အကုန်လုံးက တခြားသူတွေပေးထားတာ

ကျန်းပေရန်၏ အသံနောက်သို့လိုက်ရင်း ယွီမန်ဝင်းသည် ပန်းဥယျာဉ်၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျန်းပေရန်နှင့် ခန်းမသခင်တို့ ပန်းအိုးတစ်အိုးရှေ့တွင်ရပ်ကာ စကားကောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ဘာတွေပြောနေကြတာလဲ"

ယွီမန်ဝင်းသည် ရှေ့သို့တိုးလာကာ မေးလိုက်သည်။

ကျန်းပေရန်သည် ဦးစွာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ဓားပါးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူပြီးနောက် ခေါင်းလှည့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ရှီက သူ့ရဲ့ သစ်ပင်လို အပင်က နည်းနည်းနွမ်းနေတယ်လို့ပြောလို့ ကျွန်တော့်ကို ကြည့်ခိုင်းနေတာပါ"

"အိုး~"

ခေါင်းညိတ်ရင်း ယွီမန်ဝင်းသည် ဘဲဥပုံ-တြိဂံပုံအရွက်များရှိသော ထို အပင်ဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ဂရုတစိုက်စစ်ဆေးပြီးနောက် နားမလည်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့အမြင်မှာတော့ အားလုံးကောင်းနေတာပဲ"

ကျန်းပေရန်သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး အရွက်ခြောက်ရွက်ပါသော ပင်စည်တစ်ခုကို ဂရုတစိုက် မလိုက်သည်။

"အပင်တစ်ပင်က ရှင်သန်နေလား မနေလားဆိုတာ အသေးစိတ်ပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ ဒီပင်စည်ကိုကြည့်ပါ--- အရွက်တွေက အရွယ်အစားမတူဘူး၊ သူတို့ရဲ့အရွက်ကြောတွေကလည်း မညီမညာဖြစ်နေတယ်။ ဒါက သူ့ရဲ့အတွင်းပိုင်းဟန်ချက်ညီမှု ပျက်စီးနေပြီဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

နားထောင်ပြီးနောက် ယွီမန်ဝင်းသည် ထိုအရာကို အချိန်အတော်ကြာ စိုက်ကြည့်ပြီးမှ သဘောပေါက်သွားပုံရသည်။

"ဒါဆို ဘာလုပ်သင့်လဲ"

"ကျွန်တော် အဲ့ဒီအကြောင်းကိုပဲ ခန်းမသခင်ရှီနဲ့ ဆွေးနွေးနေတာ။ ဒီလိုအပင်တစ်ပင်ကို ရှင်သန်စိမ်းလန်းစေဖို့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့က သူ့ကိုကူညီပေးရမယ်---သူ့ရဲ့အသည်းနှလုံးကို ဖြတ်တောက်ပေးခြင်းအားဖြင့်ပေါ့"

စကားပြောရင်း ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်ဘက်သို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်စောစောက ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ဒီ အပင်ရဲ့ ပင်စည်တွေက ကြံ့ခိုင်တယ်လို့ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ တော်တော်နုနယ်တယ်။ အကိုင်းအခက်တွေချိုင်တဲ့အခါ အောက်ပိုင်းတွေကို မထိခိုက်မိအောင် အရမ်းသတိထားရမယ်။ အခု ကျွန်တော်သရုပ်ပြလိုက်ပါ့မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျန်းပေရန်သည် သူ၏ဓားပါးဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ဖြတ်တောက်မှုအချို့ပြုလုပ်ကာ ၁၈ စင်တီမီတာထက်ပိုရှည်သော အစိတ်အပိုင်းများကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ဖြတ်တောက်ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့လက်တွေက တကယ်ကို ကျွမ်းကျင်တာပဲ"

ရှီဖုန်းလန်က ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းပြောသလိုပဲ၊ ဒီနောက်ပိုင်း သူက ဘေးဘက်အညွန့်တွေ ပိုထွက်လာမှာပေါ့"

"ဟုတ်ပါတယ်။ နှစ်လအတွင်းမှာ ဒီ အပင်က သက်ဝင်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ရှင်သန်စိမ်းလန်းလာမယ်လို့ ကျွန်တော်အာမခံတယ်"

"ကောင်းပြီ၊ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကိုငါယုံလိုက်မယ်။ လာ၊ လာ၊ တခြားအပင်တွေကိုလည်း ကူညီကြည့်ပေးဦး"

