အခန်း (၁၀၇၇-၁၀၈၀)

အပိုင်း ( ၁၀၇၇ )

လူငယ်လေး၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှုက မင်းရဲ့စိတ်ကူးအိမ်မက်တွေကို ကန့်သတ်နေတယ်

လုရှောင်လုသည် သူ၏ မေးခွန်းကို စောင့်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

" ဒီနေ့ အိမ်ခြံမြေပြပွဲတစ်ခု ရှိတာကို ကျွန်မသိတယ်။ သွားပြီး ၂အိမ်ဝယ်ကြမယ်။ ကျွန်မတို့ တစ်ယောက်တစ်အိမ်စီ ယူလိုက်ကြမယ်။ အိမ်တစ်အိမ်ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို ဘယ်မိန်းမကမှ ခံနိုင်မယ်လို့ မထင်ဘူး "

ရှုတဝမ်၏ အမူအရာသည် တောင့်တင်းသွားသည်။

" အိမ်ဝယ်ဖို့လား "

သူသည် သူဌေးအတုဖြစ်သည်။

ဤသည်ကား သူ့ကို ခက်ခဲသော ပြဿနာတစ်ခုပေးနေခြင်းနှင့် တူလေသည်။

လုရှောင်လုသည် အကဲခတ်မြန်သော အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ရှုတ​ဝမ် ဆန္ဒမရှိသည်ကို သူမ ချက်ချင်းပင် မြင်လိုက်ရသည်။

" တဝမ်၊ တကယ်လို့ ရှင်က ခက်ခဲတယ်လို့ ထင်နေရင်လည်း အဲ့တာကို မေ့လိုက်ပါ "

ထိုသို့ ပြောပြီးသည့်နောက်တွင် သူမသည် သူ့ကို စိတ်ပျက်သွားသော အမူအရာကို ပြလိုက်သည်။

ရှုတဝမ်သည် သူ့လက်ကို ချက်ချင်းပင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

" အဲ့တာက မခက်ပါဘူး။ အဲ့တာက မခက်ပါဘူး။ ပြီးတော့ အဲ့တာကို ရှင်းကြတာပေါ့။ ကိုယ်တို့ စားသောက်ပြီးသွားရင် အိမ်သွားကြည့်ကြမယ်လေ "

လုရှောင်လုသည် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများတောက်ပလာပြီး သူ့ပါးကို နမ်းလိုက်သည်။

" ရှင့်ကို အကဲဖြတ် မမှားဘူးဆိုတာ ကျွန်မသိနေတယ်။ တဝမ်၊ ရှင်က ကျွန်မအပေါ်ကို အရမ်းကောင်းတာပဲ။ ကျွန်မရင်ထဲ အရမ်းထိသွားပြီ "

ရှုတဝမ်သည် သူမ၏ ချွဲ့နွဲ့မှုကြောင့် အပျော်လွန်နေသည်။

သို့သော် သူသည် အနည်းငယ် စိတ်ပူနေသည်။

" ယဲ့ကောင်စုတ်လေးက ကိုယ်တို့ရဲ့ အစီအစဥ်တွေကို ဖျက်စီးလိမ့်မယ်လို့ မင်း ထင်လား "

လုရှောင်လုသည် အထင်တသေး ပြုံးလိုက်သည်။

" စိတ်မပူပါနဲ့၊ အဲ့ယဲ့မျိုးရိုးနဲ့ လူက မျက်နှာလှလှလေးပဲ ရှိတာ။ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆိုင်တစ်ဆိုင်ရဲ့ ပိုင်ရှင်က ငွေဘယ်လောက်ရမှာမလို့လဲ။ ယွမ်၁.၈သန်းလောက် ရှိတဲ့လူကို ဘယ်လိုလုပ် လူချမ်းသာလို့ ခေါ်နိုင်မှာလဲ "

ရှုတဝမ်၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ရှုံ့တွသွားသည်။

သူမ၏ စကားများသည် အနည်းငယ် အနှောင့်အသွား မလွတ်ဖြစ်နေသည်။

လုရှောင်လုသည် သူ၏ လက်မောင်းပေါ်သို့ ထပ်မံ၍ မှီလိုက်သည်။

" တဝမ်၊ ရှင်သာ ကျွန်မကို အိမ်ဝယ်ပေးတာနဲ့ ရှင် ကျွင်းကျွင်းရဲ့ နှလုံးသားကို ရအောင် ကျွန်မက ကူညီဆွဲဆောင်ပေးမယ် "

အံမကြိတ်လိုက်ခင် ရှုတဝမ်သည် ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

" ကောင်းပြီလေ၊ ကိုယ်တို့ဝယ်ကြမယ် "

ပြောနေရင်းဖြင့် သူ့လက်ကို သူမ၏ ရင်ဘတ်ဆီသို့ ဆန့်တန်းကာ အတိုးတချို့ကို ရိတ်သိမ်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်နှင့် လင်းကျွင်းကျွင်းတို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

သူသည် လက်လျှော့လိုက်ရသည်။

သူတို့လေးယောက်သည် စားသောက်လို့ ပြီးစီးသောအခါ ယဲ့ဖန်နှင့် လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ပြန်ရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

ရှုတဝမ်သည် အမြန်ပင် လုရှောင်လုကို မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်သည်။

လုရှောင်လုသည်လည်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

" ကျွင်းကျွင်း၊ တကယ်လို့ နင့်မှာ ဘာမှ လုပ်စရာမရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့နဲ့ ချန်းဖန်း အိမ်ခြံမြေ‌ရောင်းဝယ်ရုံးကို လိုက်ခဲ့ပါလား "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

" ဘာလို့ ငါတို့က အဲ့ကို သွားကြမှာလဲ "

လုရှောင်လုသည် ရှုတဝမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

" တဝမ်က ပြောတယ်။ သူက ငါ့ကို အိမ်ဝယ်ပေးမယ်တဲ့ "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် မှင်သက်သွားသည်။

" အိမ်ဝယ်မလို့လား သူက နင့်အတွက် အိမ်တစ်လုံးဝယ်ပေးမလို့လား။ ဒါပေမဲ့ … "

သူမသည် ရှုတဝမ်မှ လူချမ်းသာ ယောင်ဆောင်နေသည် ဆိုတာကို လုရှောင်လုကို တကယ်ပင် ပြောပြချင်နေသည်။

သို့သော် ယဲ့ဖန်၏ သတိပေးမှုကို တွေးမိသောအခါ သူမသည် စကားလုံးများကို ပြောင်းပြောလိုက်သည်။

" နင်တို့ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်သိတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ "

လုရှောင်လုသည် ရှုတဝမ်၏ လက်မောင်းကို ဖက်လိုက်သည်။

" တဝမ်မှာက အပေးအကမ်း ရက်ရောတာကလွဲရင် တခြားကောင်းတဲ့ အရည်အချင်းတွေ မရှိဘူး "

" တစ်ယောက်ယောက်ကို သူသာ ကြိုက်နေသရွေ့ ငွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်တော့မှ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ဟုတ်တယ်မလား၊ တဝမ် "

ရှုတဝမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" ဟုတ်တာပေါ့။ ကိုယ့်အမျိုးသမီး ဖြစ်လာသရွေ့ သူမအတွက်ဆို ကောင်းကင်ပေါ်က ကြယ်တွေကိုတောင် ခူးဆွတ်ပေးမှာ "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ယဲ့ဖန်ကို တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

" ဒါပေမဲ့ ငါတို့က လုပ်စရာလေးတွေ ရှိနေသေးတယ်။ ငါ စိုးရိမ်တာက … "

လုရှောင်လုသည် လင်းကျွင်းကျွင်းကို ငြင်းရန် အခွင့်အရေး မပေးချေ။

သူမသည် လင်းကျွင်းကျွင်း၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်ပြီး လမ်းလျှောက်ထွက်သွားသည်။

