ဟောင်ကောင်၏ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း
Vol. 62 Ch. 923
“မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ ငါတို့မှာ ဒီမှာ ဆွေမျိုးတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ပြီးတော့ မင်းက ဒီထိုင်ခုံအနည်းငယ်ကိုပဲ စီစဉ်ပေးခဲ့တာလား” ဖုန်းရှင်းထိုင်ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။
“အဖေ၊ ဒါက အစည်းအဝေးခန်းမတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုင်ခုံတွေ အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ကမ္ဘာအနှံ့က သတင်းထောက်တွေ ဒီမှာ ရှိနေကြတယ်၊ ပြီးတော့ နိုင်ငံအများအပြားက ကိုယ်စားလှယ်တွေနဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေ ရှိနေတယ်။ အမေရိကန်က ကိုယ်စားလှယ်တွေတောင် ဒီလောက် ထိုင်ခုံများများ မရှိဘူး။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစည်းအဝေးခန်းမက အကောင်းဆုံး မြင်ကွင်းကို ရရှိနိုင်တယ်”
သတင်းထောက် ၈,၀၀၀ ကျော် ဒီသတင်းကို ဖော်ပြဖို့ ဟောင်ကောင်မှာ ရှိနေကြသည်။ သတင်းထောက်အရေအတွက်က အိုလံပစ်ပွဲတော်နဲ့ အတူတူနီးပါးပဲ၊ ပြီးတော့ ထိုင်ခုံတွေ အကန့်အသတ်ရှိတယ်။ ဖုန်းယွီနဲ့ ကျန်တဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေတောင် နောက်မှာ ရပ်နေရတယ်။
ဖုန်းရှင်းထိုင်ကအမေရိကန်ကိုယ်စားလှယ်တွေမှာ သူ့လောက် ထိုင်ခုံများများ မရှိဘူးဆိုတာ ကြားတော့ ပိုပြီး စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ဆွေမျိုးတွေ အခမ်းအနားကို ကြည့်ဖို့ အပြင်ဘက်မှာ ရပ်နေတာ ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ငါ့သားက ဒီထိုင်ခုံတွေ ရဖို့ အရမ်းစွမ်းဆောင်နိုင်တာပဲ။
ဖုန်းယွီဒီအခမ်းအနားကို တက်ရောက်ဖို့ ဒီကို ရောက်နေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူ သူ့ရဲ့ နယူးယောက်က ပွဲစားတွေကို ဈေးကွက်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ဖို့ အခုထိ စီစဉ်ပေးနေတုန်းပဲ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က လက်လွှဲပြောင်းပွဲကို စိတ်မဝင်စားကြဘဲ ပိုက်ဆံရှာဖို့ကို ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားကြတယ်။
ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ဖုန်းယွီက သူ့ရဲ့ ပိုက်ဆံကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ သုံးနေတာ တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ ဘာမှ မှားလို့မရဘူး။
ဇွန်လ ၃၀ ရက်၊ ၂၃း၄၂ နာရီ။ လက်လွှဲပြောင်းပွဲ အခမ်းအနား စတင်သည်။
၂၃း၅၆ နာရီ။ နိုင်ငံနှစ်ခုစလုံးက အလံကိုင်ဆောင်သူတွေ ပေါ်လာကြပြီး ကြည့်ရှုသူအားလုံး အလံတိုင်တွေကို ကြည့်ဖို့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။
၂၃း၅၉ နာရီ။ ဗြိတိန် နှင့် ဟောင်ကောင်အလံများကို အောက်သို့ချလိုက်သည်။ အလံတွေ အောက်သို့ချနေတာကို ကြည့်ပြီး ကြည့်ရှုသူအများအပြားက စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ဗြိတိန်လူမျိုးအချို့ ငိုကြွေးနေကြသည်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက သူတို့အတွက် ဝင်ငွေများစွာ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်။
