နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် မိုးကြိုးကပ်ဘေးကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း (၂)...
Vol. 47 Ch. 695
~ဟုတ်ပါသည်၊ ယွီယွမ်ဝူ ထိုအကြောင်းကို ကြားလိုက်ရစဉ်က အချိန်အတော်ကြာအောင်
မှင်တက်သွားခဲ့ရသည်။
လုရီက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယွီယွမ်ဝူပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူသည် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်တစ်ဦးဖြစ်သည်ကို ထားဦး၊ အင်မော်တယ် သူတော်စင်အဆင့်တွင် ရှိသော ယွီမိသားစု
ဘိုးဘေးပင်လျှင် သက်ရှိသတ္တဝါတစ်ဦးကို ပြန်လည်အသက်သွင်းပေးနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။
ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများ သတိပြန်ဝင်လာကြပြီး အထပ်ထပ် ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုကြသည်မှာ…
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးလု။"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးလု။"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးလု။"
လုရီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး အဝေးမှ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးသည် နုခ်၏ ကာကွယ်ရေးများကို ထိုးဖောက်သွားခဲ့ပြီးဖြစ်ကာ၊ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားများ ပါဝင်သော မိုးကြိုးအလင်းတန်းများက သူ့အပေါ်သို့ ကျရောက်နေလေသည်။
နုခ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလောင်ကျွမ်းထားသော အကွက်များ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ အသက်စွမ်းအားသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့သည်။
သူသည် သွေးများကို အထပ်ထပ် အန်ထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာသည် နောင်တတရားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
"ကျစ်! ဒီလို မတော်တဆမှုမျိုးနဲ့ ကြုံတွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး…"
ထိုအခိုက်အတန့်၌ လုရီသည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကာ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များအလယ်တွင် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သော နုခ်သည် မှင်တက်သွားတော့သည်။
အဝေးမှ ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများမှာလည်း အလားတူပင် မှင်တက်သွားကြသည်။
"???"
လူတိုင်းသည် တိမ်တိုက်များထဲမှ လုရီကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် ဆဲရေးတိုင်းထွာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။
ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။
လုရီက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးရဲ့ အလယ်ခေါင်ထဲကို တကယ်ကြီး ဝင်သွားတယ်ဟုတ်လား။
ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နေစဉ် အပြင်လူတစ်ဦးဦးက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ပါက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးသည် အဆမတန် အားပြင်းလာမည်ကို သူ မသိဘူးလား။
မူလက ရုန်းကန်နေဆဲဖြစ်သော နုခ်သည် ချက်ချင်းပင် မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ ကြိုးပမ်းမှုကို လက်လျှော့လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
သူသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်ကို တွန့်ကွေးလိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် "သခင်လေး… ခင်ဗျား ကျွန်တော့်ကို ဒီလောက်တောင် မုန်းနေတာလား။ ခင်ဗျားလို အဆင့်အတန်းမျိုးနဲ့ ကျွန်တော်နဲ့အတူတူ ပျက်စီးသေဆုံးသွားရတယ်ဆိုရင် နည်းနည်းတော့ ဖြုန်းတီးရာ မကျလွန်းဘူးလား။"
လုရီက ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီး "ငါ မင်းကို ကယ်ဖို့လာတာ" ဟု ဆို၏။
"ကျွန်တော့်ကို ကယ်ဖို့?" နုခ်သည် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားတော့သည်။
ဘုန်း!!!
ကောင်းကင်ကပ်ဘေးသည် လုရီ၏ ဝင်ရောက်လာမှုကို အာရုံခံမိသွားပြီး မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များ လှိုင်းထန်လာကာ ကြမ်းတမ်းလှသော ခရမ်းရောင်-အနီရောင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးထုကြီးများ လူးလွန့်လာပြီး၊ ထိုအထဲတွင် ပုံစံပြောင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးအမျိုးမျိုး ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ ဖိအားပေးသော စွမ်းအားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော ဖိအားပေးမှုအောက်တွင် မိမိကိုယ်ကို ထိန်းထားနိုင်သေးသော လုရီပင်လျှင် လတ်ဆတ်သော သွေးတစ်လုတ်ကို ချက်ချင်း အန်ထုတ်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အားနည်းသွားသည်။
သူသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များထဲမှ များပြားလှသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများကို ထိတ်လန့်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ခြောက်သွေ့မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ "...ဒါက ကျွန်တော့်ကို ကယ်တဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ နည်းလမ်းလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
လုရီက လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှင်းပြလာသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ မင်း သေသွားတာကို စောင့်ပြီးမှ ပြန်အသက်သွင်းပေးရတာက အရမ်းအလုပ်ရှုပ်တယ်လို့ ထင်လို့၊ ဒါကြောင့် မင်းကို ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ဖို့ ကူညီပေးတာက ပိုကောင်းမယ်လို့ ငါတွေးလိုက်တာ"
နုခ်: "???"
