ဒါက အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်တာပဲ

ညဉ့်၏ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်မှုအလယ်တွင် ကျန်းပေရန်သည် နီလာနှလုံးခန်းမဆီသို့ ခြေလှမ်းသွက်သွက်ဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေသည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ သဲပွင့်များ ကြဲဖြန့်ထားသကဲ့သို့ မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်စင်လေးများသည် ကောင်းကင်ယံကို လှပစွာ အလှဆင်ထားသည်။

ဒီကြယ်ရောင်လွှမ်းတဲ့ညခင်းကတော့ ဘယ်တော့ကြည့်ကြည့် ရိုးမသွားဘူးပဲ။

စိတ်ထဲမှ လေးစားသမှုဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဘူးထဲမှ "ကျောက်စိမ်းပန်းဝတ်ရည်" ကို တစ်ငုံမော့သောက်လိုက်သည်။

သူ၏ခြေလှမ်းများက ပေါ့ပါးစွာဖြင့် မကြာမီ သူ၏တဲငယ်လေးဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သို့သော် သူတံခါးဖွင့်မည်အပြုတွင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုကို သူ၏နားထဲတွင် ကြားလိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုကြီး"

လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏စူးရှသော ညအမြင်အာရုံသည် အိမ်နှင့်မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ တောင်ကုန်းငယ်လေးပေါ်တွင် ပုန်းနေသော လင်ယုယန်ကို ချက်ချင်းတွေ့လိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ကျန်းပေရန်သည် လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်နည်းဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကျွန်မ တောင်ပိုင်းစောင့်ကြည့်ခရိုင်ကနေ အခုလေးတင်ပြန်ရောက်လို့ အစ်ကိုကြီးအတွက် ဒေသထွက်အသီးအနှံတချို့ ယူလာခဲ့တယ်။ ထုံးစံအတိုင်း နေရာလေးမှာ ထားခဲ့တယ်"

"မင်းတော်တော် စဉ်းစားတတ်တာပဲ ကျေးဇူးပဲ"

စကားပြောရင်း ကျန်းပေရန်သည် အနီးရှိ ရေအိုးကြီးတစ်ခု၏ အဖုံးကိုမကာ လှပစွာထုပ်ပိုးထားသော ပိုးထည်ဘူးလေးတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်မသွားတော့မယ်နော် အစ်ကိုကြီး။ ကောင်းသောညပါ"

လင်ယုယန်၏ ပုံရိပ်သည် အမှောင်ထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ ထိုသို့သောမြင်ကွင်းများကို အသားကျနေပြီဖြစ်သော ကျန်းပေရန်သည် လှည့်၍ သူ၏တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

ပိုးထည်ဘူးလေးကို အနည်းငယ်ဟောင်းနွမ်းနေသော သစ်သားစားပွဲပေါ်တင်ကာ သူသည် အဖုံးကို ညင်သာစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

ကိုးရွက်ပါ မိုက်ကာမှိုနီ…

ဒီဟာကို သူဘယ်လိုများ ရှာတွေ့ခဲ့ပါလိမ့်…

အတွင်းထဲမှ ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းများ တဖျတ်ဖျတ်လက်နေသော မှိုကိုကြည့်ရင်း၊ ၎င်း၏ထိပ်တွင် ဝိညာဉ်မှုန်များ ထူထဲစွာ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် စိတ်ထဲမှ မအံ့ဩဘဲမနေနိုင်။

သူ၏နောက်တစ်ကြိမ် ဆေးဖော်စပ်မှုအတွက် ဘာသုံးရမည်ကို သူသိလိုက်ပြီဖြစ်သည်။

ဘူးကိုပြန်ပိတ်ပြီးနောက်၊ သူသည် သူ့ညီမငယ်အား အချိန်တန်လျှင် ဘာလက်ဆောင်ပြန်ပေးရမလဲဟု စဉ်းစားနေလိုက်သည်။

အနိမ့်ဆုံး အဝါရောင်အဆင့်မှစတင်သော ရွေးချယ်စရာများကို အစပျိုးခဲ့ဖူးသူ သူမအား "ထိပ်တန်းအလှပဂေး" အဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရသူတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ ကျန်းပေရန်သည် အစပိုင်းတွင် ထိုညီမငယ်ကို အတော်လေး သတိထားခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ၏ ဉာဏ်ကောင်းမှုနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့က သူ့ကို အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

