ထွက်ခွာခြင်း

နောက်တစ်နေ့မနက်တွင် နဂါးပုလဲနှင့် မိုးကြိုးတို့ဖြင့် သွေးမြေ့ထားသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသည့် ချင်ဖုန်းပင်လျှင် သူ၏ကျောနှင့် ခါးတွင် နာကျင်ကိုက်ခဲနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ ပြိုကျတော့မည့်အလားပင်။ မနေ့ညက ဇနီးများ အခန်းထဲသို့ ဝင်လာစဉ်က အဘွားကြီးလျိုက ပြုလုပ်ခဲ့သော အထူးဆေးရည်တစ်ခွက်ကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပေ။ သူတို့က ဒါဟာ ကြာရှည်သော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ကို အစကတည်းက သိရှိခဲ့ကြသည်။

မထွန်ယက်နိုင်သော မြေမရှိ၊ အလုပ်မလုပ်နိုင်သော နွားများသာ ရှိသည်။ ငါသာ အစကနေ ပြန်စနိုင်ခဲ့လျှင် ငါက စစ်သည်တော်တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့မှာပဲ...

ချင်ဖုန်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်သည်။ သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် သူ့လို ပညာတတ်တစ်ဦး၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေသေးသည်။ သူက ခေါင်းလှည့်ပြီး ကြည့်လိုက်ရာ မွှေးကြိုင်သော အလှပဂေးများမှာ သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေပြီး တစ်ညတာ ချစ်တင်းနှောပြီးနောက် သူတို့၏ ခေါင်းများကို စောင်ထဲတွင် ထည့်ထားကြသည်။

ဒါဆို မင်းတို့လည်း ရှက်နေတာပေါ့လေ။

ချင်ဖုန်းက သူ၏မျက်လုံးများကို ပုတ်ခတ်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် တော်တော်လေး ပျော်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မှတ်လိုက်သည်။ သူက စောင်ကို နောက်သို့ ဆွဲလှန်ပြီး သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်ကို နောက်ပြောင်ကျီစယ်ချင်သော်လည်း စောင် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များနှင့် ကပ်နေပုံရပြီး လုံးဝ မရွေ့လျားပေ။

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က တိတ်တဆိတ် သူတို့၏ အစွမ်းကို ထုတ်သုံးနေကြသည်! ချင်ဖုန်းက သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်နှင့် ယှဉ်ပြိုင်တော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခုက ရုတ်တရက် သူ၏အတွင်းထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်စပြုလာသည်။

"ဒါ ဘာကြီးလဲ"

ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးကျယ်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ စစ်ဆေးရန် သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်လိုက်သည်။

သူက နတ်ပင်လယ်ထဲမှ ယင်နှင့်ယန် တာအိုပေါ်တွင် စီးဆင်းနေသော အနက်ရောင်နှင့် အဖြူရောင် ချီစွမ်းအင်များက သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို လည်ပတ်သန့်စင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ကောင်လေးနှစ်ယောက်ဖြစ်သော ချီချီနှင့် ပိုင်ဆုတို့မှာလည်း ဒီဝိညာဉ်အရှိန်အဟုန်အောက်တွင် အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာများ ပြသနေကြသည်။ ချင်ဖုန်းက အစပိုင်းတွင် နားမလည်ခဲ့ပေ။ စီနီယာ ရွှမ်းယီ၏ ပုံရိပ်ယောင်က အဓိဋ္ဌာန်ပြု စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပေါ်လာမှသာ သူက နောက်တစ်ယောက်ထံမှ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အခု ယင်နှင့်ယန် တာအိုနှင့် ပေါင်းစည်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိခဲ့သည်!

"အင်း"

ချင်ဖုန်း အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးသွားသည်။ ခြောက်လနီးပါးကြာအောင် သူက ကြိုးစားပမ်းစား လေ့လာခဲ့သော်လည်း အနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့သည်။ ဘာလို့ သူက ရုတ်တရက် ထိုးဖောက်အောင်မြင်ပြီး တစ်ညတည်းနှင့် တာအိုနိယာမများနှင့် ပေါင်းစည်းစပြုခဲ့ရတာလဲ။

"စီနီယာ၊ ဒါ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ"

ရွှမ်းယီက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"မင်း မနေ့ညက ဘာလုပ်ခဲ့လဲ"

"မနေ့ညက ကျွန်တော်..."