" အိုက်ရား၊ အရင်က နင်က အိမ်ခြံမြေမန်နေဂျာမလား။ ငါ့ကို ကူညီပြီး အကြံပေးပါဦး။ အချိန်ရောက်လာခဲ့ရင် ငါနင့်ကို LVအိတ်တစ်လုံးကို ကျေးဇူးတင်လက်ဆောင်အနေနဲ့ ပေးမယ်လေ "

ရှုတဝမ်သည် အလှလေးနှစ်ယောက်၏ နောက်ကျာကို ကြည့်နေသည်။

သူ့အကြည့်သည် ပို၍ စိတ်အားထက်သန်လာပြီး သူ့အကြည့်သည် ယဲ့ဖန်ဆီသို့ ရောက်သွားသောအခါ ရန်လိုလာသည်။

" ကောင်စုတ်လေး၊ လင်းကျွင်းကျွင်းက ငါ့အပိုင်ပဲ။ တကယ်လို့ မင်းအတွက် ဘာကကောင်းတယ်ဆိုတာကို သိရင် မြန်မြန်သာ လစ်လိုက်တော့။ အဲ့လိုမှ မဟုတ်ရင် အပစ်ခံရလိမ့်မယ် "

ယဲ့ဖန်သည် သူ့နှာခေါင်းကို ထိလိုက်သည်။

" ခင်ဗျားမှာ လုရှောင်လုရှိပြီးသား မဟုတ်ဘူးလား "

ရှုတဝမ်သည် သူ၏ ကြွက်သားများကို ပြသလိုက်သည်။

" စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ ယောကျာ်းတစ်ယောက်က မိန်းမ၃ယောက်နဲ့ ကိုယ်လုပ်တော်၄ယောက် ရှိတာ ပုံမှန်ပဲ။ သစ္စာတရားဆိုတာက မင်းက မစွမ်းဆောင်နိုင်ဘူးဆိုတာကိုပဲ သက်သေပြတာ။ မင်းနားလည်လား "

ယဲ့ဖန်သည် သဘောပေါက်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

" ဒါဆို ခင်ဗျားက အရမ်း စွမ်းဆောင်နိုင်တာလား။ အိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်နိုင်တာ သေချာရဲ့လား "

ရှုတဝမ်သည် အပြစ်ရှိစိတ်ဖြင့် အဝေးသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူသည် ယဲ့ဖန်ကို သရော်လိုက်သည်။

" ဒါက အိမ်လေးတစ်လုံးပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ၃ခု၊ ၄ခုဆိုရင်တောင်မှ ပြဿနာမရှိဘူး "

" လူငယ်လေး၊ ဆင်းရဲမွဲတေမှုက မင်းရဲ့ စိတ်ကူးအိမ်မက်တွေကို ကန့်သတ်ထားတာပဲ "

" မင်းငါ့နောက်ကို လိုက်ပြီး မင်းရဲ့ ဗဟုသုတတွေကို ကျယ်ပြန့်စေချင်လား "

" ကောင်းပြီလေ၊ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဗဟုသုတတွေကို ကျယ်ပြန့်စေချင်မိပါတယ် "

ယဲ့ဖန်သည် ချက်ချင်းပင် ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"' မင်းရဲ့ ညီမငယ်လေးလင်းကို ငါက ဘယ်လို ဆွဲဆောင်ပြမလဲဆိုတာလည်း မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးနဲ့ ကိုယ်တိုင်မြင်ခွင့် ပေးလိုက်မယ်၊ ဟားဟား "

ရှုတဝမ်သည် မောက်မာစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး အရှေ့သို့ လမ်းလျှောက်သွားတော့သည်။

ယဲ့ဖန်သည် ထိုတစ်ယောက်၏ နောက်ကျောကို ကြည့်နေရင်းဖြင့် ရယ်ရမလား၊ ငိုရမလား မသိတော့ပေ။

ထိုရှုတဝမ်ဆိုသူသည် အတော်ကို တုံးအသော်လည်း အနည်းငယ် ရယ်စရာကောင်းနေသည်။

..........................................................

သူတို့လေးယောက်သည် ရှုတဝမ်၏ Benzထဲမှာ ထိုင်လိုက်ကြပြီး ချန်းဖန်းအိမ်ခြံမြေဆီစို့ မောင်းသွားကြသည်။

ယဲ့ဖန်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ သူသည် ဤကားကို ငှားထားခြင်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

ငှားခမှာ ယွမ်၁သန်းလောက်သာ ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုသူသည် သုံးဖြုန်းရန်အတွက် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။

သေချာစေရန် ယဲ့ဖန်သည် ကားပုံကို ကောင်းဟူဆီသို့ ပို့လိုက်သည်။

၁၀မိနစ်အတွင်းမှာပင် ကောင်းဟူသည် စာပြန်လာခဲ့သည်။

ဤကားသည် ယန်းချန်မြို့ရှိ ကားငှားကုမ္ပဏီတစ်ခုမှ ငှားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်နေ့တာ ငှားရမ်းခသည် ယွမ်၂ထောင်ခန့် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားလိုက်ပြီး ဖုန်းကို ဘေးရှိ လင်းကျွင်းကျွင်းဆီသို့ လွှဲပေးလိုက်သည်။

ထိုစာကို မြင်သောအခါ လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

သူမသည် ကားမောင်းနေသော ရှုတဝမ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက တော်တော် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းတာပဲ။

ရှောင်လုရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဒီလို လှည့်စားနေသေးတယ်။

သူမသည် လုရှောင်လု၏ တက္ကသိုလ်အခန်းဖော်ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် လုရှောင်လု ဆက်ပြီး အလှည့်စားမခံရအောင် သူမသည် သတိပေးရမည် ဖြစ်သည်။

" ရှောင်လု၊ ငါနင့်နာရီကို တစ်ချက်လောက် ကြည့်လို့ရမလား "

လုရှောင်လုသည် ခဏလောက် မှင်သက်သွားသည်။

သို့သော် သူမသည် နာရီကို ညင်သာစွာ လက်လွှဲပေးလိုက်သည်။

" ဂရုစိုက်နော်။ ဒီနာရီက အရမ်းဈေးကြီးတယ်။ တကယ်လို့ ကျကွဲသွားရင် နင်တတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ဘာမှမပြောပေ။

သူမသည် နာရီကို ယူလိုက်ပြီး ခဏလောက် ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် ရုတ်တရက်ပင် လင်းကျွင်းကျွင်းသည် အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

" ဒီနာရီက … တစ်ခုခုမှားနေသလိုပဲ "

ကားမောင်းနေသော ရှုတဝမ်သည် ထိတ်ထိတ်ပျာပျာ ဖြစ်သွားသည်ကို ယဲ့ဖန်သည် သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကားလက်ကိုင်ကို ကိုင်ထားသော သူ့လက်များသည် စ၍ တုန်ယင်သွားသည်။

လုရှောင်လုသည် လှည့်လာပြီး သူမကိုကြည့်လိုက်သည်။

" ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလို့လား "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

" နင့်ရဲ့ Queen of Napoliနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေပုံပဲ "

" ဒီနာရီရဲ့ လက်ပတ်ကြိုးကိုကြည့်။ လက်ရာက ကြမ်းနေတယ်၊ ပြီးတော့ ဒီဟာရဲ့ ဒိုင်ခွက်က …. "

လုရှောင်လုသည် လင်းကျွင်းကျွင်း ပြောလို့ ပြီးမှာကိုပင် မစောင့်ဘဲ နာရီကို ပြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။

" နင် ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ။ တဝမ်က ဒီဟာကို ဝယ်ဖို့ ယွမ်၂သိန်းကျော်တောင် သုံးခဲ့ရတာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပြဿနာရှိနိုင်မှာလဲ။ နင် မနာလိုဖြစ်နေတာလို့ ငါထင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား "

" ငါက ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆိုင်မှာ လုပ်တာလေ "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ပြောလိုက်သည်။

" ဇိမ်ခံပစ္စည်း တစ်ခု နှစ်လောက်တော့ ငါသိပါတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါက မှားနိုင်မှာလဲ "

သူမ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ လုရှောင်လုသည် ခဏလောက် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ရှုတဝမ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

" တဝမ်၊ သူမ ပြောနေတာ အမှန်ပဲလား "

ရှုတဝမ်၏ အမူအရာများသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြောင်းလဲနေသည်။

သူသည် အရေးပေါ်ဘရိတ်ပေါ်ကို ရုတ်တရက် နင်းချလိုက်သည်။

" အဓိပ္ပါယ်မရှိတာ။ ဒါကို အထူးထုတ်ကုန်ဆိုင်ကနေ ဝယ်ခဲ့တာ။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အတုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ သူမ လျှောက်ပြောတာတွေ နားယောင်မနေနဲ့ "

" ရှင် ဝန်မခံသေးဘူးလား။ ရှင် ရှောင်လုကို ပေးတဲ့ နာရီ၊ အဝတ်အစား၊ အိတ် အကုန်လုံးက အတုတွေလေ။ ဒီကားကိုတောင် ရှင်ငှားထားတာ။ ပြီးတော့ ရှင့်မှာ ၁၀သန်းမရှိပါဘူး။ အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းက ရှင်တို့ကို လျော်ကြေး ၁သန်းကျော်ပဲ ပေးခဲ့တာ "

ရှုတဝမ်မှ ကပ်သီးကပ်ဖဲ့ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူမသည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို အသက်တစ်ရှိုက်ချိန်မှာပင် ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

ရှုတဝမ်၏ အမူအရာသည် ပို၍ပင် ရုပ်ဆိုးလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်နေသောအရိပ်အယောင်များပင် ထင်ဟပ်နေသည်။

လုရှောင်လုသည်လည်း ရှုတဝမ်ကို အံ့ဩပြီး မသေချာ မရေရာစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

" သူမ … ပြောတာတွေက အမှန်တွေလား "

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရှုတဝမ်သည် စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။

သူသည် လင်းကျွင်းကျွင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ဖြစ်နေသော ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

" အဲ့တာတွေကို ဘယ်သူ့ဆီက ကြားခဲ့တာလဲ "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

" တကယ်လို့ ရှင်က တခြားလူတွေကို မသိစေချင်ဘူးဆိုရင် လျှောက်မလုပ်နဲ့လေ "

" ရှောင်လုကို အိမ်ဝယ်ဖို့ ခေါ်သွားတာလည်း အပါအဝင် အကုန်လုံး ရှင် သူမကို လိမ်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား "

ရှုတဝမ်သည် သူမကို ခဏလောက် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက်တွင် ရုတ်တရက်ပင် ပြုံးလိုက်သည်။

" အာ၊ နားလည်ပြီ "

" မင်းက ကိုယ်နဲ့ ရှောင်လုကို ခွဲဖို့ ဒီလို အလိမ်အညာတစ်ခုကို လုပ်လိုက်တာပဲ။ အဲ့တာမှ မင်းက အဲ့လိုဖြစ်တာကို အခွင့်ကောင်းယူနိုင်မှာလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား "

အပိုင်း ( ၁၀၇၈ )

အဲ့တာကြောင့် သူက မကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ

လုရှောင်လုသည် ချက်ချင်းပင် လင်းကျွင်းကျွင်းကို သံသယဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ဒေါသထွက်သွားသည်။

" ရှင်ကမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ လျှောက်ပြောနေတာပဲ။ ကျွန်မက ရှင်တို့ကို ခွဲချင်နေတာ မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့လို အကြောင်းပြချက်မျိုးအတွက်နဲ့ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက ဒါကို ရှောင်လုရဲ့ ....... "

လုရှောင်လုသည် ရုတ်တရက် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

" ကျွင်းကျွင်း၊ ငါနင့်ကို ညီအစ်မကောင်းတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့တာပါ။ နင်က ငါ့နဲ့ တဝမ်ရဲ့ဆက်ဆံရေးကို ဖျက်ဆီးချင်နေမယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ နင် ငါ့ကို အထင်သေးနေတာလား "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် အံ့ဩသွားသည်။

" ရှောင်လု၊ သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်မရှိတာတွေကို နားထောင်မနေနဲ့။ ငါ အဲ့လိုဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါက … "

လုရှောင်လုသည် သူမကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။

" ဒါဆိုရင် နင်က ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။ ငါက နင့်ထက် ပိုပြီး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် ရှင်သန်နေထိုင်နေနိုင်လို့ နင် မနာလိုဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား "

" ဒါဆိုလည်း တိုက်ရိုက်သာပြောလိုက်။ အဲ့လို စက်ဆုပ်ဖို့ကောင်းတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးဖို့လိုလို့လား "

လင်းကျွင်းကျွင်း၏ ကောင်းမွန်သောရည်ရွယ်ချက်များသည် မြည်းတစ်ကောင်၏ အသည်းတစ်ခုလို ဆက်ဆံခံနေရသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ပြောစရာစကားမဲ့သွားသည်။

" ငါပြောခဲ့တာတွေ အကုန်လုံးက အမှန်တွေပဲ။ နင် ယဲ့ဖန်ကို မေးနိုင်တယ် "

ရှုတဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် အဓိကအချက်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။

" ဒါဆို ဒီစကားတွေကို သူ ပြောလိုက်တာမလား "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် စကားကို ချော်ထွက်သွားသည့်အတွက် ရေစီးကြောင်းနောက်သို့သာ လိုက်ပြောလေသည်။

" ဟုတ်တယ်၊ ယဲ့ဖန်က ငါ့ကိုပြောခဲ့တာ။ သူက ဝါးကျွန်းရွာရဲ့ စီမံကိန်း ဝယ်ခဲ့တဲ့သူပဲ။ သူ ငါ့ကို ပြော … "

ရှုတဝမ်သည် သူမကို ပြီးဆုံးအောင် ပြောခွင့်မပေးပေ။

သူသည် ချက်ချင်းပင် ယဲ့ဖန်ကို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

" အိုး၊ ငါနားလည်ပြီ "

" ငါက မင်းကို ဆွဲဆောင်လိုက်မှာကို ဒီကောင်လေးက ကြောက်နေတာပဲ။ အဲ့တာကြောင့် သူက မင်းရှေ့မှာ ငါ့မကောင်းကြောင်းတွေကို တမင်သပ်သပ် ပြောလိုက်တာပဲ။ သူက မကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ "

လုရှောင်လုသည်လည်း ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

" ရှင် ဒါကို လုပ်ခဲ့တာမလား၊ ဟုတ်တယ်မလား "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ယဲ့ဖန်ကို တွန်းလိုက်သည်။

" ယဲ့ဖန်၊ သူမကို အမှန်တွေ ပြောပြလိုက်။ ရှုတဝမ်ရဲ့ တကယ့် အစစ်အမှန်အရောင်ကို သူမ မြင်အောင် ပြောသင့်တယ် "

ယဲ့ဖန်သည် သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက်တွင် လုရှောင်လုကို ကြည့်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှုတဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

" အဲ့စကားတွေက ကိုယ်ပြောခဲ့တာက ကျွင်းကျွင်းက ကိုယ့်ကို စွန့်ပစ်သွားပြီး ရှုလူကြီးမင်းကို ချစ်သွားမှာ ကိုယ်ကြောက်မိလို့ပါ … "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် စိုးရိမ်သွားသည်။

" ယဲ့ဖန်၊ ရှင် ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ "

ရှုတဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

" သူကတောင် သူလိမ်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို ဝန်ခံနေပြီ။ မင်းက သူ့ကို ကူညီနေချင်တုန်းလား "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ပြောစရာစကားမဲ့နေသည်။

