သုံးနှစ် သဘောတူညီချက် ရောက်ရှိလာပြီ

ရှင်ယင်းမြို့ရှိ ချူမိသားစု။ မိုင်ပေါင်းရာချီအထိ အနီရောင်အလှဆင်ထားပြီး မီးရောင်စုံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်မှာ မင်္ဂလာပွဲအခမ်းအနားနှင့် တူနေသည်။ ဧည့်သည်များ အဆက်မပြတ် ဝင်ထွက်သွားလာနေပြီး ကျေးဇူးတင်စကားသံများလည်း မဆုံးနိုင်အောင်ဖြစ်သည်။

ယနေ့သည် ချူမိသားစု၏ သခင်လေး ချူချန်လွန်၏ မင်္ဂလာရှိသောနေ့ဖြစ်သည်။ ချူယန်မြို့မှ သင်းမိသားစု၏ သင်းဝမ်အမ်းနှင့် စေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းပြီးနောက် တစ်ဝက်တစ်ပျက်အတွင်းမှာပင် ချူမိသားစု၏ ဘိုးဘေးက တခြားမင်းမျိုးမင်းနွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူမသည် အသက်ခြောက်ရာသာ ရှိသေးသော်လည်း ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

သူမ၏ အစွမ်းအစမှာ သင်းဝမ်အမ်း၏ အစွမ်းအစလောက် မကောင်းသော်လည်း သူမ၏ တစ္ဆေနှင့် ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျက်စီးခြင်း မရှိသေးသည့် အားသာချက်ရှိသည်။ နောင်တွင် လေ့ကျင့်ပါက ပိုမိုတိုးတက်လာနိုင်ပြီး နှစ်တစ်ထောင်ကြာပြီးနောက် ဘေးဒုက္ခကို ကျော်လွှားနိုင်မည်ဟု မဖြစ်နိုင်သည်တော့မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူမ၏ မိသားစုနောက်ခံကလည်း မဆိုးပေ။ ဘယ်လိုပဲကြည့်ကြည့် ချူမိသားစု၏ မဟာမိတ်ဖြစ်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီနေသည်။ ဒီလိုဖြစ်တာကြောင့် ဒီနေ့မှာ မင်္ဂလာပွဲကို ကျင်းပနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် သင်းမိသားစုသည် မကြာမီအချိန်အတွင်း ပြန်လည်မြင့်တက်လာရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပေ။ လွန်ခဲ့သည့် နှစ်အနည်းငယ်ကပင် မိသားစုအတွင်း ပဋိပက္ခများ ရှိခဲ့သည်ဟု ကြားသိရသည်။ သင်းမိသားစုဝင်များသည် သင်းဝမ်အမ်း၏ မိသားစုခေါင်းဆောင်ရာထူးကို အသိအမှတ်မပြုကြပေ။

ဒါက ချူမိသားစုကို ချူယန်မြို့အကြောင်း သတင်းတွေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လုံးဝပျောက်ဆုံးစေခဲ့သည်။

အချိန်နဲ့ ကံကြမ္မာပဲလေ။ တစ်ခါတရံ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူဖြစ်နေရင်တောင် ကိုယ့်ကံကြမ္မာကို လက်ခံရမယ်!

ချူမိသားစု၏ အဓိက ခန်းမကြီးအတွင်းတွင် ချူချန်လွန်သည် အနီရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပွဲလမ်းသဘင်အသွင် ပေါ်လွင်နေသည်။ သို့သော် သူ၏ မျက်လုံးကျဉ်းလေးများက အနည်းငယ် ဆိုးသွမ်းပုံရသည်။ သူသည် လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး ချူဟွမ်နှင့် ချူရှီတို့ကို ခေါ်လိုက်သည်။

သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ “ငါ မှန်တယ်ဆိုရင် ချူယန်မြို့က သင်းမိသားစုကို စေ့စပ်ဖျက်ဖို့အတွက် မင်းနှစ်ယောက်ကို စေလွှတ်ခဲ့တယ်”

“မင်းတို့ မစ်ရှင်ကို အောင်မြင်အောင် လုပ်ဆောင်ရုံသာမက သင်းမိသားစုကို အကြီးအကျယ် ကြောက်ရွံ့စေခဲ့ပြီး သုံးနှစ်အတွင်းမှာ ငါတို့ ချူမိသားစုရဲ့ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းအားလုံးကို ပြန်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။”

“ရက်တွေကို ရေတွက်ကြည့်တော့ အတိအကျ သုံးနှစ်ပြည့်တဲ့နေ့ ဖြစ်နေပြီ”

အခု သုံးနှစ် သဘောတူညီချက်ရဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရောက်ပြီ။ လူတွေရော? ပစ္စည်းတွေရော?

