ကံကြမ္မာမျဉ်းကြောင်းကို စုစည်းခြင်း

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လုရီမှာလည်း မှင်တက်သွားသည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်ကြိမ်က နုခ်ထံမှ ဘိုလော့စ်မိသားစုအကြောင်း ကြားသိခဲ့ရစဉ် အကြီးအကဲတစ်ဦး ပျောက်ဆုံးနေပြီး သူတို့ ရှာဖွေနေကြကြောင်း ပြောခဲ့သည်ကို သူ သတိရနေသေး၏။

မူလက လုရီသည် ၎င်းကို သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းသည် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်ခြင်းမျှသာ ဖြစ်သည်။ တစ်စုံတစ်ယောက် အပြင်ထွက်သွားပြီး အလွန်အလှမ်းဝေးပါက ဆက်သွယ်ရေးမှာ သဘာဝကျကျ အဆင်မပြေနိုင်ပေ။

သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေမှာ ပို၍ဆိုးရွားသွားပုံရပါ၏။

“တတိယအကြီးအကဲ ဟုတ်လား။ သူက

ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ထိပ်တန်းပုဂ္ဂိုလ်တွေထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား” လုရီသည်

ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်အကြောင်း များများစားစား

မသိသော်လည်း အနည်းငယ်တော့ သိရှိထားသည်။

ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်က ခေါင်းညိတ်ကာ

“ဟုတ်ပါတယ်၊ တတိယအကြီးအကဲက ရွှေ

အင်မော်တယ်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာရှိပြီး အစွမ်းကုန်အဆင့်ကို ရောက်ရှိနေပါပြီ။ သူက အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် နယ်ပယ်ကို အဆင့်ချိုးဖြတ်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းတစ်ဝက်သာ လိုတော့တာပါ”

လုရီက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူတို့ အမှန်တကယ်ပင် ထိုသို့သောအစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ပါက သူ နင်ယင်စစ်မြေပြင်တွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော လူသားပုံစံ ကျိုယိုမိစ္ဆာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်သင့်သည်။

ထိုသို့သောအစွမ်းသည် မျက်လုံးသုံးလုံးကြယ်တာရာနယ်မြေ၏ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိသင့်ရာ၊ သူတို့ မည်သို့လျှင် အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်မည်နည်း။

... ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်က ဒုက္ခများတဲ့ ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ယောက်နဲ့များ သွားတွေ့နေတာလား...။

လုရီ တွေးလိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင် သားတော်နှင့် သူ၏ ဘေးမှ ထိုက်ယီ သူတော်စင် သားတော်ကဲ့သို့သော သူများသည် တစ်ယောက်ကို

တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။

ဖုန်းပုမင်က စကားစလိုက်သည်။

“အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်တော်တို့ ကိုယ်တိုင်လည်း သိပ်မရှင်းလင်းပါဘူး၊ အစ်ကိုနုခ်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကို မဆွေးနွေးခဲ့ပါဘူး”

လုရီက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြီး

“ခင်ဗျားတို့ နုခ်နဲ့ တွေ့လို့ သူ အကူအညီလိုတယ်ဆိုရင် သူ ကျွန်တော့်ဆီ လာခဲ့လို့ ရတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

နုခ်သည် သူ့အပေါ် စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် ကောင်းမွန်ခဲ့သောကြောင့် လုရီသည် သူ၏စွမ်းအားအတွင်း၌ ရှိပါက အကူအညီပေးရန် သဘာဝကျကျပင် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ပေ။

ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင်သားတော်နှင့် အခြားသူများ အားလုံးမှာ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ခွက်ချင်းတိုက်သံများနှင့် အရက်ငှဲ့သံများအလယ်တွင် အချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး၊ စုဝေးပွဲသည် တစ်လခွဲခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် ပြီးဆုံးခါနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

“အာ… ညီလေးလုကတော့ အားလပ်ချိန်တွေနဲ့ ကံကောင်းတဲ့သူပဲ၊ ငါတို့ကတော့ မကြာခင်မှာ ပြန်အလုပ်များကြရတော့မယ်” ကောင်းကင်နဂါး သူတော်စင် သားတော်က ခေါင်းခါရင်း နောက်တစ်ကြိမ် ညည်းညူလိုက်သည်။

