ကျောက်စိမ်းကြယ်တာရာဂြိုဟ်သို့ အပြန်၊ နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်သို့ အဆင့်ချိုးဖြတ်ခြင်း (၂)...

~ယွီရှင်းက လုရီကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ပြုံးလျက် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး… သွားစို့၊ ငါ မင်းကို

ဘိုးဘေးနဲ့ တွေ့ဖို့ ခေါ်သွားမယ်။ ဘိုးဘေးက မင်းအတွက် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးချင်မှာ သေချာတယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရီသည်လည်း မှင်တက်သွားသည်။

အင်မော်တယ် သူတော်စင်တစ်ဦးက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နေစဉ်အတွင်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခြင်း။

စကြဝဠာထဲမှာ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ရတဲ့သူ သိပ်များများစားစား ရှိမှာမဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား။

လုရီက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့မှာမူ လိုက်မသွားကြပေ။ ယွီရှင်းသည် လုရီကို ခေါ်ဆောင်ကာ နေအိမ်မှ ထွက်ခွာပြီး ယွီမိသားစု ဘိုးဘေး၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာ နေရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။

မကြာမီပင် သူတို့သည် ယွီမိသားစု ဘိုးဘေးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ကြသည်။

လုရီသည် နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ အင်မော်တယ် သူတော်စင်အဆင့်ရှိ ယွီမိသားစု ဘိုးဘေးပင်လျှင် အချိန်အတော်ကြာအောင် မှင်တက်သွားပြီးမှ သူ၏ စိတ်ကို ပြန်လည်ထိန်းချုပ်နိုင်သွားသည်။

ထို့နောက် သူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"ကောင်းတယ်၊ ကောင်းတယ်၊ သိပ်ကောင်းတယ်ကွာ။ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံး အဆင့်ချိုးဖြတ်မှုကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ တာအိုလှိုင်းလုံးကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရင်း ငါ အင်မော်တယ်ဘုရင် နယ်ပယ်ဆီ သွားရာလမ်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဉာဏ်အလင်း အသစ်တွေ ရခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ကြိမ် မင်းရဲ့ အဆင့်ချိုးဖြတ်မှုက ငါ့ကို အဲဒီ အရေးကြီးတဲ့ ခြေလှမ်း တစ်လှမ်းကို လှမ်းနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်လောက်တယ်။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုရီ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီလူငယ်က ဘိုးဘေး အဲဒီခြေလှမ်းကို လှမ်းနိုင်တဲ့အတွက် အရင်ဆုံး ဂုဏ်ပြုလိုက်ပါတယ်။"

ဒီလိုသာဆိုရင် ကောင်းကင်ကြီး ပြိုကျလာခဲ့ရင်တောင် ထမ်းထားဖို့ အရပ်ရှည်တဲ့လူတစ်ယောက် ရှိနေပြီပဲ။

လုရီသည် စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်စွာ တွေးလိုက်သည်။

ယွီချန်က နူးညံ့သိမ်မွေ့သော အပြုံးဖြင့် လုရီအား ကတိပေးလိုက်သည်။

“မင်းက မင်းရဲ့ အခြေအနေကို ညှိနှိုင်းဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ထား၊ အဆင့်ချိုးဖြတ်ရမယ့် အချိန်ရောက်တဲ့အခါ ငါ မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်။"

လုရီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ။"

ယွီချန်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆက်ပြောသည်။

"မင်း ဒီမှာပဲ ကျင့်ကြံပြီး ညှိနှိုင်းနေလိုက်တော့၊ ဘယ်သူမှ မင်းကို လာနှောင့်ယှက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယွီရှင်းပင်လျှင် မှင်တက်သွားသည်။

ဤသည်မှာ ဘိုးဘေး၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာ နေရာဖြစ်ပြီး၊ လုံးဝ မလွှဲမရှောင်သာသော အခြေအနေများမှလွဲ၍ ယွီမိသားစု တပည့်များပင်လျှင် ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိရာ၊ ဤနေရာတွင် နေထိုင်ကျင့်ကြံရန်မှာ ပြောစရာပင် မလိုတော့ပေ။