ဤစကားများ၏ လေသံက အလွန်တည်ငြိမ်နေသည်။ သို့သော် ချူဟွမ်နှင့် ချူရှီတို့ကတော့သတ်ဖြတ်ချင်နေသောစွမ်းအင် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားမိနေသည်။

ဆုလာဘ်ရဖို့အတွက် သူတို့နှစ်ယောက်က သင်းမိသားစု ခရီးစဉ်ကို အံ့မခန်းစရာတွေနဲ့ တမင်တကာ ချဲ့ကားပြီး ပြောခဲ့ကြသည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ချူချန်လွန်က ဒီနေ့မှာ ဒီအကြောင်းအရာကို ပြန်ဖော်လာခဲ့သည်။ ဒါဟာ ခက်ခဲတဲ့ အခြေအနေပဲ။

ချူမိသားစုရဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတွေက အသနားဆုံးပဲဆိုတာ သိထားရမယ်! ဒီအချက်က ချူချန်လွန်မှာ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လွင်နေသည်။

ချူဟွမ်နဲ့ ချူရှီတို့ဟာ ချူမိသားစုမှာ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အမှုထမ်းခဲ့တဲ့ အစေခံတွေပဲလို့ မပြောပါနဲ့။ သူတို့က ချူမိသားစုဝင်တွေ ဖြစ်နေရင်တောင် ချူချန်လွန်ကို မကျေမနပ်ဖြစ်စေရင် သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်!

ကြောက်လန့်ခြင်းမှ ရှောင်ရှားရန်အတွက် ချူဟွမ်နှင့် ချူရှီတို့သည် ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကာ “သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ သင်းမိသားစုကို သွားပြီး ရှင်းပြချက် တောင်းဆိုပါမယ်” ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ ပြောကြသည်။

သင်းဝမ်အမ်းကို အတင်းအကျပ် သတ်ပစ်ရရင်တောင် ချူမိသားစုရဲ့ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းကို ပြန်ယူလာရပါမယ်!

ချူချန်လွန်သည် သူ၏ အဝတ်များကို ဖြောင့်လိုက်သည်။

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေ့က ငါ့ရဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့နေ့ပဲ။ မင်းတို့ မထွက်သွားခင် တစ္ဆေအသီးအချို့ စားပီးမှသွားလည်း နောက်မကျပါဘူး”

“ဒါပေမယ့် ငါ တစ်ခုကြိုပြောရမယ်၊ မနက်ဖြန် ဘာမှ မတွေ့ရရင်တော့”

“မင်းတို့ တစ္ဆေနှစ်ကောင် ဒီနယ်သာဘုံ(တစ္ဆေဘုံ)မှာ အသက်ရှင်နေစရာ မလိုတော့ဘူး”

ချူဟွမ်နှင့် ချူရှီတို့သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားကြသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်လေး၊ ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါတယ်၊ နားလည်ပါတယ်!” ဟု အမြန်ပြောကြသည်။

မကြာမီတွင် မင်္ဂလာပွဲ စတင်တော့သည်။

ချူမိသားစု၏ ဘိုးဘေး ချူထျန်းနော့သည် ရာဇပလ္လင်တွင် မြင့်မားစွာ ထိုင်နေသည်။

တစ္ဆေကျင့်ကြံသူကျင့်ကြံသူ ထောင်ပေါင်းများစွာ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ချူချန်လွန်နှင့် သူ၏ သတို့သမီး လီပန်ချူတို့သည် မင်္ဂလာဝတ်စုံများဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

ကောင်းကင်နှင့် မြေကို ဦးညွှတ်ရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေများကြားထဲတွင် အစိမ်းရောင်မျက်နှာရှိသော တစ္ဆေကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူ့ရှေ့ရှိ ဆိုင်းဘုတ်ကို ကြည့်နေသည်။ ထိုဆိုင်းဘုတ်တွင် “လီမိသားစု၏ တရားဝင်သမီး လီပန်ချူ” ဟု ရှင်းလင်းစွာ ရေးထားသည်ကို မြင်ရသည်။

သူ ရုတ်တရက် အလွန်ရှုပ်ထွေးနေသည်။

“ဟင်၊ ဒါ မမှန်ပါဘူး။ ချူမိသားစုက ချူယန်မြို့က သင်းမိသားစုရဲ့ သင်းဝမ်အမ်းနဲ့ လက်ထပ်တော့တာ မဟုတ်ဘူးလား?”

