စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ငါပဲထမ်းတင်ထားရတာ
Vol. 4 Ch. 47
"ဦးထုပ်များစွာဆောင်းထားရသူ" သို့မဟုတ် စွယ်စုံရဆရာကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ နေ့ရက်တိုင်းသည် အလုပ်တာဝန်များဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေသည်။
နေ့ဘက်တွင် သူသည် System မှ ပေးအပ်သော ရွေးချယ်စရာများကို အစပျိုးရန် အပြင်ထွက်ရပြီး၊ ညဘက်များတွင်မူ ဆေးဖော်ခြင်း၊ အစီအရင်များ၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနှင့် အခြား အလုပ်များဖြင့် အချိန်ကုန်ရသည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် လက်မလည်အောင် အလုပ်များနေတတ်ပြီး၊ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ ရရန်ခက်ခဲသော ရှားပါးပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို စုဆောင်းရန် တောင်အောက်သို့ ဆင်းဖို့ အချိန်လုံးဝမရှိပေ။
ထို့ကြောင့် အခြားရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ ကျန်းပေရန်သည် ထူးချွန်သော "ကိစ္စဝိစ္စပြေးလုပ်ပေးမယ့် ကောင်လေးများ" အချို့ကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့ရသည်။
ဝူချင်းစစ်သည် ကျန်းပေရန် ရွေးချယ်ခဲ့သော ပထမဆုံးသော ကိုယ်စားလှယ်လောင်း ဖြစ်သည်။
ပထမဦးစွာ ထိုမျိုးဆက်သစ် သူရဲကောင်းလေးသည် သူနှင့် တစ်ကြိမ် ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပြီး၊ ကျန်းပေရန်၏ စွမ်းရည်အစစ်အမှန် အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို သိရှိထားသော လူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည်။
ဒုတိယအချက်မှာ အဆိုပါဖြစ်ရပ်အပြီး တစ်နှစ်လုံးလုံး ဝူချင်းစစ်သည် ပါးစပ်ကို လုံးဝပိတ်ထားခဲ့ပြီး ကျန်းပေရန်၏ စွမ်းအားအကြောင်းကို မည်သူ့ကိုမျှ ထုတ်ဖော်ပြောကြားခဲ့ခြင်း မရှိခြင်းပင်။
အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့ ကျန်းပေရန်က သူ့ကို "စည်းရုံး" ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် System မှ မည်သည့် အန္တရာယ်ရှိသော ရွေးချယ်စရာကိုမှ မပေးခဲ့ခြင်းပင်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူ၏စွမ်းရည်အချို့ကို ဝူချင်းစစ်အား ထုတ်ပြခြင်းသည် မည်သည့်အန္တရာယ်မှ မဖြစ်စေနိုင်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။
ထိုသို့ဖြင့် မသိလိုက်ဘဲ စမ်းသပ်မှုအလွှာပေါင်းများစွာကို အောင်မြင်ခဲ့သော ဝူချင်းစစ်ကို ကျန်းပေရန်က တောင်ကုန်းနောက်ဘက်သို့ ဖိတ်ခေါ်ကာ ဆွေးနွေးမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဝူချင်းစစ်သည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်းမသိ ကျန်းပေရန်ကို လေးစားအားကျနေပြီး၊ ယုံကြည်အားကိုးထိုက်သော အစ်ကိုကြီးတစ်ဦးဟု သတ်မှတ်ထားသောကြောင့် စကားအနည်းငယ်ပြောရုံဖြင့် သဘောတူညီချက်ကို လက်ခံခဲ့သည်။
သဘောတူညီချက်မှာ ကျန်းပေရန်က သူ့အား လက်နက်မျိုးစုံ၊ ဆေးလုံးများ၊ အစီအရင်များနှင့် အဆိပ်ဂူများကို ထောက်ပံ့ပေးပြီး၊ အပြန်အလှန်အားဖြင့် ဝူချင်းစစ်က သူခိုင်းသည့်ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။
…
"အစ်ကိုကြီး… စောစောက တကယ်ကို သတိလစ်သွားတော့မလို့"
စကားပြောရင်း ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏ခေါင်းပေါ်မှ ကြီးမားသော အဖုနှစ်လုံးကို ဆေးလိမ်းနေသည်။
