ရုပ်ဆိုးမလေး (၂)

ထိုနှစ်သည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ထူးဆန်းမှုများ မဖြစ်ပွားမီ တစ်နှစ်အလိုဖြစ်ပြီး မိန်းကလေးက ၁၆ နှစ်အရွယ်ဖြစ်သည်။

သူ့ဇနီး လီလန်လန်က အစားအသောက်များကို နေ့တိုင်း အချိန်မှန်ပို့ပေးပြီး သီးခြား အဆောက်အအုံငယ်လေး၏ တံခါးအပြင်ဘက်မှာ အစားအသောက်အပြည့်နဲ့ ပန်းကန်တွေကို ထားခဲ့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ရုပ်ဆိုးမလေးက အစားစားချင်စိတ်မရှိဘဲ အနည်းငယ်သာစားခြင်း၊ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝမစားခြင်းမျိုး ဖြစ်တတ်သော်လည်း လီလန်လန်ကတော့ မစားရသေးတဲ့ အစားအသောက်တွေကို ပြန်ယူသွားပြီး လတ်ဆတ်တဲ့အရာတွေနဲ့ အစားထိုးပေးခဲ့ လေသည်။

အစားအသောက် ပို့တဲ့အခါ လီလန်လန်က တံခါးအပြင်ဘက်မှာ ရပ်ပြီး အတွင်းထဲက ရုပ်ဆိုးမလေးနဲ့ စကားပြောလေ့ရှိပြီး သူမကလည်း အတွင်းကနေ ပြန်ဖြေပေးကာ သူ့မိဘများကျန်းမာရေးနဲ့ မျိုးဗီဇကောင်းတဲ့ သူ့မောင်လေး နေကောင်းရဲ့လားလို့ မေးတတ်သည်။

မိန်းကလေးက ဘယ်တော့မှ အပြင်ထွက်ဖို့ ပြောလေ့မရှိခဲ့ပေ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူမ ငယ်စဉ်ကတည်းက သူမဟာ ရုပ်ဆိုးတယ်ဆိုတာ သိထားပြီး အပြင်ထွက်ရင် လူတွေကို ကြောက်လန့်စေမယ်၊ မိသားစုကို အရှက်ရစေမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့မိဘတွေက ဂုဏ်ယူစွာ ခေါင်းမော့နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ သိထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချိန်က တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

ရုတ်တရက် တစ်ရက်မှာ လီလန်လန်က သူအရင်နေ့က ပို့ပေးခဲ့တဲ့ အစားအသောက် နှစ်နပ်လုံးကို တံခါးအပြင်ဘက်မှာ မထိရသေးတာကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။

သူမက သူ့သမီး ရုပ်ဆိုးမလေးကို တံခါးနားမှာ စကားအနည်းငယ်ပြောသော်လည်း ပြန်မဖြေပေ။

လီလန်လန်က အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမက အရင်က မစားရသေးတဲ့ အစားအသောက်တွေကို ဖယ်ရှားပြီး လတ်ဆတ်တဲ့ အစားအသောက်တွေနဲ့ အစားထိုးပေးခဲ့သည်။

သို့သော် နေ့လယ်ပိုင်းမှာ သူမ အစားအသောက် ပို့ပေးဖို့ ပြန်လာတဲ့အခါ မနက်က အစားအသောက်တွေက မထိရသေးတာကို တွေ့ရှိခဲ့ရ‌လေသည်။

ဒီလို သုံးရက်ဆက်တိုက် ဖြစ်ပြီးနောက် လီလန်လန်က သူ့ခင်ပွန်း ဝမ်ခွန်ဖန်ကို သူတို့သမီးက အခန်းထဲမှာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် သူမက ကြောက်ရွံ့နေပြီး အတွင်းကို မဝင်ရဲခဲ့ပေ။

ဝမ်ခွန်ဖန်ကတော့ ဒီလိုမထင်ခဲ့ပေ။ သူက အရုပ်ဆိုးမလေးက ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးရှာပြီး ထွက်ပြေးသွားခဲ့တယ်လို့ သံသယရှိခဲ့သည်။

ဒီလောက်နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပိတ်လှောင်ထားပြီးနောက် ကလေးတစ်ယောက်က အရွယ်ရောက်လာပြီး အပြင်ထွက်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို မြင်ချင်တာက ပုံမှန်ပင်။

