နုခ်ကို ပြန်တွေ့ခြင်း (၂)...
Vol. 47 Ch. 691
~မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ လုရီသည် ဒဏ္ဍာရီဆန်လွန်းလှပြီး ထျန်းမင်ရှိ လူငယ် မျိုးဆက်အားလုံး၏ စံပြု ပုဂ္ဂိုလ် ဖြစ်ရာ ယခုအခါ
သူတို့၏ စံပြု ပုဂ္ဂိုလ်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့နိုင်ကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် သဘာဝအတိုင်းပင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတော့သည်။
မကြာမီပင် လုရီနှင့် ယွီယွမ်ဝူတို့သည် ကောင်းကင်မှ သက်ဆင်းလာပြီး ထိုအဖွဲ့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ဆင်းသက်လာကြ၏။
ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်သည် မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးပန်းများ ဝေဆာလျက် ကြိုဆိုလိုက်သည်မှာ…
"ညီအစ်ကိုလု၊ ညီအစ်ကိုယွီ၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီဗျာ။"
လုရီက ပြုံးပြလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ တည်ငြိမ်နေသော
အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်ချီကို ခံစားမိလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်၍ ချီးကျူးလိုက်သည်မှာ…
"မဆိုးဘူးပဲ၊ ငါတို့ မျိုးဆက်တူတွေထဲမှာ မင်းက ပထမဆုံး တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပဲ၊ ဆက်ကြိုးစားဦး။"
"ဟားဟားဟား၊ ညီအစ်ကိုလုကတော့ မြှောက်ပြောနေပြန်ပါပြီ၊ ငါက တက်လှမ်းသွားခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့ မင်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ပိုးစုန်းကြူးလေး တစ်ကောင်လို အရေးမပါသေးပါဘူး" ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်က မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုဖြင့် နီမြန်းလျက် အပြုံးများ ဝင်းပစွာဖြင့် ဆိုလေသည်။
ထိုက်ယီ သူတော်စင်သားတော်၊ လေ့ယင် သူတော်စင်သမီးတော်၊ ဖုန်းပုမင်နှင့် လုရီနှင့် ဆက်ဆံရေး ကောင်းမွန်သော အခြား
ထူးချွန်သူများမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
သူတို့သည် တက်ကြွ လန်းဆန်းနေသော ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင် သားတော်ကို သွားတကြိတ်ကြိတ်ဖြင့် မနာလိုစွာ ကြည့်နေကြ၏။
ကျစ်၊ ဒီနဂါး ငတုံးကတော့ ထပ်ပြီးကြွားလုံးထုတ်နေပြန်ပြီ။
သူတို့၏ အမြင်တွင် လုရီက ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်ကို ချီးကျူးလိုက်ခြင်းသည် ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော် တက်လှမ်းသွားကြောင်း ကြားရခြင်းထက်ပင် ပို၍ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာ ကောင်းနေသည်။
သို့တိုင်အောင် ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်
သားတော်သာမက ကောင်းကင်နဂါး မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ အခြားသော လူငယ် ထူးချွန်သူများပါ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားမှုဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။
အလွန် မြင့်မြတ်သော လုရီက သူတို့၏ သူတော်စင် သားတော်ကို ချီးကျူးလိုက်ခြင်းသည် သူတို့ကိုပါ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်စေခဲ့သည်။
ငါတို့ရဲ့ သူတော်စင် သားတော်က တကယ့်ကို ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တာပဲ။
"ညီအစ်ကိုလု၊ အထဲဝင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်ပါ၊ မင်းကို ဝင်ပေါက်မှာ ရပ်ခိုင်းထားရတာ တကယ်ပဲ ငါ့အမှားပါ" ဟု ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင် သားတော်က ပြုံးလျက် ဆိုကာ လုရီကို အတွင်းသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။
လုရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်သည် ရှိနေသော ကျင့်ကြံသူများအပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲသွား၏။
သူတို့အားလုံးသည် လူငယ်များဖြစ်ကြသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံများမှာ
မနိမ့်ကျကြဘဲ အများစုမှာ အနည်းဆုံး ပေါင်းစည်းခြင်း နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကြသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။
