ဖြစ်စဉ် ထိန်းချုပ်ခြင်း (၂)

ယခင်က နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူအဖွဲ့က ကျောင်းအုပ်ကြီးဆီမှာ ခွင့်တိုင်ပေးခဲ့တာကြောင့် အခုတစ်ခါ ခွင့်တိုင်တာကလည်း အချိန်အကန့်အသတ်မရှိ ခွင့်တိုင်တာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ ကျောင်းအုပ်ချုပ်ရေးအဖွဲ့ကလည်း ဒီအပေါ်မှာ နားလည်မှုရှိပြီး မေးခွန်းတွေ ဘာမှမမေးခဲ့ပါချေ၊ သို့ပေမယ့် ရှောင်လွှဲလို့မရနိုင်တာက သူတို့ဟာ ယန်ကျွင်းဇဲကို ပိုပြီးအာရုံစိုက်လာခဲ့ကြလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ အဆောင် ၄၁၁ ကို ပြန်ရောက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ပညာရေးဒါရိုက်တာ ယွမ်လီစုန် ရောက်လာလေသည်။ ဒီပိန်ပိန်ပါးပါး အဘိုးအိုက ယန်ကျွင်းဇဲကို သေချာကြည့်ပြီး ဘာမှထူးခြားတာမတွေ့ရတာကြောင့် ကျောင်းကိုယ်စား စိုးရိမ်တဲ့ပုံစံနဲ့ မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးပြီး ပြန်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ဤအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲတစ်ယောက်ပဲ အဆောင်မှာရှိတာကြောင့် ကျန်တဲ့သူတွေ အားလုံးက စာသင်ချိန် ဖြစ်နေတာကြောင့် ဒါရိုက်တာယွမ်က ဘာမှရှောင်လွှဲပြီး မပြောခဲ့ပါချေ။

ဒါပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲကတော့ အဘိုးအိုက သူ့အပေါ်မှာ အရမ်း သဘောထားတယ်တယ်ဆိုတာ သိလေသည်။ လူတိုင်းသိတဲ့အတိုင်းပဲ ဒါက ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်နဲ့ နီးနီးစပ်စပ် ပတ်သက်နေသည်။

ယွမ်လီစုန် ထွက်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ ကျောင်းလုံခြုံရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဝမ်ထောက်လည်း တံခါးခေါက်ပြီး ဝင်လာခဲ့လေသည်။

တံခါးခေါက်ပြီး ဝင်လာတယ်ဆိုတဲ့ အပြုအမူက လုံခြုံရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အ

တွက် ကျောင်းသားအဆောင်ကို ဒီလိုပုံစံမျိုးနဲ့ ဝင်လာတာ အံ့ဩစရာဖြစ်ပေသည်။

များသောအားဖြင့် လုံခြုံရေးအဖွဲ့က လျှပ်စစ်ဓာတ်အား ခိုးသုံးတာ၊ ဖဲရိုက်တာ စတာတွေကို စစ်ဆေးတဲ့အခါ သူတို့ဟာ အဆောင်တွေထဲကို တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်လေ့ရှိပြီး ခိုင်လုံတဲ့ သက်သေအထောက်အထားရှိရင် တံခါးတွေကိုတောင် ကန်ဖွင့်ပစ်တတ်လေသည်။

တံခါးသော့ခတ်ထားတာမျိုး ကြုံလာရင်လည်း သူတို့မှာ လှည့်ကွက်တွေ အများကြီးရှိလေသည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ လောင်းကစားလုပ်နေတဲ့ အဆောင်တစ်ခုကို ဝင်စီးနင်းတုန်းက အတွင်းထဲက လောင်းကစားသမားတွေက တံခါးကိုသော့ခတ်ထားတဲ့အခါ ဝမ်ထောက်က တစ်ထပ်လုံးရဲ့ ဘရိတ်ကာကို တမင်သက်သက် ဆွဲချခိုင်းခဲ့လေသည်။

အတွင်းထဲက ဖဲရိုက်သူတွေက ဘာမှန်းမသိဘဲ စစ်ဆေးဖို့အတွက် တံခါးဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ အပြင်မှာ စောင့်နေတဲ့ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ရဲ့ ဝိုင်းအုံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သိုးတွေအပေါ် ဝံပု လွေတွေ ခုန်အုပ်သလိုပဲ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ဖမ်းမိလိုက်ပြီး ကျောင်းတစ်ခုလုံးကိုပါ ကြေညာချက်ထုတ်ပြီး ဝေဖန်ခဲ့လေသည်။