System အစပျိုးတာကို ရှောင်တိမ်းတဲ့နေရာမှာ သူတော်တော်လေး တော်လာပြီပဲ။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ကျန်းပေရန်နှင့် တွေ့ဆုံပြီးနောက် လင်ယုယန်သည် စိတ်အားတက်ကြွစွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီး၊ သူမ၏မျက်လုံးများသည် ညအမှောင်ကပင် မဖုံးကွယ်နိုင်သော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။

ဒီနေ့ အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို စကားလုံးခုနစ်လုံးတောင် ပြန်ပြောတယ်! ပြီးတော့ ငါပေးတဲ့လက်ဆောင်ကို ငါ့ရှေ့မှာတင် ထုတ်ယူသွားတယ်--- ဒါက အပြန်အလှန်ချစ်ခင်မှုပဲ ဖြစ်ရမယ်

ဟုတ်တယ်မလား!?

အား!

ထိုသို့တွေးရင်း သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အနီးရှိ ပရုတ်ပင်တစ်ပင်ကို ရိုက်လိုက်ရာ၊ သစ်ရွက်များ တရှဲရှဲမြည်ကာ ကြွေကျလာသည်။

လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်တာကာလအတွင်း သတိထား၍ အဝေးမှစောင့်ကြည့်ခြင်းနှင့် စေ့စပ်စွ ာခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းတို့မှတစ်ဆင့် သူမသည် သူမ၏အစ်ကိုကြီး၏ အကြိုက်များကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။

သူမသိသည်မှာ အခြားသူများရှိသည့်အခါ သူ့အနားသို့ မချဉ်းကပ်ရ၊ လူအများရှေ့တွင် သူ့ကိုမခေါ်ရ၊ အရေးအကြီးဆုံးမှာ—သူမဘယ်လောက်ပင် ယုံကြည်မှုရှိနေပါစေ ရုတ်တရက်ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကိုအံ့အားသင့်အောင် မလုပ်ရဟူ၍ပင်။

မဟုတ်ပါက သူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်ဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်လိမ့်မည်။

ထိုအဖြစ်ကိုရှောင်ရှားရန် သူမသည် လျှို့ဝှက်အသံလွှင့်နည်းကို တစ်နှစ်ပတ်လုံးလုံး အပင်ပန်းခံ၍ လေ့ကျင့်ခဲ့ရသည်။

ဒါပေမဲ့ အားလုံးက တန်တယ်!

စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသော လက်သီးကိုဆုပ်ကာ သူမသည် သူမ၏ဝတ်ရုံပေါ်မှ သစ်ရွက်များကိုခါချပြီး "နွားနာရီ (နံနက် ၁ နာရီမှ ၃ နာရီ) သည် အစ်ကိုကြီး၏ စိတ်အကြည်လင်ဆုံးအချိန်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်" ဟု ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအချက်ကို စိတ်ထဲတွင် မြဲမြံစွာမှတ်သားပြီးမှသာ သူမသည် ဆက်လက်ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

နောက်တစ်နေ့နံနက်တွင် ကျန်းပေရန်သည် ခန်းမသခင်ချန်ကို အရိုအသေပေးရန်နှင့် သူနှင့်အတူ စစ်တုရင်အနည်းငယ်ကစားရန်အတွက် ထုံးစံအတိုင်း နီလာနှလုံးခန်းမသို့ သွားခဲ့သည်။

ခန်းမသခင်ချန်ကို ရယ်မောပျော်ရွှင်စေပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ထွက်ခွာရန် ထလိုက်သည်။

သို့သော် သူတံခါးဖွင့်လိုက်သည့်အခိုက်တွင် ညီငယ်ကျွင်းယွီ အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ ခန်းမသခင်က အစ်ကိုကြီးကိုခေါ်ခိုင်းလိုက်လို့ပါ"

ကျန်းပေရန်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးမှ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ လမ်းပြ"

ညီငယ်ကျွင်းယွီနောက်သို့လိုက်ကာ ခန်းမအတွင်းရှိ ခရမ်းရောင်ဥယျာဉ်သို့ ရောက်သောအခါ၊ သူတို့သည် စန္ဒကူးတံခါးတစ်ချပ်ရှေ့တွင်ရပ်ကာ ခေါက်လိုက်သည်။

"အာ၊ ပေရန်ပါလား။ ဝင်ခဲ့"

