နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း...
Vol. 47 Ch. 694
~လုရီနှင့် ယွီယွမ်ဝူတို့သည် ကောင်းကင်ယံသို့
တဟုန်ထိုး ပျံတက်သွားကြပြီး အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်ရှိုင်းသော တစ်နေရာ၌ နုခ်သည် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေပြီး သူ၏ ဦးခေါင်းအထက်တွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်ကြီးများ လွင့်မျောနေ၏။
ထိုတိမ်တိုက်များအတွင်း၌ ခရမ်းရောင်သန်းနေသော အနီရောင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများက နဂါးနှင့်မြွေများအလား လူးလွန့်ကခုန်နေကြပြီး ဝိညာဉ်အလင်းများ တဖျပ်ဖျပ်တောက်ပလျက် ကြောက်ခမန်းလိလိ ဖိအားတစ်ခုကို သယ်ဆောင်ထားလေသည်။
နုခ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သေမင်းတမန် ရန်သူတော်ကြီးတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည့်အလား အလွန်အမင်း တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး၊ သူသည် အလွှာထပ်ပေါင်းများစွာသော ကာကွယ်မှုများအတွက် အခင်းအကျင်းချပ်ပြားများ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့များနှင့် ကျင့်ကြံခြင်းရတနာများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်ယူနေတော့သည်။
လုရီသည် နုခ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ခုံးပင့်ကာ "ဒီကောင်းကင်ကပ်ဘေးက အစွမ်းအစ သာမန်လောက်ပဲရှိပုံပဲ၊ နုခ်က တော်တော်လေး သတိကြီးတာပဲ" ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယွီယွမ်ဝူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏ ခေါင်းတစ်ခုလုံး အနက်ရောင်မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်…။
"...ယောက်ဖရာ၊ ဒါက နက်ရှိုင်းခြင်း
အင်မော်တယ်နယ်ပယ်အတွက် ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနော်၊ သူ့ရဲ့အစွမ်းက သာမန်ပဲလို့ ထင်တဲ့လူဆိုလို့ မင်းပဲ ရှိလိမ့်မယ်။"
ယခု အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် တတိယအလွှာတွင် ရှိနေသော ယွီယွမ်ဝူပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းကင်မိုးကြိုးအောက်၌ အလွန်အမင်း သေးနုပ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် နယ်ပယ်မှာပင် ရှိနေသေးသော လုရီက ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ သာမန်မျှသာဖြစ်သည်ဟု အဘယ်သို့လျှင် ထင်နိုင်သနည်း။ သူ ဘာများ ပြောနိုင်ဦးမည်နည်း။
လုရီသည် မှင်တက်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။
"ဒီကောင်းကင် ကပ်ဘေးက အဲဒီလောက်တောင် အားပြင်းလို့လား"
ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် လုရီ၏ အာရုံခံစားမှု၌ ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး၏ အစွမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် အားနည်းလှပြီး သူ့ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည်ဟုပင် ခံစားရလောက်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။ သို့သော် အခြားသူများအတွက်မူ သူ သိပ်မသေချာခဲ့ချေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အခြားသူများအတွက် အစွမ်းအစ၏ စံနှုန်းများမှာ မည်သို့ရှိသည်ကို သူ မသိခဲ့ပေ။
ယွီယွမ်ဝူ: "..."