ယဲ့ဖန်သည် ရုတ်တရက် ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

ရှုတဝမ်မှ ယဲ့ဖန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

" ငါက မင်းရဲ့ဗဟုသုတကို ကျယ်ပြန့်အောင် လုပ်ပေးဖို့ ခေါ်သွားမလို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီလောက်တောင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းနေမှတော့ ကျေးဇူးပြုပြီး ကားထဲကနေ ချက်ချင်း ထွက်သွားပေးပါ "

တစ်ဖက်မှလူသည် အမှန်တွေ ပြောနေသည်ဆိုတာကို သူတစ်ယောက်တည်းကသာ သိနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယခုတွင် ယဲ့ဖန်ကို ကြောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တကယ်လို့ ငါသာ ဒီကောင်လေးကို ကြာကြာ ဆက်နေခိုင်းလိုက်မယ်ဆိုရင် သူက ငါ့အကြောင်းတွေကို ဖော်ထုတ်သွားနိုင်တယ်။

ယဲ့ဖန် ပြန်မပြောခင်မှာပင် လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ဒေါသတကြီး ပြောလိုက်သည်။

" ရှင် ကျွန်မတို့ကို မောင်းထုတ်စရာ မလိုဘူး။ ကျွန်မတို့ဘာသာ သွားမယ်။ ယဲ့ဖန်၊ သွားရအောင် "

လုရှောင်လုသည် အမြန်ပင် သူမ၏ နောက်ကျောကို ဆွဲလိုက်သည်။

" ကျွင်းကျွင်း၊ နင် ဘာလုပ်တာလဲ။ ဒါက နားလည်မှုလွဲတာလေးပဲလေ။ ငါတို့ တစ်ခါလောက် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း လုပ်လိုက်ရင် အဆင်ပြေပါပြီ။ ဘယ်သူမှ ထွက်သွားစရာမလိုပါဘူး "

ပြောနေရင်းဖြင့် သူမသည် ယဲ့ဖန်ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

" ယဲ့လူကြီးမင်းရဲ့ အပြုအမူတွေက နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ် "

" အဓိကက ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ တဝမ်က အရမ်းထူးချွန်လွန်းတယ်လေ။ အဲ့တာကြောင့် သူက အခက်အခဲကို ခံစားလိုက်ရလို့ပါ။ အဲ့တာကြောင့် သူက ဒီလို လိမ်ညာလိုက်တာလေ၊ ဟုတ်တယ်မလား "

ယဲ့ဖန်က ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

" ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ ခင်ဗျား မှန်တယ် "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် အလွန်ကို စိတ်ဆိုးနေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် ဘာမှ မပြောနိုင်ပေ။

သူမသည် သုန်မှုန်စွာဖြင့် ထိုင်နေသည်။

လုရှောင်လုသည် ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်ပြီး ကိစ္စကို ချောမွေ့အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

" ဒါက အဆင်ပြေပါတယ်။ အားလုံးပဲ၊ စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထားကြပါ။ ချန်းဖန်းအိမ်ခြံမြေကို ငါတို့ မကြာခင် ရောက်တော့မယ်။ သွားပြီး အိမ်တွေကို စိတ်အခြေအနေကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်ကြရအောင် "

ရှုတဝမ်သည် ယဲ့ဖန်ကို မောင်းထုတ်ချင်နေသော်လည်း သူမက ပြောလာသောကြောင့် သူသည် ယဲ့ဖန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး ကားကို ဆက်မောင်းနေလိုက်သည်။

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ကို စာပို့လိုက်သည်။

[ ရှင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ရှင် အမှန်တရားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိတယ်လေ။ ဘာလို့ မပြောလိုက်ရတာလဲ ]

ယဲ့ဖန်သည် ချက်ချင်းပင် စာပြန်လိုက်သည်။

[ ဘာလို့ ကိုယ်က ပြောရမှာလဲ ]

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

[ ဒါပေါ့၊ ကျွန်က ရှောင်လုကို အဲ့လူရဲ့ တကယ့်အရောင်ကို သိစေချင်တယ်လေ ]

ယဲ့ဖန်သည် ပြုံးလိုက်သည်။

[ မင်းက အရမ်းကလေးဆန်နေတုန်းပဲ။ မင်းရဲ့အခန်းဖော်ကို အရူးလုပ်ဖို့ ဒီလောက်တောင် လွယ်နေမယ်လို့ တကယ်ကြီး ထင်နေတာလား ]

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

[ ရှင် ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ]

ယဲ့ဖန် ရှေ့ခန်းရှိ ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော လုရှောင်လုကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

[ တကယ်က သူမက မင်းရဲ့ စကားတွေကို ယုံကြည်နေပြီးသား။ ဒါပေမဲ့ သူမက အဲ့တာကို ဝန်ခံဖို့ ဆန္ဒမရှိဘူး။ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို မင်း နှိုးနိုင်လို့လား ]

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ပို၍ပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

[ နားမလည်သေးဘူး။ ဘာလို့ သူမက အိပ်ချင်ယောင်ဆောင်နေရတာလဲ ]

ယဲ့ဖန်သည် စကားလုံးအချို့သာ စာပြန်လိုက်သည်။

[ ဉာဏ်တုံးလိုက်တာ ]

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ချက်ချင်းပင် သူမခေါင်းကို လှည့်လာပြီး ယဲ့ဖန်ကို လူသတ်ချင်နေသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ယဲ့ဖန်သည် မနောက်တော့ပေ။

သူသည် နောက်ထပ် စာနှစ်စောင် ထပ်ပို့လိုက်သည်။

[ အနည်းဆုံး အကြောင်းပြချက် နှစ်ခုရှိတယ်။ ပထမတစ်ခုက၊ သူမက နင့်ရှေ့မှာ သနားစရာကောင်းတဲ့ပုံ မပေါ်ချင်ဘူး။ တကယ်လို့ သူမက လှည့်စားခံနေရတယ်ဆိုတာကို သိရင်တောင်မှ သူမက မင်းကို ဝန်ခံမှာမဟုတ်ဘူး ]

[ ဒုတိယတစ်ခုက တကယ်လို့ ရှုတဝမ်က သူဌေးအတု ဖြစ်နေတယ်ဆိုရင်တောင်မှ ယင်ကောင်တစ်ကောင်က အသားရှိနေတုန်းပဲလေ။ သူမက ရသမျှ အမြတ်ကို ယူမှာပဲ၊ ဟုတ်တယ်မလား ]

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ယဲ့ဖန်၏ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုကို မြင်လိုက်ပြီး ရှေ့ခရီးသည်ထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေသော လုရှောင်လုကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသည်မှာ အဓိပ္ပါယ်ရှိပုံ ပေါ်နေသည်။

[ ဒါဆို ရှင်တို့သုံးယောက်လုံးက သရုပ်ဆောင်နေကြပြီး ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းကပဲ အတည်ကြီးဖြစ်နေတာလား ]

[ ချာတိတ်၊ မင်း အရမ်းနုံလွန်းတယ်။ မင်းအခန်းဖော်ရဲ့အဆင့်ကတောင် အရမ်းမြင့်နေပြီ။ သူမက နတ်ဖြစ်လာတဲ့ မြေခွေးမတစ်ကောင်ပဲ ]

[ ဟွန်း၊ သူမက ဘယ်လောက်ပဲ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက် မြင့်မြင့် ရှင့်လောက်တော့ မမြင့်ဘူးလေ။ တကယ်လို့ သူမက မြေခွေးမတစ်ကောင်ဆိုရင်၊ ရှင်က မြေခွေးအိုကြီးတစ်ကောင်ပဲ ]

[ မဟုတ်ဘူး၊ ကိုယ်က မြေခွေးမဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်က မုဆိုးပဲ ]

[ ဘာလို့လဲ]

[ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ့်မှာ သေနတ်ကြီးရှိတယ်လေ ]

[ အနံ့အသက်ဆိုးတဲ့ တေလေဂျပိုးကောင် … သေလိုက် ]

အပိုင်း ( ၁၀၇၉ )

ကျွန်မက သူနဲ့အတူ မြေအောက်ခန်းထဲကို တိုးဝင်သွားဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်

သူတို့လေးယောက် ချန်းဖန်းအိမ်ခြံမြေ အရောင်းစင်တာသို့ ရောက်သွားသောအခါ လူများ ထူထပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အိမ်များကို ဝယ်ယူရန် လူများက ရန်ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းကို မြင်နေရခြင်းသည် အိမ်တစ်လုံးကို ဝယ်နေကြခြင်းနှင့် မတူဘဲ ဂေါ်ဖီထုပ်ကို ဝယ်နေကြခြင်းနှင့် တူနေသည်။

လုရှောင်လုသည် သူမခေါင်းကို ခါရမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။

" ယန်းချန်မြို့မှာ လူချမ်းသာတွေ အများကြီးရှိနေတာပဲ "

ရှုတဝမ်သည် ချက်ချင်းပင် သူမကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

" အခု မင်းလည်း ချမ်းသာတယ်လေ။ ကိုယါ့ပိုက်ဆံက မင်းပိုက်ဆံပဲပေါ့ "

လုရှောင်လုသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ရှုတဝမ်မှ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို ကြောက်နေသလိုပင် သူ့လက်မောင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သူတို့လေးယောက် ဝင်လာချင်းမှာပင် အရောင်းဌာနမှ ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်သည် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်လာခဲ့သည်။

" လူကြီးမင်း၊ အိမ်ဝယ်ချင်လို့လားရှင့် "

အမျိုးသမီးဝန်ထမ်းသည် ယဲ့ဖန်ကို အရင်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည် ယဲ့ဖန်ကို ဤနေရာ၏ အမာခံအဖြစ် ဆက်ဆံနေသည်မှာ သိသာလှသည်။

ယဲ့ဖန် ပြန်မဖြေနိုင်ခင်မှာပင် ရှုတဝမ်သည် သူမကို မပျော်မရွှင်ဖြင့် ဖျက်ခနဲ ကြည့်လိုက်သည်။

" တည့်ပဲ ပြောလိုက်မယ်။ ငါက အိမ်ဝယ်မယ့် လူပဲ။ သူမဟုတ်ဘူး "

" သူ့ကိုကြည့်လိုက်။ သူက အိမ်တစ်အိမ်ကို တတ်နိုင်တဲ့ပုံ ပေါ်နေလို့လား "

ထိုဝန်ထမ်းသည် အမှားလုပ်မိသွားသည်။

သူမသည် တောင်းတောင်းပန်ပန် ပြုံးပြလိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမကဲ့သို့ ဝန်ထမ်းများသည် မရေမတွက်နိုင်သောလူများကို တွေ့ခဲ့ကြရသည်။

သဘာဝအားဖြင့် ထိုလူငယ်၏ အမူအရာသည် သာမန်မဟုတ်ကြောင်းကို သူတို့သည် သေချာပေါက် ပြောနိုင်ကြသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့ ရှုတဝမ်သည် နာမည်ကြီးတံဆိပ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း သူ၏ တောဆန်သောအငွေ့အသက်များကို မဖုံးထားနိုင်ပေ။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် အရောင်းဝန်ထမ်းဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူမတွင် ကျွမ်းကျင်မှုတချို့ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

" ကျွန်မတောင်းပါတယ်၊ ဆရာ။ ကျွန်မ ကန်းသွားတာပါ။ ကျွန်မတို့ အိမ်ခြံမြေရဲ့ အခြေအနေကို အရင် လိုက်ပြပါရစေ "

ရှုတဝမ်သည် မပျော်မရွှင် ဖြစ်နေသော်လည်း သူသည် ဆက်ပြီး တွယ်ကပ်မနေတော့ပေ။

သူသည် ခေါင်းညိတ်ချင်ယောင် ဆောင်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

" ငါတို့ကို ခေါ်သွား "

သူတို့လေးယောက်သည် သူမ၏ အနောက်ကို လိုက်သွားပြီး အဆောက်အဦးထဲသို့ လမ်းလျှောက် ဝင်သွားကြသည်။

ထိုအချိန်၌ ချန်းဖန်အိမ်ခြံမြေ၏ အထွေထွေမန်နေဂျာဖြစ်သော လုကျုချန်းသည် ထိုအရောင်းရုံး၏ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသောမြင်ကွင်းကို စိတ်ကျေနပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ဥက္ကဌဝေ့ချန်းဖန်း အနားယူသွားကတည်းက ချန်းဖန် အိမ်ခြံမြေတစ်ခုလုံးသည် သူ့လက်တွင်းသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

သူသည် ဤအဆောက်အဦးကြီးကို အစကနေ အဆုံးထိ ကြီးကြပ်လာခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အထူးတလည် အာရုံစိုက်ရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာမရှိပေ။

ဤသို့ကြောင့်ပင် သူသည် မနက်စောစောတွင် အရောင်းရုံးသို့ အပြေးအလွှားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုအခါ အသက်ဝင်နေသောမြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီး သူသည် ပေါ့ပါးသွားသည်။

ထိုလုပ်ဆောင်မှုနှင့်သာ ဆိုပါက သူ၏ အနေအထားသည် တည်ငြိမ်နေလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

သူ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ရုတ်တရက်ပင် ရင်းနှီးသော အသွင်အပြင်တစ်ခုကို လူအုပ်ထဲတွင် တွေ့လိုက်ရသည်။

" ယဲ့ဖန်လား "

သူသည် အမြင်မှားသွားသည်ဟု ထင်သောကြောင့် သူ့မျက်လုံးများကို ပွတ်လိုက်သည်။

ဟုတ်တယ်၊ အဲ့တာာက ယဲ့ဖန်ပဲ။

ဥက္ကဌဝေ့ကို ဆုံးရှုံးမှု ကြီးမားအောင် လုပ်ခဲ့တဲ့ယဲ့လူကြီးမင်းပဲ။

" ဘာလို့ သူကဒီမှာ ရှိနေတာလဲ။ သူက ပြဿနာ ထပ်ရှာတော့မလို့လား "

လုကျုချန်းသည် အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

အတိအကျပြောရလျှင် ယဲ့ဖန်၏ လက်အောက်တွင်လည်း အိမ်ခြံမြေလုပ်ငန်းတစ်ခု ရှိသည်။

တကယ်လို့ သူက အိမ်ဝယ်ချင်နေတယ် ဆိုရင်တောင်မှ ချန်းဖန်း အိမ်ခြံမြေကို မလာသင့်ဘူးလေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် မသိစိတ်အရ တစ်ဖက်လူသည် ဤမှာ ပြဿနာဖြစ်စေလိမ့်မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤကိစ္စသည် အတော်လေးကို သတိထားရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကောင်းကောင်း မကိုင်တွယ်နိုင်ပါက ကုသိုလ်ကောင်းမှု တစ်ခုသည် ကြီးမားသော ရာဇဝတ်မှုကို ဖြစ်လာစေနိုင်သည်။

သူသည် ဤတာဝန်ကို တစ်ယောက်တည်း တောင့်မခံနိုင်ပေ။

သူသည် ဖုန်းကို မြန်မြန် ထုတ်လိုက်ပြီး ဝေ့ချန်းဖန်းကို စတင် သတင်းပို့လိုက်သည်။

...................................

