ဘာလဲ? ဒါက ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခုလား??

တောင်ကြား အတွင်းက ကျောက်ဆောင်များ ပြိုကျပြီး ချောက်နံရံများ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျကာ ကျယ်လောင်သော အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့သည်။ စူးရှသော ဓားအလင်းသည် ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ကာ နေ့အလင်းရောင်ကိုပင် လုံးဝ မှုန်ဝါးသွားစေ၏။

ပြင်းထန်သော ဓားစွမ်းအင်နှစ်ခု တိုက်မိကာ မိုးခြိမ်းသံကြီး ကျဆင်းလာသလို တဟုန်ထိုး ပေါက်ကွဲသွားလေသည်။

တခဏချင်းမှာပဲ တိမ်ပင်လယ်တွေ ကွဲထွက်သွားပြီး အဆုံးမရှိတဲ့ ဓားအလင်းဟာ အရုဏ်ဦးလို ထွန်းလင်းလာကာ သူ့ရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ စစ်တပ်နဲ့ ချဉ်းကပ်လာနေတဲ့ ယွီဝမ်ရွှမ်ဆီကို ပြေးလာခဲ့သည်။

ဝုန်း!!

အဝေးက ရဟတ်ယာဉ်ပေါ်ရှိ ကင်မရာသည် ၎င်း၏ ကင်မရာကို ချိန်ထားသော်ငြား မြင်ကွင်းကို တစ်ချက်မျှ မဖမ်းနိုင်ဘဲ လုံးဝလွတ်သွားခဲ့သည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် ကြည့်ရှုသူများသည် ထိုလုပ်ဆောင်ချက်ကို မမြင်နိုင်ခဲ့။ ဖုန်းစခရင်မှလွဲ၍ ဘာမျှမမြင်နိုင်ခဲ့ရာ ချက်ချင်း ဒေါသပုန်​တွေ ထကုန်တော့၏။

???

"အား! အဲဒီမှာ နျူကလီယားဗုံး ချလိုက်တာလား? ငါတို့အားလုံး ဓါတ်ရောင်ခြည်ကို မျှဝေနေကြတာလား"

"အဲဒီလူတွေက လူသားပဲလေ... နတ်ဘုရားတွေကြားက စစ်ပွဲတစ်ခုကို ဘယ်လိုလုပ် ကပ်သွားရဲမှာလဲ?"

"ဂိုဏ်းဆရာတွေ အရမ်းရှားပါး​နေတာ အံ့သြစရာတော့ မရှိပါဘူး... ဒီလိုမျိုး စွမ်းအားတွေနဲ့ဆို လူတစ်ယောက်က စစ်တပ်ကြီးတောင် တည်ထောင်ပစ်လို့ရတယ်!"

"မင်းတို့ရဲ့ A1 High Flash ကို ကိုင်ထားကြတော့ ညီအစ်ကိုတို့!"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဤမျှလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အလင်းရောင်ကြီးသည် တောင်ကြား ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ဘက်ရှိ လူတိုင်း၏ အာရုံကို သဘာဝအတိုင်း ဆွဲဆောင်နိုင်သွားခဲ့သည်။

လီကျစ်ရွှမ်း နှင့် ဟူးယန်ကျန့်တို့သည် ချောက်ကမ်းပါး တစ်ခုပေါ်တွင် ဘေးချင်းကပ်ရပ်လျက် မျက်လုံးများကို လက်ဖြင့်ကာရင်း ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို လက်ညိုးကြားကသာ ကြည့်နေကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရန်သူဟောင်းများသည် ၎င်းတို့၏ အာဃာတများကို ဘေးဖယ်ထားကာ အံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို စိုက်ကြည့်လျက် ငြူစူသော မျက်လုံးများက အခုတော့ တောက်လောင်နေလေသည်။

"ဆရာက အရမ်းသန်မာတာပဲ!"