ယွီယွမ်ဝူခမျာ ဆက်လက်၍ စကားမပြောချင်တော့ပေ။
သူတို့နှစ်ဦးအပြင် ယွမ်ဝူ (ဝါ) နုခ်၏ နောက်လိုက်နှင့် အခြားအနည်းငယ်လည်း ရှိနေကြ၏။
သူတို့သည် နုခ်၏ နောက်လိုက်များဖြစ်ကြပြီး
နုခ်၏ အဆင့်ချိုးဖြတ်မှုနှင့်အတူ သူ့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
မူလက သူတို့သည် အတော်လေး စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသော်လည်း လုရီနှင့် ယွီယွမ်ဝူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့အားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။
ထို့နောက် ယွမ်ဝူသည် ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ သူ၏ အဖွဲ့နှင့်အတူ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။
ယွမ်ဝူသည် လက်အုပ်ချီကာ ဦးညွှတ်လျက်
"ယွမ်ဝူက သခင်လေးလုနဲ့ သခင်လေးယွီတို့ကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်" ဟု ဆို၏။
လုရီသည် ယွမ်ဝူကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး
"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မှတ်မိတယ်၊ ခင်ဗျားက အဲဒီတုန်းက နုခ်နဲ့အတူ ရှိနေခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။
ယွမ်ဝူသည် လုရီက သူ့ကို အမှန်တကယ် မှတ်မိနေလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားသောကြောင့် အနည်းငယ် မျက်နှာပန်းလှသွားပြီး တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေးလု။ ကျွန်တော်က သခင်နုခ်ရဲ့ အစောင့်အရှောက် ယွမ်ဝူပါ"
လုရီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ "အင်း" ဟု ဆိုလိုက်၏။
"သခင်လေးလု ထင်မြင်ချက်အရ ကျွန်တော့်သခင်လေးက အောင်မြင်စွာ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ပါ့မလား"
ယွမ်ဝူသည် နုခ်ဘက်သို့ ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် စိုးရိမ်စွာဖြင့် ဆိုသည်။
ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် သူသည် မေးမြန်းလိုက်ဆဲပင်။
အများအားဖြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ထူးချွန်သူများပင် ဖြစ်လင့်ကစား အဆင့်ချိုးဖြတ်မှု ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ကြီးမားသော အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရစမြဲ ဖြစ်သည်။
မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ သူတို့၏ အရည်အချင်း မြင့်မားလေလေ၊ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးမှာ ပို၍ အားပြင်းလေ ဖြစ်ပြီး၊ ပျက်စီး သေဆုံးနိုင်ခြေမှာ သာမန် ကျင့်ကြံသူများထက် မနည်းလှပေ။
လုရီမှာမူ ခြွင်းချက် ဖြစ်၏။ တာအို ရတနာနှင့် ဖရိုဖရဲ ရတနာတို့ကို စုပ်ယူထားသော သူသည် စကြဝဠာအတွင်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့်
တစ်တန်းတည်းတွင် မရှိတော့ပေ။
လုရီ၏ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးသည် သူ၏ အဆင့်အတွက် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် ရှိနေသည့်တိုင် သူ့အတွက်မူ ကြီးမားသော ကိစ္စ မဟုတ်ခဲ့ပေ။
လုရီက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီကပ်ဘေးက အားမပြင်းပါဘူး၊
နုခ်အတွက် ပြဿနာမရှိလောက်ပါဘူး"
ထိုအခါမှ ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပြီး စိတ်အေးသွားကြသည်။
ယွီယွမ်ဝူ: "..."
သူ၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး သူ၏ယောက်ဖ၏ အားပြင်းခြင်း၊ အားနည်းခြင်းဆိုင်ရာ အာရုံခံစားမှုတွင် စံသတ်မှတ်ချက် သွေဖည်မှုမရှိကြောင်း ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများကို သတိပေးသင့်၊ မပေးသင့် ဝေခွဲမရတော့ချေ။
သူ၏ယောက်ဖ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အားပြင်းသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေးဟူ၍ ကျန်ရှိတော့မည် မဟုတ်လောက်ပေ။
ကောင်းကင်ကပ်ဘေးသည် စတင်လာခဲ့ပြီး ခရမ်းရောင်သန်းနေသော အနီရောင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများသည် ပြောင်းပြန်စီးဆင်းလာသော ချော်ရည်များအလား တဟုန်ထိုး ကျဆင်းလာကာ နုခ်ထံသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွားတော့သည်။
နုခ် ကြိုတင်ခင်းကျင်းထားသော အခင်းအကျင်းများသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး၊ သူသည် ကာကွယ်မှုများကို တည်ငြိမ်စေရန် အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေရသည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ နုခ်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့လာပြီး သူ၏ နဖူးတွင် ချွေးများ စို့တက်လာသည်။
သူသည် ယခုမှ ပြင်းထန်သော ပြဿနာတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားရသည်။ သခင်လေးလု၏ တာအို တရားတော်များအောက်တွင် သူ၏ အဟန့်အတားများ မကြာမီ ကျိုးပေါက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ သခင်လေးလု၏ တာအို တရားတော်များတွင် သူ၏ နယ်ပယ်ထက် များစွာ ကျော်လွန်သော နိယာမ သဘောပေါက်နားလည်မှုများ ပါဝင်နေခဲ့သည်။ ၎င်းထဲမှ အနည်းငယ်ကို သူ သဘောပေါက်နားလည်နိုင်ခဲ့သည်မှာ ကံကောင်းလှသော်လည်း၊ ရလဒ်အနေဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်
ကပ်ဘေးသည် သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူသည် ဤအချိန်တစ်လျှောက်လုံး
ထျန်းမင်၌သာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး ဘိုလော့စ်ကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ ဇာတိမြေသို့ပင် ပြန်မသွားဘဲ၊ သူ၏ တက်လှမ်းခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်မှုအပြည့်အစုံ မပြုလုပ်ခဲ့ပေ။
ယခုမူ ဤမမျှော်လင့်ထားသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ သူသည် မခံနိုင်တော့သည့်အလား ဖြစ်နေလေသည်။
နုခ်၏ မျက်နှာသည် ဖြူဖျော့သွားသည်။
ဒါက ငါ့ကို ကစားနေတာလား။
သခင်လေးလုက တရားပွဲနှစ်ခုကို ဆက်တိုက် ဟောကြားလိမ့်မည်ဟု သူသာ သိခဲ့လျှင် အပြင်မထွက်မီ သူ၏ ဇာတိမြေသို့ အစောကြီး ပြန်သွားပြီး ပြင်ဆင်မှုအပြည့်အစုံ ပြုလုပ်ခဲ့မည်သာ။
နုခ်အတွက် နောင်တရရန် အချိန်မှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးများသည် ကီလိုမီတာ သောင်းပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းသွားပြီး သူ၏ ကာကွယ်ရေးများသည် တစ်စစီ ပြိုကျလာကာ မကြာမီတွင် ထိန်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
အဝေးတစ်နေရာမှ ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများလည်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိသွားကြသည်။ သူတို့သည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မှင်တက်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
"သွားပြီ! ဒီကောင်းကင်ကပ်ဘေးရဲ့ အစွမ်းက အရမ်းပြင်းထန်တာပဲ၊ သခင်လေး ခံနိုင်ရည်ရှိတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ!"
