စိတ်အားထက်သန်မှုပဲရှိပြီး အရည်အချင်းမရှိ

အခန်း ၅၅: ဒီတစ်ခါမူးတာကတော့ တကယ်ကိုထူးခြားတယ်

"ကြက်…ကြက်…သုံးကောင်နဲ့ မျောက်တစ်ကောင်"

နောက်တစ်ကြိမ် "ပြင်းထန်သော" အပြန်အလှန်ကစားပွဲအပြီးတွင်၊ ကျန်းပေရန်က ပစိဖိတ် သမုဒ္ဒရာထဲသို့ ရေလောင်းထည့်သကဲ့သို့ သူမကို အလျှော့ပေးနေသော်လည်း၊ ရှီဖုန်းလန်သည် တကယ်ပင် သူမ၏အစွမ်းကုန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"ထပ်လာဦး! ထပ်လာဦး"

ပန်းသစ်တော်ဝိုင်နောက်တစ်ခွက်ကို မော့ချပြီးနောက် ရှီဖုန်းလန်သည် ချက်ချင်းပင် နောက်တစ်ပွဲကစားရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ရှီ၊ ကျွန်တော်က ဒီဘက်မှာပါ"

ကျန်းပေရန်သည် လက်ရှိတွင် လမ်းမှားဘက်သို့ မျက်နှာမူနေသော ရှီဖုန်းလန်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

[ရွေးချယ်စရာတာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ဆုလာဒ်: စိတ်စွမ်းအား +၁]

System ၏ အချက်ပေးသံနောက်တွင်၊ ကျန်းပေရန်သည် ရှီဖုန်းလန်က သူမ၏ခေါင်းကို မတည်မငြိမ်ဖြင့် လှည့်လာကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်ကို ကြည့်နေလိုက်သည်။

"ဟမ်? မင်းဘယ်တုန်းက ငါ့နောက်ရောက်သွားတာလဲ? ဘယ်လိုသိုင်းကွက်က အဲ့လောက်မြန်ရတာလဲ"

ရှီဖုန်းလန်၏ မူးနေသော စကားများကိုကြားသောအခါ ယွီမန်ဝင်းသည် ဆက်လက်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ကျန်းပေရန်၏ လက်ထဲမှ အရက်ခွက်ကို လုယူကာ သူ့ကိုစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတကယ်ပဲ ငါတို့ခန်းမသခင်ကို မူးလဲအောင် သောက်ခိုင်းမလို့လား"

System က အကျပ်အတည်းကို ကျော်လွှားပြီးကြောင်း အတည်ပြုပြီးသည့်နောက်တွင်၊ ကျန်းပေရန်သည် "လူသစ်" ကို ဆက်လက်အနိုင်ကျင့်ရန် မလိုအပ်တော့ဟု မြင်လိုက်သည်။

သူသည် ရှီဖုန်းလန်ဘက်သို့ လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်ရှီ၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေ့အတွက် ဒီလောက်နဲ့ပဲ ရပ်ကြရအောင်"

"မရဘူး! ငါဆက်ပြီးသောက်နိုင်သေးတယ်! မင်းပြန်သွားခွင့်မရှိဘူး"

ရှီဖုန်းလန်သည် ခေါင်းမာစွာ တောင်းဆိုလိုက်သည်။

သူမ၏ ခန်းမသခင် လုံးဝသိက္ခာကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ၊ ယွီမန်ဝင်းသည် သူမ၏ စောင့်ရှောက်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူမ၏အာဏာကို ကျင့်သုံးရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"ခန်းမသခင်၊ အနားယူဖို့ အချိန်ရောက်ပါပြီ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် ရှီဖုန်းလန်၏ ပခုံးကိုဆွဲကာ သူမကိုဆွဲခေါ်သွားရန် ကြံရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် ယွီမန်ဝင်း အားအသုံးပြုလိုက်သည့်အခိုက်တွင် ရှီဖုန်းလန်သည် ရိုင်းစိုင်းစွာ ရုန်းကန်တော့သည်။

"မရဘူး! မရဘူး! ငါကစားချင်တယ်! ငါကစားချင်တယ်!!"

ခင်ဗျားက သုံးနှစ်သမီးလားဗျာ!?