ကျန်းပေရန်က သူ့ကို ဘေးစောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါမင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန်မရိုက်ရင် မင်းမှတ်မိမှာမို့လို့လား"
"ကျွန်တော်မှားသွားပါတယ်။ အစ်ကိုကြီး ချထားတဲ့ အစီအရင်ထဲကို နောက်ဘယ်တော့မှ မဆင်မခြင် မဝင်တော့ပါဘူး"
"မင်းကွာ---"
ကျန်းပေရန်သည် နောက်တစ်ချက်ရိုက်ရန် လက်မြှောက်လိုက်သော်လည်း၊ နီရဲနေသော အဖုနှစ်လုံးကိုမြင်ပြီးနောက် စိတ်ထိန်းလိုက်သည်။
"မင်းက ငါ့အစီအရင်ထဲဝင်လို့ ငါစိတ်တိုတယ်ထင်နေတာလား? ငါစိတ်တိုတာက မင်းကို အကြိမ်ပေါင်းများစွာ သင်ပေးထားရဲ့သားနဲ့ မလုပ်သင့်တဲ့အမှားတိုင်းကို တစ်ခုမကျန်လုပ်လို့ကွ! ပထမဆုံး၊ ထူးဆန်းတဲ့အနံ့ရတော့ မင်းဘာလုပ်လိုက်လဲ"
"ကျွန်တော် အသက်အောင့်လိုက်တယ်"
"ဟူး… ငါကသာ ကျူးကျော်သူတွေကို မေ့ဆေးမှုန့်နဲ့ တကယ်သတိလစ်အောင်လုပ်ချင်ရင် အနံ့တစ်ခုခု ထည့်ထားမယ်လို့ မင်းထင်နေလား"
"အာ…"
ဝူချင်းစစ်သည် ကြောင်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။
"ဒါဆို အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ကို အသက်အောင့်အောင်လို့ တမင်အနံ့ခံခိုင်းတာလား"
"မဟုတ်ရင် ဘာလဲ? မေ့ဆေးမှုန့်လို အကွက်တွေက ကျွမ်းကျင်သူတွေမျက်စိထဲမှာ ကလေးကစားစရာပဲ။ သူတို့ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်ခုခုခံစားရတာနဲ့ အပြင်ကိုထုတ်ပစ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုတမင်အနံ့ခံခိုင်းလိုက်ရင် သူတို့က မင်းလိုပဲ တုံ့ပြန်လိမ့်မယ်၊ ချက်ချင်းအသက်အောင့်လိုက်မှာပဲ။ ကျင့်ကြံသူတွေက တစ်နာရီလောက် အသက်မရှူဘဲနေနိုင်ပေမဲ့ အချိန်ကြာကြာ အောက်ဆီဂျင်ပြတ်… ငါဆိုလိုတာက အသက်အောင့်ထားရင် မင်းရဲ့စိတ်ကို တဖြည်းဖြည်းထိုင်းမှိုင်းစေပြီး ပုံမှန်ရှိနေကျ ဆင်ခြင်တုံတရားနဲ့ ဆုံးဖြတ်နိုင်စွမ်းကို ပျောက်ဆုံးစေတယ်"
"နောက်ဆုံးတော့ မင်းလည်း ခုနကလိုပဲ ငတုံးတစ်ယောက်ဖြစ်သွားတာပေါ့။ အစီအရင်ထဲက လွတ်နိုင်မှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သိရဲ့သားနဲ့ ခေါင်းမာပြီး ထပ်ပြီးဝင်တိုးနေတာလေ"
"အော် "
ဝူချင်းစစ်သည် ဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားသလို ဖြစ်သွားသည်။
စောစောက ပိတ်မိနေတုန်းက သူတကယ်ပဲ ဒေါသတွေထွက်ပြီး ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ထပ်ဝင်တိုးမိခဲ့သည်။
အခုပြန်စဉ်းစားကြည့်မှ တကယ်ပဲ တစ်ခုခုပူးကပ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရသည်။
"ဉာဏ်အလင်းပွင့်မနေနဲ့"
စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန်သည် နောက်တစ်ချက်ရိုက်မည်ပြုပြီးမှ သူ့ကိုယ်သူ အရင်ဆုံး စိတ်တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားလိုက်သည်။
စိတ်မတိုနဲ့၊ စိတ်မတိုနဲ့
ကိုယ်ရွေးချယ်ထားတဲ့သူပဲ၊ ကိုယ်ရွေးချယ်ထားတဲ့သူပဲ
ကျန်းပေရန် ဒီလောက်ဒေါသထွက်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာတော့မဟုတ်ပေ။
သူ ဝူချင်းစစ်ကို လာသည့်အခါတိုင်း အစီအရင်ထဲမဝင်ဘဲ ပုလွေမှုတ်ရန် အကြိမ်ကြိမ် သတိပေးထားသည်။ အတွင်းထဲမှာ အန္တရာယ်များသည်။
စောစောက 'အရပ်ရှစ်မျက်နှာ အသူရာအစီအရင်' သည် ဖိတ်ခေါ်မထားဘဲ အတင်းဝင်လာသော ဧည့်သည်များကို ရှင်းလင်းရန်အတွက် သက်သက်ဖြစ်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းအစီအရင်တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ကျန်းပေရန်သာ အချိန်မီရောက်မလာခဲ့လျှင် သူ၏လက်ရုံးတစ်ဆူဖြစ်သော လက်အောက် ငယ်သားသည် ထိုအစီအရင်၏ ပထမဆုံး သားကောင်ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။
