ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားခြင်း (၁)
Vol. 21 Ch. 305
မီးအိမ်လား။
မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး။
ယန်ကျွင်းဇဲအတော်လေး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ‘မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး’ အကြောင်းပါတဲ့ တာဝန်ကို ပြီးဆုံးခဲ့ပြီးတဲ့နောက် သူက မရှင်းပြတတ်တဲ့ မလုံခြုံမှု၊ စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။ ဒါပေမယ့် ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကိုတော့ အတိအကျမသိခဲ့ပေ။
သို့သော် ‘ခေါင်းတလားနီ’ အဆင့်မြင့်တာဝန်ကို ပြီးသွားပြီးနောက်မှာတော့ ဤစိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
အခုတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုရှိတယ်လို့ သူယူဆမိသည်။ သူ့မသိစိတ်က မှန်နေပြီး မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီးက တကယ်ပဲ သူ့နောက်ကို လိုက်လာတာဖြစ်နိုင်သည်။
ဒါမှမဟုတ် ဒါတွေအားလုံးက အိပ်မက်သက်သက်ဖြစ်ပြီး သူ့၏ကြောက်စိတ်တွေက အခြေအမြစ်မရှိတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
ထပ်ပြီး စဉ်းစားကြည့်တော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ဒါတွေက တကယ်လား၊ မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာ သေချာမသိပေ။
အကယ်၍ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီးက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားတာ တကယ်ဆိုရင် သူမ၏ ပေါ်လာပုံက ဖန်းနင်ထက် ပိုပြီးတော့ ထူးဆန်းသည်၊ သူ့အိပ်မက်ထဲမှာ ပေါ်လာတာဖြစ်သည်။
သရဲကာထဲက မကောင်းဆိုးရွား ဖရက်ဒီကို တုပပြီး သူ့၏အိပ်မက်ထဲကို ဝင်လာပြီး သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာများလား။
ဒီလိုတွေးမိတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ကြောက်စိတ်ကြောင့် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။
အကယ်၍ အဲဒီလိုသာဆိုရင် သူဘယ်လိုလုပ် အိပ်နိုင်တော့မလဲ။ သူအိပ်ပျော်တာနဲ့ တပြိုင်နက် အသတ်ခံရမှာလား။
ဒီလောက်အထိတော့ စွမ်းအားကြီးမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ယန်ကျွင်းဇဲက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီးက အဖြူရောင်ဝတ်စုံနဲ့ဆိုရင် အဆင့်သိပ်မမြင့်ပေ။ မီးအိမ်က အနီရောင်ပြောင်းသွားမှပဲ သူမက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာလိမ့်မယ်။
မီးအိမ်က သူမခင်ပွန်း၏ ခေါင်းဖြစ်သည်၊ ဒါကြောင့် သူမ၏ခင်ပွန်းနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီးမှပဲ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီးက အနီရောင်ပြောင်းပြီး ပိုပြီးစွမ်းအားကြီးတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို လွှတ်ထုတ်နိုင်လိမ့်မယ်။
အိပ်မက်ထဲကို ဝင်နိုင်တဲ့စွမ်းရည်ကတော့ အကယ်၍ ဒါက တကယ်ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် သူတို့အတွက် ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်ဖြစ်နိုင်ပေမယ့် အိပ်မက်ထဲမှာ လူတစ်ယောက်ကို သတ်နိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ ဘယ် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ မှ သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာမဟုတ်ဘဲ မရှုံးနိမ့်နိုင်တဲ့ အခြေအနေမျိုးကို ရောက်ရှိသွားလိမ့်မယ်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူအိပ်ပျော်နေတုန်း အသတ်ခံရရင် သူ့၏အချိန်ပြန်ရစ်နိုင်တဲ့စွမ်းရည်က အလုပ်လုပ်ဦးမလားဆိုတာ ယန်ကျွင်းဇဲ မသေချာပေ။
