ချွေတာခြင်းမှ ဇိမ်ခံခြင်းသို့ လွယ်ကူသော်လည်း ဇိမ်ခံခြင်းမှ ချွေတာခြင်းသို့ ခက်ခဲသည်။
Vol. 20 Ch. 451
အသက် ၁၈ နှစ်မှာ ယဲ့ယွီ ဟာ အခြေတည်အဆင့် အဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ သူ့ရဲ့ အိပ်မက်တွေထဲမှာ အနှေးကွေးဆုံး အတွေ့အကြုံပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ ဒါ့အပြင် ဒီကျင့်စဉ်အဆင့် ဖြတ်ကျော်မှုဟာ လေ့ကျင့်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ အစားအစာ စားခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်ခဲ့တာပါ။
သင်းဝမ်အမ်း ဟာ သူ့ကို တကယ်ပဲ ချစ်ခင်ပါတယ်။ သူမ လာတိုင်း တစ္ဆေကျင့်ကြံသူစွမ်းအင်ကို တိုးပွားစေပြီး တစ္ဆေကျင့်ကြံသူကို ခိုင်မာစေတဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ အစားအစာတွေ အများကြီး သယ်လာပေးပါတယ်။ ယဲ့ယွီ လည်း ဒီအရာတွေကို သဘောကျပါတယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ အရသာက အရမ်းကောင်းလို့ပါ။ အရသာမကောင်းတဲ့ အရာတွေကိုတော့ ယဲ့ချွမ် ကို ပစ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ယဲ့ချွမ် ဟာလည်း ဒီနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ကျင့်စဉ်အဆင့် နည်းနည်းလေး ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတော့ အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့နဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သင်းဝမ်အမ်း ခေါင်းကိုက်နေတဲ့ အရာတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။ အဲဒါက ယဲ့ယွီ ကို ဘယ်လောက်ပဲ ဆွဲဆောင်ပါစေ သူက ကျင့်ကြံဖို့ ငြင်းဆန်ပြီး တစ်နေကုန် အိမ်မှာပဲ နေနေတာပါ။ ဒီအရာက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို တကယ် စိတ်ပူစေခဲ့ပါတယ်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင်၊ "မင်းကို အလွန်အစွမ်းထက်ဖို့ ကို တကယ် မတောင်းဆိုပါဘူး၊ ဒီဆရာသမားအတွက် မျက်နှာလေးတင်ပေးရုံပါပဲ"။ "ဒါပေမဲ့ မင်းကိုယ်မင်း ကာကွယ်ဖို့အတွက် အနည်းဆုံးတော့ စွမ်းရည်အချို့တော့ ရှိသင့်တယ်မလား?" "ဒါက မင်းရဲ့ ကောင်းကျိုးအတွက်လေ၊ ကို့ရဲ့ အကြံဉာဏ်ကို ဘာလို့ နားမထောင်တာလဲ?"
တကယ်တော့ ယဲ့ယွီ က ဆွဲဆောင်မှုတွေကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ခံနိုင်ရည် ရှိနေပါပြီ။ သူက ကျင့်ကြံဖို့ မကြိုးစားဖူးတာ မဟုတ်ပါဘူး။ "ချွေတာခြင်းမှ ဇိမ်ခံခြင်းသို့ သွားရတာ လွယ်ကူသော်လည်း ဇိမ်ခံခြင်းမှ ချွေတာခြင်းသို့ သွားရတာ ခက်ခဲပါတယ်"။ ဒီအိပ်မက်တွေထဲမှာ ယဲ့ယွီ ဟာ အလွန်မြန်တဲ့နှုန်းနဲ့ ကျင့်ကြံတာကို အကျင့်ဖြစ်နေခဲ့ပါပြီ။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ထိုင်ခိုင်းပြီး တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကျင့်ကြံခိုင်းရင် သူတကယ် မလုပ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ယဲ့ယွီ က အကုန်လုံးကို သေသေချာချာ တွက်ချက်ထားပါတယ်။ "ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံရင်တောင် အနှစ်တစ်ရာကြာပြီးမှ ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ကို ရောက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်လို့ ကိုကြောက်တယ်"။ "ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို သင်းဝမ်အမ်း အပေါ်မှာ အပ်နှံပြီး သူမက အောင်မြင်တဲ့ ဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရင် အခြေအနေက လုံးဝကွဲပြားသွားလိမ့်မယ်"။ "သူမက တစ်လှမ်းရှေ့တိုးလိုက်တာနဲ့ ပိုပြီးမြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်ရှိလိမ့်မယ်"။ "ယဲ့ယွီ က သူ့ရဲ့ လေ့ကျင့်မှုကနေ အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရရှိမှာဖြစ်ပြီး ဒါက သူ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံတာထက် ပိုမြန်တယ်"။ "ဒါကြောင့် ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူက ကံကြမ္မာရဲ့ လမ်းအတိုင်းပဲ သွားပြီး သူ့ရဲ့ ဆရာက နဂါးတစ်ကောင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ရမယ်"။ ဒီအတွေးကြောင့် ယဲ့ယွီ နဲ့ သင်းဝမ်အမ်း တို့ဟာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဆွဲငင်နေကြပုံရပါတယ်။