လီကျစ်ရွှမ်းသည် အရုဏ်ဦးကဲ့သို့ လင်းလက်နေသည့် ဓားအလင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။ အစွမ်းထက်သော ဓားသိုင်းအပေါ် သူမရဲ့ တောင့်တမှုက ပိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

တစ်နေ့တော့ ဆရာ့လို သန်မာရမယ်!

သူ့အနားက ဟူးယန်ကျန့်ဟာ သူ့လက်သီးကို တင်းတင်း ဆုပ်ထားပြီး ယွီဝမ်ရွှမ်ကဲ့သို့ သခင်ဖြစ်လာမည်ဟု မိမိကိုယ်ရကို ကတိပြုထားလိုက်သည်။

ဤခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းသည် နွေဦးမိုးကဲ့သို့ သူ့အမှတ်တရများထဲတွင် စိမ့်ဝင်နေပြီး ၎င်းအတွင်းမှ ဓားပညာမျိုးစေ့များကို ရေလောင်းပေးနေသလိုမျိုး အာဟာရဓာတ်များ လုံလောက်စွာ ပေးဆောင်​နေသည်။

ခဏအကြာတွင်တော့ ဓားအလင်း၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်သံက မှိန်ဖျော့သွားသည်။ အလင်း ကန့်လန့်ကာ ပြိုလဲတော့မည်ကဲ့သို့ ဓားမီးများ မှိန်လာ၏။

ချောက်ကြီးများနှင့် တောင်များတစ်ဝိုက်တွင် ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရောင်ဝါတစ်ခု တည်ရှိနေပါသည်။ မတူညီသော ဓားရည်ရွယ်ချက်နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် ယခင်ကထက် အဆတစ်ရာ ပိုမိုပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

ဓားစွမ်းအင်၏ အဖိုးတန် နယ်မြေနောက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ တောင်ကြား အပြင်ဘက်တွင်လည်း လူတိုင်းသည် ပွဲကျင်းပမည့်နေရာကို စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်လျက် ၎င်း၏ဗဟိုဆီသို့ လှမ်းကြည့်နေကြသည်။

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှ အင်တာနက် သုံးစွဲသူများသည် နောက်ဆုံးအနိုင်ရရှိသူ ထွက်ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်မျှော်နေကြစဉ် မှတ်ချက်များ ရေးတင်ရန် မေ့သွားကုန်၏။ စောင့်ဆိုင်းနေရတာက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာနေသလိုတောင် ခံစား​နေရသည်။

နောက်ဆုံး ဓားအလင်းမှေးမှိန်သွားကာ ထိုမြင်ကွင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လာရသည်။ တောင်ကြားအတွင်းက မြေပြင်သည် ဧရာမ မီးတောင်ပေါက်များ နှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချင်းယန်သည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကြားတွင် ရပ်နေကာ သူ့အကြည့်များ ငြိမ်သက်နေ၏။ ကျစ်​ဝေးနတ်ဓားက သူ့လက်ထဲတွင် ရွှင်မြူးစွာ ဟစ်အော်နေသည်။

ပြီးတော့ သူ့ရှေ့မှာ ယွီဝမ်ရွှမ်ကလည်း ဂုဏ်ယူစွာ မတ်တပ်ရပ်​နေသည်။

ဒါပေမယ့်!

ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာကာ သူ့မျက်နှာသည် ရွှေစက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖျော့လာသည်။ သူ့လက်ထဲက ဓားရှည်သည် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် လျော့ကျသွားကာ လက်ကိုင်ပင် မကျန်တော့ပေ။ သူ့ကို ကြည့်ရတာနဲ့တင် လုံးဝ စိတ်မကောင်း ဖြစ်ချင်စရာပင်။

"ငါ ရှုံးသွားပြီ...."