အတိအကျ သုညနာရီတွင် တရုတ်နိုင်ငံတော်သီချင်း စတင်သည်။ တရုတ်အစိုးရမှ ခေါင်းဆောင်များအပါအဝင် တရုတ်လူမျိုးအားလုံး ဂုဏ်ယူစွာ သီဆိုကြသည်။ နိုင်ငံတော်သီချင်းနှင့်အတူ တရုတ်နှင့် ဟောင်ကောင်အလံများ ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာသည်။
ဖုန်းယွီနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေက သူတို့ရဲ့ နိုင်ငံတော်အလံကို ကြည့်ပြီး နိုင်ငံတော်သီချင်းကို သူတို့ရဲ့ အသံအမြင့်ဆုံးနဲ့ သီဆိုကြသည်။ သူသည် သူ့အဘိုး အသံဝင်နေတဲ့ အသံနဲ့ သီချင်းဆိုနေတာကိုတောင် ကြားနိုင်တယ်။
နိုင်ငံတော်သီချင်း ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လူအုပ်ကြီးက လက်ခုပ်တီး အော်ဟစ်ကြသည်။ ဖုန်းယွီ၏ မိဘများက အရူးအမူး လက်ခုပ်တီးနေကြသည်။
တရုတ်က သူ ဆုံးရှုံးသွားတဲ့ နယ်မြေအားလုံးကို ပြန်မရသေးပေမဲ့ ဒါက အောင်ပွဲအတွက် ပထမဆုံးခြေလှမ်းပဲ။ ဖုန်းယွီက သူ အရင်ဘဝမှာ ဒါကို တစ်ခါဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးပြီဖြစ်လို့ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူ့မျက်လုံးတွေထဲကနေ မျက်ရည်တွေ စီးကျလာတုန်းပဲ။
လီနာရဲ့ မျက်ရည်တွေ စီးကျနေတယ်။ တရုတ်မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ်က တရုတ်တိုင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ နစ်မြုပ်နေပြီး ဒါက ဘာသာရေးတစ်ခုလိုပဲ။
ဘေးနားမှာ ရပ်နေတဲ့ ဝမ်တုန်းကျွင်းက အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ ငိုနေပြီး ကျန်းဟန်က သူ့ရဲ့ မျက်ရည်ကို လက်ကိုင်ပဝါနဲ့ သုတ်ပေးရတုန်းပဲ။
ဖုန်းယွီရဲ့ အဘိုးလည်း ငိုနေတယ်။ သူ အသက်ရှင်နေချိန်မှာ ဒီအရာကို သူ့မျက်လုံးရှေ့မှာ မြင်တွေ့ရတဲ့အတွက်၊ ပြီးတော့ ဒါက သူ့အတွက် အရေးပါတဲ့ အခါသမယတစ်ခုပဲ။
ကင်မရာများက ဆက်တိုက် ရိုက်နေကြပြီး ဖုန်းယွီသူ့ရဲ့ လက်ကိုင်ပဝါကို သူ့အဘိုးကို ပေးလိုက်သည်။ သူ့အဘိုးရဲ့ လက်ကိုင်ပဝါက အရည်တွေ စိုရွှဲနေပြီ။
ဖုန်းယွီသည် ဟောင်ကောင်လူမျိုးအများအပြားလည်း ငိုနေကြတာကို သတိထားမိလိုက်သည်။ သူတို့က ဟောင်ကောင်ဟာ တရုတ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်တယ်ဆိုတာ မမေ့ကြဘူး။
ဒီနေ့မှာ ဟောင်ကောင်က တရုတ်ဆီ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်ခဲ့ပြီး လူတိုင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတယ်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ သတင်းထောက်တွေ အများကြီး မရှိခဲ့ရင် လူတိုင်း အရူးအမူး အောင်ပွဲခံနေကြလိမ့်မယ်။
သမ္မတကျန်းက စင်ပေါ်ကို တက်သွားပြီး လူတိုင်း သူ့ရဲ့ အမူအရာကို ကြည့်ပြီး သူ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေတယ်ဆိုတာ ပြောနိုင်တယ်။ သူသည် ဟောင်ကောင်သည် တရုတ်ပြည်သူ့သမ္မတနိုင်ငံ၏ အထူးအုပ်ချုပ်ခွင့်ရဒေသဖြစ်ကြောင်း ကြေညာဖို့ တရုတ်ကို ကိုယ်စားပြုနေတာ။