တစ်ယောက်က ဆရာဖြစ်ဖို့ လိုချင်ပြီး ဆရာကို ပိုပြီး ကြိုးစားဖို့ပဲ တောင်းဆိုတယ်။ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ တပည့်က ဆရာကို ကျော်လွန်သွားဖို့ မျှော်လင့်ပြီး တပည့်က မကြိုးစားတဲ့အတွက် မုန်းတီးနေပါတယ်။ သူတို့က နေ့တိုင်း ငြင်းခုံပြီး တိုက်ခိုက်နေကြပေမဲ့ ဘယ်သူမှ တစ်ယောက်ကိုမှ ဘာမှ လုပ်မပေးနိုင်ပါဘူး။
---
အချိန်တွေ ကုန်လွန်လာပြီး ဆယ်နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်သတ်မှတ်ချက်က နီးကပ်လာခဲ့ပါတယ်။ ယဲ့ယွီ က ယိုင်နေတဲ့ ကုလားထိုင်မှာ လှဲနေပြီး "ဆရာမ၊ နှစ်နှစ်နေရင် မင်းက ရှန်းယင် မြို့က ချူ မိသားစုရဲ့ သားအကြီးဆုံးကို တကယ် လက်ထပ်တော့မှာလား?" လို့ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်ပါတယ်။ ဒီမေးခွန်းကို ရင်ဆိုင်ရတော့ သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ မျက်နှာက အပြုံးဟာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပါတယ်။ တိတ်ဆိတ်နေတာ ကြာပြီးနောက်မှာ သူမက "သင်း နဲ့ ချူ မိသားစုတွေဟာ ကို ငယ်ငယ်ကတည်းက စေ့စပ်ထားခဲ့ပြီးသားပါ" လို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။ "ချူ မိသားစုရဲ့ သားအကြီးဆုံး ချူ ချူးလန် ကလည်း ပါရမီရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်က သူဟာ ငါ့ကို တစ်ခါတည်း ကျော်ဖြတ်ပြီး ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းနယ်ပယ် ရဲ့ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်"။ " သူ့ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးပေမဲ့ ကို ဒီစေ့စပ်ပွဲကို အပြီးသတ်ပြီး သူ့ကို လက်ထပ်သင့်တယ်"။ "သင်းမိသားစုနဲ့ ချူ မိသားစု ပေါင်းစည်းတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ အင်အားက ပိုပြီး ကျယ်ပြန့်လာလိမ့်မယ်"။ ဒါဟာ နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုပါ။ "ဒါပေမဲ့ ငါက နည်းနည်းတော့ ဝန်လေးနေတုန်းပဲ။ ဒီလို လက်ထပ်တာက ကို စိတ်ကူးထားတာနဲ့ အရမ်း ကွာခြားတယ်"။
သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က နာကျင်မှုကို မြင်တော့ ယဲ့ယွီ ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး "ဆရာ့အနေနဲ့ ဝန်လေးနေရင်တော့ ပိုပြီး သန်မာအောင် ကြိုးစားပြီး ပိတ်ဆို့မှုကို ဖြတ်ကျော်သင့်တယ်။ ဆရာမက အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်လာတဲ့အခါ မလုပ်ချင်တဲ့ အရာတွေကို ငြင်းဆန်နိုင်လိမ့်မယ်၊ အဲဒီအထဲမှာ စေ့စပ်ပွဲလည်း ပါဝင်တယ်!" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။ ဟုတ်ပါတယ်၊ ယဲ့ယွီ က ဒီစေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်ချင်တာပါ။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆရာမက တခြားတစ်ယောက်ကို ဘယ်လိုလုပ် လက်ထပ်နိုင်မှာလဲ? "ဆရာမက အပျိုစင်လေးအဖြစ် အမြဲတမ်း သန့်ရှင်းနေရမယ်!" သင်းဝမ်အမ်း က ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလိုက်ပြီး "မင်းပြောသလောက် မရိုးရှင်းဘူး။ ဒါက မိသားစုနှစ်ခု ပေါင်းစည်းတာလေ။ ...နေဦး၊ ဒီအကြောင်းကို မပြောနဲ့တော့။ အခု ထပြီး ကျင့်ကြံပါ!" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