ကလေးတစ်ယောက် ရန်ဖြစ်သကဲ့သို့ လက်များကိုလွှဲရမ်းနေသော ရှီဖုန်းလန်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် လုံးဝနားမလည်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ခန်းမသခင်တစ်ဦး မည်သို့ဖြစ်လာခဲ့သလဲဟု သူစတင်တွေးတောမိသည်။သူမ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကြောင့် သက်သက်များလား?

ယွီမန်ဝင်းသည်လည်း သူမ၏ ခန်းမသခင်၏ ရုတ်တရက် လုပ်ရပ်ကြောင့် အလားတူပင် မှင်တက်သွားသည်။

ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် သူမသည် သူမ၏ဆုပ်ကို တင်းကျပ်လိုက်ရာ၊ ၎င်းက ရှီဖုန်းလန်၏ ဆန့်ကျင်မှုကို ပိုမိုဆွပေးသလိုဖြစ်သွားသည်။

နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့ကာ ရှီဖုန်းလန်သည် ရုတ်တရက် သူမ၏ စိတ်နှလုံးပြန်သိုင်းကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ယွီမန်ဝင်းကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

လန့်သွားသော ယွီမန်ဝင်းသည် အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။

"ဟွန့်! ဒီနေ့ငါကစားတာကို ဘယ်သူမှလာမတားနဲ့"

ရှီဖုန်းလန်သည် ကြေညာလိုက်ပြီး၊ သူမ၏ဆံပင်ရှည်များသည် မမြင်ရသောလေထဲတွင် လွင့်နေသည်။ သူမ၏ကျင့်ကြံမှုသိုင်းကွက်ကို အသက်သွင်းနေခြင်း၏ ရှင်းလင်းသော လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

သေစမ်း! သူမက မူးလာရင် ရမ်းကားတတ်တဲ့အမျိုးအစားပဲ။

"ဟာ!!!"

ပြင်းထန်သော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ ရှီဖုန်းလန်၏ နက်ရှိုင်းသော စွမ်းအင်သည် သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သူမ၏နောက်တွင် အတောင်များဖြန့်ကျက်ထားသော ဖီးနစ်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ပင် မီးနီရောင်အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဖီးနစ်ငိုကြွေးသံ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ"

ယွီမန်ဝင်း၏ အမူအရာသည် မှောင်မိုက်သွားသည်။

သူမသည် ချက်ချင်းပင် ကျန်းပေရန်ကို ကာကွယ်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့်တွင်သာ ရှိသည်ကို ကောင်းကောင်းသိသည်။

အကယ်၍ ခန်းမသခင်က သူ့ကိုတစ်ချက်လေး ရိုက်မိသွားလျှင်၊ အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရခြင်းထက် လျော့နည်းသော အခြေအနေဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်လျှင်ပင် ကံကောင်းသည်ဟု ဆိုရမည်။

"ဟားဟားဟား! အခုငါ့ကို ဘယ်သူလာတားရဲလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"

ရှီဖုန်းလန်သည် စိတ်ဖောက်ပြန်စွာ ရယ်မောရင်း စွမ်းအင်များကို ဆက်လက်ထုတ်လွှတ်ကာ၊ အခန်းတွင်းအပူချိန်ကို မခံမရပ်နိုင်လောက်အောင် မြင့်တက်စေသည်။

အခြေအနေများ ထိုမျှလောက်အထိ ဆိုးရွားသွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှမမျှော်လင့်ထားသော ယွီမန်ဝင်းသည် အလျင်အမြန် ကျန်းပေရန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်နဲ့ငါ တိုက်ခိုက်ဖြစ်သွားရင် ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးရှာ"

"နားလည်ပါပြီ"

မင်းသဘောတူတာ မြန်လိုက်တာ…

သူ၏ မတုံ့ဆိုင်းမှုကို သူမတန်ဖိုးထားသော်လည်း သူမ၏တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကမူ ထူးဆန်းနေဆဲဖြစ်သည်။

သူအနည်းဆုံးတော့ ‘စောင့်ရှောက်သူယွီ၊ ခင်ဗျားကရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ’ လို့ မေးသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား?

