ဂိုဏ်းဆရာ အထက်က အဓိပတိ

"တင်း! hostက ဓားတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ နတ်ဆိုးကို ဓားနဲ့ထိုးသတ်လိုက်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပါတယ်.... ဆုလာဘ်- အဆငါးဆယ် ချဲ့ထွင်မှု!"

"ဂုဏ်ယူပါတယ် host... ကျင့်ကြံမှု အနှစ်ငါးဆယ် ရရှိသွားပါပြီ...."

"ဆုလက်ခံရရှိတဲ့​အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်- တာအိုအစီအရင်ရှင်းလင်းချက် နားလည်မှု"

စနစ်သတိပေးချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်းယန်သည် ကြမ်းတမ်းစွာ ပြုလုပ်ထားသော သံတုံးတစ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရပ်နေခဲ့၏။ ထူထဲသော သွေးများသည် အနားစွန်းတစ်လျှောက်နှင့် မြေပြင်ပေါ်၌ စီးကျ​နေသည်။

ဟူးယန်ကျန့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တံခါးဝကို မှီထားပြီး မျက်နှာတစ်ခြမ်းမှာ သွေးများ စီးကျလာသည်။ မျက်လုံးများက အိပ်နေသည့် အမူအရာအတိုင်း မှိန်းနေကာ ဖြစ်ပျက်နေတာတွေကို သူဘယ်တုန်းကမှ မသိခဲ့သလိုပင်။

သေခြင်း​တရားက ရုတ်တရတ် ရောက်​လာသည့်အလား။

"နောက်ဆုံးတော့ သေပြီ!"

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် သက်ပြင်းတစ်ချက်သာ ချလိုက်ပါ၏။ နောက်ထပ် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုတွေကို ချေမှုန်းလိုက်ပါပြီ။

သေဆုံးသွားသူကလည်း အလွန်တည်ငြိမ်သည့်အတွက် အဆင်ပြေသည်။ ချင်းယန် စနစ်၏ ဆူညံသံများကို လျစ်လျူရှုကာ ဟူးယန်ကျန့်ရဲ့ အခြေအနေကို ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးဖို့ စိတ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

စိုစွတ်သော စိတ်စွမ်းအားသည် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ပြည့်လျှံကာ ပျံ့နှံ့သွားပြီး အသက်ရှင်နေတဲ့ အရိပ်အယောင်မျိုး မတွေ့ရတာ သိလိုက်သည်။ စနစ်၏ ယခင်အတည်ပြုချက်သို့ ထည့်ပေါင်းလိုက်ရင် လူက တကယ်သေသွားပါပြီ။

"မဆိုးပါဘူး မဆိုးပါဘူး... ကလဲ့စားချေတာက မနက်ဖြန်အထိ မစောင့်ရဘူးတဲ့..."

ချင်းယန်၏ မျက်နှာသည် လေးနက်သော ကျေနပ်မှု အမူအရာများနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဟူးယန်ကျန့်ညာလက်မှ ထူးခြားသော ကြယ်စွမ်းအားလှိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်းယန်၏ စိတ်စွမ်းအားနယ်မြေ အတွင်း ဖမ်းမိသွားသည်။

"ဟင်? ဒါကဘာလဲ?"

သေးငယ်တဲ့ ဆုကြေးငွေလား ဘာလား?

ကြယ်စွမ်းအင်၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော အတက်အကျများသည် ဟူးယန်ကျန့်၏ ညာဘက်လက်ရှိ အနက်ရောင်ကွင်းနှစ်ကွင်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်စွပ်များသည် ရိုးရှင်းသော ဒီဇိုင်းဖြစ်ပြီး ကြယ်မြေပုံများ ရေးထွင်းထားသည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ရောင်ဝါများက ဖျတ်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် အဖိုးတန်လှကြောင်း သိသာသည်။

"အိုး ကြယ်လက်စွပ်လား!"

ချင်းယန် ဝမ်းသာသွားသည်။

ရတနာတစ်ခုပဲ!

ကြယ်လက်စွပ်ဟာ ကြယ်ကျောက်တုံးများမှ ဖန်တီးထားသော သိုလှောင်လက်စွပ်မျိုး ဖြစ်သည်။ လက်စွပ်တစ်ကွင်းစီက မယုံနိုင်လောက်အောင် ဈေးကြီးတာမို့ သူလို ဆင်းရဲတဲ့လူက တစ်ကွင်းမှ မတတ်နိုင်ပေ။

"ဓားသူတော်စင် အရမ်းနာမည်ကြီးတော့ ထိုက်သင့်တဲ့ ဥစ္စာရှိတာ မဆန်းပါဘူး..."

