အခန်း (၄၅၀)

အောက်ကမ္ဘာရဲ့ ချိုယန်မြို့မှာ ဒီတစ်နေ့မှာ အဓိက အဖြစ်အပျက်ကြီး နှစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။

၁။ သင်းမိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံး သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ အသက် ၂၂၀ ပြည့် မွေးနေ့မှာ၊ နတ်ဆိုးကျောက်တုံး တစ်သောင်းတန်ဖိုးရှိတဲ့ နယ်သာကိုးပါးငါး ၁၇ ကောင်ကို ဘယ်သူမှ မသိတဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူစေလွှတ်သူရဲ့ သားတစ်ယောက်က ကင်စားလိုက်တယ်။

၂။ သင်းဝမ်အမ်း က ဒီ ၈ နှစ်သား တစ္ဆေကျင့်ကြံသူစေလွှတ်သူရဲ့ သားကို အပြစ်မတင်ရုံသာမက သူမရဲ့ ပထမဆုံး တပည့်အဖြစ်ပါ လက်ခံလိုက်တယ်။

ဒီသတင်းတွေ ပျံ့နှံ့သွားတာနဲ့အမျှ ချိုယန်မြို့တစ်မြို့လုံး တုန်လှုပ်သွားခဲ့ပါတယ်။ "ဒဏ္ဍာရီလာ နယ်သာကိုးပါးငါး ကို တကယ်ပဲ ကင်စားလိုက်တာလား" "ပြီးတော့ ငါးကင်တဲ့သူက သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ တပည့် ဖြစ်လာနိုင်တာလား" ဒီအရာနှစ်ခုက တကယ့်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းတဲ့ အရာတွေပါ။

သင်းဝမ်အမ်း ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ။ သူမဟာ သင်းမိသားစုရဲ့ သမီးအကြီးဆုံး၊ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အလယ်အဆင့်မှာ ရှိပြီး သင်းမိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာကြီးကို ထမ်းဆောင်ထားသူပါ။ သူမကို အသက် ၃၀၀ မတိုင်ခင် တက်လှမ်းခြင်းအဆင့်နယ်ပယ် ကိုရောက်ရှိပြီး တစ္ဆေနတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် ဖြစ်လာနိုင်မယ့် သင်းမိသားစု သမိုင်းမှာ အလားအလာအကောင်းဆုံး ပါရမီသင်လို့ ချီးကျူးခံရသူပါ။ သင်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးကတောင် သူမရဲ့ အနာဂတ် အောင်မြင်မှုတွေဟာ သူ့ကိုယ်သူ ကျော်လွန်သွားလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ လူတိုင်းနီးပါးက ဒီလိုပဲ ယူဆကြပါတယ်။ သင်းဝမ်အမ်း ဟာ တစ္ဆေနတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးတဲ့အခါ သင်းမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။

ဒီလို ဒဏ္ဍာရီလာ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ယောက်က တစ္ဆေကျင့်ကြံသူစေလွှတ်သူရဲ့ သားကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တာက တကယ့်ကို ကောင်းကင်က ကျလာတဲ့ ငွေမိုးရေလိုပါပဲ။ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေ အများကြီးက အစောကြီးသိခဲ့ရင် ပွဲနေ့မှာ အသက်ကိုတောင် ပဓာနမထားဘဲ နယ်သာကိုးပါးငါး ငါးအနည်းငယ်ကို ဖမ်းပြီး ကင်စားလိုက်ကြမယ်လို့တောင် ပြောကြပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်ရင် သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ တပည့်ဖြစ်လာနိုင်လို့ပါ။ ဒါဆိုရင် ချက်ချင်း အောင်မြင်မှု လမ်းပေါ် ရောက်သွားမှာ သေချာပါတယ်။