ဒါကြောင့် ဝမ်ထောက်က အဆောင်ရဲ့ တံခါးကို ခေါက်ပြီး ဝင်လာတာက တကယ်ကို ပုံမှန်မဟုတ်ပါချေ။

ဒါတောင်မှ ယန်ကျွင်းဇဲကတော့ ဒီအပေါ်မှာ မသင့်လျော်ပေလို့ မထင်ခဲ့ပါချေ။ ဒီလူက သူ့ဆီကနေ တစ်ခုခုအကူအညီတောင်းဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် အနာဂတ်မှာ ဆက်သွယ်မှုအတွက် သူ့ကို အားကိုးချင်တာ ဖြစ်နိုင်လေသည်။

ပညာရေးဒါရိုက်တာ ယွမ်လီစုန်လိုပဲ ဝမ်ထောက်ကလည်း အဆောင်ပေါ်မှာ ရင်းရင်းနှီးနှီး ထိုင်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်လဲလျောင်းနေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ စကားစမြည်ပြောဆိုခဲ့လေသည်၊ ပခုံးကိုတောင် ပုတ်ပေးခဲ့ပြီး လိုအပ်တာ တစ်ခုခုရှိရင် သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကို ဘယ်အချိန်မဆို ဖုန်းခေါ်နိုင်တယ်၊ အမြဲတမ်း အသင့်ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့လေသည်။

စကားပြောပြီးနောက် ဝမ်ထောက်က ယန်ကျွင်းဇဲကို အချိန်ကြာကြာ အနှောင့်အယှက်ပေးမိမှာ စိုးရိမ်လို့ သူ့ဖုန်းနံပါတ်ပါတဲ့ စာရွက်တစ်ရွက်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

နေ့လယ်ပိုင်း အတန်းချိန်တွေ ပြီးဖို့ အချိန်အနည်းငယ် ကျန်သေးတယ်၊ ကျန်တဲ့ အဆောင်ဖော်တွေကတော့ ဓာတ်ခွဲခန်းအဆောက်အအုံကို သွားကြတယ်လို့ ကြားရသည်။

များသောအားဖြင့် စမ်းသပ်မှုတွေဆိုရင် ပိုပြီးနောက်ကျမှ ပြီးလေ့ရှိသည်။

အဲဒီမှာရှိတဲ့ “ ထူးဆန်းမှု” ကိုတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ရှင်းလင်းလိုက်တာ မဟုတ်ဘဲ၊ ယန်ကျွင်းဇဲက “အကြီးစားအချိန် နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း” ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် အချိန်ဇယား ပြောင်းလဲသွားတာကြောင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူသမားတစ်ယောက်က ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့တာပါ။

ဖုန်းကို ခဏလောက်သုံးပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲက မျက်လုံးတွေကို ပွတ်လိုက်ပြီး ဖုန်းကို ချထားလိုက်တယ်၊ သူက ကျန်းရှောင်မို့ရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံရပြီး အချိန်အားရင် ဖုန်းကို အလိုလို ကိုင်မိနေတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ပြီးတော့မှ သူ့စိတ်ထဲမှာ ရှိနေတဲ့ “အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ” တစ်ခုလုံးကို ဆင့်ခေါ်လိုက်လေသည်။

လက်ရှိအချိန်မှာ “အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ” ရဲ့ လင်းနေတဲ့အပိုင်းက တစ်ဝက်တောင် မရောက်သေးပါချေ၊ ပြီးတော့ လင်းနေတဲ့အပိုင်းတွေကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် မြေပုံရဲ့တစ်ဝက်ဟာ တကယ်တမ်း ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာကို ယန်ကျွင်းဇဲက ခန့်မှန်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးပါချေ။

သူ့မှာ တိကျတဲ့ အကိုးအကား မရှိပါချေ။

သူ့ရဲ့အပြည့်အဝ အခြေအနေမှာ မြေပုံဟာ “ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်” အမှတ် ၁၇,၄၀၀ ကို သိမ်းဆည်းနိုင်ပြီး ဆုံမှတ် ၈၆ ခု လင်းနေတာကို တွေ့ရလေသည်၊ ဒါကို ပြန်လှည့်လို့ရတဲ့ အချိန်ဇယားတွေအဖြစ် ကြည့်မယ်ဆိုရင် နာရီ ၂၉ နာရီလောက် ရှိလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲကတော့ “ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်” တွေ များနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဒီစက်ဝိုင်းကို ဆက်လက် လည်ပတ်ထားဖို့ အလေ့အကျင့်တစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။