ကြမ်းပြင်ပေါ် ကျနေသည့် ရွှေချထားတဲ့ ဂူကို စိုက်ကြည့်မိစဥ် မတတ်နိုင်ဘဲ အံ့သြစွာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤမြက်ခင်းပြင် ဓားသူတော်စင်သည် အမှန်တကယ် ထူးကဲလွန်းလှသည်။

သူ့ပြာများအတွက် အိုးကိုပင် ရွှေဖြင့် ပြုလုပ်ထား၏။ ကြယ်လက်စွပ်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့အရာတွေက ဘယ်လောက်ပိုပြီး ဇိမ်ရှိလိုက်မလဲ။ သူသည် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ဝယ်ရန် လောလောဆယ်တွင် ပိုက်ဆံမရှိ ဖြစ်နေခဲ့၏။

"ဒီလက်ဆောင်အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်!"

ချင်းယန် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဟူးယန်ကျန့်လက်မှ ကြယ်ကွင်းနှစ်ကွင်းကိုယူကာ အိတ်ထဲ ထည့်ထားလိုက်သည်။ အလုပ်ကြိုးစားမှုအတွက် ဆုလာဘ်တစ်ခုတော့ ရသွားပြီ။

ထို့နောက် သူသည် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးရန် သူ့စိတ်စွမ်းအားကို အသုံးပြုကာ အခန်း၏ ခြေရာလက်ရာများကို ဖျက်စီးပစ်ရန် ကြယ်စွမ်းအင်ကိုလည်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုဆရာတပည့်၏ ရုပ်ကြွင်းများကို ဆင်ခြေဖုံးရှိ ရေကန်တစ်ခုသို့ သယ်ဆောင်ရန် "လောကအကွာအဝေး" နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

သန်းခေါင်ကျော်နေပြီ။

လေပြင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။ ရေကန်များ တောက်ပလာကာ လမ်းသွားလမ်းလာများ အရိပ်အယောင်မရှိသဖြင့် မြို့ဆင်ခြေဖုံး နေရာများဟာ အလွန်အမင်း ဆိတ်သုဉ်းနေ၏။

"လူတစ်ယောက်ကို သတ်ရတာ လွယ်ပေမယ့် အလောင်းကို စွန့်ပစ်ဖို့ကျ ခက်လိုက်တာ..."

ချင်းယန် ရေကန်ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ဟူးယန်ကျန့်အလောင်းကို လက်ညှိုးဖြင့် ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ကြယ်စွမ်းအင်ရဲ့ ပေါက်ကွဲအားက ငါးတွေကို အစာကျွေးဖို့ မြက်ခင်းပြင် ဓားသူ​တော်စင်ရဲ့ အရိုးပြာတွေကို ရေကန်ထဲကို စွန့်ပစ်လိုက်ပြီး ဟူးယန်ကျန့် အလောင်းကိုတော့ ချက်ချင်းပဲ အမှုန်အမွှားဖြစ်အောင် ဖျက်စီးလိုက်သည်။

ယင်းနောက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ရာတွင် အသုံးပြုသည့် သံတုတ်ကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။

ချင်းယန် သူတို့ရဲ့အိတ်တွေကို စစ်ဆေးပြီး ပြီးပြည့်စုံတဲ့ ထိန်းသိမ်းထားတဲ့ ဆင်အသားတစ်ပိုင်းကို အံ့အားသင့်စွာ တွေ့လိုက်ရ၏။

၎င်းသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်လျှံနေသော ​မွေးရာပါ နယ်ပယ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့် အသားဖြစ်သည်။ ဤခရီးတွင် ဆရာ့တပည့်တို့ ပြင်ဆင်လာသော အစားအစာများက အလွန်တန်ဖိုးရှိလှသည်။

"ကံဆိုးတာက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး... ဒီအဟာရနည်းနည်းလောက် ငါ့ဗိုက်ထဲက ကွက်လပ်တစ်ခုကို ဖြည့်ဖို့တောင် မလုံလောက်ဘူး... ထားလိုက်တော့ ရှောင်ပိုင်အတွက် ချန်ထားလိုက်မယ်"

ချင်းယန် ခေါင်းယမ်းပြီး ထုပ်ထားတဲ့ အသားတွေကို ဖယ်လိုက်သည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က လေထု တုန်ခါလာတဲ့အခါ နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ ရေကန်အနားက ပျောက်သွားတော့သည်။

လရောင်သည် ကြည်လင်အေးမြသည်။ အေးမြသော လေနုအေးသည်လည်း ရေကန်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားသည်။

ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလိုပင်။

….

