အခန်း (၄၄၆)

ကျူရွှေ နတ်ဘုံကျောင်းကနေ ထွက်ခွာပြီးနောက်မှာတော့ ယဲ့ယွီဟာ ဝူဝေ့ နန်းတော်ကို ချက်ချင်း မပြန်ခဲ့ပါဘူး။

အစား သူက အနာဂတ်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်တဲ့ အရင်က အိပ်မက်တွေကနေ မှတ်ဉာဏ်တွေကို အခြေခံပြီး ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အမျိုးမျိုးသော နေရာတွေကို သွားပြီး အဆင့်မြင့် သဘာဝ ရတနာတချို့ကို ကောက်ယူခဲ့ပါတယ်။

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် အပြင်ထွက်ခဲ့တာပဲလေ၊ လက်ဗလာနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပြန်လာနိုင်မှာလဲ။

ဒါ့အပြင် ရှန်ကွမ်းကျူကျူမှာ ကိုးအလှည့် နိဗ္ဗာန်အသီး စားဖို့ ရှိတယ်၊ ဘိုင်မြောက်လန်ကို ဘာမှ မရှိဘဲ ကြည့်နေခိုင်းလို့ မရဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား။

ခင်ပွန်းတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဇနီးမယားတွေကို တန်းတူ ဆက်ဆံရမယ်။

ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီဟာ ထန်းတိနန်းဆောင် ပြာသာဒ်ကို သွားရောက်ဖို့အတွက် တောင်ဘက်ကို ဦးတည်ခဲ့ပါတယ်။ ဖြစ်နိုင်မယ်ဆိုရင် ကျုံးချင်းကိုလည်း ဝူဝေ့ နန်းတော်ကို ပြန်ခေါ်လာဖို့ ပြင်ဆင်နေခဲ့ပါတယ်။

မိသားစုတစ်စုဟာ အတူတူ နေထိုင်ပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ စနစ်တစ်ခု ရှိရမယ်။

ဒါကလည်း ကျုံးချင်းကို ဒီလို ဘဝပုံစံနဲ့ ကြိုတင်လိုက်လျောညီထွေ ဖြစ်အောင် ကူညီပေးပါလိမ့်မယ်။

မကြာခင် အနာဂတ်မှာ လူ့လောကက တခြား တာအို အပေါင်းအဖော်တွေ ပိုများများ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ရောက်လာမယ်လို့ ယဲ့ယွီ ယုံကြည်ပါတယ်။

တကယ်ပဲ စည်ကားသွားမှာ သေချာပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ တောင်ဘက်ပိုင်းကို ရောက်လာတဲ့အခါ ယဲ့ယွီဟာ အရမ်း အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရလိုက်ပါတယ်။

အဲဒါကတော့ အိပ်မက်တွေရဲ့ အချိန်ကာလက လက်ရှိ အချိန်ကာလနဲ့ မတူပါဘူး။

အရင် အိပ်မက်တုန်းက ယဲ့ယွီနဲ့ ကျုံးချင်းဟာ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကပ်ဘေးကြီး မဖြစ်ခင်ကတည်းက တွေ့ဆုံပြီး ချစ်ကြိုက်ခဲ့ကြပါတယ်။

ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်ပြီးနောက်မှာ သူ အိပ်မက်ထဲမှာ သေဆုံးပြီး နိုးထလာခဲ့ပါတယ်။

လက်ရှိ အချိန်ကာလကတော့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကပ်ဘေးကြီး ဖြစ်ပြီးနောက်မှာ ဖြစ်နေတာ ရှင်းနေပါတယ်။

ဒီလိုဆိုရင် ကျုံးချင်းက ဒီနေရာမှာ ဘယ်မှာ ပေါ်လာနိုင်မလဲ။

ယဲ့ယွီက တကယ်ပဲ သေချာ မပြောနိုင်ပါဘူး။

ကြိုးစားကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးနဲ့ သူဟာ ထန်းတိနန်းဆောင် ပြာသာဒ်ကို အမြန်ဆုံး သွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။

ဒီနေရာက နတ်ဘုံကျောင်းရဲ့ အပျက်အစီး ဖြစ်နေတာ ကြာနေပြီး ပတ်ပတ်လည်မှာ တိုက်ပွဲတွေရဲ့ အစအန အများအပြား ရှိနေတာကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ လူနေထိုင်မှုရဲ့ လက္ခဏာ တစ်ခုမှ မရှိပါဘူး။