ဤသို့လုပ်ရခြင်း၏ အားသာချက်ကတော့ ဘယ်နေရာ၊ ဘယ်အချိန်မှာပဲ “အချိန်နောက်ပြန်ရစ်ခြင်း” ကို လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပါစေ၊ ယခင်က လွီရှင်းနဲ့ ဘတ်စ်ကားပေါ်မှာ ဆုံခဲ့တုန်းကလိုမျိုး၊ “အငြိုးကြီးအဘွားအို” ကနေ ကွဲထွက်သွားပြီး အဲဒီအမှတ်မတိုင်ခင် ပြန်ခြေရာခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့တဲ့ အခြေအနေမျိုးနဲ့ မကြုံရတော့ပါချေ။

မြေပုံရဲ့ ဘယ်လောက်များများ အပြည့်အဝ ပေါ်လာပြီလဲဆိုတာ မသိရပေမယ့် သူမြင်နိုင်တဲ့ ဧရိယာက ပိုပိုကြီးလာတာမို့လို့ ဒါက အကောင်းမြင်စရာတစ်ခုပါပဲ။ သူ့မှာ စွမ်းအင်တွေ အများကြီးရှိနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ဒီနေ့ခေတ်ကမ္ဘာမှာ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ အသက်ရှင်ရပ်တည်နိုင်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ တိုးလာခဲ့လေသည်။

မြေပုံမှာ ဆုံမှတ် ၇ က “ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို အာရုံခံနိုင်ခြင်း” ကို ဖွင့်ပေးခဲ့လေသည်၊ ဆုံမှတ် ၁၂ က “မကောင်းဆိုးရွားချုပ်နှောင်ခြင်း” ကို ဖွင့်ပေးခဲ့လေသည်၊ ဆုံမှတ် ၃၅ က “အချိန်ဟင်းလင်းပြင်မှတ်တိုင် ထည့်သွင်းခြင်း” ကို ဖွင့်ပေးခဲ့ပြီး၊ ဆုံမှတ် ၅၄ က “လိပ်ပြာသက်ရောက်မှု” ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့လေသည်။

ပြီးတော့ မကြာသေးခင်ကမှ ဖွင့်လှစ်ခဲ့တဲ့ အချိန်နှင့်နေရာ ဆုံမှတ်တွေထဲမှာ အမှတ် ၈၂ က “ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ကန့်သတ်ထိန်းချုပ်ခြင်း” ဆိုတဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်အသစ်ကို အသက်သွင်းပေးခဲ့လေသည်။

ဒီလုပ်ဆောင်ချက်က “ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း” နဲ့ တွဲဖက်ထားပုံရလေသည်။

လုပ်ဆောင်ချက် ဖော်ပြချက်အရ “ထူးဆန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကို ကန့်သတ်ထိန်းချုပ်ခြင်း” ကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ မြင်ကွင်း (ဆိုလိုသည်မှာ တာဝန်) ကို လက်ရှိအခြေအနေမှာ ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

အချိန်အကန့်အသတ်တစ်ခုအတွင်းမှာ ထူးဆန်းမှုဟာ အဆင့်တိုးမြှင့်နိုင်ခြင်းမရှိတော့ပါချေ၊ ဖြစ်ရပ်အတွင်းမှာ မငြိမ်မသက်မှု ဒါမှမဟုတ် မတည်ငြိမ်တဲ့ အချက်အလက်တွေ အများကြီးရှိနေရင်တောင် ထူးဆန်းမှုအဆင့်ကို အကြိမ်များစွာ မြင့်တက်လာစေနိုင်ပေမယ့်၊ ကန့်သတ်ထိန်းချုပ်ထားလိုက်တာနဲ့ ကန့်သတ်ထိန်းချုပ်မှု မလုပ်ခင်ကလိုပဲ ရှိနေမှာပါ။

ဟုတ်ပေသည်၊ ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကို အချိန်ကြာကြာ ကန့်သတ်ထိန်းချုပ်ထားဖို့အတွက် “ဒိုင်မေးရှင်း စွမ်းအင်” တွေ အများကြီး သုံးစွဲရပါလိမ့်မယ်။

ဒီလုပ်ဆောင်ချက်က တကယ်ကို အစွမ်းထက် ပေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲအနေနဲ့ လောလောဆယ်မှာ မရင်ဆိုင်နိုင်သေးတဲ့ သတ္တဝါတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ရရင် ပြိုင်ဘက်ရဲ့ အဆင့်ကို ခေတ္တထိန်းချုပ်ထားနိုင်လေသည်။