အတွင်းမှ ကျန်းဟယ်ချင်း၏ အသံကိုကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် တံခါးကိုတွန်းဖွင့်ကာ ဝင်သွားလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

လခြမ်းပုံသဏ္ဍာန် စားပွဲတစ်လုံးတွင် ထိုင်နေသော ကျန်းဟယ်ချင်းသည် ခရုစိမ်းလက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ကိုငှဲ့ကာ ကျန်းပေရန်ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်သည်။

"ပုံစံလုပ်မနေနဲ့တော့။ လာ၊ ထိုင်ပြီး ငါနဲ့အတူ လက်ဖက်ရည်သောက်"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကျန်းဟယ်ချင်း၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် ကမ်းပေးသော လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို လက်ခံလိုက်သည်။

သို့သော် သူခွက်ကိုယူလိုက်စဉ်၊ သူ၏မျက်လုံးထောင့်စွန်းမှ ကျန်းဟယ်ချင်းနောက်ရှိ အနီရောင် သစ်သားစင်ပေါ်တွင် တင်ထားသော ကျောက်စိမ်းခွက်တစ်လုံးကို မြင်လိုက်ရသည်။ထိုခွက်သည် သူ၏အရင်လာရောက်လည်ပတ်မှုများတွင် မရှိခဲ့သည်မှာ သေချာသည်။

ဒါများ…

ကျန်းပေရန်သည် စောင့်ရှောက်သူယွီ နောက်ဆုံးအကြိမ်လာရောက်လည်ပတ်စဉ်က ထိုကျောက်စိမ်းခွက်ဖြင့်ပင် ဧည့်ခံခဲ့သည်ကို ချက်ချင်းပြန်သတိရလိုက်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းကို မဆေးကြောရသေးသည်မှာ ကိုးဆယ့်ကိုးရာခိုင်နှုန်း သေချာနေသည်…

ခန်းမသခင်! အတည်ကြီးတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူးနော်!!!

စိတ်ထဲမှ အော်ဟစ်နေသော်လည်း ကျန်းပေရန်သည် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားကိုထိန်းကာ ခွက်ကိုလက်ခံလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်"

ကျန်းပေရန် လက်ဖက်ရည်သောက်ပြီးသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဟယ်ချင်းသည် ကိုယ်တိုင်ထပ်ငှဲ့ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပေရန်၊ ငါမင်းကိုမေးထားတဲ့ကိစ္စ ဘယ်လိုအခြေအနေရှိပြီလဲ"

ခန်းမသခင်သည် ယနေ့တွင် အဘယ်ကြောင့် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ ဂရုတစိုက်ရှိနေရသလဲဆိုသည်ကို သိလိုက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် သူ၏လက်ဖက်ရည်ကို ပြန်ထွေးထုတ်လုမတတ် ဖြစ်သွားသည်။

အခုမှ သဘောပေါက်တော့တယ်--- ခင်ဗျား တကယ်ကို အသည်းအသန်ဖြစ်နေပြီပဲ!

ကျန်းဟယ်ချင်းက သူ့ကို တာဝန်များစွာပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း ကျန်းပေရန် ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။ ဒါက သူစောင့်ရှောက်သူယွီထံ ချဉ်းကပ်ပြီးပြီလား ဆိုသည့်အကြောင်းပင်။

ဒါပေမဲ့ တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတာလေ!

စိတ်ထဲမှ မကျေမနပ်တိုင်တန်းမှုများစွာအပြီးတွင် ကျန်းပေရန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်၊ ဘာပြောရမယ်မှန်းမသိဘဲ ကျွန်တော်က စောင့်ရှောက်သူယွီဆီ သွားရှာရင် အရမ်းစောလွန်းနေမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ငါတို့ ဆွေးနွေးပြီးပြီလေ? အပြန်အလှန်ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ငါတို့ခန်းမတွေကြားက ဆက်ဆံရေးကို ခိုင်မြဲအောင်လုပ်ဖို့လေ"

ခန်းမသခင်…

ကျွန်တော်ခင်ဗျားကို ဒီစကားလုံးကို ဒီလိုနေရာမှာသုံးဖို့ သင်ပေးခဲ့တာမဟုတ်ဘူး…

အတင်းပြုံးကာ ကျန်းပေရန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ခန်းမက စစ်တုရင်မှာ အထူးပြုပြီး၊ ရေမှန်ခန်းမကတော့ တေးဂီတမှာ ထူးချွန်တယ်။ နှစ်ခုက ဘယ်လို အတူတကွ ဖွံ့ဖြိုးနိုင်မှာလဲ"