အားလုံးမှာ အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လုရီနှင့် လျိုနင်ရွှမ်း အဖွဲ့သည်လည်း တိမ်ဖြူ

အင်မော်တယ်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြ၏။ သူတို့နှင့်အတူရှိခဲ့သော ကျန့်ဖန်နှင့်အခြားသူများမှာမူ ကူးပြောင်းရေး အခင်းအကျင်းမှတစ်ဆင့် ကုန်သွယ်ရေးဂြိုဟ်သို့ သွားရောက်နှင့်ကြပြီဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာမှ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း၏ ကိစ္စရပ်များကိ တာဝန်ယူကြလေသည်။

……

နှစ်သုံးဆယ် ကြာသောအခါ၊ လုရီသည်

နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်နယ်ပယ် နဝမအလွှာသို့ အောင်မြင်စွာ အဆင့်ချိုးဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး

ရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်နှင့် ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာတော့သည်။

ဤနေ့တွင် သူသည် ကြယ်တာရာနယ်မြေတပ်မတော်၏ စစ်အခင်းအကျင်းများကို တွက်ချက်ဖန်တီးနေစဉ် လုရီသည် ရုတ်တရက် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ဂူစံအိမ်အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် လင်းလောင်တောင်ထိပ်၏ တောင်ပေါ်လမ်း၌ ကျန့်ဖန်သည်

နုခ်ကို လုရီ၏ဂူစံအိမ်ဘက်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်ဆောင်လာနေသည်။

ဤအချိန်တွင် နုခ်၏မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေပြီး သူသည် အတော်လေး ဒုက္ခရောက်နေပုံရသည်။

နုခ်၏အခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျန့်ဖန်က သူ့ကို နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

“အစ်ကိုနုခ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ ဂျူနီယာညီလေးလုက အံ့မခန်းအစွမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ပြီး ထူးခြားသာလွန်ပါတယ်။ ဂျူနီယာညီလေးလုသာ ကူညီဖို့ဆန္ဒရှိရင် ခင်ဗျားမျိုးနွယ်ရဲ့ အကြီးအကဲကို သေချာပေါက် ပြန်ရှာတွေ့မှာပါ”

နုခ်က အားတင်းပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် သခင်လေးလုကို ယုံကြည်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ဒုက္ခတွေက တကယ်ပဲ ပင်ပန်းလွန်းလှပါတယ်”

ကျန့်ဖန်မှာ တိတ်ဆိတ်သွား၏။ သူသည်လည်း အခြေအနေကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နားလည်ထားသည်။ ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်မှ ရွှေအင်မော်တယ်ကျင့်ကြံသူများ၏ သုံးပုံတစ်ပုံနီးပါး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရာ ထိုသို့သော အဆင့်မြင့်တိုက်ခိုက်ရေးသမားများ ဆုံးရှုံးမှုသည် မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံးအတွက် ကြီးမားသောထိုးနှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် နှစ်ဦးသားသည် လုရီ၏ဂူစံအိမ်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး ကြယ်ငယ်လေးနှင့် ဆော့ကစားနေသော လုရီကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လုရီ အဝင်ဝတွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန့်ဖန်နှင့် နုခ်နှစ်ဦးလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။

လုရီက ခပ်ဟဟရယ်မောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကျန့်ဖန်၊ အစ်ကိုနုခ်၊ ခင်ဗျားတို့

ကျွန်တော့်ကို တစ်ခုခုအတွက် ရှာနေတာလား”

အသိစိတ်ပြန်ဝင်လာသောအခါ နုခ်က အလျင်အမြန်ပင် “သခင်လေးလု၊ ကျွန်တော်တို့

ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခုအတွက် ခင်ဗျားရဲ့အကူအညီကို တောင်းချင်ပါတယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မျှော်လင့်ထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် လုရီက ခေါင်းညိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

“အခြေအနေက အတိအကျ ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ”

ဤနေရာသို့လာရာလမ်းတွင် သူ၏စကားလုံးများကို စာစီထားပြီးဖြစ်သော နုခ်က လျင်မြန်စွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ခုနစ်ရာ၊ ရှစ်ရာလောက်က ကျွန်တော်တို့ ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်က အကြီးအကဲတစ်ဦး ပျောက်ဆုံးသွားရာကနေ စခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့ မျိုးနွယ်ရဲ့လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကိုသုံးပြီး ဆက်သွယ်လို့မရခဲ့ပါဘူး။ အစပိုင်းမှာတော့ ကျွန်တော်တို့ သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ကြပါဘူး၊ စကြဝဠာထဲမှာ ဆက်သွယ်ရေးပြဿနာတွေ