ချင်ဖုန်းက ခဏတာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

"မနေ့ညက ကျွန်တော် ကျွန်တော့်ဇနီးနှစ်ယောက်နဲ့ ကြည်နူးဖွယ်ရာ ညတစ်ညကို မျှဝေခဲ့ပါတယ်"

"သဘောပေါက်ပြီ။ 'တစ်ယောက်တည်းသော ယန်က မမွေးဖွားနိုင်၊ တစ်ယောက်တည်းသော ယင်က မကြီးထွားနိုင်' ဆိုတဲ့ ဆိုရိုးစကားက ဒီမှာ သက်ဆိုင်တယ်ပေါ့။ မင်းရဲ့ ယင်နှင့်ယန် တာအိုနိယာမတွေ အပေါ် အဆက်မပြတ် သုတေသနလုပ်ခဲ့တာတွေက အချည်းနှီး မဟုတ်ခဲ့ဘူး။ မင်းက ဒါကို မင်းကိုယ်ထဲကို ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းဖို့အတွက် မှန်ကန်တဲ့ အခွင့်အရေးကိုပဲ လိုအပ်နေခဲ့တာ။ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ဇနီးတွေနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ အချိန်က အဲ့ဒီအခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့တာပဲ"

ချင်ဖုန်းက ဒါဟာ သူ ယခင်က သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်ကို ရင်းနှီးမှုမှတစ်ဆင့် ရှေးဟောင်း နတ်ဘုရား အငွေ့အသက်နှင့် ပထမ မူလနတ်ဘုရား ချီစွမ်းအင်တို့ကို မျှဝေပေးခဲ့စဉ်ကနှင့် ဆင်တူသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ ယင်နှင့်ယန်တို့၏ သဟဇာတဖြစ်သော ပေါင်းစည်းမှုနှင့်အတူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကြားတွင် လည်ပတ်ခဲ့ရာ ဒါက နောက်ဆုံးတွင် သူ့ကို ထိုးဖောက်အောင်မြင်စေပြီး ယင်နှင့်ယန် တာအိုနိယာမများကို သူ၏အတွင်းထဲတွင် ပေါင်းစည်းစပြုစေခဲ့သည်။

သူ၏အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သေချာခံစားကြည့်ပြီးနောက် သူက ဒါဟာ အခု ယခင်ကထက် သိသိသာသာ အားကောင်းနေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ငါ့ခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ဇနီးနှစ်ယောက်ကလည်း ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရရှိခဲ့သင့်တယ်" ရွှမ်းယီက ဆိုသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ စီနီယာ ပြောခဲ့သည့်အတိုင်းပင် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လုံးဝ နလန်ထူသွားခဲ့ပြီး သူတို့အတွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ သူတို့၏ ယခင်အထွတ်အထိပ်များကိုပင် ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။

အချို့သော သိုင်းကျမ်းဂန္ထဝင်များက နှစ်ဦးပေါင်းကျင့်ကြံခြင်းကို ဘာကြောင့် ထောက်ခံကြလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး။

ဒါက သက်သောင့်သက်သာ ရှိသလို လူတစ်ယောက်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုးတက်စေရာမှာလည်း ကူညီပေးတယ်လေ။ ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

နေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက်မှ အက်ကွဲကြောင်းများမှတစ်ဆင့် စိမ့်ဝင်လာပြီး ကြည်လင်သော ဆောင်းလေက အခန်းထဲတွင် ပြည့်နှက်နေကာ လူတစ်ယောက်၏ စိတ်ကို တက်ကြွစေသည်။ တကျီကျီမြည်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင်အရိပ်ငယ်လေးတစ်ခုက ပြတင်းပေါက်ကို ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဒါဟာ မြေခွေးငယ်လေးတစ်ကောင်ပင်။