"ဘာလို့မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ? နှစ်ခုလုံးက အနုပညာရပ်တွေပဲ--- တူညီတဲ့အချက်တွေ ရှိရမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ငါတို့ သိုင်းပညာတွေ ဖလှယ်လို့လည်းရတာပဲ။ ရေမှန်ခန်းမရဲ့ 'သောင်းခြောက်ထောင်အက' က လေ့လာထိုက်ပါတယ်"

"ခန်းမသခင်၊ ဒါပေမဲ့---"

"တော်ပြီ"

သူ့စကားကိုဖြတ်ကာ ကျန်းဟယ်ချင်းသည် တည့်တည့်တိုးဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကို ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အကူအညီတစ်ခုလို့ သဘောထားလိုက်။ မင်းအောင်မြင်ရင် တောင်ကုန်း နောက်ဘက်မှာ နောက်ထပ်ကျင့်ကြံရာနေရာတစ်ခု လျှောက်ချင်တယ်လို့ ပြောထားတယ် မဟုတ်လား? ငါခွင့်ပြုပေးမယ်"

ဒါက ပေါ်ပေါ်တင်တင် အာဏာကို အလွဲသုံးစားလုပ်တာပဲ!!!

စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းတွင် တပည့်တိုင်းသည် တောင်ကုန်းနောက်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံရာနေရာကို လိုချင်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါများပြီး လေ့ကျင့်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းပေရန်၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ထိုစွမ်းအင်ကို သူ၏ဆေးပင်များနှင့် အိမ်မွေး တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးများကို ပျိုးထောင်ရန် အသုံးပြုရန်ဖြစ်သည်။

သူ့လက်ရှိနေရာသည် မလုံလောက်တော့သည်မှာ သဘာဝကျပါသည်။

သို့သော် သူလျှောက်လွှာတင်တိုင်း ခန်းမသခင်က သူ့ကိုဆူပူလေ့ရှိသည်၊ သူ့ကိုနေရာတစ်ခု ပေးထားခြင်းသည်ပင် ထူးကဲသော ခြွင်းချက်ဖြစ်နေပြီ။ဒုတိယတစ်ခုကို တောင်းရဲရအောင် သူဘယ်လောက်သတ္တိရှိနေလဲဟုပင် ပြောခဲ့သည်။

ကျန်းပေရန်သည် သူစောင့်မျှော်နေသော အခွင့်အရေးရောက်လာမှသာ သူ၏ဆန္ဒပြည့်ဝမည်ဟု ယူဆထားခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ…မဟုတ်ဘူး၊ အချစ်ဆိုတာက တကယ်ကိုပဲ တခြားအရာတွေနဲ့မတူဘူးပဲ။

ကျန်းဟယ်ချင်း၏ ကမ်းလှမ်းမှုသည် မငြင်းနိုင်လောက်အောင် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း၊ ရေမှန်ခန်းမမှ ညီမငယ်များ တစ်ယောက်ချင်းစီသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် ရွေးချယ်စရာများကို ချက်ချင်း အစပျိုးနိုင်စွမ်းရှိသူများဖြစ်သည်ကို တွေးမိသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ငြင်းပယ်ရန် စိတ်ကိုတင်းလိုက်သည်။

သို့သော် သူစကားပြောမည်အပြုတွင် ရွေးချယ်စရာသုံးခုသည် သူ့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: ကျန်းဟယ်ချင်းကို ထပ်မံငြင်းပယ်ပါ။ ဆုလာဒ်: ကောင်းကင်ဘုံမီးတံဆိပ်တော် (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အလယ်လတ်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: စကားလမ်းကြောင်းကို အဆိပ်ဂူအကြောင်းသို့ လွှဲလိုက်ပါ။ ဆုလာဒ်: ပျံဝဲတံဆိပ် (အဝါရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၃: ကျန်းဟယ်ချင်း၏ တောင်းဆိုမှုကို သဘောတူလိုက်ပါ။ ဆုလာဒ်: ကျပန်းအခြေခံအရည်အချင်းအမှတ် +၁)]

ဟူး…

ငါသိသားပဲ။

မလွှဲမရှောင်သာသော System အစပျိုးမှုကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် သက်ပြင်းကိုပြင်းပြင်းချလိုက်တော့သည်။