ဒါက အဓိပ္ပာယ် ရှိပါတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကပ်ဘေးကြီး မလာခင်ကတည်းက ကျုံးချင်းဟာ ထန်းတိနန်းဆောင် ပြာသာဒ်နဲ့ စူးရှင်းဂိုဏ်း ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေအပေါ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းမှုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးသားပါ။

ကောင်းကင်ဘုံမှာ ကပ်ဘေးကြီး မဖြစ်ရင်တောင် ထန်းတိနန်းဆောင် ပြာသာဒ်မှာ နတ်မင်းတွေ ကျန်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျုံးချင်းက ဒီမှာ မရှိရင် သူမ ဘယ်မှာ ရှိနေနိုင်မလဲ။

ယဲ့ယွီက မျက်လုံးနည်းနည်း မှိတ်လိုက်ပြီး လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားစပြုလာပါတယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ မဝေးတဲ့ နေရာက တောက်ပတဲ့ရပ်နားစရာတိမ်တိုက်တွေကနေ အရမ်း ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပါတယ်။

"ဒီမှာ လူရှိလား။ လာပြီး ကယ်ကြပါဦး"

ဒါက... အဲဒီ ကောင် ကျိလင်ချင်း ဖြစ်ပုံရတယ်!

ယဲ့ယွီရဲ့ ပုံရိပ်က လင်းလက်သွားပြီး လေထဲကို မြန်နှုန်းမြင့်စွာ ပျံသန်းသွားခဲ့ပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ ကျိလင်ချင်း ဟာ အပေါ်က တောက်ပတဲ့ရပ်နားစရာတိမ်တိုက်ပေါ်မှာ ကြိုးတစ်ချောင်းနဲ့ ချည်နှောင်ခံထားရတာကို တွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။

ဒီအချိန်မှာတော့ နောက်လူဟာ ပိုးတုံးလုံး တစ်ကောင်နဲ့ တူနေတယ်လို့ ပြောရမှာပါ။

အထူးသဖြင့် နတ်မင်းကြိုးရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုချင်းစီဟာ ရွှေရောင် အလင်း ထုတ်လွှတ်နေပါတယ်။

ပိုပြီးတောင် ချစ်စရာကောင်းနေပါသေးတယ်။

ယဲ့ယွီက ရယ်မောပြီး "မင်း ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်သွားတာလဲ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဒီ ရင်းနှီးတဲ့ လေသံကြောင့် ကျိလင်ချင်း အရမ်း ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့ပါတယ်။

သူက နားလည်မှုလွဲတဲ့ မျက်နှာနဲ့ "နတ်မင်းအပေါင်းအဖော်၊ ငါ့ကို သိလား" လို့ မေးလိုက်ပါတယ်။

ဒီ ရိုးမင်းးတဲ့ ဝါကျလေးတစ်ခုကြောင့် ယဲ့ယွီ ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့ပါတယ်။

ကျိလင်ချင်း မှာ အိပ်မက်အကြောင်း မှတ်ဉာဏ် မရှိပါဘူး။

ဒါနဲ့ သူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ "မင်းကို ငါ မသိပါဘူး။ ငါက အရမ်း ဖော်ရွေတဲ့သူ တစ်ယောက်၊ မင်းက အရမ်း ရှက်စရာကောင်းနေပုံ ရလို့ စကားမစပ် မေးလိုက်တာ" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"နတ်မင်းအပေါင်းအဖော်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီကြိုးတွေကို ပထမဆုံး ဖြေပေးပါဦး၊ ငါ တောင်းပန်ပါတယ်"

ကျိလင်ချင်း ဟာ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆက်တိုက် လှည့်ပတ်နေပါတယ်။

ဒီအခြေအနေကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ယဲ့ယွီ တကယ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ပါဘူး။

လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့ပဲ ဓားစွမ်းအင်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး နတ်မင်းကို ချည်နှောင်ထားတဲ့ ကြိုးကို ချက်ချင်း ဖြတ်တောက်လိုက်ပါတယ်။

ပြန်လည် လွတ်မြောက်သွားပြီးနောက်မှာတော့ ကျိလင်ချင်း ဟာ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်က မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်ပါတယ်။