ချင်ဖုန်းက သူ ဒီမနက်စောစော ထွက်ခွာပြီး စုထျန်းယွဲ့နှင့်အတူ အနောက်ပိုင်းဒေသများသို့ သွားရမည်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်! သို့သော် မနေ့ညက သူက နူးညံ့သော ပွေ့ဖက်မှုတွင် နစ်မျောနေခဲ့ပြီး ဒါကို လုံးဝ မေ့သွားခဲ့သည်။

ဘေးနှစ်ဖက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်မှာ နိုးထနှင့်နေပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့၏ ခေါင်းများကို မြှုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး ထွက်လာရန် မဝံ့ရဲကြပေ။ ချင်ဖုန်းက စမ်းသပ်သည့်အနေဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"အချိန်မစောတော့ဘူး။ ငါ့မိန်းမနှစ်ယောက် အတူတူ မနက်စာ စားချင်ကြလား"

သူက သူ၏ချစ်လှစွာသော ကျန့်လီနှင့် ဖေးလန်တို့မှာ သေချာပေါက် လှုပ်ရှားရန် ရှက်ရွံ့နေကြမည် ဖြစ်ရာ ဒါဟာ သူ ထပြီး ထွက်ခွာသွားရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးဖြစ်လိမ့်မည်ဟု စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် အစီအစဉ်က ကောင်းသော်လည်း လက်တွေ့မှာတော့ ကြိုတင်ခန့်မှန်း၍မရပေ။

ရုတ်တရက် ဖြူဖွေးပြီး ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော လက်မောင်းနှစ်ဖက်က စောင်အောက်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ချင်ဖုန်းကို အတွင်းသို့ ပြန်ဆွဲယူလိုက်သည်။ ချင်ဖုန်း အလွန်အမင်း မှင်တက်သွားပြီး သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်က သူ့ကို တကယ်ပဲ "ငါးဖမ်း" ချင်လိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ဒါက သူ စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသော "ငါးဖမ်းခြင်း" မျိုး မဟုတ်ပေ!

အပြင်ဘက်တွင် စုထျန်းယွဲ့၏ ပုံရိပ်ယောင်ကိုယ်ပွားက ဆူညံသံကို ကြားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ထူးဆန်းသော အကြည့်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူမက သူမ၏ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ နေက တည်ငြိမ်စွာ မြင့်တက်နေသည်။

အမွှေးတိုင်နှစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းချိန်က အလျင်စလို ကုန်ဆုံးသွားသည်။ ချင်ဖုန်း နောက်ဆုံးတွင် အဝတ်အစားအပြည့်အစုံနှင့် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသောအခါ သူက ကုန်းကုန်းကွကွ အနေအထားတွင် ရှိနေသည်။ သူက တစ်ညလုံး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ရုံသာမက မနက်စောစောထပြီး အချိန်ပိုပါ ဆင်းခဲ့ရသည်။ သံလူသားတစ်ယောက်ပင်လျှင် ဒီလိုညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို မခံနိုင်ပေ။

သင် မြေကြီးကို ပိုထွန်လေ လယ်သမားက ပိုဝဖြိုးလာလေ၊ သင် နွားကို ပိုထွန်လေ ဒါက ပိုပိန်လှီသွားလေ ဒါဟာ လူတိုင်းသိသော အမှန်တရားတစ်ခုပင်။

ကျီ ကျီ!

မြေခွေးနီငယ်လေးက သူ၏ခြေထောက်တွင် ရှိနေပြီး ဘန်းကနဲ အသံနှင့်အတူ ပန်းရောင်မြူတစ်ခု ပေါ်လာကာ ရှည်လျားသော မြေခွေးအမြီးကိုးချောင်း ယိမ်းနွဲ့နေသော ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး စွဲမက်ဖွယ်ရာ ပုံရိပ်တစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်ပြီး သူမ၏ စွဲမက်ဖွယ်ရာ အရှိန်အဝါကို ပေါင်းထည့်ပေးသည်။

စုထျန်းယွဲ့က အခန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး တစ်ဝက်တစ်ပျက်ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဒီလောက်မြန်တာလား"

ထိုစကားများကြောင့် ချင်ဖုန်း၏ မျက်နှာက တောင့်တင်းသွားသည်။ဒါဟာ ယောက်ျားတစ်ယောက်အတွက် အကြီးမားဆုံး စော်ကားမှုပင်!