ကျန့်ဖန်အပါအဝင် ရင်းနှီးသော သုံးယောက်အပြင် တိမ်ဖြူ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းမှ
နန်းကုန်းမိုယွီနှင့် အခြားသော စီနီယာ အစ်ကို၊ အစ်မများအပြင် ၎င်း၏ မျိုးဆက်သစ် ထူးချွန်သူများလည်း ရှိနေကြသည်။
လုရီသည် အနည်းငယ်ကို မှတ်မိသော်လည်း သူ မသိသော သူများစွာလည်း ရှိနေလေ၏။
ထို့အပြင် အခြားသော အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မြင့်မြတ်နယ်မြေများမှ ထူးချွန်သူ များစွာလည်း ရှိနေကြပြီး စုစုပေါင်း လူတစ်ရာကျော် ရှိပေသည်။
ဤသူများသည် ထျန်းမင်ရှိ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း မြင့်မြတ်နယ်မြေတိုင်းမှ ထူးချွန်သူအားလုံးတော့ မဟုတ်ဘဲ၊ ကောင်းကင်နဂါး မြင့်မြတ်နယ်မြေနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော ဂိုဏ်းများမှ ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်က ဖိတ်ကြားထားသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။
သို့သော် မကြာမီပင် လုရီသည် ထူးခြားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတိပြုမိသွားသည်။
ထိုသူသည် မျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ထို့ထက်မက သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေကာ အတော်လေး အားကောင်းသော စွမ်းရည်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။
လုရီသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ဤမျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်ဝင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရုပ်ရည်သည် အနည်းငယ် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အင်မော်တယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် လုရီ၏ မှတ်ဉာဏ်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်ရာ ခဏတာ မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်လျှင် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ ကြာသွားသည့်တိုင် မှေးမှိန်သွားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် သတိရသွားသည်မှာ… ဤသူသည် သူ၏ ကာကွယ်ရေးအခင်းအကျင်းအသစ်မှ တာအိုအရှိန်အဝါကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံခဲ့ရသော မျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လော။
လုရီ သတိရလိုက်သည်။ သူသည် ဘိုလော့စ်ကုန်သည်ကြီးများအသင်းမှ အမွေဆက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရသည်။ သိရသလောက်တော့ သူသည် မျက်လုံးသုံးလုံး ကြယ်တာရာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းထက်သော ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်လေသည်။ လုရီသည် ဤလူလည်း ဤနေရာတွင် ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် အံ့အားသင့်သွား၏။
ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်သည်
လုရီကို အကဲခတ်နေခဲ့ရာ လုရီက နုခ်ကို သတိပြုမိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူက ပြုံးလျက် အလျင်အမြန် မိတ်ဆက်ပေးသည်မှာ…
"ညီအစ်ကိုလု၊ ဒီလူကြီးမင်းကတော့ နုခ်ပါပဲ။ ငါ
မတက်လှမ်းခင်က ထျန်းမင်ကို လှည့်လည်သွားလာရင်းနဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ဒီလူကြီးမင်းနဲ့ သိကျွမ်းခွင့်ရခဲ့တာလေ။ ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာက ညီအစ်ကိုနုခ်ရဲ့ ကျေးဇူးတွေ အများကြီး ပါတယ်၊ ဒီအချိန်အတောအတွင်း သူက ငါနဲ့ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးပေးခဲ့တော့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရခဲ့တယ်"
ထို့နောက် ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်
သားတော်က နုခ်ကို မိတ်ဆက်ပေးပြန်သည်။
"ညီအစ်ကိုနုခ်၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ညီအစ်ကိုလုပါ၊ ကျွန်တော်တို့ ထျန်းမင် တစ်ခုလုံးရဲ့ ဂုဏ်ဆောင်ဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်.. အလေးစားရဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ပေါ့..."
