကို ကျော်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့အကြောင်း ပြောဆိုနေကြသည်ဟု သူခန့်မှန်းမိသည်။

ည၏ ပထမ တစ်ဝက်တွင် သူ ကောင်းကောင်း မအိပ်နိုင်ပေ။ အရက်မူးသူများ သယ်ယူခံရသော အသံများကို ကြားနေရသည်။ လူတစ်စု ပြန်လာတိုင်း စင်္ကြံက ဆူညံလာသည်။

ည၏ ဒုတိယ တစ်ဝက်တွင် ဟိုတယ်က နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

........

မနက်ခင်းတွင် ကျန်းကျဲ့က ထပြီး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်လေ သည်။

သူက ခြံဝင်းသို့ ရောက်လာပြီး မနက်စာ စားရန် ပြင်လေ သည်။

ဆရာ ယင်လည်း စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်လာလေ သည်။ “ကျန်းကျဲ့၊ အစောကြီး ထလို့ပါလား”

ကျန်းကျဲ့က “ကျွန်တော် မနေ့ညက အရက် မသောက်ပါဘူး။ စောစော အိပ်ပြီး စောစော ထတာ” ဟု ပြောသည်။

ဆရာ ယင်က “ငါ နဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ ဒီနေ့ အပြင်ထွက်ပြီး တစ်နေ့လုံး ပုံဆွဲဖို့ ချိန်းထားတယ်။ နေ့လယ်စာ စားဖို့ပါ ယူသွားမှာ မင်း လိုက်ခဲ့ချင်လား” ဟု မေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က ဤစိတ်ကူး ကောင်းသည်ဟု ခံစားရကာ အချိန်မဖြုန်းချင်ပေ ။ “ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်လည်း လိုက်ပါ့မယ်”

သူတို့ တစ်ဦးစီ ပေါက်စီ နှင့် အစာခြောက် အနည်းငယ် ယူသွားပြီး ပန်းချီပစ္စည်းများကို သယ်ယူ ကာ သူငယ်ချင်းများ ရောက်လာသည်နှင့် အတူတကွ ထွက်ခွာကြသည်။

အဖွဲ့ထဲမှ ဆရာ ယင်၏ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးက ဤနေရာသို့ ရောက်ဖူးသောကြောင့် ဘယ်နေရာတွင် ရှုခင်း ကောင်းသည်ကို သိသည်။

သူက အရင်ဆုံး တံငါ ရွာ၏ ဆိပ်ခံတံတားလေး သို့ သွားရန် အကြံပြုသည်။ ထို့နောက် တောင်ပေါ်ရှိ ရှုခင်း ကောင်းသော နေရာအချို့သို့ သွားကြလေ သည်။

လူအနည်းငယ်က ဤအကြံပြုချက်ကို သဘောတူကြသည်။

အဖွဲ့တွင် အသက်အကြီးဆုံးမှာ ဆရာ ယင်ဖြစ်သည်။

အသက်ကြီးသူများကို ဂရုစိုက်ရန် သူတို့က လမ်းလျှောက်လိုက် နားလိုက်ဖြင့် နံနက် ၉နာရီတွင် ဆိပ်ခံတံတားလေးသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ဆိပ်ခံတံတား၏ ကမ်းစပ် တွင် ငါးဖမ်းလှေငယ် အချို့ ရပ်ထားသည်။

တံငါသည် နှစ်ဦးက ပိုက်ကွန်များကို စစ်ဆေးနေသည်။

ကျန်းကျဲ့ အဖွဲ့ထဲမှ အချို့ က တံငါသည် များကို နှုတ်ဆက်ကြ သည်။ သူတို့က ပုံတူ ပန်းချီကား ဆွဲရန် နှစ်သက်သောကြောင့် စကားပြောရင်း အလုပ်များနေသော တံငါသည် များကို ဆွဲကြလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က သဲသောင်ပြင်နှင့် ငါးဖမ်းလှေများကို ဆွဲ ရန် ရွေးချယ်ထားသည်။

ပင်လယ် ရှုခင်းက သူနှင့် ရင်းနှီးပေမယ့် ဤနေရာ၏ ရှုခင်းက မြို့နှင့် မတူပေ။

ဤနေရာရှိ သဲသောင်ပြင်၏ သဲက အလွန် ကြမ်းတမ်းပြီး ပင်လယ် မှ သယ် ယူလာသော ပင်လယ်ရေမှော် များစွာ ရှိသည်။

သူက တစ်ပုံ ဆွဲပြီးနောက် ရှုထောင့်ကို ပြောင်းပြီး ဆက်ဆွဲ သည်။

သူတို့က ဆိပ်ခံတံတားတွင် တစ်နာရီ နီးပါး နေပြီးနောက် လမ်းလေးများ အတိုင်း တောင်ပေါ်သို့ သွားကြလေ သည်။

လမ်းတစ်ဝက်တွင် အနားယူရန် နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ နေ့လယ်စာ စားပြီးနောက် ဆက် တက် ကြ သည်။

တောင်ပေါ်သို့ တက်လေလေ သစ်ပင်များ ပို ထူထပ်လာလေလေပင်။ တောင်ကြား ချောင်းများကိုပင် မြင်ရလေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က ကင်မရာဖြင့် ဓာတ်ပုံများ ရိုက်ယူနေ သည်။