အရောင်းဝန်ထမ်းလေးသည် သူတို့လေးယောက်ကို အဆောက်အဦးတစ်ခုလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးပြီးနောက်တွင် ရှုတဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

" လူကြီးမင်း၊ တကယ်လို့ ကြိုက်တဲ့ အထပ်ရှိတယ်ဆိုရင် အမြန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှ ရပါမယ် "

" လူကြီးမင်း တွေ့သလိုပါပဲ။ ကျွန်မတို့ အိမ်ခြံမြေတွေက အတော်လေးကို လူကြိုက်များကြပါတယ်။ တကယ်လို့ ကြာကြာ တုံ့ဆိုင်းနေမယ်ဆိုရင် အခွင့်အရေးကို လွဲသွားနိုင်တယ် "

ရှုတဝမ်သည် လုရှောင်လုကို ကြည့်လိုက်သည်။

" ရှောင်လု၊ မင်း တစ်ခုကို ရွေးလိုက်လေ "

လုရှောင်လုသည် အဆောက်အဦးထဲမှ တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

" အဲ့ဒီအဆောက်အဦးက နေရာကောင်းရှိတယ်လို့ ထင်တယ်။ ကျွန်မတို့ အဲ့တစ်ခုကို ရွေးလိုက်သင့်လား "

ရှုတဝမ်သည် ချစ်ဆိပ်တက်နေသလို ပြုံးပြလိုက်သည်။

" တကယ်လို့ မင်းကြိုက်နေသရွေ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲ့တာကို မင်းအတွက် ဝယ်ပေးမယ် "

ပြောနေရင်းဖြင့် သူသည် လင်းကျွင်းကျွင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

" မိန်းကလေးလင်း၊ ခင်ဗျားရော တစ်ခုရွေးဦးမလား "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် အံ့ဩသွားပြီး သူမ၏လက်ကို လျင်မြန်စွာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

" ကျွန်မလား။ ကျွန်မ မတတ်နိုင်ပါဘူး "

ရှုတဝမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်

" မင်းလည်း ရှောင်လုနဲ့အတူတူ ကြိုက်တာရွေးလို့ရတယ်။ မင်းကို ဝယ်ပေးမယ် "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ဉာဏ်ပြေးသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သူ့စကားလုံးများထဲမှ အရိပ်အမြွက်များကို သူမ မကြားဘဲ မနေချေ။

ရှောင်လုနဲ့ အတူတူဆိုတာက သူ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ။

သူက ငါ့ကိုပါ ထောက်ပံ့ဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် ရှောင်လုကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိုယောကျာ်းမှာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ သူမကို သိစေချင်နေသည်။

သို့သော် ရှောင်လုသည် ဘာမှမဖြစ်သလို သရုပ်ဆောင်နေသည်။

ထို့အစား သူမသည် ပြုံးပြီး ကြည့်လာသည်။

" အဲ့တာဟုတ်တယ်၊ ကျွင်းကျွင်း။ နင်လည်း တစ်ခု ရွေးသင့်တယ်။ နင် ငွေသုံးစရာ မလိုပါဘူး။ အဲ့တာကို မယူဘူးဆိုရင် အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မယ် "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် သူမ၏ ကမ္ဘာကြီးကို မြင်သော အမြင်မှာ ပြိုကျသွားလုမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။

သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်သည် သူမ၏ ကောင်လေးမှ အခြားမိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အိမ်ဝယ်ပေးချင်နေသည်ဟု ကြားလိုက်လျှင် ဒေါသထွက်သွားသင့်လေသည်။

သို့သော်လည်း လုရှောင်လုသည် ဒေါသမထွက်သွားသည့်အပြင် အလွန်ပင် ရက်ရောနေသည်။

ဤသည်ကား မယုံကြည်နိုင်စရာကောင်းလှသည်။

" ငါမလိုချင်ဘူး "

သူမသည် အေးစက်စွာ ပြန်ပြောပြီး ငြင်းလိုက်သည်။

အကယ်၍ သူမတို့သာ အခန်းဖော်များ မဟုတ်ခဲ့ပါက သူမသည် ချက်ချင်း ထွက်သွားခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

" မိန်းကလေးလင်း၊ မင်း သေချာ တွေးသင့်တယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒါက အခွင့်အရေးကောင်းလေ။ တကယ်လို့ အဲ့တာကိုသာ လွဲချော်သွားမယ်ဆိုရင် ဘယ်တော့မှ ပြန်မရနိုင်လောက်ဘူး။ တချို့လူတွေက သူတို့ဘဝတစ်လျှောက်လုံး အဲ့တာကို မင်းအတွက် လုပ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး "

ရှုတဝမ်သည် လက်မလျှော့ပေ။

သူသည် သူမကို ဆက်၍ ဆွဲဆောင်နေပြီး ယဲ့ဖန်ကို ကြွားပြဖို့လည်း မမေ့ခဲ့ချေ။

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် သူ့ကို ဒေါသထွက်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သူမသည် လှည့်လိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်ကာ သူမ၏ ခေါင်းကို ယဲ့ဖန်၏ ပုခုံးပေါ် မှီထားလိုက်သည်။

" တကယ်လို့ ကျွန်မက သူနဲ့အတူတူ မြေအောက်ခန်းထဲကို တိုးဝင်သွားရမယ်ဆိုရင်တောင် ကျွန်မက အဲ့လိုလုပ်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ရှင်က ဘာလုပ်နိုင်လို့လဲ "

ရှုတဝမ်သည် ဒေါသတကြီး အံကြိတ်လိုက်သည်။

" ဒါဆိုလည်း နောင်တမရနဲ့ "

ထို့နောက် သူသည် အရောင်းဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

" ဒီအဆောက်အဦးရဲ့ အကောင်းဆုံးအထပ်ကို ငါတို့ လိုချင်တယ် "

အရောင်းဝန်ထမ်း အမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်းပင် တက်ကြွသွားသည်။

" ဒီအဆောက်အဦးရဲ့ အကောင်းဆုံးအထပ်က ၂၇ထပ်ပါ။ အပြင်အဆင်က ပြည့်စုံရုံတင်မကဘူး မြင်ကွင်းကလည်း ကျယ်ပါတယ်။ ကျွန်မက ရှင်တို့အတွက် အဲ့တာကို အခမဲ့ပြုပြင်မွမ်းမံပေးဖို့တောင် ကူညီပေးနိုင် … "

ရှုတဝမ်သည် စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

" ကောင်းပြီ၊ စကားကြောမရှည်နဲ့တော့။ အဲ့တာက ဘယ်လောက်လဲဆိုတာသာ ငါ့ကိုပြော။ ငါ ပမာဏအပြည့် လိုချင်တယ် "

သူသည် အလွန်ချမ်းသာကြောင်း ကြားသောအခါ သူမ၏ သဘောထားသည် ပို၍ပင် တလေးတစား ဖြစ်လာသည်။

" ရှင်လိုချင်တဲ့ တိုက်ခန်းက တစ်စတုရန်းမီတာကို ယွမ်၅သောင်းပါ။ ၁၂၀စတုရန်းမီတာဆိုတော့ စုစုပေါင်း ယွမ်၆သန်းပါ "

" အဟွတ်၊ အဟွတ် … "

ဈေးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှုတဝမ်သည် သူ့တံတွေးများသူ နင်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

" ဘယ်လောက် ၆သန်းလား။ ငါ့ကို ဓားပြတိုက်နေတာလား "

ထိုအိမ်သည် ယွမ်၁သန်းကျော်သာ ကုန်ကျလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ၆သန်းကျော် ကုန်ကျလိမ့်မည်ဟုတော့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူ၏ စုစုပေါင်း ပိုင်ဆိုင်မှုသည် ယွမ်၁သန်းကို နည်းနည်းသာ ကျော်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ကြိုတင်ငွေပေးချေရန် လုံလောက်သည်။

အာ မဟုတ်တော့ဘူး။

ဒီဟန်ဆောင်တာက နည်းနည်း လွန်သွားပြီထင်တယ်။

အပိုင်း ( ၁၀၈၀ )