ဒီအဖြစ်အပျက်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲ သက်ရောက်မှုတွေက ကြီးမားပါတယ်။ ဒီသတင်းကို ကြားတော့ ချိုယန်မြို့ရဲ့ မြို့စားက ချက်ချင်း ယဲ့ချွမ် နဲ့ လူကိုယ်တိုင် တွေ့ဆုံပြီး သူ့ကို တစ္ဆေကျင့်ကြံသူစေလွှတ်သူတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ပေးခဲ့ပါတယ်။ သူက "အနာဂတ်မှာ အမြဲတမ်း တွေ့ဆုံကြမယ်" လို့လည်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောခဲ့ပါတယ်။ ဒီလုပ်ရပ်ရဲ့ အကြောင်းအရင်းကို လူတိုင်းသိကြပါတယ်။ မြို့စားက သူ့ကို ကူညီရုံသာမက၊ အရင်က အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိခဲ့တဲ့ မိတ်ဆွေတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေကပါ ပိုပြီး ပျူငှာလာခဲ့ကြပါတယ်။ ပွဲနေ့က ယဲ့ယွီ နဲ့ ယဲ့ချွမ် နဲ့ တစ်စားပွဲတည်းမှာ စားခဲ့တဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေကတောင် သူတို့ရဲ့ ထင်မြင်ချက်တွေကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ကြတယ်။

သူတို့က ဒီလို ထက်မြက်တဲ့ ၈ နှစ်သားလေးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘူး။ ဒီကလေးနဲ့ အတူတူ ထမင်းစားရတာ တကယ်ပဲ မမေ့နိုင်စရာ အမှတ်တရတစ်ခုပဲတဲ့။ သံသယဖြစ်စရာမလိုပါဘူး၊ ဒီလိုကောင်းတဲ့ အမူအရာတွေ အားလုံးက ယဲ့ယွီ ဟာ အနာဂတ်မှာ ကြီးကြီးမားမား အောင်မြင်မယ့် ကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်လာမယ်လို့ သူတို့ ယုံကြည်နေတာကြောင့်ပါပဲ။ ပါရမီ မရှိရင်တောင် ဘာမှမဖြစ်ဘူး။ သင်းဝမ်အမ်း လိုမျိုး အစွမ်းထက်တဲ့ ဆရာသမားက ကာကွယ်ပေးထားတာဆိုတော့ ချိုယန်မြို့လေးထဲမှာ လွယ်လွယ်ကူကူ လျှောက်သွားနိုင်တာပေါ့၊ မဟုတ်လား?

ဒါပေမဲ့ သူတို့ မသိတာက နောက်တစ်နေ့အထိ ယဲ့ယွီ က ရှုပ်ထွေးနေတုန်းပါပဲ။ "ငါက ဘယ်လိုလုပ် ရုတ်တရက် ဆရာသမား တစ်ယောက်ရသွားတာလဲ" "ငါးနှစ်ကောင်ပဲ ကင်ပြီး စားခဲ့တာလေ၊ ဒါပြီးသွားပြီလို့ ထင်ခဲ့တာ" "သူမက လူအများရှေ့မှာ တပည့်အဖြစ် လက်ခံဖို့ အတင်းအကျပ်ပြောခဲ့သေးတယ်။" ယဲ့ယွီ ငြင်းဆန်ဖို့ အချိန်မရခင်မှာ ယဲ့ချွမ် က သူ့ကိုယ်စား သဘောတူလိုက်တယ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ စနစ်က ဒါကို တကယ်အကျိုးရှိတယ်လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာပါပဲ။ ဒါက သင်းဝမ်အမ်း ဟာ သူ့ရဲ့ ဆရာသမားအဖြစ် အောင်မြင်စွာ ဖြစ်သွားပြီလို့ ဆိုလိုပြီး ဒီအရာက ပြောင်းလဲလို့ မရပါဘူး။ "ဒါဟာ ဘယ်လို ကံကြမ္မာဆိုးလဲ!"