“ဘာလို့ ရုတ်တရက် လီမိသားစုကို ပြောင်းသွားတာလဲ?”

အနီးနားရှိ နွားခေါင်းတစ္ဆေတစ်ဦးက “ညီလေး၊ မင်း အိမ်ကနေ ထွက်ခွာခဲ့တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ?” ဟု ပြောင်ချော်ချော်ဖြင့် ပြောသည်။

အစိမ်းရောင်မျက်နှာရှိသော တစ္ဆေက ရိုးသားစွာ “ငါ ဆယ်နှစ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံတာ အခုပဲ ပြီးတာ။ နှစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲ?” ဟု ပြောသည်။

နွားခေါင်းတစ္ဆေက ရယ်မောပြီး “မင်း မသိတာ ပုံမှန်ပါပဲ။ သုံးနှစ်အကြာတုန်းက သင်းမိသားစုကို မြေမြှုပ်ပန်းတစ္ဆေကျင့်ကြံသူစံအိမ်ကလူတွေ ဖျက်ဆီးခဲ့တာ” ဟု ပြောသည်။

“အခုတော့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဆယ်ပုံတစ်ပုံလောက်ပဲ ကျန်တော့ပြီး သင်းမိသားစုက လုံးဝ ဆုတ်ယုတ်သွားပြီ”

“သူမရဲ့ဖခင်ကို ကယ်တင်ဖို့အတွက် တရားဝင်သမီး သင်းဝမ်အမ်းက သူမရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ခဲ့တယ်”

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူမရဲ့ ဖခင် အသက်မရှင်ခဲ့ဘူး၊ သူမကိုယ်တိုင်လည်း တစ္ဆေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပြီး တစ္ဆေဝိဉာဉ်တည်ခြင်း အစောပိုင်းအဆင့်ကို ကျဆင်းသွားခဲ့တယ်။

“ဒီဘဝမှာ နောက်တစ်လှမ်း ထပ်တိုးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး”

“ဒီလို ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဒီလို ကျဆုံးသွားတာ တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာပါ”

“ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ ချူမိသားစုရဲ့ သခင်လေး ချူချန်လွန်ကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်လောက်ကတည်းက ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပြီ။ နောင်မှာ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူနတ်ခန္ဓာပြောင်းအဆင့်ကို ရောက်ဖို့က သေချာနေတဲ့ အရာတစ်ခုပဲ”

“ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က တစ္ဆေပြောင်းလဲခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေပြီး တစ္ဆေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးနေတဲ့ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် အဖော်ပြုဖို့ ရွေးချယ်နိုင်မှာလဲ?”

“ဒီတော့ ဒီလက်ထပ်ပွဲရဲ့ ပစ်မှတ်က လီမိသားစုရဲ့ တရားဝင်သမီး လီပန်ချူကို ပြောင်းသွားတာပေါ့”

“ဒီအကြောင်းအရာကို နားထောင်ပြီးနောက် အစိမ်းရောင်မျက်နှာရှိတဲ့ တစ္ဆေက အလွန်အံ့အားသင့်သွားတယ်။”

“ဆယ်နှစ်လောက် အထီးကျန်နေပြီးနောက် သင်းမိသားစုမှာ ဒီလို ကပ်ဆိုးကြီး ကြုံခဲ့ရမယ်လို့ လုံးဝ မထင်ခဲ့ဘူး”

“တကယ်ကို စိတ်မကောင်းစရာပါ!”

နွားခေါင်းတစ္ဆေက “စိတ်မကောင်းဖြစ်စရာ ဘာမှ မရှိပါဘူး။ကိုယ့်ကိုကို အသက်ရှည်အောင်နေနိုင်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေကသာ တကယ့်ပါရမီရှင်တွေပါ” ဟု အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောသည်။

“လမ်းမှာ ပျက်စီးသွားတဲ့သူတွေကတော့ မြင်ကွင်းကို ခဏတာ မြင်လိုက်ရတဲ့ လမ်းသွားလမ်းလာတွေပဲ”

“ဒါက ကံကြမ္မာပဲ!”