လုရီ၏ စကားများတွင် ဝေဖန်စရာ အချက်များစွာ ပါဝင်နေပြီး မည်သည့်အချက်ကို အရင်ဆုံး ပြောရမည်ကိုပင် သူ မသိတော့ချေ။
သို့သော် ၎င်းသည် အရေးမကြီးတော့ပေ၊
မည်သည့်အရာမျှ အရေးမကြီးတော့ပေ။
ဤသည်မှာ ပုံစံပြောင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ အမျိုးအစားပေါင်းများစွာလည်း ပါဝင်နေသေးသည်။
ငါက ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သေရတော့မှာပဲ၊ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တော့။
နုခ်သည် စဉ်းစားခြင်းကို လက်လျှော့လိုက်တော့သည်။
ဘုန်း!!!
ကောင်းကင်မိုးကြိုးများ တဟုန်ထိုး ကျဆင်းလာပြီး လုရီနှင့် နုခ် နှစ်ဦးစလုံးအပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျရောက်လာသည်။
နုခ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး သေခြင်းတရား၏ ရောက်ရှိလာမှုကို စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နုခ်သည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ ၎င်းသည် ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေး သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရပ်နေသကဲ့သို့ အားကောင်းလှသည်။
ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့် အရှိန်အဝါ။
နုခ်၏ မျက်လုံးများ လျှပ်တပြက် ပွင့်လာပြီး အရှိန်အဝါ ထွက်ပေါ်လာရာ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်ရာ—ထိုသူမှာ လုရီ ဖြစ်နေသည်တကား!
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုရီ၏ ကိုယ်ကို ရေတွက်မရသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော တာအိုအင်းကွက်များက ဝန်းရံထားပြီး၊ အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်ချီသည် မြူခိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနေကာ သူ၏ ကိုယ်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။
သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ကျယ်ပြောပြီး ရှေးကျကာ ကြယ်တာရာစကြဝဠာတစ်ခုအလား၊ ကမ္ဘာတစ်ခုသည် နုခ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လည်ပတ်နေလေသည်။
လုရီသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများဆီသို့ လက်လှမ်းလိုက်သည်။
ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော ပုံစံပြောင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေးများသည် ယဉ်ပါးနေသော သိုးငယ်လေးများအလား၊ ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ခံလိုက်ရပြီးနောက် မြူခိုးများဖုံးလွှမ်းနေသော အတွင်းပိုင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။
နုခ်သည် သူ၏ လောကအမြင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြိုကွဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
"သောက်ကျိုးနည်း"
သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့်တိုင် အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေပြီး တစ်ခါမျှ မကျိန်ဆဲဖူးသော နုခ်သည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် အမှန်တကယ်ပင် မထိန်းနိုင်တော့ချေ။
ဒါ ဘယ်လို သောက်ကျိုးနည်းထူးဆန်းတာတွေလဲ။
နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်တိုင်းနီးပါးကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ပုံစံပြောင်း မိုးကြိုးကပ်ဘေး ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အဲဒီလိုပဲ စုပ်ယူလိုက်တယ် ဟုတ်လား။
နုခ်၏ ဦးရေပြားသည် ထုံကျင်သွားပြီး သူသည် တိမ်တိုက်များထဲမှ လုရီကို စိုက်ကြည့်ကာ ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းကင်မိုးကြိုးက သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည်လားဟု ကြည့်ချင်နေမိသည်။
သို့သော် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးသည် ယခုအချိန်တွင် လုရီမှ လုံးဝ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ဖြစ်သည်။
လုရီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်မိုးကြိုးတွင် ပါဝင်သော တာအိုအင်းကွက်များကို ခံစားနေလိုက်သည်။
သို့သော် မကြာမီပင် လုရီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်နေဟန် ပေါ်လွင်နေ၏။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် သူ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်သည့်တိုင် အစစ်အမှန် အင်မော်တယ်တစ်ဦး နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် နယ်ပယ်သို့ အဆင့်ချိုးဖြတ်သည့် ကပ်ဘေးသည် နိယာမများအဆင့်တွင်သာ ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းကို တာအိုမူလဇာစ်မြစ် အဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်း
