ယွီမိသားစုမှ အရေးပါသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး...

~နုခ်နှင့် သူ၏အဖွဲ့သည် ကောင်းကင်ယာဉ်ပျံပေါ်သို့ တက်ရောက်လိုက်ကြပြီး၊ ယာဉ်ပျံသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ

ထျန်းမင်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ကြယ်တာရာ တံခါးပေါက်ကို ယခုမှသာ ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းဖြစ်၏။ ဆဋ္ဌမတပ်မတော်၏ အခြေစိုက်စခန်း၏ နေရာလပ် တည်နေရာပြအမှတ်များပင် မချိတ်ဆက်ရသေးရာ၊ အခြားဒေသများမှာ ပြောစရာ မလိုတော့ပေ။ ထို့ကြောင့် နုခ်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များသည် မိမိတို့ဘာသာ နေရာလပ်ခရီးသွားခြင်းဖြင့်သာ ထွက်ခွာနိုင်ခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယခင်ကသာဆိုလျှင် နုခ်ပင်လျှင် ဤမျှ ဖြုန်းတီးရဲမည် မဟုတ်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဘိုလော့စ်ကုန်သည်ကြီးများအသင်းသည် မျက်လုံးသုံးလုံး ကြယ်တာရာနယ်မြေတွင် အတော်ပင် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိသော်လည်း၊ နုခ်သည် ယခင်က အမွေဆက်ခံသူများထဲမှ တစ်ဦးမျှသာဖြစ်ပြီး ပထမနေရာတွင်ပင် မရှိခဲ့ပေ။ အရင်းအမြစ်များမှာ အကန့်အသတ်ရှိနေပြီး၊ နေရာလပ်ခရီးသွားခြင်းအတွက် များပြားလှသော အရင်းအမြစ်များကို သုံးစွဲခြင်းသည် ဆုံးရှုံးမှုနှင့် မတန်လှချေ။

သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေများ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါသည်။

နုခ်သည် သူ၏ မျိုးနွယ်စု ဇာတိမြေသို့ ပြန်သွားပြီး သူ၊ နုခ်သည် နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြောင်း၊ ၎င်းအတွက် နှစ်ငါးရာကျော်မျှသာ အချိန်ယူခဲ့ရကြောင်း လူတိုင်းကို သိစေရန် မစောင့်ဆိုင််းနိုင်တော့ပေ။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ဘိုလော့စ်၏ အဓိကအမွေဆက်ခံသူ နေရာသည် မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုဘဲ သူ၏ လက်ထဲသို့ သေချာပေါက် ရောက်ရ ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအခါတွင် ဤအရင်းအမြစ်များသည် အရေး

မပါတော့သည့် အရာများ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နေရာလပ် ခရီးသွားခြင်းဖြင့် ကောင်းကင်ယာဉ်ပျံသည် လဝက်ကျော်မျှ အချိန်ယူပြီးနောက် စည်ကားလှသော ကြယ်တာရာ စနစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဤကြယ်တာရာစနစ်သည် တည်ငြိမ်သော

ကြယ်ကြီးနှစ်စင်း ပါဝင်သော ကြယ်တာရာစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ဂြိုဟ်ပေါင်း နှစ်ဆယ်ကျော် ပါဝင်လေသည်။

ဤဂြိုဟ်များကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲထားပြီးဖြစ်ရာ အားလုံးသည် နေထိုင်နိုင်သော ဂြိုဟ်များဖြစ်ကြပြီး၊ ၎င်းတို့အနက် ငါးစင်းမှာ အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်ချီများ ထုတ်လွှတ်နေသော အင်မော်တယ်ကြယ်များ ဖြစ်ကြ၏။

တတိယဂြိုဟ်သည် အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်ချီ

အသိပ်သည်းဆုံးဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းသည် ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်၏ မူလဇာစ်မြစ်ဖြစ်ကာ ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲများနှင့် အရေးကြီးသော အဖွဲ့ဝင်များ နေထိုင်ရာ ဂြိုဟ်လည်း ဖြစ်သည်။

ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်၏ ဇာတိမြေပင်တည်း။

နုခ်သည် ကောင်းကင်ယာဉ်ပျံ၏ ခန်းမဆောင်ကြီးထဲတွင် ရပ်နေပြီး ပြတင်းပေါက်မှ ချဉ်းကပ်လာသော ဂြိုဟ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များတွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဇာတိမြေ… ငါပြန်လာပြီ။"

ယွမ်ဝူသည် နုခ်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလားတူပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေလေသည်။

"သခင်လေး၊ အကြီးအကဲတွေသာ သခင်လေး နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် နယ်ပယ်ကို အဆင့်ချိုးဖြတ်သွားတာကို မြင်ရင် အရမ်း အံ့ဩသွားကြမှာပဲ။"