ယွီဝမ်ရွှမ်၏ အမူအရာမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်​​နေပြီး သူ့လက်ဖဝါးမှ ဖုန်မှုန့်များကလည်း လေနှင့်အတူ လွင့်သွားသည်။ တစ်ချိန်က သူသည် ဤဓားကို အသုံးပြု၍ ကမ္ဘာ့အကြီးကျယ်ဆုံးသော သူရဲကောင်းများကို အနိုင်ယူခဲ့သည်။

ယခုမူ ဓားသည် ကွဲကြေသွားကာ သူ့နှလုံးသား တစ်ခုလုံးလည်း သေဆုံးသွားပြီ။ သူ၏ရှုံးနိမ့်မှုသည် ပြီးပြည့်စုံသောကြောင့် သူသည် ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားနှင့် တူညီသော အဆင့်တွင်ပင် မရှိခဲ့ပေ။

ပြိုင်ဘက်က သူ့ကို လုံးဝ ချေမှုန်းပစ်ခဲ့သည်။ ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ ရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ လုပ်ကြံလိုက်တာပင်။ ယွီဝမ်ရွှမ်သည် သူ့ရှေ့မှ ချင်းယန်ကို ကြည့်ရင်း သူ့ဓားဆွဲသည့် အသေးစိတ်အချက်များက သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

အချည်းနှီးဆုံးကို ရောက်အောင်၊ လေးနက်သော ငြိမ်သက်မှုကို ထိန်းသိမ်းခဲ့သည်။

ဒါက သူလိုက်လျှောက်သင့်တဲ့ ဓားလမ်းရဲ့ တကယ့်အနှစ်သာရများလား။

သူ၏ "ဓားတစ်သောင်းမူလပြန်ခြင်း" သည် အစကတည်းက လမ်းကြောင်းမှားသို့ ဦးတည်နေခဲ့​လေသလား။

"ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား... မင်းရဲ့ဓားက ငါ့ထက် ဓားသွားလမ်းအတွက် တကယ်ကို ပိုသင့်တော်တယ်"

ယွီဝမ်ရွှမ် သဘောကျစွာ ညည်းညူရင်း သူ့မျက်လုံးတွေ မှိန်ဖျော့သွားသည်။ သူ့ခေါင်းထဲ တစ်စုံတစ်ခုသော အသိတရားတစ်ခု တုန်ခါသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက ဂိုဏ်းဆရာ နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ အခွင့်အရေးပဲ။

သူသည် ဓားလမ်းစဥ်ကို အစွဲအလမ်းကြီးပြီး ပြိုင်ဘက်တစ်ဦးတည်းကိုသာ ရှာဖွေခဲ့သည်။ ယခုအခါ ဓားနတ်ဘုရားက သူ့ရဲ့ပန်းတိုင်ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ဒီတိုက်ပွဲမှာ သူ ရှုံးခဲ့ရင်တောင် ဘာအမြတ်မှ မရလိုက်တာတော့ မဟုတ်ချေ။

"ဟူး..."

ယွီဝမ်ရွှမ် အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိပြုမိသော်လည်း ချင်းယန် အတွင်းစိတ်ထဲကနေသာ သက်ပြင်းချမိသည်။ ထိုသူသည် အနာဂတ် 'ဓားနတ်ဆိုး'ရဲ့ ဆရာသခင်ဖြစ်ရန် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပါသည်။

သူ့ရဲ့ မဆုတ်မနစ် တိုက်ပွဲဝင်စိတ်ဓာတ်က တကယ့်ကို ချီးကျူးစရာပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ချင်းယန် ယွီဝမ်ရွှမ်ကို စိုက်ကြည့်နေစဥ် သူ့မျက်နှာက တစ်ခုခုကို ဆုံးဖြတ်ထားပြီး သူ့နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် ကစားနေသည့် အပျော်သဘောအရိပ်အမြွက်မျိုး ပေါ်လာသည်။

ထိုစဥ် လီကျစ်ရွှမ်းနဲ့ ဟူးယန်ကျန့်တို့ တစ်ပြိုင်နက် ရောက်လာသော ခြေသံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အ​ခြေအ​နေကို မြင်​လိုက်​​တော့ ရလဒ်​ကိုလည်း ချက်​ချင်း နားလည်​သွားသည်​။

"ဆရာ နိုင်သွားပြီ!"