မဖြစ်နိုင်တာက ပိုများသည်။
မကြာခင်မှာပဲ သူ့အခန်းဖော်တွေဖြစ်တဲ့ ကျောက်ကျိန့်၊ ဟယ်ပီရှိုနဲ့ ဟွာဟွာတို့က တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်ရောက်လာကြသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲ ကျောင်းပြန်ရောက်လာတာကို မြင်တော့ အရမ်းဝမ်းသာပြီး သူ့အခြေအနေကို ချက်ချင်းပဲ စိုးရိမ်တကြီးမေးမြန်းကြသည်။
ရာသီဥတုက တဖြည်းဖြည်းအေးလာပြီး ဆောင်းဦးလေတိုက်ကာ သစ်ရွက်တွေ ကြွေကျနေပြီ။
အခန်း ၄၁၁ မှာ ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ သူ့အခန်းဖော်သုံးယောက်က ခဏလောက်စကားပြောကြပြီး ဟယ်ပီရှို ပြောတော့မှပဲ အချိန်နောက်ကျနေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရသည်။ အဓိကကတော့ သူက စောစောဗိုက်ဆာတတ်သူဖြစ်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ပိုပြီး စကားပြောချင်ပေမယ့် သူ့ဗိုက်က ဆန္ဒပြနေပြီ။
ကျောင်းထမင်းစားဆောင်၏ ညနေစာစားချိန်က ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ပေမယ့် ညစာစားဖို့အတွက် အစားအသောက်တွေ ရောင်းနေတုန်းပဲ၊ ဒါပေမယ့် ည ၉ နာရီတိတိမှာ ပိတ်ပါလိမ့်မယ်။
ညပိုင်းရောင်းတဲ့ အစားအသောက်တွေကလည်း ပေါများသည်၊ ခေါက်ဆွဲ၊ ပဲကြာဇံနဲ့ ဖက်ထုပ်တွေရှိသည်၊ ဒါပေမယ့် ဘာဘီကျူးတော့ သေချာပေါက် မရှိပေ။
သူတို့လေးယောက် ဆွေးနွေးပြီးတော့ အပြင်က စားသောက်ဆိုင်တွေမှာလည်း ဒီအချိန်မှာ လတ်ဆတ်တဲ့အစားအသောက် သိပ်မရှိတော့တာကြောင့် ကျောင်းကန်တင်းမှာပဲ စားတာက ပိုပြီးရိုးရှင်းသည်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ဒါကြောင့် သူတို့အားလုံး အဆောင်ကနေထွက်ပြီး ကျောင်းကန်တင်း ဆီကို ဦးတည်သွားကြသည်။
ဆည်းဆာက ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်က ညဘက်ကို နီးကပ်လာပေမယ့် လုံးဝမှောင်မိုက်နေသေးတာမဟုတ်ဘဲ မှုန်မှိုင်းနေတဲ့ ခံစားမှုကို ပေးနေသည်။
သူတို့လေးယောက်က လှေကားကနေဆင်းပြီး ကျောင်းကန်တင်း ဆီကို လျှောက်သွားကြသည်။
ရံဖန်ရံခါတော့ ကျောင်းကန်တင်းကနေ ပြန်လာတဲ့ကျောင်းသားတွေကို မြင်ရပေမယ့် သူတို့နဲ့အတူတူ အဲဒီကိုသွားတဲ့သူတော့ သိပ်မရှိပါချေ။
ကျောင်းကန်တင်း အဝင်ဝနားကို ရောက်လာတော့၊ ကျောင်းကန်တင်း အဓိကတံခါးအောက်ခြေက လှေကားထစ်တွေ၏ ညာဘက်ခြမ်း၊ ထောင့်နားမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
အစတုန်းကတော့ ယန်ကျွင်းဇဲ သတိမထားမိခဲ့ပေ။ ဒါပေမယ့် သူ့၏အကြည့်က ထိုင်နေတဲ့လူကို ရုတ်တရက်ရောက်သွားတဲ့အခါ သူရပ်တန့်သွားပြီး သူ့နှလုံးသားထဲမှာ သတိထားမှုတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
အဲဒီလူက တကယ်ပဲ ထိုင်နေတာဖြစ်သည်၊
ဒါပေမယ့် သူမ၏ကျောက အပြင်ဘက်ကိုလှည့်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာက အတွင်းဘက်ကို လှည့်နေသည်။ ထိုင်နေရင်းနဲ့ အိပ်ပျော်သွားသလိုမျိုး ထူးဆန်းတဲ့ ကိုယ်ဟန်အနေအထားဖြစ်နေသည်။
ဒါ့အပြင် ဒါက အမျိုးသမီးတစ်ယောက်၏ ကိုယ်ပုံစံဖြစ်နေသည်။
သူမက အဖြူရောင် ဒါမှမဟုတ် အနီရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားတာမဟုတ်ဘဲ သာမန် ပန်းရောင် ဂါဝန်၊ ဂျင်းဘောင်းဘီနဲ့ အဖြူရောင် ရှုး ဖိနပ်ကို ဝတ်ထားပေမယ့် သူမ၏ထိုင်နေပုံက ယန်ကျွင်းဇဲ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နေသည်။
ညနေပိုင်း၏ မှောင်စပျိုးနေတဲ့ အလင်းရောင်အောက်မှာ ဒါက ပိုပြီးတော့ ထူးဆန်းတဲ့ ခံစားမှုကို ပေးနေသည်။
အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဟယ်ပီရှိုလည်း ကျောခိုင်းပြီး ထိုင်နေတဲ့အမျိုးသမီးကို သတိထားမိသွားသည်။ သူက ကျောက်ကျိန့်ကို တံတောင်နဲ့ တွန်းလိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲနဲ့ ဟွာဟွာကို မျက်စပစ်ပြလိုက်သည်။
ဟွာဟွာက အဲဒီဘက်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အံ့အားသင့်မှုနဲ့ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုတွေ ရောထွေးနေတဲ့အသွင်နဲ့ သူမ၏ပါးစပ်ကို လက်နဲ့အုပ်ပြီး “သူမက အဲဒီမှာ ဘာလို့ထိုင်နေတာလဲ။ မှောင်နေပြီလေ၊ လူတွေလန့်သွားမှာမကြောက်ဘူးလား” လို့ လက်ညှိုးသွယ်သွယ်လေးနဲ့ ထိုင်နေတဲ့အမျိုးသမီးကို ထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ သူတို့လေးယောက်က ဆက်လျှောက်နေကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီက အပေါ်ဘက်က ထိုင်နေတဲ့အမျိုးသမီးကို ခိုးကြည့်နေကြသည်။ သူမဆီကို ပိုပြီးနီးကပ်လာသလိုမျိုး ခံစားရသည်။
ကျောင်းကန်တင်းကနေ ထွက်လာတဲ့ မှိန်ဖျော့ဖျော့အလင်းရောင်နဲ့ ယန်ကျွင်းဇဲက ပိုပြီးနီးကပ်စွာကြည့်လိုက်တော့ အမျိုးသမီးက သူမ၏ကျောကို သူတို့ဘက်လှည့်ပြီး လုံးဝငြိမ်သက်နေတာကို တွေ့ရသည်။ ဒါက တကယ်ပဲ ထူးဆန်းနေသည်။
“ဒီလူက… လျောင်ကျင်းနဲ့ နည်းနည်းဆင်သလိုပဲ” လို့ ကျောက်ကျိန့်က ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။
လျောင်ကျင်းက ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများကလပ်မှာရှိတဲ့ အမျိုးသမီးအဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးထဲက တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦးက ကျန်းယင် ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်စလုံးက ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မိတ်ဆက်ပွဲကို တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး ၁၁ ယောက်မြောက်လူ ရုတ်တရက်ပေါ်လာတာကို အရမ်းကြောက်ခဲ့ကြသည်။
အဲဒီအချိန်ကတည်းက သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ထူးဆန်းမှု အာရုံခံနိုင်တဲ့စွမ်းရည်ကို သိချင်ခဲ့ကြပြီး ကျန်းယင်ဆိုရင် ယန်ကျွင်းဇဲအပေါ်ကို အထူးစိတ်ဝင်စားမှုရှိခဲ့လို့ အခန်း ၄၁၁ ကို အကြိမ်အနည်းငယ်လာရောက်ခဲ့ဖူးသည်။
ဒါပေမယ့် မကြာခင်မှာပဲ ကျန်းယင်က ယန်ကျွင်းဇဲ သူမအပေါ် စိတ်မဝင်စားဘူးဆိုတာကို သိသွားပြီး ကျောက်ကျိန့်ကပဲ သူမနဲ့ စကားပြောဖြစ်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးက စကားပြောကြည့်တော့ တူညီတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေ အများကြီးရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။
နောက်ပိုင်းမှာ သူတို့နှစ်ဦးက ရင်းနှီးလာကြတယ်လို့ ယန်ကျွင်းဇဲကြားသိခဲ့ရပေမယ့် တရားဝင်တွဲနေကြပြီလားဆိုတာတော့ သူသေချာမသိပေ။ ကျောက်ကျိန့်က ကျန်းယင်နဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်အပြင်သွားခဲ့ဖူးပြီး အဲဒီအချိန်တိုင်းမှာ လျောင်ကျင်းက အတူပါလေ့ရှိသည်၊ ဒါကြောင့်မို့လို့ လျောင်ကျင်း၏ ကိုယ်ပုံစံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်တာနဲ့ သူမှတ်မိနေတာဖြစ်သည်။
ကျောက်ကျိန့် ပြောတာကို ကြားတော့ ယန်ကျွင်းဇဲက ထိုင်နေတဲ့အမျိုးသမီးက လျောင်ကျင်းနဲ့ တကယ်ပဲ ဆင်နေသည်ဆိုတာ သတိထားမိလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူက လူတိုင်းကို ဆွဲခေါ်ပြီး လှေကား၏ တစ်ဖက်ခြမ်းကို ခေါ်သွားသည် “ဒီဘက်ကသွားရအောင်၊ အနီးကပ်မသွားမိအောင်လို့” လို့ ပြောလိုက်လေသည်။