နုခ်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါတွေအားလုံးက သခင်လေးလုရဲ့ ကျေးဇူးတွေပါ၊ ကျုပ်က ကံကောင်းသွားရုံလေးပါပဲ" ဟု ဆိုလိုက်၏။

"ကံတရားနဲ့ အခွင့်အရေးဆိုတာ ကျင့်ကြံသူ

တစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုပါပဲ၊ သခင်လေးက အရမ်း ကျိုးနွံလွန်းနေပါပြီ။

ဟဲဟဲ၊ လူတိုင်းက သခင်လေးလုရဲ့ နောက်လိုက် ဖြစ်ခွင့်ရတာမှ မဟုတ်တာ"

ယွမ်ဝူက ရယ်မောလိုက်သည်။

"သခင်လေးလုက သခင်လေးကို ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကနေတောင် အကာအကွယ်ပေးခဲ့သေးတာ၊ သခင်လေးလုက ခင်ဗျားကို ဘယ်လောက်တောင် တန်ဖိုးထားလဲဆိုတာ စဉ်းစားကြည့်လို့ ရပါတယ်"

ထိုအခိုက်အတန့်၌ နုခ်သည် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်စဉ်က လုရီ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ရုတ်တရက် ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ပြီး ခဏမျှ အတွေးနယ်ချဲ့သွား လေသည်။

သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြုံးလိုက်ကာ "ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါ သခင်လေးလုကို စိတ်ပျက်အောင် လုပ်လို့မဖြစ်ဘူး" ဟု ရေရွတ်လိုက်တော့သည်။

သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် အာကာသယာဉ်သည် ကြယ်တာရာစနစ်၏ ကာကွယ်ရေးများကို ဖြတ်သန်းပြီး ဘိုးဘေးကြယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

မကြာမီပင် သူတို့သည် မျက်လုံးသုံးလုံး

မျိုးနွယ်၏ ဟန်ပန်အတိုင်း ရှုပ်ထွေးသော ဂျီဩမေတြီ မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ပုံဖော်ထားသော မြို့တော်ကြီး တစ်ခု၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

နုခ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ကောင်းကင်ယာဉ်ပျံပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ခန့်ညားထည်ဝါသော မြို့တော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

မြို့တော်တံခါးများတွင် ရွှေမျောက်ဝံ မျိုးနွယ်မှ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးက တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

ဤ ရွှေမျောက်ဝံ မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးစလုံးသည် နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် နယ်ပယ်တွင် ရှိကြပြီး မယုံနိုင်လောက်သော အစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ သူတို့သည် ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်အတွင်း၌ အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးသမားများအဖြစ် ရပ်တည်နေကြသည်။

သူတို့ နုခ်ကို မြင်သောအခါ လန့်သွားပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကြကာ "သခင်လေးနုခ်၊ ပြန်ရောက်လာပြီလား" ဟု ဆိုကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ယွမ်ဝူဘက်သို့ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြသည်။

နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ် အဆင့်ရှိ ရွှေမျောက်ဝံ မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်သည့်အလျောက် ထိုသုံးဦးမှာ သဘာဝအတိုင်းပင် အချင်းချင်း သိကျွမ်းနေကြသည်။

နုခ်က အနည်းငယ်ပြုံးလျက် "လူကြီးမင်းတို့၊ ကျွန်တော် အကြီးအကဲတွေကို တွေ့ဖို့ ဘိုးဘေးမြို့တော်ထဲကို ဝင်ချင်ပါတယ်" ဟု ဆို၏။

ရွှေမျောက်ဝံ မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ခေါင်းညိတ်ကာ "သခင်လေးနုခ်နဲ့ ယွမ်ဝူတို့ ဝင်ခွင့်ရှိပါတယ်၊ တခြားသူတွေတော့ အရည်အချင်းမမီပါဘူး" ဟု ဆိုသည်။

နုခ်သည် ဤအခြေအနေကို ကြိုတင်မျှော်လင့်ထားပြီးဖြစ်၍ များများစားစား မပြောတော့ဘဲ "ကျုပ်တို့နှစ်ယောက်တည်းပဲ ဝင်သွားပါ့မယ်" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ကြွပါ သခင်လေးနုခ်။"

နုခ်နှင့် ယွမ်ဝူတို့သည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြို့တော်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားပြီး အခြားသူများမှာမူ အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

မြို့တော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် နုခ်နှင့်

ယွမ်ဝူတို့သည် သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိထားပြီးဖြစ်၍ အဓိကလမ်းမကြီးတစ်လျှောက် ဗဟိုဘုရားကျောင်းဆောင်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

ထိုဘုရားကျောင်းဆောင်သည် ဘိုလော့စ်

မျိုးနွယ်၏ အကြီးအကဲများအတွက် ခန်းမဆောင်ကြီး ဖြစ်သည်။

အကြီးအကဲအားလုံးသည် အရေးတကြီး ကိစ္စများမရှိပါက အတွင်း၌ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံလေ့ရှိကြသည်။