ထိုအခါ သူဘယ်သူ့ကို သွားတိုင်လို့ရမှာလဲ။
သက်ပြင်းတစ်ချက်ကိုပြင်းပြင်းရှူရင်း ကျန်းပေရန်သည် စကားလမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်သည်။
"ဒီတစ်ခါ ငါ့ဆီ ဘာကိစ္စနဲ့လာတာလဲ"
သူ့အစ်ကိုကြီး နောက်ဆုံးတော့ သူ့ကိုခွင့်လွှတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ဝူချင်းစစ်သည် အလျင်အမြန်ပြန်ဖြေသည်။
"ကျွန်တော် JB ခရိုင် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတပည့်တွေရဲ့ သိုင်းပြိုင်ပွဲမှာ ပထမရခဲ့လို့ အစ်ကိုကြီးကို သတင်းကောင်းလာပို့တာပါ"
ကျန်းပေရန် ချက်ချင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။ဒီကောင်လေး ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဘဝင်မြင့်သွားရသလဲဆိုတာကိုပေါ့။
နာမည်အတိုင်းပင် JB ခရိုင် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံတပည့်ပြိုင်ပွဲသည် ဂိုဏ်းအသီးသီးမှ လူငယ်တပည့်များကြား ပြိုင်ဆိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်သည်။
အသက်နှစ်ဆယ်အောက် မည်သူမဆို ပါဝင်နိုင်ပြီး ပထမနေရာရရှိခြင်းသည် လူငယ် တပည့်များ ကြားတွင် ယှဉ်ပြိုင်စရာမရှိသော ထိပ်သီးတစ်ဦးအဖြစ် တရားဝင် သတ်မှတ်ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။
"ဒါကြောင့် မင်းငါ့အစီအရင်ထဲကို ဝင်ရဲသွားတာလား"
ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ ဂုဏ်ယူနေသော အမူအရာကို အမြန်ဖယ်ရှားလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်က အဓိကအားဖြင့် အစ်ကိုကြီးကို ကျွန်တော့်ရဲ့တိုးတက်မှုကို ပြချင်လို့ပါ။ ဒီကိုလာတဲ့လမ်းမှာ 'ရှေ့နောက်ပြောင်းပြန် လက္ခဏာလေးရပ် အစီအရင်' ကို ထပ်ခါထပ်ခါလေ့လာရင်း ထိုးထွင်းဉာဏ်အချို့ရလာလို့ ကျွန်တော်…"
"တော်ပြီ။ အနိုင်ရတာက ဂုဏ်ပြုရမယ့်ကိစ္စပဲ၊ ဒါကြောင့် မင်းကိုထပ်မဆူတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့တစ်ခုတော့ မှတ်ထား၊ မင်းအပျော်ဆုံး၊ အဂုဏ်ယူဆုံးအချိန်က မင်းခြေချော်လဲနိုင်ဆုံးအချိန်ပဲ။ ကြားလား"
"ဟုတ်ကဲ့၊ ချင်းစစ် မှတ်ထားပါ့မယ်"
ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် သူ့ရှေ့မှ လူငယ်—ယခုအခါ JB ခရိုင်၏ နံပါတ်တစ်တပည့်ဖြစ်နေသူကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းမချဘဲမနေနိုင်။
စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းကြီးကတော့ တကယ်ပဲ ငါ့ကျောပေါ်မှာ စီးနေတာပါလား။
ကျန်းပေရန်သည် ဝူချင်းစစ်၏ စွမ်းရည်ကို အတွင်းကျကျသိသည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။
တစ်နှစ်ကြာ "ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်" ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် သူ့ကို ညီငယ်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ အမှန်တကယ် သဘောထားလာပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံမှုအားကောင်းစေသော ဆေးလုံးများကို မကြာခဏ လက်ဆောင်ပေးတတ်သည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် တိုက်ခိုက်ရေး အားနည်းချက်များကို ထောက်ပြရန် သူနှင့်အတူ သိုင်းပင်ကျင့်ပေးသေးသည်။
သို့သော် သူ၏လမ်းညွှန်မှုက "JB ခရိုင်၏ နံပါတ်တစ်" ကို တိုက်ရိုက်မွေးထုတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ခဲ့ပေ။