သူ့ကို အကြီးအကျယ် နစ်နာအောင် လုပ်ခံထားရတယ်လို့ ပြောနိုင်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီက ဘာတွေ လုပ်ခဲ့လို့ ဒီနေရာမှာ ချည်နှောင်ခံထားရတာလဲလို့ ထပ်ပြီး မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။

ကျိလင်ချင်း က ညာဘက်လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကိုးဂဏန်း လက်ဟန်ပြလိုက်ပါတယ်။

ကိုးရက်တိတိ၊ ကိုးရက် အပြည့်ပါပဲ။

ဒီကာလအတွင်း သူ ဒီနေရာမှာ ချည်နှောင်ခံထားရပြီး လှုပ်ရှားလို့ မရပါဘူး။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ထန်းတိနန်းဆောင် ပြာသာဒ်ဟာ နတ်ဘုံကျောင်းရဲ့ အပျက်အစီး ဖြစ်နေတာ ကြာနေပါပြီ။

ဒီနေရာကို ဖြတ်သွားတဲ့ နတ်မင်းတွေ မရှိပါဘူး။

ကျိလင်ချင်း ဟာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ထစ်ချုန်းတဲ့မိုးကြိုးလိုအသံကြီးနဲ့ အကူညီတောင်းကာ အော်ခေါ်ခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူမှ သူ့ကို အဖြေမပေးခဲ့ပါဘူး။

ယဲ့ယွီသာ ဒီနေ့ မလာခဲ့ဘူးဆိုရင် သူ တကယ်ကို ချက်ချင်း လဲကျသွားမှာ သေချာပါတယ်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ နတ်မင်းအပေါင်းအဖော်။ အရမ်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ နတ်မင်းရဲ့ နာမည်ကို သိနိုင်မလား။ ငါ ဒီလို ကောင်းမှုကြီးကို ဘယ်တော့မှ မမေ့ပါဘူး။ တစ်နေ့နေ့မှာ အခွင့်အရေး ရခဲ့ရင် ငါ ကျိလင်ချင်း က ပြန်လည် ပေးဆပ်ပါ့မယ်"

"ငါ့နာမည်က ယဲ့ယွီပါ။ ကောင်းမှုကြီးအကြောင်း ပြောနေစရာ မလိုပါဘူး။ အရက် ရှိလား။ သောက်လိုက်ရအောင်"

ယဲ့ယွီက သူ့လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ လှုပ်ယမ်းလိုက်ပါတယ်။

ကျိလင်ချင်း ကို ထပ်တွေ့လိုက်ရတဲ့အခါ ငါတို့ အတူတူ အရက်သောက်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေကို တကယ် လွမ်းမိတယ်လို့ ပြောရမှာပါ။

အခု တစ်ငုံလောက် သောက်လိုက်တာနဲ့ အတိတ်ကို ပြန်လည် လည်ပတ်တာလို့ ယူဆနိုင်ပါတယ်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အရက် ရှိတာပေါ့၊ နတ်မင်း ယဲ့၊ ငါတို့ မူးအောင် သောက်မှ ထွက်သွားကြမယ်"

ကျိလင်ချင်း ဟာ သူ့ရဲ့ သိုလှောင်လက်စွပ်ကနေ နတ်အရက် ပုလင်း အများအပြားကို ထုတ်လိုက်ပါတယ်။

သူ ဖွင့်တော့မလို့ လုပ်တုန်းမှာ ရုတ်တရက် တောင့်ခဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာနဲ့ မော့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။

"နတ်မင်းအပေါင်းအဖော်၊ နတ်မင်းရဲ့ နာမည်က ယဲ့ယွီ ဟုတ်လား"

ယဲ့ယွီက မျက်နှာသေနဲ့ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပါတယ်။

"ဘာလဲ။ တစ်ခုခု ပြဿနာ ရှိလို့လား"

"ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။ နတ်မင်းကို ငါ ကြည့်စေချင်တဲ့ တစ်ခုခု ရှိပါတယ်"

"လာပါ၊ နတ်မင်းအပေါင်းအဖော်၊ ဒီဓားကို ကြည့်ပါဦး"

ကျိလင်ချင်း ဟာ နတ်ဆိုးဓားတစ်လက်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ယူပြီး ယဲ့ယွီဆီကို ခုတ်လိုက်ပါတယ်။