မရှိခဲ့ပေ။
ဤနိယာမများမှာမူ လုရီအတွက် မြင်သာသော စွမ်းအားများမျှသာ ဖြစ်သည်။
၎င်းတို့အနက် အများစုကို သူသည် ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်အထိ ကျွမ်းကျင်ပြီးဖြစ်ကာ၊ သူ
မကျွမ်းကျင်သေးသော အနည်းငယ်မှာမူ သူ့အတွက် အနည်းငယ်မျှသော အကျိုးအမြတ်ကို ဆောင်ကြဉ်းပေးခဲ့သည်။
သို့သော် ၎င်းမှာ ထိုမျှသာပင်။
ထိုအစား သူ ဝင်ရောက်မလာမီက ဖန်တီးခဲ့သော အလုပ်ကပင် ပိုမိုများပြားသော ဆုလာဘ်များကို ပေးအပ်ခဲ့သေးသည်။
လုရီက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လက်လှမ်းလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များထဲမှ မကျရောက်သေးသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးများကို တိုက်ရိုက် ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ဤကောင်းကင်မိုးကြိုးများသည် တာအိုအောက်တွင် ကိုယ်ပိုင်အသိစိတ်တစ်ခု ရှိနေကြပြီး မိုးကြိုးဟိန်းသံများဖြင့် အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်နေကြကာ၊ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များထဲမှ အဆွဲထုတ်မခံရရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြသည်။
သို့သော် လုရီ၏ စွမ်းအားအောက်တွင် ဤရုန်းကန်မှုများသည် အချည်းနှီးဖြစ်ခဲ့ပြီး၊ များပြားလှသော ကောင်းကင်မိုးကြိုးများသည် မုန်တိုင်းတိမ်တိုက်များထဲမှ ဆွဲထုတ်ခံရကာ လုရီမှ စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
လုရီသည် သူ မကျွမ်းကျင်သေးသော နိယာမများကို ဆက်လက် ဆင်ခြင်နေလိုက်သည်။
နုခ်သည် ထုံကျင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
အလားတူ ထုံကျင်နေသူများမှာ အဝေးမှ ယွီယွမ်ဝူ၊ ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် လုရီက ကောင်းကင်ကပ်ဘေးထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြသလို၊ သူက ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများ ပါဝင်သော ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ဤကဲ့သို့ စုပ်ယူပစ်လိမ့်မည်ဟု ပို၍ပင် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။
သူသည် ကပ်ဘေးတစ်ခုကို စုပ်ယူနေသည်နှင့်ပင် မတူတော့ချေ။
ယွီယွမ်ဝူသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် မိမိကိုယ်ကို ရေရွတ်လိုက်သည်မှာ "…တကယ်ပဲ ငါ့ယောက်ဖဖြစ်ရကျိုးနပ်ပါပေတယ်။"
ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများမှာမူ ထိတ်လန့်မှင်တက်နေသော အမူအရာများဖြင့် အဝေးမှ ကပ်ဘေးကို စုပ်ယူနေသော လုရီကို ကြည့်ရင်း ခေတ္တမျှ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေကြသည်။
မကြာမီပင် လုရီသည် ကပ်ဘေးကို လုံးဝ စုပ်ယူပြီးစီးသွားခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ယံမှ မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်များသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုးနှင့်အတူ ကွဲလွင့်သွားကြသည်။
လုရီသည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး၊ များပြားလှသော ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများကို စုပ်ယူခဲ့ပြီးနောက် သူ မကျွမ်းကျင်သေးသော နိယာမများကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေခဲ့ကာ၊ နောက်ထပ် အများအပြားကို ပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည့်အတွက် မိမိကိုယ်ကို အတော်ပင် ကျေနပ်နေတော့သည်။
သူသည် လက်ခုပ်တီးလိုက်ပြီး မှင်သက်နေသော နုခ်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ "ဘယ်လိုလဲ။ အဆင့်
ချိုးဖြတ်သွားပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။
နုခ်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ အခြေအနေကို ခံစားလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတိုင်းမသိ ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်နေသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး
"ကျွန်တော် အဆင့်ချိုးဖြတ်သွားပြီ။ တကယ်ပဲ အဆင့် ချိုးဖြတ်သွားခဲ့ပြီ။"
နုခ်သည် မူလက ကပ်ဘေးအောက်တွင် သေဆုံးရလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူ ယခင်က တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးသမျှ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်မှုတိုင်းထက် ပို၍ အားစိုက်ထုတ်စရာ မလိုဘဲ ဤကဲ့သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ကပ်ဘေးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
