ဖြစ်စဉ် ထိန်းချုပ်ခြင်းခြင်း

“ယန်ကျွင်းဇဲက တကယ်တော်တယ်လို့ ကျွန်တော်ကြားတယ်။ ခေါင်းဆောင်က သူ့ကို တရားဝင် ခန့်အပ်ဖို့ မစဉ်းစားသေးဘူးလား” အဖြူရောင် ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ဟော့ကျစ်စန်းဆီ ချဉ်းကပ်လာပြီး အကြံ ပေးလိုက်လေသည်။

ဟော့ကျစ်စန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး “စဉ်းစားပြီးသားပေါ့။ ဒါပေမယ့် ကျန်းရှောင်မိုက ငါ့ကို ပြောပြတယ်။ သူငြင်းလိုက်တယ်တဲ့”

“သူဒီတိုင်းပဲ ငြင်းလိုက်တာလား” အဖြူရောင်ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားက အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး” ဟော့ကျစ်စန်းက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “သူ့ကို ကျန်းရှောင်မိုက ခန့်လိုက်တာပါ။ ငါတို့ အရင်ကတည်းက သူ့ကို စိစစ်ပြီးပါပြီ၊ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ သူက အခု ငါတို့ရဲ့ ပြင်ပ ဝန်ထမ်းပါပဲ၊ ငါတို့အတွက်ပဲ ဆက်ပြီး အလုပ်လုပ်နေတယ်။ ပြီးတော့ ကျန်းရှောင်မိုနဲ့ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကလည်း ကောင်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပုံမှန်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်လိုမျိုးပဲ အသုံးပြုလို့ရပါတယ်”

ခဏနားပြီးနောက် ဟော့ကျစ်စန်းက “အခု ကောအိုကြီး အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ” လို့ မေးလိုက်သည်။

“သူပြန်ကောင်းလာနေပါပြီ” အဖြူရောင်ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ “သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်တာနဲ့ သူ့ကို ထူးဆန်းမှု စွမ်းအားရှင် စမ်းသပ်မှု လုပ်ပြီး သူ့ရဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူအဆင့်ကို ပြန်လည်အကဲဖြတ်ဖို့ လိုပါတယ်”

“ကြယ်ငါးပွင့် ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်” ဟော့ကျစ်စန်းက သူ့ရဲ့ နှုတ်ခမ်းတွေကို စေ့လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။ “ဒီ တျန်မု့န်မှာ ငါတို့မှာ ကြယ်ငါးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတစ်ယောက်တောင် မရှိဘူး။

ဒါက ငါတို့ကို အားနည်းစေတယ်။ ‘သေမင်း’ လို အရည်အချင်းရှိတဲ့ နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူအကြောင်းကို ထည့်မပြောပါနဲ့။ အဲဒီလိုလူမျိုးတစ်ယောက်တည်းကကို အလယ်အလတ်အဆင့် ‘ဝိညာဉ်တံတား’ ကို တားဆီးနိုင်ပါတယ်”

“ကောအိုကြီးသာ တကယ်ပဲ ကြယ်ငါးပွင့်အဆင့်ကို တက်သွားပြီး သူက တကယ်ကို အရည်အချင်းရှိတဲ့ ကြယ်ငါးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် တကယ်ကောင်းမှာပဲ၊ တျန်မုန့်အတွက် ကောင်းချီးပါပဲ၊ တကယ်ကို ကောင်းချီးပါပဲ!” အဖြူရောင်ဓာတ်ခွဲခန်းဝတ်စုံဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသားက ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်လိုက်သည်။

…

ကျန်းကျန်းရှောင်မိုနဲ့ ခွဲပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက တျန်မုန့် သိပ္ပံတက္ကသိုလ်ကို ပြေးဆွဲတဲ့ ဘတ်စ်ကားဂိတ်ကို ရောက်အောင် ကားပြောင်းစီးလာခဲ့သည်။

မိနစ်နှစ်ဆယ်ကြာပြီးနောက် ကျောင်းကိုပြန်တဲ့ ဘတ်စ်ကားပေါ် တက်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတန်းမှာ တစ်ယောက်တည်း ထိုင်လိုက်သည်။ ဘတ်စ်ကားရဲ့ ရွေ့လျားမှုအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ယိမ်းထိုးနေသည်။

“ဝိညာဉ်တံတား” နဲ့ ဒီအတွေ့အကြုံက သူ့ကို အများကြီး သင်ယူစေခဲ့သည်။ အဆင့်မြင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဝိညာဉ်ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဖုတ်ကောင်တွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် သူ့အနေနဲ့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့ နားလည်မှုတွေ ရလာခဲ့သည်။