လုရီသည် ဤနေရာတွင် ကျင့်ကြံခွင့်ရသော ပထမဆုံးသော ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်ပြီး၊ သူသည် ယွီမိသားစု တပည့်တစ်ဦးပင် မဟုတ်သည်တကား။

ဘိုးဘေးက လုရီကို မည်မျှ တန်ဖိုးထားသည်ကို စဉ်းစားကြည့်နိုင်ပေသည်။

ယွီရှင်းသည် သူ၏ စည်းမရှိကမ်းမရှိ သမီးဖြစ်သူကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

သူ သိသည်မှာ ပင်းရွှမ်းသည် ရီအာကို အမြဲတမ်း မနာလိုဖြစ်နေခဲ့သည်။ မူလက သူ၏ သမီးဖြစ်သူနှင့် ရီအာ၏ ဆက်ဆံရေးကို အားကိုးပြီး သူမ၏ ပါးစပ်ကို ပိတ်ထားရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်အထိ သူ၏ သမီးသည် မည်သည့်တိုးတက်မှုမျှ မရှိခဲ့ဘဲ၊ ထိုနှစ်ဦးသည် ထိုနောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို မလှမ်းရသေးပေ။

ယွီရှင်းသည် ဒေါသထွက်သွားပြီး ယွီလင်းလောင်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယွီမိသားစုသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သော ယွီလင်းလောင်သည် ရုတ်တရက် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခု မက်ပြီး လန့်နိုးလာခဲ့သည်။

သူမသည် အသက်ကို မရှူနိုင်မကယ် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ရင်တုန်လောက်အောင် ကြောက်လန့်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "ထူးဆန်းလိုက်တာ… ငါတကယ်ကြီး အိပ်မက်ဆိုးတွေ မက်နေပါလား။"

သူမသည် ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး အိပ်ရာပေါ်သို့ ပြန်လှဲချကာ အိပ်စက်လိုက်သည်။

……

လုရီသည် ယွီချန်၏ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံရာ နေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး၊ ယွီရှင်းမှာမူ နေအိမ်သို့ ပြန်သွားသည်။

ယွီရှင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီမိသားစု၏ သခင်မကြီးသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "ဘာဖြစ်လာတာလဲ။"

ယွီရှင်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။ "အဲဒီကောင်မလေး ဘယ်မှာလဲ။"

ယွီမိသားစု သခင်မကြီးသည်လည်း အံ့အားသင့်လျက် "သူ ကျင့်ကြံဖို့ သွားတယ်လေ၊ လင်းလောင်က ရှင့်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးပြန်ပြီလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

သူမသည် ယွီလင်းလောင် တစ်ခါတစ်ရံ မနာခံတတ်ကြောင်း သိရှိထားသည်။

ယွီရှင်းက ဒေါသတကြီး ဆိုသည်။

"ဟမ့်။ မင်းရော ဘယ်လိုထင်လဲ။ ရီအာက ဒီလောက် ထူးချွန်ပြောင်မြောက်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်၊ ငါ အဲဒီကောင်မလေးကို အခွင့်အရေးရှာပြီး သူတို့နှစ်ယောက် ပေါင်းဖက်ဖို့ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ မှာကြားခဲ့တယ်။ အခု ပြန်ရောက်လာတော့ သူတို့နှစ်ယောက် နောက်ဆုံးခြေလှမ်းကို မလှမ်းရသေးဘူး။ အခု ရီအာက နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ်ကို အဆင့်ချိုးဖြတ်တော့မယ်၊ ငါတို့ ယွီမိသားစုထဲက ဘယ်လောက်တောင်များတဲ့ ကောင်မလေးတွေက သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ မဖြစ်တော့ဘူး၊ သူ့ကို ငါ မရိုက်တာ ကြာနေပြီလားမသိဘူး။ ဒီနေ့မှသာ သူ့ကို ငါကောင်းကောင်းမဆုံးမရင်၊ ငါတို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကို သူ နားလည်မှာမဟုတ်ဘူး။"

ယွီမိသားစု သခင်မကြီးသည် ယွီရှင်း၏ စကားများမှ အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီး ခင်ပွန်းဖြစ်သူကို အလျင်အမြန် ဆွဲထားလိုက်သည်။

"ခဏနေပါဦး။"