အရင်ကလည်း ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သီးခြားနယ်မြေတွေနဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ဒေသတွေ အများကြီးရှိတာကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပြီးတော့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ နောက်ထပ်အကြီးအကဲအများအပြား ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီအခါမှ ကျွန်တော်တို့ ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်က ကိစ္စကို အလေးအနက်ထားပြီး ပျောက်ဆုံးနေတဲ့အကြီးအကဲတွေကို စတင်ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်။ မျက်လုံးသုံးလုံးကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးကို နီးပါး ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် သူတို့ထဲက ဘယ်သူ့ကိုမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပါဘူး။ နှစ်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ အကြီးအကဲတွေတင်မကဘဲ မျိုးနွယ်ထဲက နက်ရှိုင်းခြင်း အင်မော်တယ်အဆင့် လူတွေပါ ပိုပြီးပျောက်ဆုံးလာခဲ့ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ အနှစ်ငါးဆယ်တုန်းက ရှာဖွေရေးလုပ်နေတဲ့ အကြီးအကဲသုံးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ကလည်း အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြန်ပါတယ်”

ဤသည်ကို ကြားသောအခါ လုရီက အသာအယာခေါင်းညိတ်ပြီး ဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို မင်းတို့ ဘိုလော့စ်မျိုးနွယ်ကို ပျောက်ဆုံးနေတဲ့လူတွေကို ရှာဖွေပေးဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား”

နုခ်က ခေါင်းညိတ်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ နည်းလမ်းအားလုံး ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူတို့ကို ရှာမတွေ့နိုင်တော့ပါဘူး။

သခင်လေးလုကိုပဲ အကူအညီတောင်းဖို့ ဒုက္ခပေးရတော့မှာပါ၊ ခင်ဗျားမှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိရမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်”

လုရီက စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဤကိစ္စသည် သူ့အတွက် အမှန်တကယ်ပင် ခက်ခဲသောတာဝန်တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

လူရှာခြင်းမှာ ထိုသူတို့ တစ်ချိန်က တည်ရှိခဲ့သရွေ့ သူ လုပ်နိုင်သောအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။သူသည် ယွီမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်ကံကြမ္မာနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ တစ်ချိန်က တည်ရှိခဲ့ဖူးသော မည်သူမဆိုသည် အချိန်နှင့်နေရာလပ်၏ ရက်ထည်ထဲတွင် သူတို့၏ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာမျဉ်းကြောင်းကို မလွဲမသွေ ချန်ထားခဲ့ပေလိမ့်မည်။

ကံကြမ္မာမျဉ်းကြောင်းနောက်သို့ လိုက်ခြင်းဖြင့် မည်သူ့ကိုမဆို ရှာဖွေနိုင်သင့်သည်။

လုရီက ပြုံး၍ “ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ငါ မင်းကို ကူရှာပေးပါ့မယ်” ဟု ဆိုလိုက်သည်။

လုရီ သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ နုခ်သည် ချက်ချင်းပင် အံ့အားသင့်ဝမ်းမြောက်သောအမူအရာကို ပြသလိုက်သည်။

“သခင်လေးလုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

နုခ်၏စိတ်ထဲတွင် လုရီသည် နားလည်ရခက်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပြီး တာအိုဒီရေကိုပင် လွတ်လပ်စွာ ခြယ်လှယ်နိုင်သူဖြစ်သည်။ သူသည် ပျောက်ဆုံးနေသောလူများကို ရှာဖွေရန် နည်းလမ်းတစ်ခု အမှန်တကယ် ရှိနိုင်ပေမည်။

လုရီသာ သူတို့ကို ရှာမတွေ့လျှင်ပင် သူ၏နောက်တွင် ယွီမိသားစုရှိနေသေးရာ ပို၍ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်တစ်ခု အမြဲရှိနေ လေသည်။

လုရီက ခေါင်းညိတ်သည်။

“ကျွန်တော့်ကို ခင်ဗျားတို့ မျိုးနွယ်ရဲ့ နယ်မြေကို ခေါ်သွားပါ”

“ဒါပေါ့” နုခ်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။