"ဆရာ ရှုံးသွားပြီ!"

ခဏတာအတွင်းမှာပင် ထူးထူးခြားခြား ကွဲပြားသော အတွေးအမြင်နှစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လီကျစ်ရွှမ်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် ချင်းယန်ဘက်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြေးသွားပြီး သူမ၏ ခြေလှမ်းများ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေသည်။

ဟမ့် ဒါက ငါ့ဆရာ။

ငါ့ဆရာကို အနိုင်ယူလို့ မရဘူး။

ပြီးတော့ တစ်ဖက်မှာလည်း ဟူးယန်ကျန့် သူ့ဆရာ ယွီဝမ်ရွှမ်ထံ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ ခံစားချက်တွေ ရောနှောနေတဲ့ သူ့ဆရာသခင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့အမူအရာကလည်း ရှုပ်ထွေးနေ၏။

"ကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရားက အစွမ်းထက်လွန်းလို့ ငါ့ဆရာတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးပေါ့ ..."

သို့သော် မကြာခင်မှာပဲ ဟူးယန်ကျန့်ရဲ့ မငြိမ်မသက်နှလုံးတွေ ငြိမ်သက်သွားခဲ့သည်။ မတိုင်ခင်က အချိန်အထိ ယွီဝမ်ရွှမ်ဟာ ကျရှုံးခြင်းကို မကြောက်ရန် သူ့ကို အမြဲအကြံပေးခဲ့သည်။ စစ်မှန်သော ပြိုင်ဘက်က အမြဲတမ်း ကိုယ်ကိုယ်တိုင်သာ။

အခု သူ့ဆရာက ရှုံးသွားပြီး ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားက နံပါတ်တစ်ဖြစ်သောကြောင့် သူသာ ၎င်းနောက်ကို လိုက်နိုင်ပါက ဓား၏စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို ရရှိနိုင်သည်။ ဤအတွေးဖြင့် ဟူးယန်ကျန့်၏ စိတ်သည် ရုတ်တရက် ကြည်လင်လာပြီး ချင်းယန်ဆီ လှမ်းကြည့်နေသော အကြည့်များက ပြင်းထန်လာသည်။

အကယ်၍ ချင်းယန်သည် သူ့တွင် "fanboys နှစ်ယောက်ကို နားမလည်နိုင်စွာ ပိုင်ဆိုင်ထား" ကြောင်းသာ သိခဲ့ပါက ရယ်ရလွန်းလို့ မျက်ရည်များပါ ထွက်ကျလာမှာ သေချာပါသည်။

တောင်ကြား အပြင်ဘက်ကနေ အရိပ်များစွာ တောင်ကြား၏ဗဟိုဆီသို့ ပြေးလာကြသည်။ လူအိုလီသည် ထင်းရှူးတောကိုဖြတ်ကာ ပြေးလာနေပြီး ကျန်းဟိုင်မြို့ သခင်အုပ်စုက သူ့နောက်သို့ အနီးကပ်လိုက်လာခဲ့သည်။

"လူကြီးမင်းလီ... ခင်ဗျားက ဓားစွမ်းအင်ကို အာရုံခံတဲ့နေရာမှာ အတိကျဆုံးပဲ... အခု ဘယ်သူက အနိုင်ရသွားတာလဲ"

သူနဲ့အတူ လိုက်ပါလာတဲ့ ရဲဌာက ခေါင်းဆောင်ကြီးက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလေသည်။ ယခုပင် ဓားအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး နေရာတိုင်းတွင် ဖရိုဖရဲ ဓားစွမ်းအင်များ တဟုန်ထိုး တက်လာရာ သူနှင့် သူ့အပေါင်းအဖော်များက အခြေအနေကို ပိုင်းခြား၍မရပေ။

ကျန်းဟိုင်မြို့က စစ်သည်များ အားလုံးသည် ဓားနတ်ဘုရားကို သဘာဝအတိုင်း ယုံကြည်ကြပြီး သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မရှုံးစေလိုချေ။

"ဓားနတ်ဘုရား နိုင်သွားပြီ!"