ယဲ့ယွီ က လှဲချလိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားကာ သူ့ရဲ့ ငြင်းဆန်မှုကို သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေနဲ့ ပြသခဲ့ပါတယ်။ ဒီအဖြစ်အပျက်ကို မြင်တော့ သင်းဝမ်အမ်း က သူ့ခေါင်းကို ကူကယ်ရာမဲ့ ခါယမ်းလိုက်ပေမဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေက အရမ်းရှုပ်ထွေးနေခဲ့ပါတယ်။
အသက် ၁၉ နှစ်မှာ သင်းဝမ်အမ်း က ယဲ့ယွီ ကို ကျင့်စဉ်အဆင့် ဖြတ်ကျော်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာဖွေနိုင်ဖို့အတွက် လေ့ကျင့်ရေးခရီးကို ခေါ်သွားခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် သင်းမိသားစုဆီက အရေးပေါ် သတင်းစကား ရခဲ့ပါတယ်။ သင်းဝမ်အမ်း က ဘာမှ မရပ်တန့်ဘဲ ယဲ့ယွီ ကို ချက်ချင်း ချိုယန်မြို့ကို ပြန်ခေါ်သွားခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ပြန်ရောက်မှ သူမ သိလိုက်တာက ကောင်းကင်ပြိုကျသွားခဲ့တာပါ။ သင်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးဟာ တိုက်ပွဲမှာ သေဆုံးခဲ့ပြီး သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ ဖခင်၊ မိသားစုခေါင်းဆောင် သင်းဇန်ကွမ်း ဟာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရပြီး သေလုနီးနီး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ မိသားစုဝင် ၁၀ ဦးမှာ ၁ ဦးလောက်ပဲ အသက်သင်ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတယ်။ တစ်ချိန်က ချိုယန်မြို့မှာ အစွမ်းထက်ခဲ့တဲ့ သင်းမိသားစုဟာ အဲဒီလိုပဲ ပျက်စီးသွားခဲ့ပါပြီ။
သင်းဝမ်အမ်း က အရမ်းစိတ်ပူပြီး ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာကို စတင်မေးမြန်းခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ လက်ရှိအခြေအနေရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်းဟာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကြောင့်ဆိုတာကို သိရှိခဲ့ရပါတယ်။ ရက်အနည်းငယ်အကြာမှာ သင်းမိသားစုဟာ ဟူမို ခရိုင်အနီးမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ပေါ်လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို ရခဲ့ပါတယ်။ သင်းမိသားစုက ရတနာတွေ ရှာဖွေဖို့အတွက် လူတွေကို ချက်ချင်း စုစည်းခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ သုံးရက်ကြာ ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ သင်းမိသားစုခေါင်းဆောင် သင်းဇန်ကွမ်း ဟာ အလယ်အလတ်အဆင့် တစ္ဆေနတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် လက်နက် ဖြစ်တဲ့ အရိုးတစ်ထောင်ကျောက်စိမ်းအဆိပ်အလံ လျှို့ဝှက်ရတနာကို ကံကောင်းထောက်မစွာ ရရှိခဲ့ပါတယ်။
ပြဿနာတွေ ထပ်မဖြစ်အောင် အဲဒီနေ့မှာပဲ သင်းမိသားစုရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးက ဒီတစ္ဆေကျင့်ကြံသူနတ်လက်နက်နဲ့အတူ ချိုယန်မြို့ကို ပြန်လာခဲ့ကြပါတယ်။ မမျှော်လင့်ထားတာက ဒီအရာက သင်းမိသားစုမှာ ပူပူနွေးနွေးရှိနေတုန်းမှာပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ တံခါးကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ မြုပ်နှံခြင်းပန်းပွင့်းတစ္ဆေအိမ်တော် ရဲ့ ခေါင်းဆောင် ချောင်ရမ်းကျူ ဟာ သူ့ရဲ့ အကြီးအကဲတွေ အဖွဲ့နဲ့အတူ ချိုယန်မြို့ကို ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ သင်းဇန်ကွမ်း ဟာ သူ့ရဲ့ ညီကို သတ်ခဲ့တယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောခဲ့ပါတယ်။ "ဒီတစ်ခါ သင်းဇန်ကွမ်း ကို သူ့ရဲ့ သွေးကြွေးကို သွေးနဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ဖို့၊ အသက်ကို အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ဖို့ လာခဲ့တာပါ!" လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။ သင်းမိသားစုဝင်တွေက ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားခဲ့ပါတယ်။ "မင်းရဲ့ ညီက သေသွားပြီလို့ မင်းပြောလိုက်ရုံနဲ့ သူက တကယ်ပဲ သေပြီလား?" သင်းဇန်ကွမ်း က လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ ဘယ်သူ့ကိုမှ မသတ်ခဲ့ပါဘူး။ ချောင်ရမ်းကျူ ဟာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ရတနာကို ခိုးယူဖို့အတွက် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ဆင်ခြေရှာနေတယ်ဆိုတာကို သူတို့ ကောင်းကောင်းသိပါတယ်။