ညဘက်မှာ ယဲ့ယွီ ဟာ သူ့ခေါင်းကို အိမ်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကုတ်နေခဲ့တယ်။ ကံကြမ္မာရဲ့ မမျှတမှုကို သက်ပြင်းချရင်းပေါ့။ ယဲ့ချွမ် က အရက်နံ့တွေ ထောင်းခနဲနဲ့ အိမ်ပြန်ရောက်လာခဲ့တယ်။ ဒီနှစ်ရက်က သူ့အတွက် အိပ်မက်တစ်ခုလိုပါပဲ။ အဲဒီနောက် သူက ယဲ့ယွီ ရဲ့ လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး "ငါတို့ ယဲ့မိသားစုက တကယ်ပဲ အောင်မြင်တော့မယ်" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ "မင်းက မင်းရဲ့ ဆရာသမားကို လုံ့လဝီရိယနဲ့ လိုက်ပြီး ကျင့်ကြံနေသရွေ့ မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ်မဲ့ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်!"

ယဲ့ယွီ က သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ အကြောင်းအရာတွေကို မသိခဲ့ပဲ သူမက မြင့်မြတ်တဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲလို့ ထင်ခဲ့တယ်။ သူက "ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာသမားအတွက် စံပြပုဂ္ဂိုလ် မဟုတ်ပါဘူး" လို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်တယ်။ ယဲ့ချွမ် ရယ်မောပြီး သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်မှု အရှိန်ကို ပြန်ပြောပြခဲ့တယ်။ ယဲ့ယွီ ရဲ့ မျက်နှာအမူအရာက နောက်ဆုံးမှာ အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားခဲ့ပါတယ်။ "ဟုတ်တယ်၊ နည်းနည်းလေး ပြေလျော့သွားတာပဲ!" "ဘာလဲ? အသက် ၂၀၀ ကျော်တဲ့သူက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် မှာဆိုတာ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား?" "ငါ ယဲ့ယွီဆိုတဲ့သူက လက်တွေ့ဘဝမှာ အသက် ၂၀ ကျော်မှာ ကောင်းကင်ဘုံကို တက်ခဲ့တာလေ" "ဘာကို ဂုဏ်ယူစရာရှိလို့လဲ?" "ဒါ့အပြင် ကောင်းကင်ဘုံမှာ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ နတ်မင်းတွေကို ကို အရမ်းမြင်ဖူးပြီးသား"

"အသက် ၂၀၀ ကျော်မှာ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ကို ရောက်တာက ကောင်းတာ မှန်ပေမဲ့၊ ဒါက ကောင်းတာသက်သက်ပဲ" "အနာဂတ်ရဲ့ မသေချာမှုတွေအကြောင်း မပြောရသေးဘူး၊ သင်းဝမ်အမ်း တောက်လျောက်ကျင့်ကြံမှုတွေ တိုးတက်နေခဲ့ရင်တောင်မှ သူမရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတစ္ဆေနယ်ပယ်လောက်ရောက်မှ သူကတော်တော်လေးအကျိုးရှိမှာလေ။ ဘယ်လောက်တောင်စောင့်နေရဦးမှာလဲ" ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ သူက တစ္ဆေဘုရင်နယ်ပယ်အဆင့် အဆင့် ဆရာသမားတစ်ယောက်ကို သူ့ရဲ့ ဆရာအဖြစ် ရှာဖွေရမယ်၊ အဲဒီအခါမှ သူက လုံးဝအောင်မြင်သွားလိမ့်မယ်လို့ ယူဆခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကိစ္စက ပြီးသွားပြီ၊ အခု ဘာပြောပြော နောက်ကျနေပြီ။ "အခုတော့ ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရောင့်ရဲရမှာပေါ့" "အဆိုးဆုံးကတော့ ကို ပြန်သွားပြီး ပိုကြိုးစားရမှာပဲ" "မင်းရဲ့ အိပ်မက်တွေထဲမှာ ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိဖို့ ကြိုးစားပါ"