ယွီရှင်းက မကျေမနပ်ဖြစ်လျက်

"မင်းက ငါ့ကို တားနေတာလား။ သူ ဒီလိုဖြစ်နေတာ မင်း သူ့ကို အလိုလိုက်ထားလို့ပဲ။"

ယွီမိသားစု သခင်မကြီးက သူ့ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ရှင် ဘာမှမသိဘူး။ ဒီကိစ္စကို ကျွန်မ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်မယ်။ ရှင်လို ယောက်ျားကြီးတစ်ယောက်က ဘာများသိမှာလဲ။ ကျွန်မ အဲဒီကောင်မလေးနဲ့ သွားပြောမယ်။"

သူ၏ ဇနီးသည်ထံမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားမိသောအခါ ယွီရှင်းသည် နောက်ထပ် စကားမပြောဝံ့တော့ချေ။

ယွီမိသားစု သခင်မကြီးသည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယွီလင်းလောင်၏ အခန်းတံခါးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။ "လင်းလောင်၊ တံခါးဖွင့်ပါဦး။"

အိပ်စက်ခြင်းကြောင့် ငိုက်မျဉ်းနေသော ယွီလင်းလောင်သည် သူမ၏ မိခင်အသံကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများ ဖွင့်လိုက်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။

"မေမေ၊ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ။"

ယွီမိသားစု သခင်မကြီးက နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အထဲဝင်ပြီး စကားပြောကြရအောင်။"

"အိုး။" ယွီလင်းလောင်သည် ယွီမိသားစု သခင်မကြီးကို အခန်းထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ပြီး တံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ထိုအခန်းထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

သို့သော် အော်ဟစ်သံများသည် ခဏမျှသာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရာ၊ အခင်းအကျင်းတစ်ခုဖြင့် အသံလုံအောင် ပြုလုပ်လိုက်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ယွီလင်းလောင်၏ အော်ဟစ်သံများသည် ကပ်လျက်အခန်းမှ ကျင့်ကြံသူများဖြစ်သော လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့သည် တစ်ဦးချင်းစီ ခေါင်းပြူထွက်လာကြပြီး တံခါးဆီသို့ ကြည့်ကာ၊ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုနှင့် မသေချာမရေရာမှုများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ယွီလင်းလောင်၏ အခန်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

ဒါက ယွီမိသားစုလေ။

ယွီမိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်မလေးကို ဒီလောက် ကြေကွဲစရာကောင်းအောင် ဘယ်သူကများ အော်ဟစ်စေနိုင်မှာလဲ။

လုပ်ကြံတိုက်ခိုက်မှုများလား။

ထိုအဖွဲ့သည် အချင်းချင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြည့်ကာ ယွီမိသားစု သခင်ကြီးနှင့် သခင်မကြီးကို အကြောင်းကြားရန် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်၊ ယွီလင်းလောင်၏ အခန်းထဲမှ ယွီမိသားစု သခင်မကြီး၏ ညင်သာသော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်းတို့အားလုံး ကျင့်ကြံတာ ဆက်လုပ်ကြပါ၊ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ လင်းလောင်နဲ့ စကားစမြည် ပြောနေတာပါ။"

စကားစမြည် ပြောနေတာ ဟုတ်လား။

အမြဲတမ်း အေးစက်တည်ငြိမ်သော လျိုနင်ရွှမ်းပင်လျှင် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားရာ၊ အခြားသူများမှာ ပြောစရာပင်မလိုတော့ပေ။

သုန်းကုန်းမင်သည် လည်ပင်းကို ကျုံ့လိုက်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။ "…ဆရာ ဒုက္ခများ မရောက်နေဘူး မဟုတ်လား။"

ကျန်းရူယွီက ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား… အဒေါ်ယွီ ဒီမှာ ရှိနေမှတော့ ငါတို့ ကျင့်ကြံနေတာပဲ ကောင်းပါတယ်။"

သူမသည် လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာသွားသည်။

အခြားသုံးဦးလည်း ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ပင် ဖော်ပြ၍မရနိုင်သော၊ ထူးဆန်းသည့် လှိုင်းခတ်မှုတစ်ခုသည် တာအိုကိုယ်တိုင်က သွန်ချလိုက်သည့်အလား ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံးမှ အရာအားလုံးသည် ရွေ့လျားခြင်းမှ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထို့နောက် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် အဝေးမှ တက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းသည် နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ်၏ အရှိန်အဝါမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားသည် လူတစ်ဦး၏ နှလုံးသားကို ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ယွင်ရှီး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမသည် အရှိန်အဝါလာရာ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။ "လုရီပဲ။"