သင်းမိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ သင်းဇန်ကွမ်း ဟာ သူ့တံခါးဝမှာ မြုပ်နှံခြင်းပန်းပွင့်းတစ္ဆေအိမ်တော် က လူတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ခေါင်းငုံ့ခံနိုင်မှာလဲ။ ဒါကြောင့် နှစ်ဖက်ကြားမှာ ကြီးမားတဲ့ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်။ မြုပ်နှံခြင်းပန်းပွင့်းတစ္ဆေအိမ်တော် က အနိုင်ရခဲ့ပြီး သင်းမိသားစုကို မတားဆီးနိုင်တဲ့ အင်အားနဲ့ ဝင်ရောက်ကာ တွေ့တဲ့လူတွေကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါတယ်။ မိသားစုကို တစ်ခဏအတွင်း ဖျက်ဆီးလိုက်တာကို မြင်တော့ သူ့ရဲ့ မျိုးရိုးကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် သင်းမိသားစုရဲ့ ဘိုးဘေးက အရိုးတစ်ထောင်ကျောက်စိမ်းအဆိပ်အလံ ကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ချောင်ရမ်းကျူ ရဲ့ ညီအသက်အတွက် သူ့အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်မယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပါတယ်။ ချောင်ရမ်းကျူ က ဒီအရာကို အလွယ်တကူ သဘောတူခဲ့ပါတယ်။ သူက မြုပ်နှံခြင်းပန်းပွင့်းတစ္ဆေအိမ်တော် က လူတွေနဲ့အတူ ရယ်မောရင်း ပြန်သွားခဲ့ပြီး သင်းမိသားစုရဲ့ မြေပြင်ပေါ်မှာ အလောင်းပုံကြီးကို ထားခဲ့ပါတယ်။
---
### သမီးအရင်း၏ ဝေဒနာ
မျိုးနွယ်စုဝင်များရဲ့ ပြောပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် သင်းဝမ်အမ်း က မျက်ရည်တွေ ကျလာခဲ့ပါတယ်။ အိမ်ကနေ လပေါင်းအနည်းငယ်ပဲ ဝေးနေတာကို မိသားစုက ဒီလို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်လို့ သူမ တစ်ခါမှ မတွေးထားမိခဲ့ပါဘူး။ ယဲ့ယွီ က သူ့ကို နှစ်သိမ့်ဖို့ ရှေ့ကို တက်လှမ်းတော့မလို့ လုပ်တုန်းမှာ တစ်ယောက်က သူ့ထက် ပိုမြန်ပါတယ်။ သူမက သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ အဖေတူ အမေကွဲ ညီမ သင်းလန်ယင် ပါ။ သူမက မျက်ရည်တွေ အလွယ်တကူ ကျလာပြီး အရေးကြီးဆုံးအချိန်မှာ သင်းဝမ်အမ်း က သင်းမိသားစုမှာ ဘာလို့ မနေခဲ့တာလဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက် နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာတာလဲလို့ အပြစ်တင်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီစကားလုံးတွေက ဓားတွေလိုပဲ သင်းဝမ်အမ်း ရဲ့ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်လိုက်ပါတယ်။ ဒါက သူ့ကို အလွန်အမင်း အပြစ်ရှိသလို ခံစားရစေပါတယ်။ ယဲ့ယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်တယ်။ ဒီနှစ်တွေအတွင်း သင်းလန်ယင် နဲ့ သူ အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဖူးပါတယ်။ ဒီ သင်းမိသားစုရဲ့ သမီးငယ်လေးက ပုံမှန်အားဖြင့် အလွန်ယဉ်ကျေးပါတယ်။ "ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက် စဉ်းစားဆင်ခြင်ဉာဏ်မရှိဘဲ ပြောနေရတာလဲ?" "ဒီ မရိုးသားမှုက သင်းဝမ်အမ်း ကို မသက်မသာ ဖြစ်စေတာလား?" ယဲ့ယွီ ရှေ့ကို မတက်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ "သခင်မသင်း မင်းက အရမ်း ကြမ်းတမ်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား? ဒီအဖြစ်အပျက်ပြီးနောက်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဆရာမက အရမ်း ဝေဒနာခံစားနေရတာလေ။ စကားလေး နည်းနည်း ပြောလို့ မရဘူးလား?" လို့ ပြောလိုက်ပါတယ်။
၄၅၂ ဆက်ရန်