ဒီအချိန်မှာပဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ ထူးဆန်းတဲ့အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

“ဝိညာဉ်တံတား” က အခုလိုမျိုး ရွာတစ်ရွာပေါ် ပေါ်လာတယ်ဆိုရင် တစ်နေ့ကျရင် အားကောင်းတဲ့၊ ကြီးမားတဲ့ ထူးဆန်းမှု သံလိုက်စက်ကွင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး တစ်မြို့လုံးကို ဖြန့်ကျက်ထားတဲ့ “ဝိညာဉ်တံတား” တစ်ခု ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် မြို့တစ်ခုလုံးအတွက် ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်သွားမလား။

တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာခဲ့ရင် “ဝိညာဉ်တံတား”ရဲ့ တွန်းအားနဲ့အတူ မြို့ထဲက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်၊ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ထောင်လောက်က ထူးဆန်းမှုတွေအားလုံး ပေါ်ပေါက်လာပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အန္တရာယ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

“ဝိညာဉ်သရဲ” တွေ၊ ဒါမှမဟုတ် “ဝိညာဉ်သရဲ” တွေထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ အရာတွေ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။

ဒီလိုအတွေးမျိုး ဝင်လာတာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကြက်သီးမွေးညင်းတွေ ထလာသည်။ တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာခဲ့ရင် ပေါ်လာတဲ့ ထူးဆန်းမှုက အခုလောက် ရိုးရှင်းမှာ မဟုတ်တော့ပေ။

လူသူမရှိတော့တဲ့ မြို့တစ်မြို့ရဲ့ မြင်ကွင်းမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။

“လူသူမရှိတော့တဲ့ မြို့”

ဒီအသုံးအနှုန်းကို တွေးလိုက်တာနဲ့ ဘတ်စ်ကားနောက်ဆုံးတန်းမှာ ထိုင်ပြီး မှေးနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ရုတ်တရက် လန့်နိုးသွားပြီး မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ ‘အ‌ရေပြားတစ်ခြမ်း’ တာဝန်ကို လုပ်ဆောင်နေစဉ်က ‘ ဝိညာဉ်တစ်ပိုင်းစွမ်းအား’ အများအပြား အသုံးပြုခဲ့တာကြောင့် ‘ နောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီး’ ၏အမြင်အာရုံကို ရရှိခဲ့ပြီး အဲဒီအချိန်က အမေနဲ့ သမီး ဘယ်မှာရှိနေလဲဆိုတာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်ခဲ့ရတာကို သတိရနေသည်။

လမ်းတွေပေါ်မှာ လူတစ်ယောက်တောင် မရှိဘဲ ပျက်စီးယိုယွင်းနေပြီး ‘နောက်ကျောလှည့်အမျိုးသမီး’ နဲ့ သူ့မသမီးတို့က လမ်းပေါ်မှာ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့ကြသည်။

ဒီလိုတွေးကြည့်လိုက်ရင် မြို့တစ်ချို့ဟာ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရောက်နေပြီလား။

တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာဆိုရင် နိုင်ငံတော်ယန္တရားက သတင်းအချက်အလက်အားလုံးကို တိတ်တဆိတ် ပိတ်ဆို့ထားပြီး အခြေအနေကို လျှို့ဝှက်ကိုင်တွယ်နေတာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို စဉ်းစားရုံနဲ့ကို ကြောက်စရာကောင်းနေပြီ။

ဟုတ်ပေသည်။ဒါက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပဲ။ အဲဒီနေရာဟာ မြို့ငယ်လေးရဲ့ လမ်းတစ်လမ်း ဖြစ်နိုင်သလို ထူးဆန်းမှုတွေ ပေါ်ပေါက်ပြီးနောက် ဒေသခံအများစုဟာ ပြောင်းရွှေ့သွားတာလည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ထိုင်ရင်း ဒီလိုအတွေးတွေထဲမှာ နစ်မျောနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ဖန် ပြန်အိပ်ပျော်တော့မလို ဖြစ်နေပေမယ့် အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကျန်းရှောင်မိုရဲ့ ပုံရိပ်က သူ့စိတ်ထဲမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး သူ အပြည့်အဝ သတိပြန်ဝင်လာသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက မျက်လုံးတွေကို ပြန်ဖွင့်ပြီး ပျက်ရယ်ပြုလိုက်သည်။