"ဟမ့်၊ ငါသာ မင်းနဲ့အတူ အနောက်ပိုင်းဒေသတွေကို သွားစရာမရှိခဲ့ရင် နေသာ မြင့်မြင့်ရောက်နေရင်တောင်မှ ငါ အသက်ရှူရပ်နားဖို့တောင် ရပ်မှာမဟုတ်ဘူး"

"မင်း အဲ့ဒီလို မပြောခင်မှာ မင်းရဲ့ ကျောကို အရင်ဆုံး ဖြောင့်လိုက်သင့်တယ်နဲ့တူတယ်"

စုထျန်းယွဲ့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"စကားများတာ တော်လောက်ပြီ။ သူတို့ မနိုးခင်မှာ အနောက်ပိုင်းဒေသတွေကို အလျင်စလို ထွက်ခွာကြရအောင်"

ချင်ဖုန်းက သူ၏ခါးကို ထောက်ပံ့ရင်း ချင်စံအိမ်တော်၏ တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ မင်း စိတ်ပူစရာမလိုတော့ဘူး" စုထျန်းယွဲ့က ဆိုသည်။

"မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ" ချင်ဖုန်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ရှုပ်ထွေးသွားကာ နေရာတွင်ပင် မှင်တက်သွားသည်။

တံခါးဝ၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့မှာ အဝတ်အစားအပြည့်အစုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်သော အမူအရာများဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။ သူပင်လျှင် အိပ်ရာမှ ထနိုင်မှတော့ ဇနီးနှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အိပ်ပျော်နေနိုင်မှာလား။

"ဘာဖြစ်နေတာလဲ" ချန်းဖေးလန်က စုထျန်းယွဲ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

လျိုကျန့်လီက စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ လက်ထောင်လိုက်ရုံသာ ရှိပြီး စီးဆင်းနေသော ရေသံနှင့်အတူ ကြည်လင်သော ရေဓားက ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသည်။ သူတို့က အနည်းငယ်မျှသော ရန်စမှုမှာပင် တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပုံရသည်။ ချင်ဖုန်းက အလျင်စလို ဆိုသည်။

"မိန်းမတို့ ငါ ရှင်းပြပါရစေ"

သူ၏ရှင်းပြချက်အပြီးတွင် လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က အခြေအနေကို နားလည်သွားပုံရသည်။ အနောက်ပိုင်းဒေသများမှာ နောက်ထပ်အကျပ်အတည်းတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက ချင်ဖုန်းကို ထိုနေရာသို့ သွားရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။

"ဘာလို့ ဒီလောက်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို ငါတို့ဆီကနေ ဖုံးကွယ်ထားရတာလဲ"

လျိုကျန့်လီက ချင်ဖုန်းကို သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်ထဲတွင် မကျေနပ်မှု အရိပ်အယောင် တစ်ခုဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

စုထျန်းယွဲ့က ဝင်ပြောမိခြင်းကို မထိန်းနိုင်ပေ။

"တခြားဘာကြောင့် ဖြစ်ရမှာလဲ။ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပဲ၊ သူက မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို စိတ်မပူစေချင်လို့ပဲ။ ပြီးတော့ သူက မင်းတို့ သိပ်ပြီး အကူအညီမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာကို သိလို့ သူက ဒါကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ"

ချန်းဖေးလန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး စုထျန်းယွဲ့ကို သူမ၏ ဖြူဖျော့သော အပြာရောင်မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို အဲ့ဒီလို ကြည့်စရာမလိုပါဘူး။ တောင်ပိုင်းဒေသက ဖယောင်းတိုင်နဂါး ပေါ်ထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံ ပြောင်းလဲမှုတွေအပြီးမှာ ဒီဘုံက စွမ်းအားတွေက ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာခဲ့တယ်"

"ပြီးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ကလေးတစ်ယောက်နဲ့ ရှိနေပြီး မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက အဲ့ဒီ ကောင်လေးတွေကြောင့် အဆက်မပြတ် စုပ်ယူခြင်း ခံနေရတယ်။ မင်းတို့ရဲ့ မူလအစွမ်းကို ထိန်းသိမ်းထားရုံနဲ့တင် ခက်ခဲနေပြီ။ ဒီကိစ္စမှာ ဝင်ပါဖို့ကတော့ ပြောစရာတောင်မလိုဘူး"