နောက်လူက တာအိုချူဂုန်း လျှို့ဝှက်နတ်ကျင့်စဉ်နဲ့ ကာကွယ်လိုက်ပါတယ်။

သူက ဒေါသတကြီးနဲ့ " ကျိလင်ချင်း၊ မင်း ရူးနေတာလား။ ငါ မင်းရဲ့ အသက်ကို ခုနကပဲ ကယ်တင်ခဲ့တာ"

"အခု မင်း ဘာလို့ ကျေးဇူးကို ရန်နဲ့ ပြန်ဆပ်နေတာလဲ"

"ငါ့ အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာ ဟုတ်လား။ မင်းသာ မရှိရင် ငါ ဒီလောက် အကြာကြီး ဘယ်လိုလုပ် ချည်နှောင်ခံရမလဲ"

"ယဲ့ယွီ၊ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ရပ်တော့၊ မင်းကို မသတ်ဘူးလို့ ငါ ကတိပေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီဒေါသကို မထုတ်နိုင်ရင် ငါ တစ်ကိုယ်လုံး အဆင်မပြနေဘူး"

ကျိလင်ချင်း ရဲ့ မျက်နှာက ကြောက်စရာကောင်းနေပြီး ဒေါသမီးတောက်တွေ သူ့မျက်လုံးထဲကနေ ထွက်တော့မလို ဖြစ်နေပါတယ်။

တစ်ဖက်မှာတော့ ယဲ့ယွီက ရှုပ်ထွေးနေပါတယ်။

အခြေအနေ ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတာလဲ။

တကယ်တမ်း အပြင်လောကမှာသူတို့နှစ်ဦး ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံတာ ရှင်းနေတာကို။

ဒါပေမဲ့ ကျိလင်ချင်း က သူ့ရဲ့ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရတဲ့အခါ ဘာလို့ ဒီလောက် ဒေါသထွက်သွားတာလဲ။

ဒီကာလအတွင်း ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ။

ယဲ့ယွီက အရင်းအမြစ်ကို သိချင်နေခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကျိလင်ချင်း က ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို လုံးဝ မပေးပါဘူး။

ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်နေပါတယ်။

ဒီအခြေအနေမှာ ယဲ့ယွီက သူ့ကို အရင် နှိမ်နင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။

အချိန် ခဏလေး ကြာပြီးနောက်မှာတော့ ကျိလင်ချင်း ရဲ့ မျက်လုံးပေါက်တွေမှာ အမည်းရောင်ပန်ဒါမျက်ကွင်းညို အမှတ်အသား နှစ်ခု ထပ်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။

အဝေးက ကြည့်လိုက်ရင် သံစား သားရဲတစ်ကောင်လို ချစ်စရာကောင်းနေပါတယ်။

ဒါ့အပြင် သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာလည်း နောက်ထပ် ကြိုးတစ်ချောင်း ရှိနေပါသေးတယ်။

အရင်က ဘယ်လောက်ပဲ ဒေါသထွက်နေပါစေ၊ အခုတော့ သူက ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပြီး သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ကြည်လင်နေပါတယ်။

နည်းလမ်း မရှိတော့ပါဘူး။ အဆုံးစွန် အင်အားရဲ့ ရှေ့မှာ အရာအားလုံးက အချည်းနှီးပါပဲ။

တကယ်တော့ ကျိလင်ချင်း က ယဲ့ယွီရဲ့ အစွမ်းကိုသေချာမသိလို့သာ ဒီလိုလုပ်ရဲတာပါ။ သူကိုးရက်တောင်ကြိုးတုတ်ခံထားရလို့ဒေါသအရမ်းထွက်နေတာလဲပါတာပေါ့။ တကယ်ကတော့သူက စစ်မှန်နတ်ဘုရား အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတုန်းပါပဲ။

ဒါကြောင့် သူက ယဲ့ယွီ ရဲ့ ရန်သူ မဟုတ်ပါဘူး။

နှိမ်နင်းခံရတာက သဘာဝကျပါတယ်။

အင်း၊ အခု ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့ ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး။