ဟုတ်ပေသည်။ သူမ အဝေးကြီး ထွက်ပြေးသွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာတာက ကောင်းလိမ့်မည်။ သူတို့က သူမ အနီးအနားမှာ ပေါ်လာပြီး လူများကို ထိတ်လန့်သွားစေမှာကို စိုးရိမ်ခဲ့ကြသည်။

အိမ်နီးချင်းတွေက ဒီဇနီးမောင်နှံက တစ်ချိန်လုံး လိမ်နေခဲ့တယ်ဆိုတာ သိသွားရင် ရှင်းပြဖို့ ခက်လိမ့်မည်။

ပညာမတတ်တဲ့ ဇနီးမောင်နှံက သူတို့မှားနေတယ်ဆိုတာကို သိကြပြီး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားရင် သူတို့ နာမည်ပျက်သွားမှာ သေချာပေသည်။

ဒါကြောင့် ဝမ်ခွန်ဖန်က ညဘက် လူတွေမမြင်ရတဲ့အချိန်အထိ စောင့်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး နံရံအတွင်းက အခန်းကို စစ်ဆေးဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တော့သည်။

ထိုညနေမှာ သူက ဓာတ်မီးတစ်ခု ပြင်ဆင်ပြီး၊ ရဲသွေးတင်ရန်အတွက် အရက်တစ်ပန်းကန်လုံး သောက်ပြီးမှ နံရံအတွင်းက နေရာဆီ သွားသော တံခါးငယ်လေးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

လီလန်လန်ကလည်း ဓာတ်မီးကိုင်ပြီး သူ့ကို အပြင်မှာ စောင့်နေခဲ့သည်။ ထိုညက အပူချိန်က အနှုတ်ငါးဒီဂရီရှိတာကြောင့် တောင်ပိုင်းမှာ တော်တော်လေး အေးသည်။

မကြာခင်မှာပဲ လီလန်လန် နှုတ်ခမ်းက ခရမ်းရောင်ပြောင်းသွားပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်လာသည်။ ဒါက အေးလို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ကြောက်လို့လားဆိုတာ မသေချာပေ။ သူမ ကိုင်ထားတဲ့ ဓာတ်မီးရောင်ကလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။

ဝမ်ခွန်ဖန် ဝင်သွားပြီး မကြာခင်မှာပဲ ရုတ်တရက် အလျင်စလို ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က အားထုတ်ပြီး ထွက်ပြေးနေသလို၊ လဲကျတဲ့အသံတွေလည်း ပါဝင်သည်။ ပြီးမှ ဝမ်ခွန်ဖန်က မျက်နှာ ဖုန်တွေနဲ့ ပြာနှမ်းပြီး အပြင်ကို အလျင်စလို ထွက်လာပြီး သူ့နောက်က တံခါးငယ်လေးကို အလျင်အမြန် ပိတ်လိုက်တာကို တွေ့ရသည်။

လီလန်လန်က သူဝင်သွားတုန်းက သူတို့သမီးကို မြင်ခဲ့လားလို့ မေးခဲ့သော်လည်း သူ စကားမပြောခဲ့ပေ။

နှစ်ရက်ကြာအောင် အိမ်မှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် လီလန်လန်ရဲ့ အကြိမ်ကြိမ်မေးမြန်းမှုအောက်မှာ ဝမ်ခွန်ဖန်က နောက်ဆုံးတွင် ပြောပြခဲ့သည်။

သူက နံရံနောက်ကို ဖြတ်သွားတာနဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားရပြီး အဆောက်အအုံငယ်လေးထဲကို မဝင်ရဲခဲ့ဘူးလို့ ပြောခဲ့သည်။ သူက အပြင်မှာပဲ ရပ်နေပြီး သံမှိုတွေနဲ့ရိုက်ပိတ်ထားတဲ့ ပြတင်းပေါက်ကနေ အတွင်းကို ချောင်းကြည့်နေခဲ့သည်။

ဒါက ခဏတာမျှသာ ကြည့်ရှုခြင်းဖြစ်သော်လည်း အတွင်းမှာ ယိမ်းထိုးနေတဲ့ လူရိပ်တစ်ခု ရှိနေတာ အမှန်ပင်။ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မရှင်းပေမယ့် ဝမ်ခွန်ဖန်က ရုတ်တရက် ထိုလူရိပ်က “မင်း ဝင်လာချင်လား… ငါနဲ့ အဖော်လုပ်ပေးဖို့” ဟု ပြောနေတာကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