သော့ပွင့်သွားတဲ့အခါ လုံခြုံရေးတံခါးက ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားသည်။ ချင်းယန် တံခါးဘေးရှိ ခလုတ်ကို လက်လှမ်းရင်း သူ့ဖိနပ်တစ်ရံ ပြောင်းစီးနေစဉ် မီးကို နှိပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ်ဖိနပ်တစ်ရံ၏ အသံက ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရှောင်ပိုင် ဒိုင်နိုဆောအရုပ် ညအိပ်ဝတ်စုံဖြင့် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာသည်။ အိပ်ငိုက်နေသော မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ပြီး သမ်းဝေလျက်။

"သခင် ပြန်ရောက်တာ နောက်ကျနေပြီ၊ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"

"ငါ တစ်ခုခုကို ကိုင်တွယ်နေတာ... မေးခွန်းတွေ အများကြီး မမေးစမ်းနဲ့ ကလေးလေး..."

သူ့ဖိနပ်တစ်ရံကို ပြောင်းဝတ်ပြီးနောက် ချင်းယန် မတုံ့ပြန်ဘဲ လက်ဆေးရန်သာ ရေချိုးခန်းထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်ခဲ့သည်။ ရေချိုးခန်းမှန်ချပ်မှတဆင့် ရှောင်ပိုင်တစ်ယောက် နံရံကိုမှီ၍ လေကို ရှူရှိုက်နေတာ တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဟမ့် သခင် မပြော​ပြရင်တောင် ကျွန်မ အနံ့ခံနိုင်တယ်... သခင့်မှာ တစ်ခုခုတော့ ရှိ​နေတယ်"

"ဟမ့် မင်းနှာခေါင်းက အရမ်းကောင်းသား"

"ဟုတ်တယ်!"

ရှောင်ပိုင်သည် သူမ၏ တင်ပါးပေါ်တွင် လက်များကို တင်ကာ အနည်းငယ်ပြူးနေသော ရင်ဘတ်ကို ဖိရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့ မြေခွေးတွေက အရမ်းအံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အနံ့ခံအာရုံ ရှိတယ်!"

"ဘယ်လောက် ထက်မြက်လဲ ကြည့်ရအောင်"

ရွှင်မြူးနေသော ချင်းယန်သည် ရှောင်ပိုင်ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး နှာခေါင်းကို ဖိကာ မြှောက်လိုက်သည်။

"အား... နာတယ် နာတယ် သခင် လွှတ်!"

ရှောင်ပိုင် တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ချင်းယန်၏ လက်မောင်းကို ကုတ်လိုက်သည်။

"သွေးနံ့တွေ.... ထူးဆန်းတဲ့ ​ကြယ်စွမ်းအင်တွေ အတက်အကျရှိတယ်... သခင် ဒီမနက် ထွက်မသွားခင်က ဒီအနံ့မရှိဘူး!"

"အခု အရမ်းနောက်ကျနေပြီ... လက မှောင်နေပြီး လေကလည်း ပြင်းတယ် သခင် လူတွေကို သတ်ခဲ့တာ ဖြစ်မယ်! သခင် အရမ်းမိုက်တယ်!"

စကားတွေကျလာပြီးနောက် ချင်းယန် ပြုံးလိုက်သည်။ ဒီမြေခွေးလေးဟာ တကယ်ကို ထက်မြက်တဲ့ နှာခေါင်း ရှိပေ၏။

သူမ ထင်တာ တစ်ဝက်မှန်လေသည်။ ချင်းယန် သူမရဲ့ နှာခေါင်းကို လွှတ်လိုက်သည်။

ဘုတ်!

ရှောင်ပိုင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ လဲကျသွားသည်။ သူမမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ဒေါသတကြီး ချောင်းဆိုးနေရ၏။ သူ့နှာခေါင်းထဲက နှပ်ချေးများ ပြည့်လျှံသွားကာ အကုန်သုတ်ပစ်ပြီးမှ လေကို ရှူရှိုက်လိုက်မိသည်။

သူမကို ကြည့်ရတာ သနားစရာတောင် ကောင်းနေသေးသည်။ မြေခွေးများသည် အလွန်အကဲဆတ်သောနှာခေါင်းများရှိပြီး ယင်းကဲ့သို့ ညှစ်ခံရခြင်းသည် မချိမဆံ့ဖြစ်​စေသည်။

ချင်းယန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ ရှောင်ပိုင်၏ နားရွက်ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"မင်း အနံ့ခံချင်သေးလား"

ဒါကိုကြားတော့ ရှောင်ပိုင်ရဲ့ သိမ်မွေ့တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လေး တုန်လှုပ်သွားပြီး သူမ ခေါင်းကို ဆတ်ဆတ်ခါကာ ။

"သခင်က အရမ်းဆိုးတာပဲ..."

သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင် အရိပ်အမြွက်များ ပေါ်လာသည်။ ချင်းယန်ကတော့ ဒါကို ကျေနပ်အားရမှုတစ်ခု အဖြစ် ခံစားလိုက်ရ၏။

မကြာသေးမီက ရှောင်ပိုင် ပို၍ မာနကြီးလာသည်။ ကျွန်နှင့်သခင်ကြားတွင် ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုရှိရမည်။ သူသည် အရာရာတိုင်းကို ဆက်မေးနေလျှင် သခင်အဖြစ် သူ့တာဝန်က အလကား ဖြစ်သွားမည်မဟုတ်လော။

ကြာပွတ်နှင့် သကြားလုံး၏ နိယာမကို သူ နားလည်ပါ​သေးသည်။ ဒီအချက်ကို စိတ်ထဲမှာ စွဲစွဲလန်းလန်းနဲ့ သူ့လက်ထဲက သားရဲအသားကို ဆွဲထုတ်ပြီး ရှောင်ပိုင်ကို ပေးလိုက်သည်။

"လမ်းမှာ ကောက်ရလာတာ... ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး"

အသားကို ချ​ပေးပြီးနောက် ချင်းယန် ဘာမှတ်ချက်မှ မပေးဘဲ ကုတင်ပေါ်ပြန်အိပ်လိုက်သည်။ ရှောင်ပိုင်သည် ချင်းယန် ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး အထုပ်ကို မဝံ့မရဲ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမမျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

ကြွယ်ဝသော အသား၏ရနံ့သည် သူမနှာခေါင်းပေါက်များထဲ ပြည့်သွားကာ ဖြာထွက်နေသော ကြယ်စွမ်းအင်သည် သူမ၏ တောရိုင်းသဘာဝကို ချက်ချင်း နိုးထလာစေသည်။ သူမ၏ ထက်မြက်သော အစွယ်များသည် နှုတ်ခမ်းများကို ကိုက်ထားကာ ပါးစပ်က တောင့်တောင့်ကြီး စိုရွှဲနေလေသည်။

"မွေးရာပါနယ်ပယ် ကြယ်သားရဲအသား?"

"ဒါက ငါ့သခင် ငါ့အတွက် အထူးတလည် ယူလာပေးတဲ့ဟာလား"

ရှောင်ပိုင်သည် ချင်းယန်၏ ဦးတည်ရာကို ကြည့်လိုက်ရာ ထူးဆန်းပြီး ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်လှိုင်းလုံးများက သူမ နှလုံးသားထဲ ရုတ်တရက် စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။

အို မဟုတ်ဘူး!

ငါ့နှာခေါင်းကို အညှစ်ခံလိုက်ရတိုင်း ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့ ဆုလာဘ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ရနိုင်မှာလဲ..။

ဒီအမတမိန်းကလေးက ဘယ်တော့မှ အရှုံးမပေးဘူး။

"ဟစ်~"

ဒီအတွေးကြောင့် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် စိတ်ပြောင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် သူမသည် ထောင့်သို့ ပြန်လှည့်ကာ အသားများကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ သူမ၏ကြယ်စွမ်းအားကို ဖြည့်တင်းလိုက်တော့သည်။

ချင်းယန် ၎င်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လျစ်လျူရှုကာ နှစ်ငါးဆယ်ကြာ ကျင့်ကြံမှုများကို စတင်စုပ်ယူလိုက်သည်။

ဤနှစ်ငါးဆယ်ကြာ ကျင့်ကြံမှုထဲတွင် ကြယ်စွမ်းအင်များ စုဆောင်းခြင်းသာမက ကျင့်​ကြံမှုစနစ်နှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတများစွာကိုလည်း လွှမ်းခြုံထားသည်။

ခဏအကြာ၌ ချင်းယန် သူ့မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မျက်လုံးထဲ အလင်းတန်းများ တောက်ပလာသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ်ရဲ့ အထက်ကို နားလည်လာခဲ့ပါ၏။

အဓိပတိနယ်ပယ်!

အဓိပတိဖြစ်ဖို့ နည်းဥပဒေတွေရဲ့ စွမ်းအားကို နားလည်ရမည်။

ယခုသူ၏ ကျင့်​ကြံမှုသည် အောင်မြင်မှုတစ်ခု၏ တံခါးခုံပေါ်တွင် ရပ်နေပြီ။ ဂိုဏ်းဆရာနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသော်လည်း တာအိုကျင့်ကြံမှု စွမ်းအားကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အဓိပတိနယ်ပယ်သို့ မရောက်နိုင်သေးချေ။ ယခု အဓိပတိနယ်ပယ်ဆီ ခြေတစ်လှမ်း တစ်ဝက်သာသာ လှမ်းရသေးသည်ဟု ယူဆရလိမ့်မည်။