အသက် ၉ နှစ်အရွယ်မှာ ယဲ့ယွီ က အခြေခံအားဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေခဲ့ပါတယ်။ အတူတူ အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်ဆုံးပြီးနောက်မှာ သူ အရာအားလုံးကို တွက်ဆနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သင်းဝမ်အမ်း က သူ့ရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ ငါးကင်စွမ်းရည်ကြောင့်ပဲ သူ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တာ။ နောက်ပိုင်းမှာ သင်ကြားပေးမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့ သူမက ယဲ့ယွီ ကို နေ့တိုင်း သူ့အတွက် အရသာရှိတဲ့ အစားအစာတွေ ချက်ပြုတ်ခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ ဒီအဖြစ်အပျက်က ယဲ့ယွီ ကို အရမ်းစိတ်ပျက်သွားစေခဲ့ပါတယ်။

သူက သင်းဝမ်အမ်း ကို ဒီလောက် မစားလောဘ မကြီးဖို့၊ ကျင့်ကြံမှုအပေါ် အာရုံစိုက်ဖို့၊ ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားဖို့၊ ပိုပြီး အစွမ်းထက်ဖို့ ကြိုးစားဖို့ အမြဲတမ်း သတိပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါက တကယ့်အရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သင်းဝမ်အမ်း ကတော့ သူမရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်က ပိတ်ဆို့နေပြီး ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အလယ်အဆင့်မှာ နှစ်နှစ်ကြာ ပိတ်မိနေတယ်လို့ စိတ်မကောင်းစွာနဲ့ ယဲ့ယွီ ကို ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ အခုအချိန်အထိ ဖြတ်ကျော်ဖို့ လက္ခဏာ လုံးဝမရှိပါဘူး။ ဒါ့အပြင် မိသားစုတစ်ခုလုံးက သူမကို အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ထားတာကြောင့် အခုအချိန်မှာ သူမက ဖိအားများစွာ ခံစားနေရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ သူမက ယဲ့ယွီ ကို သင်ကြားပေးနိုင်ပါတယ်။ သင်က ဘယ်ကျင့်စဉ်ကိုမဆို ကျင့်ချင်ရင်တောင် သူ ကသင်ခန်းစာကိုသင်ပေးနိုင်ပါတယ်တဲ့။

ယဲ့ယွီ သူ့ခေါင်းကို ထပ်ကုတ်လိုက်ပါတယ်။ "ပိတ်ဆို့မှုတွေ ဘာတွေလဲ? ဒါတွေက အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေပဲ။ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် မှာ ဘယ်လိုလုပ် ပိတ်ဆို့မှုတွေ ရှိနိုင်မှာလဲ?" "သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ လက်ရှိ အတွေ့အကြုံက ကျိလင်ချင်းရဲ့ အစောပိုင်း အတွေ့အကြုံနဲ့ အရမ်းဆင်တူတယ်လို့ ပြောသင့်တယ်" "သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက မိသားစုရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေ အများကြီးကို ထမ်းဆောင်ထားကြတယ်၊ ဒါကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖိအားတွေ အကြီးအကျယ် ဖြစ်စေတယ်" "ဒါက လူတွေကို အောက်ဆွဲချလိမ့်မယ်!" "ဖြေရှင်းချင်ရင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကြံပေးမှု မလိုရုံသာမက၊ အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အမြန်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ပြန်ရရှိဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း လိုတယ်" "မဟုတ်ရင် ကျိလင်ချင်းလို အဆုံးသတ်သွားပြီး နှစ်တစ်ထောင်လောက် ဖြတ်ကျော်နိုင်မှာ မဟုတ်ရင် ယဲ့ယွီ သေဆုံးသွားမှာ သေချာတယ်"

တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်လာဖို့ ယဲ့ယွီ က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ သင်းဝမ်အမ်း ကို သူ့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို စတင်ပြောပြခဲ့ပါတယ်။ "ဖိအားနဲ့ တခြားအရာတွေကို အမြန်ဆုံး စွန့်ပစ်ရမယ်" "ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျင့်ကြံတာက စိတ်ကူးယဉ် ဝတ္ထုတစ်ပုဒ် ရေးတာနဲ့တူတယ်။ အလုံးစုံဖွဲ့စည်းပုံ၊ ပုံဖော်မှု၊ အားတင်းမှု စတာတွေကို မေ့လိုက်ပါ" "အတိုချုပ်ပြောရရင် ဘောပင်နဲ့ စာရွက်ကို ယူပြီး စတင်လိုက်ပါ!" "ဆရာမရေ... ဆရာမလည်း အတူတူပဲ လုပ်သင့်တယ်၊ လေ့ကျင့်ခန်းတွေကို လုံ့လဝီရိယနဲ့ ကျင့်ကြံပြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံလိုက်ပါ" "ပိတ်ဆို့မှုက သဘာဝအတိုင်း ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြတ်ကျော်သွားလိမ့်မယ်" "ဒါက အလုပ်မလုပ်ရင် အပြင်ထွက်ပြီး တူညီတဲ့ အဆင့်ရှိတဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူအနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်တွေနဲ့တောင် တိုက်ခိုက်ပါ" "အသက်နဲ့သေခြင်းရဲ့ အစွန်းအဖျားမှာ ဖြတ်ကျော်ဖို့ အခွင့်အလမ်းတွေ ရှာပါ"

"အသက် ၂၀၀ ကျော်ပြီးနောက်မှာတောင် ကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းမပြုရသေးတာက အရမ်းနောက်ကျနေပြီ၊ နောက်ထပ် မနှောင့်နှေးပါနဲ့" မဟုတ်ရင် တစ်လှမ်းနှေးတာနဲ့ အားလုံး နှေးသွားလိမ့်မယ်။ ယဲ့ယွီ ရဲ့ လေးနက်တဲ့ မျက်နှာအမူအရာကို မြင်တော့ သင်းဝမ်အမ်း ပြုံးလိုက်ပြီး ဝတ္ထုတွေ နည်းနည်းဖတ်ဖို့နဲ့ ပိုပြီး ကျင့်ကြံဖို့ သတိပေးလိုက်ပါတယ်။ "မင်းက ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ အခက်အခဲကို နားမလည်ဘူး" ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ မျက်နှာကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ထားပြီး "ကျနော်က. မနားလည်ဘူးဟုတ်လား? အားလုံးကို နားလည်တယ်" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။

အသက် ၁၀ နှစ်အရွယ်မှာ ယဲ့ယွီ ဟာ ဘယ်ကျင့်စဉ်ကိုမှ မသင်ယူရသေးဘဲ ချီသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် မှာပဲ ရှိနေခဲ့ပါတယ်။ ဒီနှစ်မှာတော့ ရှန်းယင် City က ချူ မိသားစုက လူတစ်ယောက် ရောက်လာပြီး ကလေးဘဝကတည်းက စီစဉ်ထားတဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပြီး ၁၀ နှစ်အကြာမှာ သင်းဝမ်အမ်း ကို လက်ထပ်လိုကြောင်း ပြောခဲ့ပါတယ်။ မငြင်းနိုင်တဲ့ လက်ဆောင်ကို လက်ခံပြီးနောက်မှာ သင်းမိသားစု ဘိုးဘေးက ဒီတောင်းဆိုမှုကို သဘောတူခဲ့ပါတယ်။ ဒီအချိန်ရောက်မှ သင်းဝမ်အမ်း က သူမကို ကလေးဘဝကတည်းက စေ့စပ်ထားခဲ့တယ်ဆိုတာကို သိခဲ့ရပါတယ်။ ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ထဲမှာလည်း ထူးဆန်းတာတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရပါတယ်။ "ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာမက ဒီလိုပဲ လက်ထပ်တော့မှာလား?"

၄၅၁ ဆက်ရန်