အသံက နားထဲမှာ မသဲမကွဲဖြစ်နေပြီး မည်သူ၏အသံမှန်း မခွဲခြားနိုင်ပေ။ သူ့ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သူက ချက်ချင်း ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။

ဒီလိုနဲ့ တစ်ပတ်ကြာသွားပြီး ပို့ပေးတဲ့ အစားအသောက်တွေက မထိရသေးပေ။

ဇနီးမောင်နှံက သူတို့သမီးက သေဆုံးသွားပြီဖြစ်စေ၊ ဒါမှမဟုတ် ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်စေပဲလို့သာ ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဒီခန့်မှန်းချက်က တစ်ပတ်ကြာပြီးနောက် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

ရာသီဥတုက စတင်ပူနွေးလာတဲ့အခါ အနီးနားက သီးခြားအဆောက်အအုံကနေ မှိန်ဖျော့တဲ့ ပုပ်စပ်စပ်အနံ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လီလန်လန်က တစ်ခုခုမှားနေတယ်ဆိုတာ သတိမထားမိခင်အထိ ဝမ်ခွန်ဖန်က အစက မသိခဲ့ပေ။

သူမက တံခါးငယ်လေးကို ချဉ်းကပ်သွားပြီး အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်တော့ အင်မတန်ဆိုးရွားတဲ့ အနံ့ကြောင့် မူးမေ့လဲကျလုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။

အဲဒီအချိန်မှာတော့ ဇနီးမောင်နှံက သူတို့သမီးက အဆောက်အအုံထဲမှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ အနံ့က သူ့မ ခန္ဓာကိုယ်ပုပ်ပွနေတဲ့ အနံ့ ဖြစ်ရမည်။

သူတို့က အဆောက်အအုံထဲကို မဝင်ရဲကြသလို မည့်သူ့ကိုမှလည်း သတိမပေးရဲကြပေ။ ဝမ်ခွန်ဖန်က ဈေးကိုသွားတဲ့အခါ ထုံးမှုန့်အများကြီး ဝယ်ယူပြီး သီးခြားအဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်ကို ကြဲဖြန့်လိုက်ပြီး နေ့ခင်းဘက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နံရံကာရံထားတဲ့ ခြံစည်းရိုးထဲကို ဝင်ပြီး အဆောက်အအုံရဲ့ အပြင်ဘက်နံရံတွေပေါ်မှာ ထုံးမှုန့်တွေကို လျင်မြန်စွာ ဖြန့်ပေးလိုက်ပြီး နံရံတွေ အပြင်ဘက်မှာ မြက်ခြောက်များစွာကို မီးရှို့လိုက်သည်။

မြက်ခြောက်များက ထူးဆန်းစွာပင် မီးရှို့တဲ့အခါ ထွက်လာတဲ့ အခိုးအငွေ့တွေက ပြင်းထန်တဲ့ အနံ့ရှိပြီး ပုပ်စပ်စပ် အနံ့ကို လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားစေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ဝမ်ခွန်ဖန်က နေ့တိုင်း ထုံးမှုန့်တွေ ကြဲဖြန့်ပြီး မြက်ခြောက်များကို မီးရှို့နေခဲ့သည်။ နှစ်ပတ်ကြာပြီးနောက် အနံ့က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဤချိန်မှာတော့ ဇနီးမောင်နှံက သီးခြားအဆောက်အအုံထဲကို မဝင်ရဲကြသေးပေ။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းသည်- ဝမ်ခွန်ဖန်က ခြံစည်းရိုးအတွင်းမှာ အပြင်ဘက်နံရံတွေပေါ်မှာ ထုံးမှုန့်တွေ ဖြန့်နေတုန်း မတော်တဆ မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဒုတိယထပ်က ပြတင်းပေါက်မှာ အရိပ်မည်းတစ်ခု ယိမ်းထိုးနေတာကို မြင်လိုက်ရတယ် ထင်ခဲ့သည်။

သူက ပိုနီးကပ်စွာ ကြည့်လိုက်တော့ သူ မဖြန့်ရသေးတဲ့ ထုံးမှုန့်ကို ချပြီး မျက်နှာ ပြာနှမ်းစွာနဲ့ ထွက်ပြေးလာခဲ့သည်။