ယွီမန်ဝင်း၏ အတွေးများလွင့်ပါးနေစဉ်၊ ရှီဖုန်းလန်နောက်မှ မီးလျှံဖီးနစ်ငှက်အရိပ်သည် အပြည့်အဝပုံပေါ်လာပြီး၊ ၎င်း၏အတောင်ပံများသည် အခန်းထဲသို့ ပူလောင်သော လှိုင်းများကို ယပ်ခတ်နေသည်။

"ခန်းမသခင်၊ ကျွန်မစော်ကားတာကို ခွင့်လွှတ်ပါ"

ရှီဖုန်းလန် လုံးဝထိန်းချုပ်မှုမရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ယွီမန်ဝင်းသည် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် နီရဲသော နက်ရှိုင်းသည့်စွမ်းအင်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဒါက ရူးသွပ်နေပြီ…

ကျန်းပေရန်သည် အခြေအနေများ ဒီလောက်ထိ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်သွားလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

သို့သော် သူ၏နောက်တစ်ဆင့်လှုပ်ရှားမှုကို စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ရှီဖုန်းလန်၏ ရယ်သံသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

သူမ၏မျက်လုံးများသည် နောက်ပြန်လန်တက်သွားပြီး၊ သူမသည် နောက်သို့ ဒုန်းခနဲ လဲကျသွားသည်။

မီးလျှံစွမ်းအင်များ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့်အမျှ အခန်းတွင်းအပူချိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"…ဟမ်"

ကျန်းပေရန်နှင့် ယွီမန်ဝင်းနှစ်ဦးစလုံးသည် နားမလည်နိုင်စွာ မျက်တောင်ခတ်လိုက်ကြသည်။

ဒါက အခု ဘယ်လိုဇာတ်လမ်းမျိုးထပ်ဖြစ်ပြန်တာလဲ?

"ဒီမှာနေ။ ငါသူ့ကိုသွားစစ်ဆေးလိုက်မယ်"

ကျန်းပေရန်ကို ညွှန်ကြားပြီးနောက် ယွီမန်ဝင်းသည် ရှီဖုန်းလန်ထံသို့ သတိဖြင့်ချဉ်းကပ်ကာ ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။

သူမ၏ တည်ငြိမ်သော အသက်ရှူသံကိုကြားသောအခါ သူမသည် သက်ပြင်းချကာ နောက်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်။ ခန်းမသခင်က မူးလွန်းလို့ သတိလစ်သွားတာဖြစ်မယ်"

"…"

လမ်းလျှောက်နေတဲ့ ကပ်ဘေးတစ်ခုပါပဲလား…

"ဟင်"

ယွီမန်ဝင်း၏ အံ့ဩတကြီးအာမေဍိတ်သံကို ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် အနားသို့တိုးသွားပြီး သူမ၏အံ့အားသင့်မှုကို ချက်ချင်းနားလည်လိုက်သည်။

ရှီဖုန်းလန်၏ လက်မောင်းများကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ရှုပ်ထွေးသည့် ပန်းပုံစံတက်တူးများသည် ဝါးတားတားမင်များအဖြစ် ပျက်စီးနေသည်။

ဒါတွေက ဆွဲထားတာတွေလား!?

ကျန်းပေရန်သည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ရေမှန်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်၏ လုပ်ရပ်များကို အတော်လေး သဘောကျသွားသည်။

စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားသော ယွီမန်ဝင်းသည် သူမ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပိုးစောင်တစ်ထည်ကို အလျင်အမြန်ထုတ်ကာ ရှီဖုန်းလန်ကို ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။

သူမကျန်းပေရန်ကို ပြန်လှည့်ကြည့်သောအခါ သူသည် သူ၏အကြည့်ကို လွှဲထားပြီးဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ သဘောသဘာဝကို သိသောကြောင့် သူမသည် ထပ်မံမှတ်ချက်မပေးတော့ပေ။

သို့သော် သူမလက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် ရှီဖုန်းလန်သည် ရုတ်တရက် သူမ၏လက်ကိုဆွဲကာ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"အဖေ… သမီးကို ခဏလေးထပ်ကစားခွင့်ပေးပါ… နော်? ခဏလေးပဲ…"

အခြေအနေက နောက်တစ်ကြိမ် ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရဖြစ်တော့မည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းပေရန်သည် ချက်ချင်းလက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"စောင့်ရှောက်သူယွီ၊ ကျွန်တော်အခုပဲ ပြန်လိုက်ပါတော့မယ်။ ကျွန်တော်တို့---"

"နေဦး"

ယွီမန်ဝင်းသည် ရုတ်တရက် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"အမ်… စောင့်ရှောက်သူယွီ တခြားလိုအပ်တာများ ရှိသေးလို့လား"