လူအိုလီက ပြန်အော်လိုက်ပြီး သူ့အမူအရာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေသည်။ နောင်တရနေတဲ့ သူ့နှလုံးသားကလည်း တဒိန်းဒိန်း ခုန်နေ၏။

မိမိ သူ့ကို အပြင်မှာ လိုက်ရှာနေပေမယ့် အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရားက သူ သတိမထားမိဘဲ ဓားတောင်ကြားမှာ တိုက်ရိုက် ပေါ်လာမယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။

အဲဒီတိုက်ပွဲရဲ့ အရေးကြီးတဲ့အပိုင်းကို လွတ်သွားခဲ့ရသည်။

ဆုံးရှုံးမှုကြီး!

လုံးဝ ဆုံးရှုံးမှုကြီးပဲ!

….

"ကောင်းပြီ... သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

ဓားတောင်ကြားအလယ်က ချင်းယန်သည် ကိစ္စပြီးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ထွက်သွားဖို့ ပြင်လိုက်၏။ ဤနေရာတွင်နေခြင်းမှာ စနစ်မှ ဘာဆုလာဘ်ကိုမျှ ပေးမည်မဟုတ်သောကြောင့် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပါ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျစ်ဝေးဓားကို ဓားအိမ်ထဲ ပြန်ထည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်တစ်ခွင်၌ ပြန့်ကျဲနေသော ဓားစွမ်းအင်က ပန်းချီကားတစ်ချပ်အလား ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဓားဆီက တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ဓားသံအနည်းငယ် ပဲ့တင်ထပ်ကာ မကျေနပ်မှု အရိပ်အမြွက် ပြလာသည်။

ဝိညာဉ်အသိရှိသည့် ဓားသဘာဝကို သဘာဝအတိုင်း ပိုင်ဆိုင်ထားသော ကျစ်ဝေးနတ်ဓားသည် ချင်းယန်ဆီမှ နေ့စဉ် အဖုံးအုပ်ခံထားရသည်။ ရှားရှားပါးပါး အပျော်ခရီးမထွက်ခင်မှာ ပြန်သိမ်းဖို့ လုပ်နေပြန်၏။

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် ပြုံးပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ခါ အပျော်သဘောနဲ့ ကစားခိုင်းပါ့မယ်"

သူ့စကားကို ကြားတဲ့အခါ နောက်ဆုံးတွင် ဓားသွားသံများ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ယွီဝမ်ရွှမ် ဘေးမှကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် မနာလိုဖြစ်မိသွား၏။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံမှု အခြေခံနှင့် တွဲဖက်ထားသည့် ထိပ်တန်းနတ်လက်နက်တစ်ခု။ ဤကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရား၏ နောက်ခံသည် အမှန်တကယ်ပင် ခမ်းနားပေမည်။

ထိုသို့သောအခြေခံအုတ်မြစ်ကို လက်ထဲတွင်ကိုင်ထားတာကြောင့် သူ၏ကျင့်ကြံမှုနှင့် နားလည်နိုင်စွမ်းကလည်း လေးနက်ရမည်။ ဒါကို စဉ်းစားနေရင်း ယွီဝမ်ရွှမ်သည် ချင်းယန်ထံ ချဉ်းကပ်ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအကြောင်း မေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဒါပေမယ့် သူမေးတောင် မမေးရသေးခင် ချင်းယန်ရဲ့ရုပ်သွင်က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။ ၎င်းက ကြယ်ရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြား၌ပင် ကွယ်ပျောက်သွားလေသည်။

"ဓားချီပဲ ကျန်ခဲ့တာလား?"

ယွီဝမ်ရွှမ် အံ့ဩသွားပြီး သူ့ရဲ့ မူလက စိတ်လှုပ်ရှားနေတဲ့ အမူအရာက ချက်ချင်း အေးခဲတဲ့ အမူအရာဖြစ်သွားချေသည်။