ယဲ့ယွီက သူ့စိတ်ထဲမှာရှိတာကို ပြတ်ပြတ်သားသား မေးလိုက်ပါတယ်။ "အခု ငါ မေးမယ်၊ မင်း ဖြေ။ မင်း ဘာလို့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်တာလဲ။ မင်းရဲ့ ဒေါသက ဘယ်ကလာတာလဲ"

ဒီစကားကို ကြားပြီးနောက်မှာတော့ ကျိလင်ချင်း ဟာ အရင်ရက်တွေက ဘာတွေဖြစ်ပျက်ခဲ့လဲဆိုတာ ပြတ်ပြတ်သားသား ပြောပြလိုက်ပါတယ်။

သူက မူလက ထန်းတိနန်းဆောင် ပြာသာဒ်ကို အရင်က နေရာဟောင်းကို ပြန်လည် လည်ပတ်ဖို့နဲ့ အတိတ်အကြောင်း အမှတ်ရဖို့ လာခဲ့တာပါ။

မမျှော်လင့်ဘဲ အရင်က အကြီးအကဲဖြစ်တဲ့ ကျုံးချင်းနဲ့ ဆုံခဲ့ပါတယ်။

တကယ်တမ်းတော့ ကျုံးချင်းကလည်း ရက်စက်တဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ။

သူမ တစ်ယောက်တည်း ထန်းတိနန်းဆောင် ပြာသာဒ်နဲ့ စူးရှင်းဂိုဏ်း ဂိုဏ်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေကို သတ်ပစ်ခဲ့ပြီး သူမရဲ့ အင်အားက အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာခဲ့ပါတယ်။

ကျိလင်ချင်း ဟာ ဒီလို ရှိနေတာကို မနှောင့်ယှက်ချင်တာကြောင့် လှည့်ပြီး ထွက်သွားဖို့ စဉ်းစားခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ကျုံးချင်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက် ရပ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။

ယဲ့ယွီရဲ့ ဘယ်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာ မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။

ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် အဲဒီအချိန်တုန်းက ကျိလင်ချင်း က ယဲ့ယွီ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ဘယ်မှာ ရှိနေလဲဆိုတာ သဘာဝအတိုင်း မသိပါဘူး။

ဒါပေမဲ့ ကျုံးချင်းကတော့ မယုံခဲ့ဘဲ မင်းနဲ့ ယဲ့ယွီက ခင်မင်တဲ့သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်တယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။

ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေနိုင်မှာလဲ။

ဒီအတွက်ကြောင့် ကျိလင်ချင်း ကို နတ်ဘုရားကြိုး နဲ့ ချည်နှောင်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ရိုက်နှက်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါက အရမ်း ကြေကွဲစရာ ကောင်းပါတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာတော့ သူ့ဆီကနေ တကယ် ဘာမှ မရနိုင်တော့ဘူးဆိုတာ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတယ်။

ကျုံးချင်းက ကျိလင်ချင်း ရဲ့ ကြိုးကို မဖြေဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပါတယ်။

ဒီအဖြစ်ကြောင့် သူ ဒီနေရာမှာ ကိုးရက်တိတိ ချည်နှောင်ခံထားရပါတယ်။

ဒီကာလအတွင်း ကျိလင်ချင်း ကလည်း ပြန်လည် ဆင်ခြင်ခဲ့ပါတယ်။

အကြောင်းမဲ့ ရန်ငြိုး မရှိဘူး။

ဒါကြောင့် သူက ယဲ့ယွီဆိုတဲ့ နတ်မင်းတစ်ယောက်က ကျုံးချင်းရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခိုးယူသွားပြီးနောက်မှာ ယဲ့ယွီကသူ့ရဲ့ ခင်မင်တဲ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်တယ်လို့ ပြောခဲ့တာ သေချာတယ်လို့ ထင်ခဲ့ပါတယ်။

ကျုံးချင်းက ယဲ့ယွီကို မတွေ့နိုင်တဲ့အခါ သူ့ကို လာရှာခဲ့ပါတယ်။

တာဝန်တွေ လွှဲပြောင်းပေးတဲ့ ဒီ ထူးဆန်းတဲ့ နည်းလမ်းကြောင့် ကျိလင်ချင်း အရမ်း ဒေါသထွက်ခဲ့ပါတယ်။

ဒါကြောင့် သူ ခုနက ဒီလောက် ဒေါသထွက်နေတာပါ။

၄၄၇ ဆက်ရန်