ငွေမရှိဘဲ မိန်းမတွေနဲ့ ကစားချင်နေတာလား

" လူကြီးမင်း၊ ငွေသားနဲ့ ရှင်းမှာလား။ ကတ်နဲ့ရှင်းမှာလား "

အရောင်းဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် မေးလိုက်သည်။

ရှုတဝမ်သည် ခြောက်ကပ်စွာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

" ဈေးသက်သာတာ မရှိတော့ဘူးလား "

အဆိုပါ စကားကို ပြောလိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာအိုကြီးသည် နီရဲသွားသည်။

အစောက သူသည် လုရှောင်လုနှင့် လင်းကျွင်းကျွင်းအတွက် အိမ်ဝယ်ပေးမည်ဟု ပြောခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် အိမ်တစ်လုံးကိုပင် မတတ်နိုင်ပေ။

ဤသည်ကား သူ့မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အရောင်းဝန်ထမ်းသည် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

လှောင်ပြောင်နေသော အကြည့်သည် သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူမသည် သူ့ကို အထင်သေးနေသော်လည်း သူမသည် စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် မိတ်ဆက်ပေးနေသေးသည်။

" ဒါပေါ့ ရှိပါတယ်။ အောက်ထပ်မှာရှိတဲ့ အခန်းတွေက ဈေးသက်သာပါတယ် "

" ဥပမာအနေနဲ့ ၁၉ထပ်ကဟာဆို ခုနကဟာထက် ယွမ်၂သိန်းသက်သာပါတယ် "

ရှုတဝမ်သည် စိတ်ထဲတွင် ကျိန်ဆဲနေသည်။

ခုနကအခန်းက ယွမ်၆သန်းတန်ပြီး အခုကလည်း ယွမ်၂သိန်းပဲ သက်သာတယ်။

ဒါက သက်သာတယ်လို့ ဘယ်လိုလုပ် ခေါ်နိုင်မှာလဲ။

" အဟမ်း၊ ပိုဈေးသက်သာတာ ရှိသေးလား "

" ဒီအဆောက်အဦးမှာ ဈေးအသက်သာဆုံးအခန်းကတော့ ပထမထပ်က အခန်းပါ။ အဲ့တာက အားလုံးပေါင်းမှ ယွမ်၅သန်းပဲ ကုန်ကျပါတယ် "

သူ စိတ်မကျေနပ်သည်ကို မြင်ပြီး အရောင်းဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ဈေးအသက်သာဆုံး အခန်းကို မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

" ၅သန်း … "

ရှုတဝမ်သည် သူ့ခေါင်းကို ကုတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၅သန်းနဲ့ ၆သန်းကြားမှာ ဘာကွာခြားနေလို့လဲ။

" တဝမ်၊ အဲ့အထပ်ကို ကျွန်မကြိုက်တယ်။ အဲ့အထပ်က ရှုခင်းအကောင်းဆုံးပဲ။ ရှင် ဘာလို့ အဲ့တာကို ကျွန်မအတွက် မဝယ်ပေးတာလဲ "

လုရှောင်လုသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ လက်မောင်းကို ဖက်လိုက်ပြီး လှုပ်ခါလိုက်သည်။

" ဟားဟား၊ ဒီအဆောက်အဦးရဲ့ တည်နေရာက သိပ်မကောင်းဘူးလို့ ကိုယ် ထင်တယ်။ ကြည့်ပါဦး၊ ရေကန်တွေ အများကြီးရှိနေတာ။ ဒီလိုအိမ်မျိုးက ရေတက်လွယ်လိမ့်မယ်။ အမြဲ ပိုးဟပ်တွေ၊ ပုရွက်ဆိတ်တွေ ရှိနေလိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ခု ပြောင်းလိုက်တာ ပိုကောင်းတယ် "

" ငါတို့ အဲ့တာကို မကြိုက်ဘူး "

ရှုတဝမ်သည် သူမမှ ဝန်ထမ်းအား ငြင်းသည်ကို စောင့်မနေပဲ ပြောလိုက်သည်။

" ငါတို့ကို နောက်တစ်ခုလိုက်ပြ "

လုရှောင်လုသည် ချက်ချင်းပင် မပျော်မရွှင်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းစူသွားပြီး သုန်မှုန်သွားသည်။

ယဲ့ဖန်နှင့် လင်းကျွင်းကျွင်းသည် တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် အလွန်အမင်းပင် ရယ်ချင်နေကြသည်။

ဒီရှုတဝမ်က အတော်ကို ကြီးကြီးမားမားသရုပ်ဆောင်နေပုံပဲ။

သူတွင်ရှိသော ယွမ်၁သန်းဖြင့် ဤနေရာရှိ မည်သည့်အိမ်ကိုမဆို ဝယ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်နေသည်။

သို့သော် ထိုယွမ်၁သန်းသည် ကြိုတင်ငွေပေးရန်ပင် မလုံမလောက် ဖြစ်နေမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

အရောင်းဝန်ထမ်းအမျိုးသမီးသည် သူတို့ကို အိမ်အနည်းငယ် ထပ်ပြီး မိတ်ဆက်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် အားလုံးသည် ယွမ်၃သန်းနှင့် ၅သန်းကြား ဈေးရှိကြသည်။

အဆိုးဆုံး တည်နေရာမှ အိမ်သည်ပင် ယွမ်၃သန်းကျော် ဈေးရှိနေသည်။

ရှုတဝမ်သည် ဤနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ရန် ဆုတောင်းနေသည်။

သူ၏ ကြွယ်ဝမှု သေးသေးလေးဖြင့် ဤကအဆိုးရွားဆုံး အိမ်ကိုပင် တတ်နိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။

သူသည် အခုမှ နောက်ဆုတ်ပြန်လည်း မဖြစ်ချေ။

သူသည် အတော်လေး ကြွားဝါပြောဆိုခဲ့ပြီးပြီဖြစ်သည်။

ငါ ဒီလို အဆုံးသတ်သွားရတော့မှာလား။

လုရှောင်လုသည် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

သူ့ကို ချက်ချင်း စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

" ရှုတဝမ်၊ ကျွန်မက အိမ်တစ်အိမ်တောင် မတန်ဘူးလို့ ရှင်က ထင်နေတာလား "

ရှုတဝမ်သည် အမြန်ပင် တောင်းတောင်းပန်ပန် ပြုံးပြလိုက်သည်။

" ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ မင်းက ကိုယ့်နှလုံးသားထဲမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်ဘူး "

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုရှောင်လုသည် သူ၏ ချိုသာသော စကားများကြောင့် အရူးလုပ်မခံပေ။

သူမသည် သူ့ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

" တကယ်လို့ အဲ့လိုသာဆိုရင် ဘာလို့ ရှင်က ကျွန်မအတွက် နှေးကွေးနေပြီး ဆန္ဒမရှိ ဖြစ်နေတာလဲ "

" အိမ်ဖြိုချပေးမှုအတွက် ယွမ်၁၀သန်းကျော် ရခဲ့တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီမှာအိမ်ဝယ်ဖို့လေးကိုတောင် ခက်ခဲနေတာလား "

ရှုတဝမ်သည် ခြောက်ကပ်စွာ ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။

" ဟားဟား၊ ဒီမှာရှိတဲ့ အိမ်တွေက မင်းအတွက် လုံလုံလောက်လောက် မကောင်းဘူးလို့ ကိုယ်ထင်လို့ပါ "

" ကိုယ်တို့ ဝါးကျွန်းရွာမှာ အိမ်အသစ်တွေဆောက်နေတယ်မလား။ ကိုယ်က လင်းယွမ်အိမ်ခြံမြေက သူဌေးနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးတယ်။ သူ့ကို ကိုယ်တို့အတွက် အကောင်းဆုံးတစ်ခု ချန်ထားပေးဖို့ ပြောလိုက်မယ်။ ကိုယ် မင်းကို ကတိပေးတယ် "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ယဲ့ဖန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်အိမ်ခြံမြေရဲ့ သူဌေးက ဒီမှာ ရပ်နေတယ် မဟုတ်ဘူးလား။