အလားတူပင် ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်၏ အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်အားလုံးကို ဤနေရာရှိ အကြီးအကဲများက ဆုံးဖြတ်ကြရာ၊ ၎င်းသည် မျိုးနွယ်စုအတွက် အာဏာ၏ဗဟိုချက် ဖြစ်လေသည်။

နုခ်နှင့် ယွမ်ဝူတို့သည် ဘုရားကျောင်းဆောင်၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာရာ၊ နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ်မှ ရွှေမျောက်ဝံမျိုးနွယ် အစောင့်နှစ်ဦး ထပ်မံ၍ ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤရွှေမျောက်ဝံ မျိုးနွယ် အဖွဲ့ဝင်နှစ်ဦးသည် တံခါးဝမှ သူများထက် ပို၍ အားကောင်းပြီး နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ နှောင်းပိုင်းအဆင့်များသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

နုခ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး "လူကြီးမင်းတို့၊ ကျွန်တော့်မှာ အရေးတကြီး တင်ပြစရာ ကိစ္စတွေရှိလို့ အကြီးအကဲတွေကို အကြောင်းကြားပေးပါ" ဟု လျှောက်တင်လိုက်သည်။

ဤဘုရားကျောင်းဆောင်သည် ဘိုလော့စ်

မျိုးနွယ်အတွက် အရေးပါသော နေရာတစ်ခုဖြစ်၏။ ဘိုလော့စ် မျိုးနွယ်၏ အမွေဆက်ခံသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သော နုခ်ပင်လျှင် မဝင်ရောက်မီ သူ၏ ရောက်ရှိကြောင်းကို ကြေညာရန် လိုအပ်သည်။

အဓိက အမွေ ဆက်ခံသူနှင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်သာလျှင် ကြိုတင်အကြောင်း

မကြားဘဲ ဝင်ရောက်ခွင့် အထူးအခွင့်အရေး ရှိ လေသည်။

ဘယ်ဘက်မှ ရွှေမျောက်ဝံသည် နုခ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ တည်ကြည်နေကာ "ခဏစောင့်ပါ သခင်လေးနုခ်" ဟု ဆို၏။

သူသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး လှေကားထစ်များကို တစ်ထစ်ချင်း တက်ကာ ဘုရားကျောင်းဆောင်၏ ပင်မ တံခါးများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

နုခ်နှင့် ယွမ်ဝူတို့သည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြပြီး၊ အခြား ရွှေမျောက်ဝံ မျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူမှာမူ မျက်နှာ အမူအရာမပြောင်းဘဲ ဆက်လက်၍ အစောင့်တာဝန် ထမ်းဆောင်နေကာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်တွင် ရွှေ

မျောက်ဝံမျိုးနွယ် ကျင့်ကြံသူသည် ထွက်လာပြီး "ဝင်သွားပါ သခင်လေးနုခ်" ဟု အသိပေးလာ၏။

နုခ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်သွင်းလိုက်ပြီး လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ခြေချလိုက်လေသည်။

ယွမ်ဝူမှာမူ လိုက်မသွားခဲ့ပေ။ အကြီးအကဲများမှ ခွင့်မပြုပါက အပြင်လူများသည် ဘိုလော့စ်ဘုရားကျောင်းဆောင်သို့ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိပေ။

နုခ်သည် လှေကားထစ် ရာပေါင်းများစွာကို တက်လှမ်းခဲ့ပြီးနောက် မီတာတစ်ရာနီးပါး မြင့်မားလှသော ဘုရားကျောင်းဆောင်၏ ကြီးမားလှသည့် တံခါးများဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ တံခါးများအတွင်း၌ ရွှေရောင်အလင်းတန်းမျှင်များ

တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသဖြင့် အပြင်မှ အတွင်းပိုင်းကို မြင်နိုင်စွမ်း မရှိချေ။ နုခ်သည် တံခါးများမှတစ်ဆင့် ခြေချဝင်ရောက်သွားသည်။

တံခါး၏ နောက်ကွယ်တွင် မီတာရာပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခု ရှိ၏။ ရှေးကျသော မီးခိုးရောင် ကျောက်တုံးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားကာ ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်တွင် တိုင်လုံးများ ရှိပြီး၊ ပင်မ တံခါးများနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ခန်းမဆောင်၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်းတွင် နောက်ထပ် တိုင်လုံး သုံးလုံး ရှိနေသည်။

ဘယ်ဘက် အစွန်ဆုံး တိုင်လုံးပေါ်တွင် မျက်လုံးသုံးလုံး မျိုးနွယ်မှ အဘိုးအို တစ်ဦးသည် ခြေထောက်ချိတ်ထိုင်နေ၏။ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ရုပ်သိမ်းထားကာ မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သာမန်အဘိုးအိုတစ်ဦးပမာ ထင်ရလေသည်။

*****