"ခန်း… ခန်းမသခင်က ပုံမှန်တော့ ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး"

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ရွေးချယ်စရာအသစ်နှစ်ခုသည် ကျန်းပေရန်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

[ရွေးချယ်စရာ ၁: ယွီမန်ဝင်း၏ စကားကို ဆက်လက်နားထောင်ပါ။ ဆုလာဒ်: ကောင်းကင်ပျံဝဲလက်သိုင်း (အနက်ရောင်အဆင့်၊ အဆင့်မြင့်တန်း)]

[ရွေးချယ်စရာ ၂: "ကျန်တာတွေကို စောင့်ရှောက်သူယွီကိုပဲ အပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီတပည့် ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်"။ ဆုလာဒ်: ကျပန်းအခြေခံကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် +၁]

တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကျန်းပေရန်သည် ဒုတိယရွေးချယ်စရာကို ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"ကျန်တာတွေကို စောင့်ရှောက်သူယွီကိုပဲ အပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီတပည့် ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်"

[ရွေးချယ်စရာတာဝန် ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ဆုလာဒ်: ချက်ပြုတ်ခြင်း +၁]

"အာ…"

ကျန်းပေရန် နောက်တစ်ချက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ယွီမန်ဝင်းသည် ခဏတာ မှင်တက်သွားသည်။

"သူက တကယ်ပဲ… တခြားတပည့်တွေနဲ့ ဘာမှမတူဘူး"

နောက်တစ်နေ့နံနက်၊ နံနက်ပိုင်းသင်ကြားရေးအချိန်တွင် လျိုဇီဂျင်းသည် ကိုယ်နှင့်ထပ်ကျသော အစိမ်းရောင်လက်တိုဝတ်ရုံကိုဝတ်ဆင်ကာ မိုးသံနားဆင်အဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူမဝင်မည်အပြုတွင်၊ မျက်နှာချင်းဆိုင်လမ်းမှ ချဉ်းကပ်လာသော ယွီညီအစ်မသုံးယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လေးဦးသား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

ယခင်ညက သူတို့သည် မှန်ပန်းဥယျာဉ်အပြင်ဘက်တွင် အချိန်အတော်ကြာစောင့်ဆိုင်းခဲ့သော်လည်း၊ သူတို့၏အစ်ကိုကြီးသည် ပေါ်မလာခဲ့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူတို့၏ ရှိနေခြင်းသည် အခြားတပည့်အချို့၏ အာရုံစိုက်မှုကိုရရှိသွားပြီး၊ သူတို့ဘာကြောင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေရသလဲဟု မေးမြန်းခြင်းခံခဲ့ရသည်။

အဆုံးတွင်၊ သူတို့ငါးဦးသည် လက်လျှော့ကာ ထွက်ခွာသွားရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။

"နောက်တစ်ခါကျရင် အစ်ကိုကြီးကို နီလာနှလုံးခန်းမအပြင်ဘက်မှာ 'တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်' တွေ့အောင် ကြိုးစားကြည့်ကြမလား? ငါတို့ဇာတ်တိုက်လေ့ကျင့်ပြီးသားပဲ---နာမည်လေးတွေပဲ နည်းနည်း ပြောင်းလိုက်ရုံပဲ"

ယွီကွေ့ရွှေက တိုးတိုးလေး အကြံပြုလိုက်သည်။

"ထောက်ခံတယ်"

ယွီကွေ့ကျွေးနှင့် ယွီကွေ့မြောင်တို့သည် ချက်ချင်းပင် သဘောတူညီကြောင်း လက်ထောင် ပြလိုက်ကြသည်။

သို့သော် လျိုဇီဂျင်းသည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မလုပ်တော့ဘူး။ အစ်ကိုကြီးက ငါတို့ကို ကျိန်းသေပေါက်ဆူမှာပဲ။ ငါတို့ပိုကောင်းတဲ့ အခွင့်အရေးကို စောင့်သင့်တယ်။ လာ၊ အထဲဝင်ကြစို့---သင်တန်းစတော့မယ်"

"ကောင်းပြီလေ~"

ညီအစ်မသုံးယောက်သည် သူတို့၏တုံ့ပြန်မှုကို ဆွဲဆန့်ပြောဆိုပြီးနောက် လျိုဇီဂျင်းနောက်သို့ အဆောင်ထဲသို့ လိုက်ပါသွားကြသည်။