"ဪ ဟုတ်သားပဲ၊ နောက်တစ်ခုရှိသေးတယ်။ အစ်ကိုကြီး စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတဲ့ ဘုဇပတ်တောအုပ်က မကြာသေးခင်က ပြောင်းလဲမှုရှိလာတယ်။ အဆင့်နှစ် လျှပ်စီးကျားသစ်ကောင် တစ်ကောင် အဲ့ဒီမှာ နေရာလာယူထားတယ်"
ကျန်းပေရန်၏ လှုပ်ရှားမှုများ ခေတ္တရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ။ နောက်ထပ် ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲတွေ ပြောင်းလာသေးလားဆိုတာ ဆက်စောင့်ကြည့်။ သုံးကောင် ဒါမှမဟုတ် သုံးကောင်ထက်ပိုလာရင် ငါ့ကိုချက်ချင်းအကြောင်းကြား"
"နားလည်ပါပြီ"
သဘောတူပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်သည် ခဏတုံ့ဆိုင်းပြီးမှ မေးလိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး… ဘာအစီအစဉ်ရှိလဲလို့ မေးခွင့်ရှိမလား"
"ဘာဖြစ်လို့လဲ? တစ်ခုခုရှိလို့လား"
သူတို့နှစ်ဦး၏ ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ထားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သောကြောင့် ဝူချင်းစစ်သည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကျန်းပေရန်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို မေးခွန်းမထုတ်တတ်ပေ။ခိုင်းသည့်အတိုင်းသာ လုပ်လေ့ရှိသည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏လက်သီးနှစ်ဖက်ကိုစု၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ကျင့်ကြံမှုက မကြာသေးခင်က အများကြီးတိုးတက်လာလို့ အဆင့်နှစ်ထူးဆန်းတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို စိန်ခေါ်ပြီး အနက်ရောင်သခင်အဆင့်ကို တစ်ရှိန်ထိုးတိုးတက်ချင်လို့ပါ"
အိုး? နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်တက်တော့မလို့လား? ကောင်းပြီလေ၊ ငါဘုဇပတ်တောအုပ်ကို သွားတဲ့အခါ မင်းကိုခေါ်သွားပြီး စောင့်ကြည့်ပေးမယ်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုကြီး"
ဝူချင်းစစ်သည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် လက်သီးစုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
စကားပြောနေရင်း သူတို့နှစ်ဦးသည် တောင်ကုန်းနောက်ဘက်ရှိ ကျန်းပေရန်၏ "လျှို့ဝှက်စခန်း" သို့ ရောက်လာကြသည်။
ယေဘုယျအားဖြင့်၊ ကျန်းပေရန်ကဲ့သို့သော သာမန်တပည့်တစ်ဦးသည် တောင်ကုန်းနောက်ဘက်တွင် ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံရာနေရာ ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော် သူ၏ထူးချွန်သော စစ်တုရင်ကစားစွမ်းရည်နှင့် ခန်းမသခင်များ၏ "ပြဿနာငယ်များ" ကို မကြာခဏ ကူညီဖြေရှင်းပေးခြင်းကြောင့် သူသည် အထူးအခွင့်အရေးများ ရရှိထားသည်။
"ဒီခရမ်းရောင်ဝါးတောကို ရောက်တိုင်း အရင်တစ်ခေါက်ထက် ပိုပြီး သက်သောင့်သက်သာရှိတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ အစ်ကိုကြီး၊ ဒီဝါးပင်တွေကို ဘယ်လိုများ ပျိုးထောင်ထားတာလဲ"
သူပထမဆုံး ဤခရမ်းရောင်ဝါးပင်များကို ယူဆောင်လာစဉ်က တစ်ပင်ချင်းစီသည် နှစ်မီတာခန့်သာ မြင့်သည်ကို ဝူချင်းစစ်သည် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။
သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ၎င်းတို့သည် နေရောင်ခြည်ကိုပင် ကာဆီးထားနိုင်သော ထူထပ်သည့် အမိုးတစ်ခုအဖြစ် ဖွဲ့တည်လျက်၊ မိုးကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲတော့မတတ် မြင့်မားနေကြပြီ။
"မင်းမမေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းတွေကို မမေးနဲ့ လာ လက်ဖက်ရည်သောက်"