အခြေအနေတွေ ပြည့်စုံလာပြီဆိုရင်တော့ အဲဒီအချိန်ကျမှ ပြန်လှည့်ကြည့်ပြီး အဲဒီတာဝန်ကို ဖြေရှင်းနိုင်မှာဖြစ်ပြီး၊ ဒါဟာ အားထုတ်စရာမလိုတော့သလို ဖြစ်သွားပါလိမ့်မယ်။

တကယ်တမ်းတော့ ဒါဟာ အချိန်၏ ကွက်လပ်ကို အမြတ်ထုတ်တာပါပဲ။

ဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက အဲဒီအချိန်တုန်းက လုံးဝ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ တောင်ကုန်းပန်းခြံက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ “ခေါင်းဆောင်ကြီး” ကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်လေသည်။

ရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်းမရှိတာတင်မကဘဲ ပြိုင်ဘက်က ထုတ်လွှတ်တဲ့ “အမှောင်အဆိပ်” ကိုတောင် သူ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါချေ။

ကံကောင်းစွာနဲ့ သူက ကျည်ဆန်တစ်ခုကို ရှောင်နိုင်ခဲ့လေသည်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ ညာဘက်လက်ညှိုးက နည်းနည်း ထုံသလို ခံစားလာရပြီး အောက်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ ဘာထူးခြားမှုမှ မရှိပါချေ။

သူက ကျန်တဲ့လက်တစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး လက်ချောင်းကို ညင်သာစွာ ဆိတ်ကြည့်လိုက်တော့ သူက အစောပိုင်းမှာ မသိမသာ ဖိထားမိတာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ တွေးမိလေသည်။

ခဏပွတ်သပ်ပြီးနောက် ထုံကျင်မှုက တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အိပ်ချင်စိတ်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက သူ့စိတ်ထဲမှာရှိတဲ့ “အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ” ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့လေသည်။

သူပြန်သတိရလာတဲ့အခါမှာတော့ သူ့၏အမြင်အာရုံဟာ မှောင်မိုက်နက်မှောင်တဲ့ အမှောင်ထုနဲ့ ဖုံးလွှမ်းနေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူက ကြယ်တွေမရှိတဲ့ အမည်းရောင်ကောင်းကင်မှာ ရပ်နေသလိုဖြစ်နေပြီး သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က အရာအားလုံးဟာ မှင်လိုပဲ မှောင်မိုက်နေလေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းက လေးနေဆဲဖြစ်ပြီး အိပ်ချင်စိတ်ကလည်း ကျန်ရှိနေသေးတယ်လို့ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ခဏလောက် ရပ်နေပြီး သူ့၏တည်နေရာကို မသိနိုင်တော့တာကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲက ရှေ့ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်၊ ပြီးတော့မှ သူရွေ့လျားစပြုနေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ “အနီရောင်ခေါင်းတလား” အတွင်းမှာ သူလုပ်ခဲ့ဖူးသလိုပဲ ရှေ့ကို သတိထားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်သွားလေသည်။

ဒီတစ်ခါတော့ “အနီရောင်ခေါင်းတလား” နဲ့မတူဘဲ တွားသွားဖို့ မလိုအပ်တော့ပါချေ။

အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားပြီး မည်မျှကြာအောင် လျှောက်ခဲ့မှန်းမသိရတဲ့နောက်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အမှောင်ထုထဲမှာပဲ ပိတ်မိနေသေးပြီး ထွက်ပေါက်ကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့ပါချေ။

သူ ရပ်လိုက်ပြီး နေရာမှာပဲ လှည့်ပတ်ကြည့်လိုက်လေသည်၊ ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာပဲဖြစ်ဖြစ် ထူးခြားတာ တစ်ခုခုရှိမရှိ၊ ဒါမှမဟုတ် အမှောင်ထုကို ထိုးဖောက်နိုင်တဲ့ အလင်းရောင် အရိပ်အမြွက်တစ်ခုခု ရှိမရှိ ကြည့်ဖို့ကြိုးစားလိုက်သည်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတစ်ခုခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်လေသည်၊ သူက ဘယ်ဘက်ကို လှည့်လိုက်တဲ့အခါ သူ့ရှေ့မှာရှိတဲ့ မှောင်မည်းနေတဲ့ ညရဲ့အတွင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်မှာ ထိုင်နေတာ ဒါမှမဟုတ် ပုန်းနေတာ တစ်စုံတစ်ယောက် ရှိနေသလိုပါပဲ။