ဒီတစ္ဆေနှစ်ကောင် စကားပြောနေတုန်းမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကို ဦးညွှတ်တဲ့ မင်္ဂလာအခမ်းအနား စတင်တော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ချူမိသားစုရဲ့ အိမ်တော်ထိန်းချုပ်သူက “ကောင်းကင်နဲ့ မြေကို ဦးညွှတ်ပါ” ဟု အော်လိုက်သောအခါ ရှင်ယင်းမြို့တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်တရက် လေပြင်းတိုက်ခတ်လာသည်။

အင်အားက အလွန်ပြင်းထန်တာကြောင့် စနစ်တကျ စီထားတဲ့ တစ္ဆေဝိုင်၊ တစ္ဆေအသီးနဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေ အားလုံး မြေပြင်ပေါ်မှာ ပြန့်ကျဲကုန်သည်။ ပွဲလမ်းသဘင်မြင်ကွင်းက ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

ထို့နောက် အေးစက်သောအသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ချူယန်မြို့က သင်းမိသားစုရဲ့ ခေါင်းဆောင် သင်းဝမ်အမ်းက သုံးနှစ်သဘောတူညီချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ချူမိသားစုကို ရောက်ရှိလာပြီ!”

ထို့နောက် ပရိသတ်ထဲရှိ တစ္ဆေကျင့်ကြံသူကျင့်ကြံသူများ အားလုံး နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

အဖြူရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ သင်းဝမ်အမ်းက ယဲ့ယွီနဲ့အတူ ကောင်းကင်ကနေ ဆင်းသက်လာသည်။ သူတို့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချူဟွမ်နဲ့ ချူရှီတို့ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ မျက်ရည်တွေ စတင်ဝဲလာသည်။

“ရောက်လာပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီ”

“သင်းဝမ်အမ်း၊ အို သင်းဝမ်အမ်း၊ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုနှစ်ယောက် ခင်ဗျားကို တောင်းပန်ပါတယ်”

“လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းကို ပြန်ပေးပါ”

“ကျွန်တော်တို့ ဘိုယီအကြောင်း ဆက်မကြွားတော့ပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်”

“မဟုတ်ရင်တော့ ကျွန်တော်တို့ ဒုက္ခရောက်ကုန်တော့မယ်”

ပရိသတ်ထဲရှိ ဧည့်သည်များအားလုံး ချက်ချင်း ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

“သုံးနှစ် သဘောတူညီချက်? ဘယ်လို သုံးနှစ် သဘောတူညီချက်လဲ?”

ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ သင်းမိသားစုက သင်းဝမ်အမ်းက အတင်းအကျပ် ပေါ်လာပြီး ဒီသဘောတူညီချက်ကို ဖော်ပြလာတာ။ သတို့သားကို လာခိုးတာလား?

ရုတ်တရက် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူကျင့်ကြံသူ အများအပြားရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ ပျော်ရွှင်တဲ့ အပြုံးတွေ ပေါ်လာသည်။

“ဩော်၊ ဒီနေ့မှာ စိတ်ဝင်စားစရာ တစ်ခုခု ရှိတော့မှာပဲ”

သူတို့သာ ဒီလိုတွေးတာ မဟုတ်ဘဲ ဒီနေ့ရဲ့ သတို့သမီး လီပန်ချူကလည်း ဒီလိုပဲ ထင်ခဲ့သည်။

သူမသည် သူမ၏ အနီရောင် ပုဝါကို ချက်ချင်း ဆွဲချွတ်လိုက်ပြီး ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

“အဲလန်၊ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?” ဟု မေးလိုက်သည်။

“ဒီလို အရေးကြီးတဲ့နေ့မှာ ဒီမိန်းမ ဘာလို့ ဒီကို လာတာလဲ?”

ချူချန်လွန်က လီပန်ချူရဲ့ မျက်နှာကို ရိုက်လိုက်သည်။

“မင်းရဲ့ စကားပြောဟန်ကို ငါ မုန်းတယ်။ နောက်တစ်ခါ ထပ်ပြောရင် မင်းကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်!” ဟု တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

လီပန်ချူသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ပြီး ချူချန်လွန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူက ဒီလိုလုပ်ရဲတာလား?

ဒီနေ့မှာ လီမိသားစုနဲ့ ဧည့်သည်တွေလည်း ရှိနေတာ။

သူ ဘယ်လိုလုပ် သူ့မျက်နှာကိုတောင် မထောက်ဘဲ ဒီလောက် ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်ရဲတာလဲ?

၄၅၈ ဆက်ရန်