သူတို့က အရမ်းရင်းနှီးတာဆို နင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သူ့ကို မမှတ်မိရတာလဲ။

ယဲ့ဖန်သည် သူမကို လက်ဖြန့်ပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် တစ်ဖက်သူနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

" တကယ်တော့ ကျွန်တော် ထင်တာက … "

သူသည် ဤ ကမောက်ကမအခြေအနေကို ဖြေလျှော့ရန် သူ့ပါးစပ်ကို ဖွင့်ချင်နေသည်။

သို့သော် လုရှောင်လုသည် သူ့ကို အော်ငေါက်လိုက်သည်။

" နင်က ဒီမှာ စကားပြောခွင့်မရှိဘူး။ ပါးစပ်ပိတ်ထား "

ထို့နောက် သူမသည် ရှုတဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

" ကျွန်မ ဒီမှာ အိမ်တစ်အိမ်ဝယ်ချင်တယ်။ တကယ်လို့ ရှင်ဒီနေ့ အဲ့တာကို ကျွန်မအတွက် မဝယ်ပေးဘူးဆိုရင် ကျွန်မတို့ လမ်းခွဲကြမယ် "

ရှုတဝမ်၏ မျက်နှာသည် မှောင်မည်းသွားသည်။

" မင်းက အရမ်း မက်မောလွန်းနေတယ် မဟုတ်ဘူးလား။ မင်းငါ့ကို ချစ်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ၊ တကယ်လို့ ငါက အိမ်မဝယ်ပေးဘူးဆိုရင် မင်းက ငါနဲ့ လမ်းခွဲချင်နေတာလား "

လုရှောင်လုသည် သူနှင့်အတူ သရုပ်ဆောင်ရန် အလွန်ပျင်းရိနေသည်။

" အဲ့တာက ရယ်ဖို့ကောင်းတယ်လို့ ရှင် မထင်ဘူးလား။ ဘာလို့ ရှင့်ကိုယ်ရှင် မှန်ထဲမှာ ပြန်မကြည့်တာလဲ။ တကယ်လို့ ရှင့်မှာသာ ငွေမရှိဘူးဆိုရင် ရှင်က ကျွန်မနဲ့ တန်လို့လား "

" ရှင် ငွေမရှိပဲနဲ့ မိန်းမတွေနဲ့ ကစားချင်နေတာလား ဟက် "

" ကျွန်မ ရှင့်ကိုနောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထပ်မေးလိုက်မယ်။ ရှင်ဝယ်ပေးမှာလား၊ မဝယ်ပေးဘူးလား "

ရှုတဝမ်သည် ဘေးကြပ်နံကြပ် ဖြစ်နေသည်။

လုရှောင်လုသည် သူတွဲခဲ့ဖူးသမျှထဲတွင် အလှဆုံး ရည်းစား ဖြစ်သည်။

သူတို့ တွဲဖြစ်နေသည်မှာ နှစ်ရက်ကြာနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဆန်းသစ်သော ခံစားချက်များသည် မပြယ်သေးပေ။

သူသည် သူမနှင့် လမ်းခွဲရမည်ကို တကယ်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့နှစ်ယောက်ကြားမှ ခိုက်ရန်ဖြစ်ပွားခြင်းသည် ခန်းမထဲရှိ လူတော်တော်များများ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသည်။

လူတချို့သည် ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခုကို ကြည့်နေရသလို သဘောကျနေကြသည်။

" ညီအစ်ကို၊ သူမအတွက် အိမ်ဝယ်ပေးလိုက်ပါ။ မင်း အလကား ကစားလို့ မရဘူး "

" ဟုတ်တယ်၊ မင်းက လေလုံးထွားပြီးနေမှတော့ အဲ့တာကို ဂုဏ်ယူရမယ် "

" မင်းက သူမနဲ့ပျော်နေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အမ်းဖို့ တွေဝေနေတာလား။ မင်း ယောကျာ်းတစ်ယောက်ရော ဟုတ်ရဲ့လား "

" အလှလေး၊ ငါနဲ့လာကစား။ ငါမင်းအတွက် ဝယ်ပေးမယ်။ ဟားဟား …. "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် သူမ၏ နဖူးကနေ ကာလိုက်ပြီး ယဲ့ဖန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

" ဒါက နည်းနည်း ရှက်စရာကောင်းနေသလိုပဲ "

ယဲ့ဖန်သည် သူ့ရယ်ချင်စိတ်ကို ထိန်းလိုက်သည်။

" ကိုယ်တို့ အရင် ပြန်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ် "

လင်းကျွင်းကျွင်းသည် ခပ်မြန်မြန်ပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

" သဘောတူတယ် "

ပြောနေရင်းဖြင့် သူတို့နှစ်ယောက်သည် ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။၊

ထိုအချိန်တွင် အပြင်မှ လူတစ်စုသည် ရုတ်တရက် လမ်းလျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။

အလယ်တွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် ယောကျာ်းတစ်ယောက်သည် လမ်းလျှောက်နေပြီး သူ့အနောက်တွင် ဝတ်စုံအပြည့်ဖြင့် အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးအနည်းငယ် လိုက်လာကြသည်။

အရှေ့တွင် ရှိနေသော သက်တော်စောင့်နှစ်ယောက်သည် လူအုပ်ကြီးကို ကြမ်းတမ်းစွာ တွန်းထုတ်လိုက်သည်။

" ဖယ်ကြ၊ ဖယ်ကြ … "

သဘောထား မကောင်းသော လူတချို့သည် သူတို့ကို ချက်ချင်း စူးရဲစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

" မင်းက ငါ့ကို တွန်းထုတ်ခွင့်ရှိလို့လား။ မင်းကိုယ်မင်း သမ္မတလို့ ထင်နေတာလား "

ထိုအချိန်မှာပင် တစ်စုံတစ်ယောက်သည် သူ့ကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

" မင်းသူ့ကို မသိဘူးလား။ သူက ဝေ့ချန်းဖန်းလေ "

" ဝေ့ချန်းဖန်းက ဘယ်သူလဲ။ ဒီမှာ ရှိုးပွဲ ကြီးကြီးမားမား ရှိနေလို့လား "

" ငါတို့ အခု ချန်းဖန်းအိမ်ခြံမြေမှာ ရှိနေကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူက ချန်းဖန်းအိမ်ခြံမြေရဲ့ သူဌေး ဝေ့ချန်းဖန်းလေ။ သူက ယန်းချန်မြို့ အိမ်ခြံမြေလောကမှာ ထိပ်တန်းအကောင်ကြီးတစ်ယောက်ပဲ "

" အို ဘုရားရေ၊ ချန်းဖန်း အိမ်ခြံမြေရဲ့ သူဌေးလား။ သူက တကယ့်အကောင်ကြီးတစ်ယောက်ပေါ့။ သူ ဒီလောက်တောင် ထင်ထင်ပေါ်ပေါ်ဖြစ်နေတာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူးပဲ "

" ဒီနေ့ ငါသူဌေးဝေ့ကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ ငါ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ "

" အရင်က ချန်းဖန်း အိမ်ခြံမြေဖွင့်ပွဲတွေကို သူဌေးဝေ့က လူကိုယ်တိုင်လာတာ ရှားတယ်လေ။ ဘာလို့ ဒီနေ့မှ သူက ရုတ်တရက်ကြီး ရောက်လာတာလဲ "

" ဒီမှာ ကြီးကြီးမားမားကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်တော့မှာများ ဖြစ်နေမလား "

လူတိုင်းသည် ဝေ့ချန်းဖန်းကို ကြည့်နေပြီး အံ့ဩကာ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။