မသေချာသေးဘဲ သူက ဒီလမ်းကို ရွေးချယ်ပြီး လျှောက်သွားဖို့ ပြင်ဆင်လိုက်လိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်မှာ ယန်ကျွင်းဇဲက သူအခုထပ်ပြီး မရွေ့လျားနိုင်တော့ဘဲ တစ်နေရာတည်းမှာပဲ ရှိနေနိုင်တယ်ဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ့ရှေ့က မှောင်မည်းနက်မှောင်တဲ့ အမှောင်ထုထဲမှာ အခုနက တွားသွားနေတဲ့ ပုံရိပ်ဟာ ရွေ့လျားနေပုံရပြီး ပုံရိပ်ရဲ့အပေါ်ဘက်မှာ မှိန်ဖျော့တဲ့ အလင်းရောင်တစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာကာ မှုန်ဝါးဝါးပုံသဏ္ဌာန်တစ်ခုကို ပုံဖော်ပေးနေလေသည်။

အဲဒီပုံရိပ်က အမျိုးသမီးတစ်ဦးပါ။

သူမ၏ဆံပင်ဟာ ပခုံးပေါ်မှာ နူးညံ့စွာ ဖြန့်ကျက်ထားပြီး၊ သူမဟာ တကယ်ပဲ မြေပြင်ပေါ်မှာ အဖြူရောင်ဂါဝန်ရှည်ကို ဝတ်ဆင်ပြီး တွားသွားနေလေသည်၊ သို့ပေမယ့် သူမက ယန်ကျွင်းဇဲဘက်ကို ကျောပေးထားလေသည်။

ဒီမြင်ကွင်းဟာ ထူးဆန်းစွာ ရင်းနှီးနေပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက ခဏတာမျှ ငြိမ်သက်နေခဲ့တယ်၊ အရင်က ကြုံဖူးသလို ခံစားနေရလေသည်။

သူ့မျက်လုံးများပွတ်သပ်ပြီး ပိုပြီးသေချာစွာ ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ရုပ်ရည်ကိုတော့ မမြင်ရသေးပါချေ။

အဲဒီအချိန်မှာ အဖြူရောင်ဝတ်ထားတဲ့ အမျိုးသမီးက ဖြည်းဖြည်းချင်း မတ်တပ်ရပ်လာလေသည်၊ သူမက အခုထိ တွားသွားနေခဲ့တာပါ။

သူမက နောက်ပြန်လျှောက်လာပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း ရွေ့လျားလာခဲ့လေသည်။

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက သူမကို “ နောက်ကျောလှည့် အမျိုးသမီး” လို့ ထင်ခဲ့လေသည်၊ ဒါပေမယ့် ပိုပြီးသေချာကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမနဲ့ မတူပါချေ။

ပိုပြီး နီးလာခဲ့လေသည်။

သူမနောက်ပြန်လျှောက်တဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားက ကျက်သရေရှိပြီး မြေပြင်ပေါ်မှာ လျှောတိုက်သွားနေသလိုပါပဲ၊ သူမလက်တွေကတော့ ရှေ့မှာ တစ်ခုခုကို ကိုင်ထားသလိုမျိုး ကွေးညွတ်နေလေသည်။

သူမဆက်လက် ချဉ်းကပ်လာပြီး သူ့ဘက်ကို လှည့်လာတော့မလို ဖြစ်နေတဲ့အခါမှာ ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ နှလုံးခုန်နှုန်းဟာ ရုတ်တရက် မြန်လာလေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ သူရုတ်တရက် နိုးလာပြီး သူ့မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်လာလေသည်၊ ညင်သာစွာ အသက်ရှူနေရင်း သူက သူ့ရဲ့အဆောင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေသေးတယ်ဆိုတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ အားလုံးဟာ အိပ်မက်တစ်ခုပဲ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

ဒါပေမယ့် အိပ်မက်ထဲက မြင်ကွင်းကတော့ သူ့မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ ထင်ရှားစွာ ကျန်ရှိနေခဲ့လေသည်။

မောဟိုက်နေတဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့နဖူးက ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်တယ်၊ အိပ်မက်ထဲက မှတ်ဉာဏ်များကတော့ ဆက်လက်တည်ရှိနေခဲ့လေသည်။

သူ့အိပ်မက်နောက်ဆုံးအချိန်မှာ အမျိုးသမီးက သူ့ရဲ့လက်ထဲမှာ ဘာကိုင်ထားလဲဆိုတာကို သူရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေလေသည်။

ဒါက… မီးအိမ်တစ်လုံးပါ။