ထိုအခါ..လုရီသည် နုခ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဟု မခေါ်နိုင်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် "မိတ်ဆက်ပေးစရာ မလိုပါဘူး၊ ငါ သူ့ကိုသိတယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်သည် လန့်သွားပြီး လုရီနှင့် နုခ်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လျက် "ညီအစ်ကိုလု၊ ခင်ဗျားက အစ်ကိုနုခ်ကို သိတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
နုခ်သည် မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး လုရီကို လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်နှိမ့်ချနေလေသည်။
"သခင်လေးလုကို တွေ့ဖူးပါတယ်။ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် တွေ့ဆုံခဲ့တုန်းက ကျွန်တော်တို့ စကားများများစားစား မပြောဖြစ်ခဲ့ကြပေမယ့် ထျန်းမင်ကို ရောက်လာပြီး သခင်လေးရဲ့ လုပ်ဆောင်ချက်တွေ အကြောင်း သိရှိပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ကျွန်တော် အလွန်အမင်း နောင်တရမိပါတယ်"
ထိုအခါမှာ လုရီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး နုခ်ကို ကြည့်ကာ ...
"ဒါဆို ခင်ဗျားက ညီအစ်ကို အော့ထျန်းကတစ်ဆင့် ကျွန်တော့်ကို ချဉ်းကပ်ခဲ့တာပေါ့..."
ဟု မေးလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်လေထုသည် ချက်ချင်း အေးစက်သွားတော့သည်။
ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားကာ နဖူးတွင် ချွေးစေးများ စို့တက်လာသည်။
သူသည် နုခ်ကို ကြည့်ရင်း အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာသည်
မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
သူနှင့်အတူ တာအိုအကြောင်း ဆွေးနွေးခဲ့သော ဤမျိုးဆက်တူသည် အမှန်တကယ်တွင် သူ့ကိုအသုံးချ၍ ညီအစ်ကိုလုထံ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားနေခဲ့သည်လော။
"ညီအစ်ကိုလု၊ ငါက…" ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်က ရှင်းပြရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။
လုရီက ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြကာ
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ သူက အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်တစ်ယောက်ပဲ၊ မင်းကို စိတ်ဝင်စားတာကလည်း မင်းနဲ့ ငါနဲ့ ဆက်နွှယ်မှု ရှိလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ မင်း
မရှိရင်တောင် သူက တခြား တစ်ယောက်ယောက်ကို ချဉ်းကပ်မှာပါပဲ" ဟု ဆို၏။
အမှန်စင်စစ်၊ လုရီသည် နုခ်ကို မြင်လိုက်ကတည်းက နုခ်သည် ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်မှတစ်ဆင့် သူ့ထံ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းမိခဲ့သည်။
ချဉ်းကပ်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်မှာမူ…
ဤမျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်မှ ထူးချွန်သူသည် စိတ်ဖောက်ပြန်ပြီး သူ့ကို ဒုက္ခပေးရန် ကြံစည်လိမ့်မည်ဟု လုရီ မယုံကြည်ပေ။
ထိုအချိန်မှစ၍ သူသာ ထျန်းမင်၌သာ နေထိုင်ပြီး ထွက်မသွားခဲ့ပါက သူ၏ အစွမ်းနှင့် အဆင့်အတန်းကို သိရှိပေလိမ့်မည်။
ယွီမိသားစု၏ အဆင့်အတန်းတစ်ခုတည်းနှင့်ပင် ဤမျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်မှ ထူးချွန်သူသည် အခြားသော မည်သည့်အတွေးကိုမျှ မတွေးဝံ့လောက်ပေ။ ထို့ကြောင့် မျက်နှာလုပ်ရန်သာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံး ဖြစ်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်သည် စိတ်ထိခိုက်သွားသော်လည်း အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားရကာ ခေါင်းငုံ့၍ တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။