သူ၏ မိန့်ခွန်းတွင် သမ္မတကျန်းက ဒါဟာ တရုတ်လူမျိုးအားလုံးအတွက် အရေးကြီးတဲ့ အခါသမယတစ်ခုဖြစ်ပြီး သမိုင်းမှာ မှတ်တမ်းတင်ထားလိမ့်မယ်လို့ ပြောလိုက်သည်။
သေချာတာပေါ့၊ သူ့ရဲ့ မိန့်ခွန်းမှာ သမ္မတကျန်းက Chief Architect ကိုလည်း ဖော်ပြခဲ့တယ်။ Chief Architect က “one country two systems” ပုံစံကို တီထွင်ခဲ့တဲ့သူဖြစ်ပြီး ညှိနှိုင်းဆွေးနွေးမှုများမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့သူဖြစ်တယ်။
ဒီအချိန်မှာ “လူအိုကြီး” ဟာ တခြား တရုတ်လူမျိုးတွေလိုပဲ တီဗီရှေ့မှာ ထိုင်နေပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခမ်းအနားကို ကြည့်နေတယ်။
ဒီနိုင်ငံတော်ပွဲက နှစ်သစ်ကူးပွဲတော်ထက်တောင် ပိုအရေးပါတယ်။ လူငယ်တွေနဲ့ လူကြီးတွေ သူတို့ရဲ့ တီဗီရှေ့မှာ ထိုင်ပြီး အဲဒါကို ကြည့်နေကြတယ်။
ဟာသပြဇာတ်တွေ၊ pop songs သီဆိုတဲ့ အနုပညာရှင်တွေ မရှိပေမဲ့ ဒီတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက စံချိန်တင် ကြည့်ရှုသူအရေအတွက်ကို ရရှိခဲ့တယ်။
ဟောင်ကောင်နဲ့ ရှန်ကျန်းကမ်းရိုးတန်းမှာ မီးရှူးမီးပန်းတွေ စတင်ပစ်ဖောက်တယ်။ တရုတ်တစ်ဝှမ်းလုံးမှာ လူတွေ မီးရှူးမီးပန်းတွေ စတင်ပစ်ဖောက်ကြတယ်။
တရုတ်ရှိ လမ်းတွေတစ်လျှောက်မှာ လူတွေ အောင်ပွဲခံဖို့ စတင်ကြပြီး ဟောင်ကောင်ရဲ့ တရုတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတာက သူတို့ ပြောဆိုနေတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ခေါင်းစဉ်ပဲ။
ဘင်းမြို့စက်ယန္တရားကုမ္ပဏီ၊ Wind and Rain အီလက်ထရွန်းနစ်၊ Aiwa အီလက်ထရွန်းနစ် စက်ရုံစတဲ့ လုပ်သားတွေနဲ့ သူတို့ရဲ့ မိသားစုဝင်တွေ အားလုံး သူတို့ရဲ့ စက်ရုံအဓိကခန်းမမှာ အခမ်းအနားကို ကြည့်နေကြတယ်။
နိုင်ငံတော်သီချင်း အစောပိုင်းက စတင်တဲ့အခါ သူတို့အားလုံး အသံကျယ်ကျယ်နဲ့ လိုက်ဆိုကြတယ်။
လီမင်တေ စင်ပေါ်မှာ ရပ်နေပြီး ကြေညာလိုက်သည်။ “ခင်ဗျားတို့အားလုံးကို မနက်ဖြန် တစ်ရက်နားရက် ပေးရုံသာမက လုပ်သားတိုင်း တိုင်းဟွာ စူပါမားကတ် ၅၀၀ ယွမ်တန် Shopping Card တစ်ခု ရရှိလိမ့်မယ်”
အခု တိုင်းဟွာ စူပါမားကတ်မှာ မြို့များစွာမှာ ရုံးခွဲတွေ ရှိနေပြီ။ တချို့မြို့တွေမှာ Hyper-mart အစား supermarket ပဲ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ရောင်းအားက အခုထိ ထူးချွန်နေတုန်းပဲ။
လုပ်သားတွေက ပြီးခဲ့တဲ့လရဲ့ bonus ကို အခုမှ ရထားတာ၊ ပြီးတော့ အခု သူတို့ shopping card တစ်ခု ရနေတယ်။ သူတို့ အရမ်း ပျော်ရွှင်နေကြတယ်။
ဖုန်းယွီရဲ့ကုမ္ပဏီတွေ အားလုံး အတူတူပဲ၊ ပြီးတော့ လီဟဟနဲ့ ကျန်းလီပေါင် တောင် သူတို့ရဲ့ လုပ်သားတွေကို အကျိုးခံစားခွင့်တွေ ပေးခဲ့တယ်။
အခမ်းအနားကို ကြည့်တဲ့ ပြည်ပရောက် တရုတ်လူမျိုးအများအပြားက တရုတ်ကို ပြန်လာဖို့ စဉ်းစားလိုက်ကြသည်။
တရုတ်က အခု အင်အားကြီးလာပြီ၊ ပြီးတော့ ပြည်ပရောက် တရုတ်လူမျိုးတွေ သူတို့ရဲ့ မွေးရပ်မြေကို လွမ်းဆွတ်လာကြသည်။
ဟောင်ကောင်ရဲ့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းက ပြည်ပရောက် တရုတ်လူမျိုးတွေအတွက် ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုပဲ။
ဒီနေ့ဟာ လူအများအပြားအတွက် အိပ်မပျော်တဲ့ ညတစ်ညပဲ။
******