လျိုနင်ရွှမ်း၏ နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ "ဂျူနီယာမောင်လေး အဆင့်ချိုးဖြတ် သွားပြီ။"

လင်းလောင်တောင်ထိပ်သခင်မ၏ အခန်းတံခါးလည်း နောက်ဆက်တွဲ ပွင့်လာပြီး၊ ယွီမိသားစု သခင်မကြီးနှင့် ယွီလင်းလောင်တို့ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ထွက်လာကြသည်။

ယွီမိသားစု သခင်မကြီးသည် အရှိန်အဝါလာရာ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်နှာသည် အံ့ဩမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"…သူ အဆင့်ချိုးဖြတ်သွားပြီ ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ဒီလောက်မြန်ရတာလဲ။"

သူမသည် ယွီရှင်းက လုရီကို ထိုနေရာသို့ ခေါ်သွားသည်မှာ မကြာသေးကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်၊ တစ်ရက်ပြည့်အောင်ပင် မရှိသေးပေ။

ဤမျှ တိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း၊ လုရီသည် သူ၏ အဆင့်ချိုးဖြတ်မှုနှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာတော့သည်ဖြစ်သည့်တိုင်၊ သူ၏ အခြေအနေကို ဤမျှ လျင်မြန်စွာ ညှိနှိုင်းနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းသည် မဟုတ်လော။

လျိုနင်ရွှမ်းပတ်ပတ်လည်မှ လူလေးဦးသည် ယွီမိသားစု သခင်မကြီး၏ နောက်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ သူတို့သည် မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေသော ယွီလင်းလောင်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ သူမသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မတ်တပ်မရပ်ဘဲ လေထဲ၌ ပျံဝဲနေကာ သူမ၏ တင်ပါးကို အဆက်မပြတ် ပွတ်သပ်နေသည်။

ထိုလေးဦး: "..."

သူမတို့သည် အလွန်ပင် တိတ်တဆိတ် နားလည်မှုရှိစွာဖြင့် သူတို့၏ ခေါင်းများကို ဆရာဖြစ်သူထံမှ လွှဲဖယ်လိုက်ကြသည်။

သူမတို့အားလုံးသည် ပျံဝဲ၍ ကောင်းကင်သို့ တက်သွားကြပြီး အရှိန်အဝါလာရာ ဦးတည်ရာသို့ ဂရုပြုကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယွီယွမ်ဝူနှင့် ယွီရှင်းတို့လည်း ပျံသန်းလာကြသည်။

ယွီယွမ်ဝူနှင့် ယွီရှင်းတို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီလင်းလောင်သည် ပွတ်သပ်နေခြင်းကို အလျင်အမြန် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ခဏလေးက မျက်နှာရှုံ့မဲ့နေခဲ့သူမှာ သူမ မဟုတ်သကဲ့သို့ အလေးအနက်ထားကာ ရှေ့သို့ မျက်နှာမူလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာမှာမူ အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေဆဲပင်။

ယွီယွမ်ဝူသည် ယွီလင်းလောင်၏ အနည်းငယ် မလှပသော မျက်နှာကို သတိပြုမိပြီး ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။ "အစ်မ၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

ယွီလင်းလောင်သည် ယွီယွမ်ဝူကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"နင့်အလုပ်မဟုတ်တာ ဝင်မပါနဲ့၊ နောက်မှ နင့်ကို ငါ သေအောင် ရိုက်မယ်။"

ယွီယွမ်ဝူ: ?????