"လု… သခင်လေးလု၊ တစ်ခုခု မှားနေပုံပဲ…" ယွမ်ဝူ၏ အသံသည် တုန်ယင်နေသည်။
နုခ်သာ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးတွင် ပျက်စီးသေဆုံးသွားပါက သူ၏ အစောင့်အရှောက်အနေဖြင့် သေခြင်းသည်ပင် သူ၏ တာဝန်မှ ကင်းလွတ်စေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
လုရီသည်လည်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီး "…နုခ်ရဲ့ အစွမ်းက နည်းနည်း အားနည်းနေသလား ဟမ်။ ဒီလို ကောင်းကင်ကပ်ဘေးမျိုးကိုတောင် မခံနိုင်ဘူးလား" ဟု ဆို၏။
ယွီယွမ်ဝူ: "..."
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ ဘာပြောရမည်ကို မသိတော့ချေ။
အနီးအနားမှ ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများသည် အဆင့်ချိုးဖြတ်နေဆဲ ဖြစ်သော နုခ်အပေါ်တွင်သာ အာရုံစိုက်ထားကြသည်။ လုရီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူတို့သည် ပါးစပ်များ ဟသွားကြပြီး ရှုပ်ထွေးစွာ ကြည့်နေကြသည်။
...ဒီလို ကောင်းကင်ကပ်ဘေးမျိုးက အားမပြင်းဘူးလား။
သူတို့ စိုးရိမ်တကြီး တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုရီသည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး
"စိတ်မပူကြပါနဲ့၊ သူ သေသွားရင်တောင် ကျွန်တော် သူ့ကို ပြန်အသက်သွင်းပေးလို့
ရတယ်" ဟု ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဆိုလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အထွတ်အထိပ် အလုံးစုံ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းသိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သဘာဝနိယာမတွင် ပြည့်စုံခြင်းကို ရရှိထားသော လုရီအတွက် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးရန်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းလှသည်။
"...ဟမ်?" ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများသည်
မှင်တက်သွားကြပြီး လုရီကို ကြောင်ငေးစွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
"သခင်လေးလု၊ သေသွားတဲ့လူကို ပြန်ကယ်နိုင်တယ် ဟုတ်လား။"
ယွမ်ဝူ၏ မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။
"ဟားဟားဟား၊ မင်းတို့ရဲ့ နားလည်နိုင်စွမ်းနဲ့ ငါ့ယောက်ဖရဲ့ အစွမ်းအစ အတိုင်းအတာကို ဘယ်လိုလုပ် သဘောပေါက်နိုင်မှာလဲကွာ"
ယွီယွမ်ဝူသည် လက်ပိုက်လျက် ဟားတိုက်လိုက်သည်။
ယွီယွမ်ဝူသည် ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်မှ ကျင့်ကြံသူများထံမှ လုရီက ရာရှိုမွန်မျိုးနွယ်နှင့် တိုက်ပွဲကြီးအပြီးတွင် မိတ်ဆွေဟောင်း
တစ်ဦးကို ပြန်လည် အသက်သွင်းပေးခဲ့ကြောင်း ကြားသိထားရာ၊ သူသည် လုရီ၏ လူသေကို ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်သည့် စွမ်းရည်ကို သဘာဝအတိုင်း သိရှိထားလေသည်။