ထိုသို့ဖြင့် ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်၏ ဆွဲခေါ်ရာနောက်သို့လိုက်ကာ သူမ၏ပန်းဥယျာဉ်တစ်ခုလုံးကို စစ်ဆေးပေးပြီး၊ ပြဿနာငယ်တစ်ခုချင်းစီကို ဖြေရှင်းပေးခဲ့ရသည်။

"ဝှူး---"

ရှီဖုန်းလန်သည် ခါးပြန်မတ်ကာ သူမ၏နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းပေရန်၏ ပခုံးကို အားရပါးရ ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်းမှာ တော်တော်လေး အရည်အချင်းရှိတာပဲ! ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးရေးအကြောင်း ဒီလောက် သိတဲ့တပည့်ကို ငါပထမဆုံးတွေ့ဖူးတာပဲ။ တော်တယ်၊ တကယ်ကို တော်လွန်းတယ်။ ဟင်? မင်းဘာလို့ မျက်နှာလွှဲထားတာလဲ"

"မတော်တရော်ဖြစ်မှာစိုးလို့ပါ"

ကျန်းပေရန်က တည့်တိုးပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ရှီဖုန်းလန်၏ လည်ပင်းနက်ဝတ်ရုံ၏ လည်ဟိုက်သည် မူလကတည်းက အတော်လေးနိမ့်နေပြီး၊ သူမ၏ပခုံးကိုပုတ်သည့် ပုံကြီးချဲ့လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် မျက်စိကျိန်းလောက်သည့် မြင်ကွင်းက ကျန်းပေရန်ကို ဘယ်ကိုကြည့်ရမှန်းမသိ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

"ဟားဟားဟား"

ရှီဖုန်းလန်သည် ဟားတိုက်ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းက ကြည့်ချင်ပေမဲ့ မကြည့်ရဲတဲ့ ရှေးရိုးစွဲသမားတွေထက် အများကြီးပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်"

ထို့နောက် သူမသည် ယွီမန်ဝင်းဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ဒီလောက်ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်လေးကို မင်းဘယ်က ကောက်လာတာလဲ"

"သူ့ကိုလား? ငါကောက်လာတာလို့ပြောတာထက် တူးထုတ်ခဲ့ရတာလို့ပြောရင် ပိုမှန်လိမ့်မယ်။ သူကသာဖြစ်နိုင်ရင် တစ်နေ့လုံး မြေကြီးထဲမှာပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကို မြှုပ်ထားချင်တဲ့သူ"

စကားလမ်းကြောင်းလွဲသွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ရှီ၊ အခုများ ကျောက်စိမ်းရနံ့ကို သွားကြည့်ဖို့ ကျွန်တော့်ကို ခေါ်သွားပေးလို့ရမလား? ကျွန်တော်တကယ်ကို စူးစမ်းလိုစိတ်နဲ့ သိချင်နေပြီ"

"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ။ မင်းငါ့မေးခွန်းကို မှန်အောင်ဖြေနိုင်ခဲ့ပြီး ငါ့ကိုလည်း အများကြီး ကူညီခဲ့တာဆိုတော့ မင်းကို အထဲခေါ်သွားပြီး ကြည့်ခိုင်းမယ်"

စိတ်သက်သာရာရသွားသော ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်၏ ခြေလှမ်းများနောက်သို့ ချက်ချင်းလိုက်ပါသွားသည်။

ပင်မခန်းမဆောင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် ရှားပါးပြီး ထူးဆန်းသော ပန်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး၊ အများစုမှာ သူစာအုပ်ထဲတွင်သာ ဖတ်ဖူးခဲ့သော အရာများဖြစ်သည်။

ကျန်းပေရန်၏ မျက်လုံးပြူးနေသော အမူအရာကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်ရင်း ရှီဖုန်းလန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ? ကြိုက်ရဲ့လား"

"ကြိုက်တယ်"

ကျန်းပေရန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ရှီရဲ့ စုဆောင်းမှုက တကယ်ကို ကျွန်တော့်အမြင်ကို ကျယ်ပြန့်စေပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက…"

သူစကားစရပ်သွားသည်ကို ကြားသောအခါ ရှီဖုန်းလန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ငါသူတို့ကို ကောင်းကောင်း မစောင့်ရှောက်လို့ နှမြောစရာကောင်းတယ်၊ ဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန်သည် တောင်းပန်သောအနေဖြင့် လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။

"ဒီတပည့် စော်ကားလိုစိတ်မရှိပါဘူး"

"အာ၊ ဘယ်သူက မင်းစော်ကားတယ်လို့ ပြောလို့လဲ"