အိမ်ကြီးထဲကို ပြန်ရောက်လာတော့ သူက သူ့ဇနီး လီလန်လန်ကို သူတို့သမီးကို အဆောက်အအုံ ဒုတိယထပ်မှာ မြင်ခဲ့တယ်လို့ ပြောပြခဲ့သည်။

အခြေအနေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် သူတို့က ရုပ်ဆိုးမလေးက ဒုတိယထပ်မှာ ကြိုးဆွဲချခဲ့ပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ကြိုးနဲ့ဆွဲထားဆဲပဲလို့ ကောက်ချက်ချခဲ့ကြသည်။ ဝမ်ခွန်ဖန် မြင်ခဲ့ရတာက သူ့သမီး ခန္ဓာကိုယ်က ကြိုးမှာ ယိမ်းထိုးနေတာ ဖြစ်ရမည်။

ဝမ်ထောင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီး ယန်ကျွင်းဇဲက “ဒါက အတော်လေး ပုံမှန်ပဲလေ။ ဒါကို ထူးဆန်းတဲ့အဖြစ်အပျက်လို့ ယူဆမယ်ဆိုရင် မင်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ထူးဆန်းမှုတွေကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူးလို့ ထင်တယ်” ဟု ပြောလိုက်လေသည်။

ဝမ်ထောင်က လျင်မြန်စွာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “ငါ မပြီးသေးဘူး။ အဲဒီတုန်းကတော့ ပုံမှန်ပဲ ထင်ခဲ့တာပါ။ ဝမ်ခွန်ဖန်နဲ့ သူ့ဇနီးတို့က သူတို့ဖာသာသူတို့ ကြောက်နေကြတာပဲ။

ဒါပေမယ့် သူတို့က သူတို့ရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကို လူတိုင်းဆီကနေ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ပြီး သီးခြားအဆောက်အအုံထဲကို မဝင်ရဲခဲ့ကြဘူး။ ဒါကြောင့် အဆောက်အအုံကို ဖြိုချပြီး ကံမကောင်းရှာတဲ့ ရုပ်ဆိုးသမီးကို ဒီနေရာမှာပဲ အေးချမ်းစွာ အနားယူစေဖို့ အခွင့်အရေးရှာဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြတယ်။

ဒီအတွက်ကြောင့် လီလန်လန်က အထူးသဖြင့် သေဆုံးသူများအတွက် ကန်တော့ပစ္စည်းများစွာကို ဝယ်ယူပြီး နံရံ အပြင်ဘက်မှာ မီးရှို့ခဲ့ပြီး သူ့သမီးကို မကြာခင်မှာ အေးချမ်းစေဖို့ ဆုတောင်းပေးခဲ့တယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အင်း၊ ပြီးတော့ ဘာဆက်ဖြစ်လဲ” ယန်ကျွင်းဇဲက တစ်ခုခု လွဲနေတယ်လို့ ခံစားနေရသည်။

“ပြီးတော့လား” ဝမ်ထောင်က ခဏရပ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာက ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။ “ပြီးတော့ ထူးဆန်းမှုတွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့တယ်” ဟုဆိုသည်။

သူက နောက်တစ်ကြိမ် ခဏရပ်လိုက်ပြီး “တကယ်တော့ ထူးဆန်းမှုတွေ မပေါက်ကွဲမီ လအနည်းငယ်အလိုမှာ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ။ တခြားသူတွေအတွက်တော့ အဲဒီသီးခြားအဆောက်အအုံက ဝမ်ခွန်ဖန်က ပြုပြင်ထားတဲ့ သိုလှောင်ခန်းတစ်ခုလိုပဲ ဖြစ်နေပြီး ဘယ်သူမှ ဘာမှ သံသယမရှိခဲ့ကြဘူး။ ဝမ်ခွန်ဖန်က သူ့ဖာသာသူ အဆောက်အအုံကို ပြားချပ်သွားအောင်လုပ်ဖို့ မြေတူးစက်ကို ငှားခဲ့တယ်။ သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက မြေတူးစက်ကို ဘယ်လိုမောင်းရလဲဆိုတာ သင်ယူခဲ့တယ်လေ။ ဒီလိုလုပ်ခြင်းဖြင့် သူက သူ့သမီးခန္ဓာကိုယ်ကို မြေအောက်မှာ လျှို့ဝှက်စွာ မြှုပ်နှံနိုင်ပြီး ဘယ်တော့မှ မမြင်ရတော့မှာဖြစ်တယ်” ဟု ဆိုသည်။