အဆုံးတွင်တော့ စုထျန်းယွဲ့၏ လေသံက တော်တော်လေး လေးနက်သွားသည်။ သူမနှင့် လျိုကျန့်လီတို့မှာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အသိအကျွမ်းရှိပြီး သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုမှာ စစ်မှန်သည်။ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နှစ်ဦးလုံး ချင်ဖုန်းထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူက သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်၏ စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုကို ကောင်းကောင်းသိပြီး သူတို့သာ စုထျန်းယွဲ့၏ စကားများကြောင့် ယုံကြည်သွားခဲ့လျှင် သူတို့က ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အနောက်ပိုင်းဒေသများသို့ သွားရန် အခိုင်အမာ တောင်းဆိုလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် သူက သူ၏ရှင်းပြချက်ကို လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလိုက်သည်-

"သူမရဲ့ မဟုတ်ကဟုတ်ကတွေ လျှောက်ပြောတာကို နားမထောင်နဲ့။ ငါ မင်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ အစွမ်းအစတွေကို ဘယ်တော့မှ သံသယမဝင်ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ချင်ရှောင်နဲ့ ချင်လန်တို့က အခုမှ မွေးဖွားလာတာပဲ။ ပြီးတော့ သူတို့ကို ထန်းဖို့ တစ်စုံတစ်ယောက် လိုအပ်တယ်။ ငါသာ ထွက်သွားပြီး မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း ဒီမှာမရှိဘူးဆိုရင် အိမ်ထောင်စုက ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားမှာကို ငါကြောက်တယ်၊ ဒါပဲ"

"ပြီးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်က တကယ်ပဲ အနားယူပြီး နလန်ထူဖို့ လိုအပ်တယ်"

စုထျန်းယွဲ့က မျက်ခုံးအနည်းငယ် မြှင့်လိုက်ပြီး ငြင်းခုံရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ ချန်းဖေးလန်က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"ကျန့်လီနဲ့ငါ နောက်မှာ နေခဲ့နိုင်တယ်"

"ဟုတ်လို့လား"

"ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း သွားခွင့်မရှိဘူး။ မင်းရဲ့ အစွမ်းအစက ငါတို့ထက်တောင် နိမ့်ကျသေးတယ်။ သွားတာက သေမင်းကို ဖိတ်ခေါ်နေတာပဲ"

"အဲ့ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့ကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက အမိန့်ပေးထားတာ"

စုထျန်းယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံထင်ဟပ်ကျောက်တုံးတွင် ဖော်ပြထားသော မြင်ကွင်းက သူမက ချင်ဖုန်းကို အနောက်ပိုင်းဒေသများသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရမည်ဟု ဆိုလိုသည်။ မဟုတ်ရင် ဘေးအန္တရာယ် ဖြစ်ပွားလိမ့်မည်။ ဒါ့အပြင် သူမက ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာအကြောင်း ပြောခြင်းဖြင့် ချန်းဖေးလန်ကဲ့သို့ မာနကြီးသော နဂါးတစ်ကောင်ပင်လျှင် ကိစ္စကို သေချာစဉ်းစားရမည်ဟု ယုံကြည်သည်။

"အဲ့ဒီအဘိုးကြီးက ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ။ သူက လောကကြီးက လူတိုင်းကို သူ့ရဲ့ စစ်တုရင်ရုပ်တွေလို့ ထင်နေတာလား"

ချန်းဖေးလန်က ပယ်ချလိုက်သည်။

အား၊

ဒါက ချင်ဖုန်းကို ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ လှမ်းကြည့်စေသည်။ ကံကောင်းစွာနဲ့ပဲ အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေသေးသည်။ အခြေအနေက အနည်းငယ် အခက်အခဲ ဖြစ်လာသည်။ သူက သူ့မိန်းမနှစ်ယောက်ကို အတူခေါ်သွားရမည်။ သို့မဟုတ် ဘယ်သူမှ သွားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလေးအနက် ဆိုသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငါတို့ လောင်းကြေးတစ်ခု လုပ်ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ"