သူသည် လုံးဝ ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ဒါက ဘာကြီးလဲ။ ငါက စိုးရိမ်လို့ ပြရုံလေးပဲ၊ သူက ငါ့ကို သေအောင်ရိုက်ချင်နေတယ် ဟုတ်လား။

လောကကြီးမှာ တရားမျှတမှုဆိုတာ မရှိတော့ဘူးလား။

ထိုစဉ် ယွီမိသားစု သခင်မကြီး၏ ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားသော ယွီရှင်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည်လည်း အရှိန်အဝါထွက်ပေါ်ရာ ဦးတည်ရာသို့ ကြည့်ရင်း ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"သူ အဆင့်ချိုးဖြတ်ားပြီလား။"

"ဟုတ်တယ်၊ သူ အဆင့်ချိုးဖြတ်သွားပြီ။"

ထို့နောက်တွင် ထိုနှစ်ဦးသည် ဆက်လက်၍ စကားမပြောတော့ဘဲ။ ထိုနေရာမှ အရှိန်အဝါ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

များမကြာမီမှာပင် သူတို့သည် အဝေးမှ ဟင်းလင်းပြင်တွင် အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

အဆုံးမရှိ၊ ကြမ်းတမ်းလှသော မိုးကြိုးသံများသည် နောက်ဆက်တွဲ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားတစ်ခုသည် လေဟာနယ်အတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။

"သူ စပြီး ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နေပြီ။"

"သွားကြည့်ကြစို့။"

ထိုအဖွဲ့သည် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေဟာနယ်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

သူတို့သာမက၊ ကျောက်စိမ်းကြယ်တာရာပေါ်မှ ဒေသအသီးသီးမှ ယွီမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် စွမ်းအားရှင်အားလုံးသည် ဤအားကောင်းသော အရှိန်အဝါ၏ တည်ရှိမှုကို ခံစားမိပြီး၊ လေထဲသို့ တက်ကာ ထိုဧရိယာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြနေကြသည်။

မည်သူက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်နေသည်ကို ကြည့်ရှုရန် စိတ်အားထက်သန်နေကြ လေသည်။

……

လေဟာနယ်ထဲတွင်…

အဖြူရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လုရီသည် သူ၏ ခန့်ညားချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခုဖြင့် ရပ်နေပြီး၊ အင်မော်တယ်အလင်းတန်းများက သူ့ကို ဝန်းရံထားရာ၊ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကြွရောက်လာသော ပြိုင်ဘက်ကင်း အင်မော်တယ်ဘုရင်တစ်ပါးအလားပင်။

သူသည် နောက်ဆုံးတွင် နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ်သို့ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် အထက်မှ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ကပ်ဘေးတွင် မည်းမှောင်သော တိမ်တိုက်တစ်စမျှ မပါဝင်ဘဲ၊ ထူးခြားဆန်းပြားသည့် ကောင်းကင်မိုးကြိုးများဖြင့် လုံးဝ ဖွဲ့စည်းထားသည်။

အတွင်း၌ အင်မော်တယ်လက်နက်များ၊ အင်မော်တယ်သားရဲများနှင့် အင်မော်တယ်များ၏ တည်ရှိမှုများ ထူထပ်စွာ ပါဝင်နေပြီး၊ သူသည် ရွှေအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ယခုမှဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူများထံမှပင် တစ်ခါမျှ မခံစားခဲ့ဖူးသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားတစ်ခု ရှိနေလေသည်။

"..."

သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထုံကျင်နေပြီး၊ သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့သော်လည်း ၊လုရီသည် အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်နေဆဲပင်။ ဤသည်မှာ အလွန်အမင်း ချဲ့ကားလွန်းလှသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ထိုကဲ့သို့သော ကောင်းကင်ကပ်ဘေးက သူ့အတွက် အန္တရာယ်မရှိကြောင်း ခံစားမိသည်။

လုရီနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ယွီချန်သည်လည်း မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်။

သူသည် လုရီ၏ ဦးခေါင်းအထက်မှ ကောင်းကင်ကပ်ဘေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း အလားတူပင် ထုံကျင်နေကာ၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းအမှတ်အသားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အင်မော်တယ် အရှင်သခင်တစ်ဦး၊ တစ်ချိန်က စကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် အကောင်းဆုံးများထဲမှ တစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ခံခဲ့ရသော ထူးချွန်သူတစ်ဦးဖြစ်သည့် သူပင်လျှင်၊ ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ခဲ့ဖူးပေ။

မိုးကြိုးတိမ်တိုက်တစ်စမျှမရှိဘဲ မိုးကြိုးများဖြင့်သာ လုံးဝ ဖွဲ့စည်းထားသော ကောင်းကင်ကပ်ဘေး—ဒါ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

*****