“အဆောက်အအုံ ပြားသွားလား” ယန်ကျွင်းဇဲက မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ထောင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး “မဟုတ်ဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူ အလုပ်စဖို့ တစ်ရက်အလိုမှာ ဝမ်ခွန်ဖန်က ရုတ်တရက် ဖျားပြီး လုံးဝလေဖြတ်သွားတယ်။ မြေတူးစက်က အဆောက်အအုံ အပြင်ဘက်မှာပဲ ရှိနေခဲ့ပြီး မြင့်မားတဲ့ ကိုယ်ထည်ကနေ သီးခြားအဆောက်အအုံ ဒုတိယထပ်က ပြတင်းပေါက်ကို အတိအကျ မြင်ရတယ်” ဟု ပြောလိုက်သည်။

“မင်းဆိုလိုတာက…”

“ဟုတ်တယ်” ဝမ်ထောင်က အတည်ပြုလိုက်သည်။ “ရုပ်ဆိုးတဲ့ကလေး ကြိုးဆွဲချတဲ့နေရာကို မင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်တယ်။ မြေတူးစက်ကို ငှားခဲ့တဲ့သူက မောင်းထွတ်သွားချင်ခဲ့တယ်။

ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံထဲကို တက်ပြီး အပေါ်ထပ်က မြင်ကွင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် သူ အရမ်းကြောက်လန့်သွားတာကြောင့် အောက်ကို လိမ့်ကျသွားပြီး မြေတူးစက်ကို ထားခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ဝမ်ခွန်ဖန်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့တယ်။

ဒါပေမယ့် အဲဒီအချိန်ကျတော့ ထူးဆန်းမှုတွေက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီဖြစ်ပြီး ဘယ်သူမှ အဲဒီသီးခြားအဆောက်အအုံအကြောင်း ဘာအတွေးမှ မတွေးရဲတော့ဘူး” ဟုဆိုသည်။

“နောက်ပိုင်းမှာ တခြားတစ်ယောက်က အဲဒီပုံပြင်တွေကို မယုံကြည်တာကြောင့် မြေတူးစက် ယာဉ်မောင်းထိုင်ခုံထဲကို တက်ခဲ့ပြီး ဒုတိယထပ်က ပြတင်းပေါက်ထဲက မြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် အရင်ကလို ရူးသွပ်လောက်အောင် မကြောက်ရွံ့ခဲ့သော်လည်း မျက်နှာဖြူဖျော့ပြီး တုန်ယင်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆင်းလာပြီး ရုပ်ဆိုးမလေး ခန္ဓာကိုယ်က အဲဒီမှာ ဆွဲထားဆဲပဲလို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ ပြောင်းလဲမှုတွေလည်း ဖြစ်သွားသလိုပဲ” ဟု ဆိုသည်။

“ပြောင်းလဲမှုတွေလား။ ဘယ်လိုပြောင်းလဲမှုမျိုးလဲ” ယန်ကျွင်းဇဲက သိလိုစိတ်နဲ့ မေးလိုက်မိသည်။

ဝမ်ထောင်က တံတွေး မျိုချလိုက်ပြီး သူ့အကြည့်က အရှေ့ကို ကြည့်နေပြီး ယန်ကျွင်းဇဲရဲ့ မျက်နှာထားကို မမြင်ပေ။

သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်၊ “ကြည့်ရှုသူတွေရဲ့အဆိုအရ မိန်းကလေးက ကြိုးမှာ တကယ်ပဲ ကြိုးဆွဲချခဲ့ပြီး သူ့မရဲ့ဆံပင်တွေက ရုပ်ဆိုးတဲ့မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထားတယ်လို့ ပြောတယ်။ သူမ သေဆုံးနေပေမယ့် သူ့မရဲ့ဆံပင်က ဆက်တိုက်ရှည်နေသလိုပဲ။ နှစ်ပတ်အလိုက ပခုံးကို ကျော်သွားခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှာ ကြည့်လိုက်တော့ ခါးအထိ ရှည်လာခဲ့တယ်” ဟု‌ပြောလိုက်လေသည်။