ရှီဖုန်းလန်သည် ကြယ်တာရာပန်းတစ်အိုးဆီသို့ လျှောက်သွားကာ ၎င်းတို့၏ရနံ့ကို ညင်သာစွာ ရှူရှိုက်လိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်းပြောရရင်၊ ငါဒီပန်းပင်တွေကို တကယ်ချစ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက သူတို့ရဲ့အလှကို ရှုစားရတာပဲ ကြိုက်တာ။ နေ့စဉ် စောင့်ရှောက်ပေးရတာက ငါမဟုတ်ဘူး"

"သဘောပေါက်ပါပြီ"

ကျန်းပေရန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ ခန်းမသခင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဥယျာဉ်စိုက်ပျိုးရေးတွင် အတော်လေး အားနည်းနေပုံ ရသလဲဆိုတာကို နားလည်သွားသည်။

"ဒါပေမဲ့ ခန်းမသခင်ရှီက နက်ရှိုင်းတဲ့ကျွမ်းကျင်မှုမရှိဘဲ ဒီလောက်ရှားပါးတဲ့ပန်းတွေကို စုဆောင်းနိုင်တာက တော်တော်လေး အံ့ဩစရာကောင်းပါတယ်"

"ဟားဟားဟား"

ရှီဖုန်းလန်သည် နောက်တစ်ကြိမ်ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒီပန်းတွေကို ငါစုဆောင်းခဲ့တာမဟုတ်ဘူး---အကုန်လုံးက တခြားသူတွေပေးထားတာ"

ပေးထားတာ!?

ကျန်းပေရန်သည် မှင်တက်သွားသည်။

သူအဝင်မှာတွေ့ခဲ့တဲ့ ဖီးနစ်နားခိုပန်းသည်ပင် ပိုက်ဆံဖြင့်ဝယ်၍မရနိုင်သော ကျော်ကြားသည့်ပန်းတစ်မျိုးဖြစ်ပြီး ဈေးကွက်ထဲတွင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။

ဘယ်သူကများ ဒီလိုရတနာတွေကို လက်ဆောင်ပေးရလောက်အောင် ရက်ရောနိုင်မှာလဲ?

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူသဘောပေါက်သွားသည်။

အလှအပအရဆိုလျှင် ခန်းမသခင်ရှီသည် စောင့်ရှောက်သူယွီထက် ဘယ်လိုမှမနိမ့်ကျပေ---တစ်ယောက်ချင်းစီတွင် ကိုယ်ပိုင်ဆွဲဆောင်မှုရှိသည်။

စောင့်ရှောက်သူယွီမှာ တပည့်များတန်းစီစောင့်ရလောက်အောင် အားပေးသူများစွာရှိလျှင် ရှီဖုန်းလန်က သူမပန်းကြိုက်ကြောင်း အရိပ်အမြွက်ပြလိုက်ရုံဖြင့်၊ ချစ်ရေးဆိုသူများသည် သူမ၏ဥယျာဉ်ကို အချိန်တိုအတွင်း လာဖြည့်ပေးကြမှာ သေချာသည်…

သေစမ်း၊ မနာလိုလိုက်တာ။

"ဒီပန်းတွေက ငါ့အတွက် ဖြုန်းတီးရာရောက်တယ်လို့ မင်းတွေးနေတာလား"

ရှီဖုန်းလန်သည် ကျန်းပေရန်၏ ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာကိုကြည့်ကာ စိတ်ဝင်တစားမေးလိုက်သည်။

"လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ ပန်းတွေဆိုတာ ရှုစားခံရဖို့အတွက် ဖြစ်တည်လာတာပါ။ ခန်းမသခင်ရှီက သူတို့ကို တန်ဖိုးထားတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့တန်ဖိုးက အပြည့်အဝ အကောင်အထည်ပေါ်ပါတယ်။ ဒါက ဖြုန်းတီးရာ မရောက်ပါဘူး"

"မင်းကတော့ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုတတ်သားပဲ"

ရှီဖုန်းလန်သည် အနည်းငယ်ခေါင်းညိတ်ပြီးနောက် အနီးရှိ အနီရောင်သစ်သားတံခါးတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားကာ တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။

"မင်းရှာနေတဲ့ ကျောက်စိမ်းရနံ့က ဒီမှာရှိတယ်။ လာကြည့်"

"ကျေးဇူးအများကြီးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်ရှီ"

ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရင်း ကျန်းပေရန်သည် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန်ဝင်သွားပြီး သူ၏ထူးခြားသောရနံ့ကို ထုတ်လွှတ်နေသော ကျောက်စိမ်းရနံ့ပန်းအိုးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျောက်စိမ်းရနံ့ပန်း၏ ပွင့်ဖတ်များသည် ဖယောင်းဖြင့်သုတ်လိမ်းထားသကဲ့သို့ တောက်ပသော ရွှေဝါရောင်ဖြစ်ပြီး တောက်ပြောင်၊ ကြည်လင်ကာ ရောင်ခြည်များဖြာထွက်နေသည်။

အနီးကပ်ကြည့်ရှုရန် ကိုင်းလိုက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် အပင်သည် နှစ်မီတာကျော်မြင့်ပြီး၊ သားရေကဲ့သို့သော အရွက်များသည် ၁၅ စင်တီမီတာခန့်ရှည်ကာ ၂.၅ စင်တီမီတာခန့် ကျယ်သည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ ပန်းရနံ့ကို အနီးကပ်ရှူရှိုက်လိုက်သောအခါ ကျန်းပေရန်သည် သေချာသွားသည်။ဤကျောက်စိမ်းရနံ့သည် သူသုတေသနလုပ်နေသော ဆေးတစ်မျိုးအတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

"ဘယ်လိုလဲ? မင်းမျှော်လင့်ထားသလောက် ဖြစ်ရဲ့လား"

ရှီဖုန်းလန်သည် အတွင်းသို့ဝင်လာရင်း မေးလိုက်သည်။

"မျှော်လင့်ထားတာထက် အများကြီးသာပါတယ်။ အနက်ရှိုင်းဆုံး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခန်းမသခင်ရှီ"

ကျန်းပေရန်သည် လှည့်ကာ နောက်တစ်ကြိမ်ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

သူမကိုကျေးဇူးတင်နေစဉ်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးများသည် ကျောက်စိမ်းရနံ့ပန်းဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ ရှီဖုန်းလန်သည် ရယ်မောလိုက်သည်။

"မင်းတကယ်ပဲ ဒီလောက်သဘောကျနေရင်တော့ မင်းကိုတစ်အိုးပေးလိုက်ရတာ ငါ့အတွက်ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး"

"ခန်းမသခင်ရှီ၊ အတည်ပြောနေတာလား"

ကျန်းပေရန်သည် အကြောင်းအရာကို ဘယ်လိုစပြောရမလဲဟု စဉ်းစားနေခဲ့ရာ၊ ရှီဖုန်းလန်က တည့်တိုးကမ်းလှမ်းလာမည်ဟု လုံးဝမမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူဘယ်လိုလုပ် မပျော်ဘဲနေနိုင်မှာလဲ?

"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုပေးဖို့ အခြေအနေနှစ်ခုရှိတယ်"

ရှီဖုန်းလန်သည် လက်ညှိုးနှစ်ချောင်းထောင်ပြလိုက်သည်။

"ဒီတပည့်ရဲ့စွမ်းအားအတွင်းမှာ ရှိရင်တော့ အားကုန်သုံးပြီး ကြိုးစားပါ့မယ်"

"စိတ်အေးအေးထားပါ၊ မင်းသေချာပေါက်လုပ်နိုင်ပါတယ်။ ပထမတစ်ခုက၊ အနာဂတ်မှာ မင်းငါ့အတွက် ဒီအပင်တွေကို လာစောင့်ရှောက်ပေးရမယ်"

"ဒီတပည့် တာဝန်ကိုလက်ခံပါတယ်"

ကျန်းပေရန်သည် ဒီထက်ကောင်းသော အခြေအနေကို တောင်းဆိုနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ကျောက်စိမ်းရနံ့အပြင်၊ ဒီမှာရှိတဲ့ တခြားပန်းအချို့သည်လည်း သူလိုအပ်သော ပစ္စည်းများဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ကောင်းကောင်းပျိုးထောင်ပေးခြင်းဖြင့် သူသည် သူတို့၏မျိုးစေ့များကို သဘာဝအတိုင်း ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သူ၏အမြန်သဘောတူညီမှုကြောင့် ကျေနပ်သွားသော ရှီဖုန်းလန်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယတစ်ခုက၊ မင်းငါနဲ့ လက်ချောင်းထောင်တမ်း ကစားတာ တစ်ပွဲနိုင်ရမယ်"

"ဒီတပည့် လက်ခံ---နေဦး၊ လက်ချောင်းထောင်တမ်းကစားတာ!?"