သူသည် လုရီကို ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေးလု။ ခင်ဗျားသာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော် ဒီကပ်ဘေးအောက်မှာ သေချာပေါက် ပျက်စီးသေဆုံးသွားမှာပါ"
လုရီက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး
"မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်မှတော့၊ သစ္စာရှိနေသရွေ့ ငါ မင်းကို သဘာဝအတိုင်း ကူညီမှာပေါ့"
နုခ်သည် လုရီ ကောင်းကင်မိုးကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ဖမ်းဆီးခဲ့သည့် ခန့်ညားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ပြီး လေးစားကြည်ညိုစွာဖြင့်
"ဘယ်လိုလုပ် အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ သခင်လေးလု။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို အဟန့်အတားတွေကို လျင်မြန်စွာ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်အောင် လုပ်ပေးခဲ့ရုံသာမက ကျွန်တော့်အသက်ကိုပါ ကယ်တင်ပေးခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော် နုခ်က
ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအို နှလုံးသားကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ သခင်လေးလုအပေါ် ဘယ်တော့မှ သစ္စာဖောက်တဲ့စိတ် မမွေးမြူပါဘူး" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
လုရီက ခေါင်းညိတ်ကာ "အင်း၊ မင်း အခုမှ အဆင့်ချိုးဖြတ်ထားတာဆိုတော့ အရင်ဆုံး ပြန်သွားပြီး မင်းရဲ့ နယ်ပယ်ကို ခိုင်မာအောင် လုပ်လိုက်ဦး" ဟု မှာကြားလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့" ဟု နုခ်က ခေါင်းညိတ်သည်။
နုခ်သည် ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရာ သူတို့သည် ပျံသန်းလာကြပြီး လုရီကို ကျေးဇူးတင်စကားများစွာ ဆိုကြပြန်သည်။
လုရီသည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ရုံဖြင့် ဤကျင့်ကြံသူများကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်သည်။
ယွီယွမ်ဝူသည်လည်း လုရီထံသို့ ပျံသန်းလာ၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာ
တစ်ခု ရှိနေသည်။
လုရီက အနည်းငယ် နားမလည်စွာဖြင့်
မေးလိုက်သည်။
"ယွမ်ဝူ၊ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို အဲဒီလို ကြည့်နေတာလဲ"
ယွီယွမ်ဝူက ခေါင်းခါကာ "…ယောက်ဖရာ၊ မင်းက တစ်နေ့တခြား ပိုပိုပြီး မိစ္ဆာကောင်ဖြစ်လာပြီ။"
လုရီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး "မင်း ငါ့ကို ကျိန်ဆဲနေတာလား" ဟု ဆိုလိုက်၏။
ယွီယွမ်ဝူက အလျင်အမြန် ခေါင်းခါကာ
"ဘယ်လိုလုပ် သတ္တိရှိမှာလဲ။ မင်းက တခြားလူရဲ့ ကပ်ဘေးထဲကို ဝင်စွက်ဖက်ပြီး သူတို့ကို အဆင့်ချိုးဖြတ်အောင်တောင် ကူညီပေးနိုင်တာက အရမ်း ရဲတင်းလွန်းတယ်လို့ မင်း ထင်လို့ပါ" ဟု ရှင်းပြလိုက်သည်။
ထို့နောက် ယွီယွမ်ဝူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောကာ "နောက်တစ်ခါ ငါ ကပ်ဘေးကြုံတဲ့အခါ ယောက်ဖက ငါ့ဘေးမှာ နေပေးရမယ်နော်။ ငါသာ ကပ်ဘေးကို မခံနိုင်ရင် မင်းကိုပဲ အားကိုးရတော့မှာ" ဟု ဆို၏။
လုရီက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားကိုးတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ သွားစို့၊ ပြန်ကြစို့" ဟု ဆိုလိုက်သည်။
"အဲဒီလို မပြောပါနဲ့ ၊ ယောက်ဖရာ၊ ငါ့အသက်က မင်းလက်ထဲမှာပဲ ရှိတာ"
ယွီယွမ်ဝူက အော်ဟစ်ရင်း လုရီနောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့၏။
…
တစ်နှစ်အကြာတွင် နုခ်သည် သူ၏ နယ်ပယ်ကို ခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ပြီး တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
ခန်းမဆောင်ထဲတွင် ယွမ်ဝူနှင့် အခြားသူများမှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး ဖြစ်သည်။
"သခင်လေး"
သူတို့သည် နုခ်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။
သူတို့၏ သခင်လေးသည် နှစ်ငါးရာကျော်အတွင်းမှာပင် နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး၊ ဤတိုးတက်မှုသည် သူ့ကို ဘိုလော့စ် ကုန်သည်ကြီးများအသင်း၏ အဓိက ဆက်ခံသူအဖြစ် နေရာပေးရန် လုံလောက်ကြောင်း သူတို့ နားလည်ထားကြသည်။
နုခ်၏ နောက်လိုက်များအနေဖြင့် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် ရာထူးများမှာလည်း သဘာဝအတိုင်း မြင့်တက်လာမည် ဖြစ်သည်။
နုခ်က သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ်ပြုံးကာ
"သွားကြစို့၊ မျိုးနွယ်စုနယ်မြေကို ပြန်ကြမယ်၊ ငါ နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်ဖြစ်လာတာကို မြင်ရင် ငါ့အစ်ကိုတွေရဲ့ မျက်နှာအမူအရာ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ ငါ မြင်ချင်နေပြီ" ဟု ဆိုလိုက်လေသည်။