အနီးအနားတွင် ရပ်နေသော ယွီယွမ်ဝူသည် နုခ်ကို ကြည့်ကာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ "ဟက်၊ မျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်ဝင်တစ်ယောက်ကများ၊ ငါ့ယောက်ဖကို ချဉ်းကပ်ဖို့ ဒီလောက်ကြိုးစားနေရတာ ဘာအတွက်လဲ" ဟု ဝင်ပြောလိုက်လေ၏။
ယွီယွမ်ဝူ၏ အကြည့်အောက်တွင် နုခ်သည် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ အေးစက်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဤလူသည် ယွီမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။ ဤလူတစ်ယောက်တည်းကပင် သူ့အတွက် မထိပါးသင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်နေပြီ။ထို့အပြင် ထိုနေရာတွင် ပို၍ အစွမ်းထက်သော လုရီလည်း ရှိနေသေးသည်။
နုခ်က အလျင်အမြန် ရှင်းပြသည်မှာ…
"သခင်လေးလု၊ သခင်လေးယွီ၊ ကျွန်တော်နဲ့ ညီအစ်ကိုအော့ထျန်းတို့က တကယ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံမှုမှာကတည်းက သဘောထားတူညီခဲ့ကြတာပါ၊ ပြီးတော့ သခင်လေးလုကို လေးစားကြည်ညိုစိတ်ကြောင့်သာ သခင်လေးလုနဲ့ တွေ့ဆုံချင်ခဲ့တာပါ"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး
"မနှစ်မြို့စရာကောင်းအောင် ပြောရရင်တော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ မျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်က မျက်လုံးသုံးလုံး ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ အတော်အသင့် အဆင့်ရှိတယ်ဆိုပေမယ့် ယွီမိသားစုရဲ့ အမြင်မှာတော့ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေပါပဲ။ သခင်လေးလုနဲ့ သခင်လေးယွီတို့အပေါ် ဘယ်လို အတွေးမျိုးကိုမှ ကျွန်တော် ဘယ်လိုလုပ် မွေးမြူရဲမှာလဲ။ ကျွန်တော်က ညီအစ်ကို အော့ထျန်းတို့လိုပဲ သခင်လေးလုရဲ့ နောက်လိုက်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်ရုံလေးပါပဲ"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရီ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။
သူသည် မူလက နုခ်က သူ့ကို တွေ့ဆုံခြင်းသည် မျက်နှာလုပ်ရန်သက်သက်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
မမျှော်လင့်စွာပင် နုခ်သည် အမှန်တကယ်တွင် သူ၏ နောက်လိုက် ဖြစ်ချင်နေခဲ့သည်တကား။
သူသည် မျက်နှာလုပ်ခြင်းနှင့် နောက်လိုက်ဖြစ်ခြင်းသည် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော သဘောတရားများဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယွီယွမ်ဝူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားပြီး နုခ်ကို အကဲခတ်ပြီးနောက် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ကာ ပြောလိုက်၏။
"မျက်လုံးသုံးလုံး ကြယ်တာရာမှာ ဒီလို ထိုးထွင်းဉာဏ်ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူးပဲ။ ငါ့ယောက်ဖရဲ့ နောက်လိုက်ဖြစ်ခွင့်ရတာကတော့ မင်းအတွက် ကြီးမားတဲ့ ကံကောင်းမှုတစ်ခုပဲ"
အနီးအနားရှိ ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်နှင့် အခြားသူများလည်း နုခ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤအစစ်အမှန် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်မှ ကျင့်ကြံသူသည် လုရီ၏ နောက်လိုက်ဖြစ်လို၍ ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအရာသည် သေချာပေါက် မကောင်းသော အရာတော့ မဟုတ်ပေ။
နုခ်က အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး လုရီကို ကြည့်ကာ
"သခင်လေးလုက ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိသူပါ၊ ကျွန်တော် တကယ့်ကို လေးစားမိပါတယ်၊ ပြီးတော့ သခင်လေးလုရဲ့ နောက်လိုက်ဖြစ်ခွင့်ရတာက တကယ်ပဲ
ကျွန်တော့်အတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ"