သူတို့က တောင် ထိပ်ဖျားသို့ ရောက်လာသောအခါ ရှုခင်းက ရုတ်တရက် ကျယ်ပြန့်သွားသည်။

ကျန်းကျဲ့က မြောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး အနီးမှ အဝေးသို့ တောင်တန်းများ တန်းစီနေသည်။ တောင်ကြားတွင် သေးငယ်သော ရေကန်အချို့က ပြန့်ကျဲနေသော မှန်များကဲ့သို့ပင်။

မြေမျက်နှာသွင်ပြင်ကို ရင်းနှီးသူက “ဒီနေရာအထိပဲ သွယး နိုင်တယ်။ငါတို့ ပုံဆွဲပြီးရင် ခုနက လမ်းကနေ ပြန်ရမှာ” ဟု မိတ်ဆက်ပေးသည်။

ကျန်းကျဲ့က ကျယ်ပြန့်သော တောင်ကြား ရှုခင်း အချို့ကို ဆွဲ လိုသည်။

သူက အရင်ဆုံး ကင်မရာဖြင့် ရိုက်ပြီးနောက် ပုံကြမ်းဖြင့် အများကြီး စမ်းဆွဲလေ သည်။

သူက နေရာကို ဆက်တိုက် ပြောင်းပြီး တောင်ကြား၏ လှပသော ရှုခင်းကို ပုံဖော်လေ သည်။

ကျန်းကျဲ့က မြင်ကွင်းနှင့် ပစ္စည်း ရွေးချယ်ရာ တွင် မြင်ကွင်းကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေသော ဒြပ်စင်အချို့ကို ဖယ်ရှားကာ လိုအပ်သော ပုံသဏ္ဍာန်များကို သင့်လျော်သလို စီစဉ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော ရှုခင်း ပုံကြမ်းကို ပုံကြမ်းဖြင့် ဆွဲ လိုက်သည်။

သူက ကျယ်ပြန့်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာကာ ပန်းချီသေတ္တာ ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အစိုင်အခဲ ရေဆေး ဆေးရောင်ကို ရှာရင်း အရင်က ပုံကြမ်းကို ရေဆေးဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသွားစေ သည်။

ပန်းချီကားထဲတွင် ရှုခင်းက အနား အနိမ့်အမြင့် မြေအနေအထားမှ စပြီး တဖြည်းဖြည်း အဝေးသို့ ချဲ့သွားသည်။ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်အချို့က အဓိက ပုံသဏ္ဍာန်များ ဖြစ်လာပြီး ပို၍ ဝေးသော တောင်တန်းများက တဖြည်းဖြည်း ကောင်းကင်နှင့် ပေါင်းစပ်သွားသည်။

တောင်တန်းများပေါ်တွင် စိမ်းလန်း စိုပြေနေသည်။

အရောင် တစ်မျိုးတည်း မဖြစ်စေ ရန် ကျန်းကျဲ့က ပန်းချီကားရှိ နီးကပ်သော၊ အလယ်နှင့် အဝေး ရှုခင်းများကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ရှိ တိမ်များက နေရောင်ကြောင့် ရွှေရောင်သို့ ပြောင်းလဲပြီး တောင်တန်း၏ အလင်းရောင် ရသောနှင့် အလင်းရောင် မရသော အပိုင်းများက မတူညီသော အရောင်များကို ဆွဲထား သည်။

ခရမ်းရောင်နှင့် အပြာရောင်က တောင်တန်း၏ အရောင်တွင် ပေါ်လွင်စေ သည်။ ပန်းချီကားကို အလှဆင်ရန် အသုံးပြုသော ရေကန်က တိမ်များ၏ ရောင် ပြန်ဟပ်နေ သည်။ ဤအရောင်များက တောင်တန်း၏ အလွှာကို တိုးစေပြီး အရောင် ရောနှော မှုကို မပျက်စီးစေပေ။

ကျန်းကျဲ့က ညနေ ၃နာရီအထိ ပုံဆွဲပြီးမှ ဆရာ ယင်နှင့် လူအချို့နှင့်အတူ ဟိုတယ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

လူအနည်းငယ်က ဗိုက်ဆာနေကြသောကြောင့် စားသောက်ဆိုင်သို့ သွား ပြီး ညစာ စားကြသည်။

ကျန်းကျဲ့က ရေဆေးပန်းချီကား ခြောက်ချပ်ကို ဆွဲ ပြီးခဲ့သည်။ ဤအရှိန်ဖြင့် တာဝန် လိုအပ်သော အရေအတွက်ကို ဆွဲ ပြီးနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။

ညစာစားပြီးနောက် လူအနည်းငယ်က ယနေ့၏ လက်ရာများကို ဟိုတယ် ခန်းမကြီးတွင် ချိတ်ဆွဲကြ သည်။

ခန်းမကြီးရှိ လက်ရာများက မနေ့ကထက် ပိုများလာသည်။

ကျန်းကျဲ့က စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကျပန်း တာဝန်၏ တိုးတက်မှု မျဉ်း ပေါ်ရှိ ညွှန်တံက တစ်ဖြည်းဖြည်းချင်း ရွေ့နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။