ကျန်းကျန်းရှောင်မိုနဲ့ အတူရှိရတာ သက်သောင့်သက်သာနဲ့ စိတ်အပန်းပြေတယ်လို့ ခံစားရတယ်။

ဒီခံစားချက်က သူ့ရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ နေရာယူထားတယ်ဆိုတာကို ယန်ကျွင်းဇဲက ရှင်းလင်းစွာ နားလည်လိုက်သည်။

“ဟင်၊ သူမမှာ ရည်းစားမရှိဘူးလို့ ငါ့ကို ပြောဖူးတယ်ထင်တယ်” ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏစဉ်းစားပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ကျန်းကျန်းရှောင်မိုက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထက် အသက်အနည်းငယ် ပိုကြီးတာကို ထည့်တွက်ရင် သူတို့နှစ်ဦးကြားမှာ တစ်ခုခုဖြစ်လာခဲ့ရင် ဒီအမျိုးသမီးက သူ့ မြက်နု စားတာမျိုး ဖြစ်မလားဆိုတာကို သူ မသေချာတော့ပေ။

ဒါပေမယ့် ဒုတိယအကြိမ် ပြန်တွေးကြည့်တော့ ဒီအသက်အရွယ်အတွက် ပူပန်နေရင် သူ့ရဲ့ယခင်ဘဝအသက်ကိုပါ ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် ကျန်းကျန်းရှောင်မိုက သူ့ကို “ဦးလေး” လို့ ခေါ်ရလိမ့်မယ်လို့ တွေးမိပြီး ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ဘတ်စ်ကားက တျန်မုန့် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာတက္ကသိုလ် ဘူတာရုံကို ရောက်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက ဆင်းလိုက်သည်။ ကျောင်းကို တန်းပြန်မယ့်အစား ကျောင်းအပြင်ဘက်က နင်ရှန်းရှန်းရဲ့ ဆေးခန်းကို သွားရောက်လည်ပတ်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်က နေ့လယ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး နေရောင်ခြည်က နွေးထွေးနေကာ သူက သက်သောင့်သက်သာရှိတဲ့ အလင်းရောင်ထဲမှာ နေပူဆာလှုံနေသလို ခံစားရသည်။

အစောပိုင်းက စားခဲ့တဲ့ ဖက်ထုပ်ဟင်းရည်တစ်ပွဲက ယန်ကျွင်းဇဲအတွက် ဘာမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါချေ။ ဆာလောင်မှုဖြစ်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ အဓိက အစားအစာက သွေးကနေ လာတာပါ။

ဆေးခန်းကို ရောက်တော့ နင်ရှန်းရှန်းက လူတစ်ယောက်အတွက် ဆေးပြင်ဆင်ပေးနေတာနဲ့ အလုပ်များနေတယ်။ ပြီးတော့မှ ယန်ကျွင်းဇဲကို သွေးအိတ်နှစ်အိတ် ပေးလိုက် လေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက သူမနဲ့ ခဏစကားပြောပြီးနောက် လူရှင်းတဲ့နေရာကို ထွက်သွားပြီး သွေးအိတ်နှစ်အိတ်ကို အမြန်သောက်လိုက်သည်။ သွေးအိတ်တွေကို အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်လိုက်ပြီးမှ ကျောင်းကို ပြန်သွားလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ တံဆိပ်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အကျိုးသက်ရောက်မှုကြောင့် ဒီသွေးအိတ်နှစ်အိတ်က ယန်ကျွင်းဇဲကို တစ်လခွဲလောက်အထိ အစားမစားဘဲ နေနိုင်စေသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် အာရုံစိုက်မှု မခံရအောင် သူက ဘာမဆိုစားနိုင်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကိုယ်တိုင်တောင် ‘ဆုံမှတ်’ ကနေ ‘ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်’ ကို အသုံးပြုပြီး တံဆိပ်ထဲကို ထည့်သွင်းကာ သူ့ရဲ့ ဇီဝဖြစ်စဉ်ကို နှေးကွေးစေတယ်။

ဒါပေမယ့် ဤနည်းလမ်းနဲ့တော့ သူသိပ်မရင်းနှီးသေးဘဲ ဘယ်လောက်ထိ ထိရောက်တယ်ဆိုတာ မသိသေးပါချေ။

ချုပ်ပြောရရင် သူ့၏ သွေးလိုအပ်ချက်က အများကြီး လျော့နည်းသွားတယ်။ ပမာဏမှာတင်မကဘဲ အကြိမ်ရေမှာပါ လျော့နည်းသွားလေသည်။