ထိုအခါ လုရီက ခဏစဉ်းစားပြီး ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်ကာ
"နောက်လိုက် ကိစ္စကို နောက်မှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။ ခင်ဗျားက ညီအစ်ကို အော့ထျန်းရဲ့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်နေရင်တော့ ဒီမှာ နေဖို့ ဘာပြဿနာမှမရှိပါဘူး" ဟု ဆိုလိုက်၏။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နုခ်၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ "သခင်လေးလု ပြောသလိုပါပဲ" ဟု နာခံလိုက်တော့သည်။
လုရီက သူ့ကို တိုက်ရိုက် မငြင်းပယ်ဘဲ နေခွင့်ပေးလိုက်ခြင်းသည် အခွင့်အရေးတစ်ခု ရှိနေကြောင်း အချက်ပြနေသည်။ သဘာဝအတိုင်းပင် နုခ်သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်။
လေထုသည် ပြန်လည် ပေါ့ပါးသွားပြီး လူတိုင်းသည် တစ်ဖန် စုဝေးကာ ဖန်ခွက်ချင်း တိုက်ခိုက်သံများနှင့် စကားပြောဆိုသံများ တစ်ဖန် မြင့်တက်လာပြန်သည်။ မကြာမီပင် ပတ်ဝန်းကျင်သည် တစ်ဖန် စည်ကားလာပြန်တော့သည်။
ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်သည် အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရသဖြင့်
နုခ်၏ နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်များကို သတိမပြုမိခဲ့သည့်အတွက် လုရီအား မကြာခဏ
သေရည်ခွက်မြှောက်၍ တောင်းပန်နေခဲ့သည်။
လုရီမှာမူ ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်ကို အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော် ကျင့်ကြံသူနှင့် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်တစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်သည် အလွန်ကြီးမားလှပြီး ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်
သားတော်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ သတိပြုမိနိုင်မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်သည် နုခ်ကို ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မသိသောကြောင့် သူ့ကို သံသယဝင်ရန် အကြောင်း
မရှိပေ။
……
နောက်ပိုင်းတွင် တက်လှမ်းခြင်း အခမ်းအနားသည် စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း ဆက်လက်ကျင်းပခဲ့သည်။ အဖွဲ့သည် အော့ထျန်းခန်းမမှ ထွက်ခွာပြီး ကောင်းကင်နဂါးမြို့တော်၏ ဗဟိုရင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ရင်ပြင်သည် အလွန်ကျယ်ဝန်းလှပြီး ကီလိုမီတာ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းကာ စားပွဲသောက်ပွဲများ ခင်းကျင်းထားပြီး အင်မော်တယ် စားဖွယ်များ၏ ရနံ့သည် လေထုထဲတွင် မွှေးပျံ့နေသည်။
လုံယွမ်သည် ပျံသန်းလာပြီး လုရီအား ဦးညွှတ်ကာ ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်သည်မှာ…
"တာအိုရောင်းရင်းလု၊ အကြောင်းမကြားဘဲ ရောက်လာပါလား။ မင်းလို မြင့်မြတ်တဲ့ ဧည့်သည် တစ်ယောက်ကို ငါ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြိုဆိုသင့်တာ"
ထိုအခါ လုရီက ညင်သာစွာ ပြုံးလျက် ပြန်ပြောလိုက်၏။
"ဒီလို အခမ်းအနားတွေ မလိုပါဘူး တာအိုရောင်းရင်းလုံ၊ ကျွန်တော်က ညီအစ်ကို
အော့ထျန်းရဲ့ မိတ်ဆွေအနေနဲ့ လာခဲ့တာပါ၊ ပြီးတော့ ခင်ဗျား တက်ရောက်ဧည့်ခံရမယ့် ဧည့်သည်တွေ အများကြီး ရှိနေမှာ သေချာပါတယ်"
"ဟားဟားဟား၊ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားနဲ့
တာအို ရောင်းရင်းယွီတို့က ပင်မစားပွဲမှာ ထိုင်ရပါမယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်တော် စိတ်မအေးနိုင်ဘူး" ဟု လုံယွမ်က အခိုင်အမာ ဆိုသည်။
လုရီနှင့် ယွီယွမ်ဝူတို့သည် တစ်ယောက်ကို
တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် မငြင်းဆန်ခဲ့ကြပေ။
လုံယွမ်နှင့်အတူ သူတို့သည် ပင်မစားပွဲဆီသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြတော့သည်။
*****