"ဘာကို လောင်းကြေးလုပ်မှာလဲ"

"ငါတို့သုံးယောက် ပြိုင်ပွဲတစ်ခု လုပ်ကြမယ်။ အနိုင်အရှုံးကို သုံးကွက်နဲ့ ဆုံးဖြတ်မယ်။ ငါသာ နိုင်ခဲ့ရင် မင်းတို့နှစ်ယောက် ဒီမှာနေပြီး ငါ့ကို အနောက်ဘက်ကို သွားခွင့်ပြုရမယ်။ ငါသာ ရှုံးခဲ့ရင် မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး အတူလိုက်ခဲ့ဖို့ ငါသဘောတူတယ်"

ချင်ဖုန်းက ဒီစကားကို ပြောဖို့ သတ္တိအတော်စုစည်းပြီး ပြောခဲ့သည်။ သူက သူ၏ဇနီးများ၏ လက်အောက်တွင် အချိန်အတော်ကြာ နေခဲ့ရပြီး မိန်းမကြောက် ခင်ပွန်းဖြစ်ခြင်း၏ လက္ခဏာမှာ သူ့ထဲတွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စွဲထင်နေသောကြောင့်ပင်။ သို့သော် သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်၏ လုံခြုံရေးအတွက် သူက ဒါကို လုပ်ရမည်။ ဒါ့အပြင် သူက ဆယ်လကြာ ကိုယ်ဝန်ဆောင်ပြီးနောက် သူက သူတို့ကို ကျော်လွန်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိပြီး သူ၏ဇနီးများကို ပြတ်ပြတ်သားသား အနိုင်ယူနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်သည်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီနေ့ဟာ သူ နောက်ဆုံးမှာ ဇက်ကြိုးကို ကိုင်စွဲမယ့်နေ့ပဲ!

"မင်း တကယ်ပဲ ဒါကို လုပ်ချင်တာလား" လျိုကျန့်လီက သူမ၏ အနီရောင် နှုတ်ခမ်းများကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ မင်းတို့နှစ်ယောက် သတိထားသင့်တယ်"

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်လောက် လောင်ကျွမ်းချိန်အကြာတွင် အုပ်စုတစ်စုက ချင်စံအိမ်တော်၏ တံခါးများတွင် အသင့်အနေအထားဖြင့် ရပ်နေကြသည်။ စုထျန်းယွဲ့က ရှုပ်ပွနေသော ချင်ဖုန်းကို သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မထီမဲ့မြင်အကြည့်တစ်ခုဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူက တစ်ကြိမ်တည်းသော ဖလှယ်မှုတွင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ ဘယ်လောက်တောင် အရှက်ရဖွယ်ရာကောင်းလိုက်လဲ။

သို့သော် ထိုခဏလေးအတွင်းမှာပင် စုထျန်းယွဲ့က ပုံမှန်မဟုတ်သောအရာတစ်ခုကိုလည်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ အမှန်တကယ်တော့ အရင်ကထက် အနည်းငယ် ပိုအားကောင်းနေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များတစ်လျှောက် လည်ပတ်နေသော အထူးစွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေပုံရကာ သူတို့၏ အရှိန်အဝါကို ပိုမိုပြည့်စုံစေပြီး ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးနှင့် တစ်သားတည်းကျနေသည့် အထင်အမြင်ကိုပင် ပေးနေသည်။

'ဒါက တာအိုနိယာမတွေလိုပဲ။ ဒါပေမဲ့ သာမန်တွေတော့ မဟုတ်ဘူး' စုထျန်းယွဲ့ ရေရွတ်လိုက်သည်။

အိမ်မှ အစေခံများက မြင်းများကို ထုတ်ယူလာပြီး ဒုတိယညီက စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်-

"အစ်ကို၊ မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

လျိုကျန့်လီနှင့် ချန်းဖေးလန်တို့က လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းက ရှက်ရွံ့စွာ ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ ခုနက မတော်တဆ ချော်လဲသွားတာ။ ဒါပေမဲ့ ငါ အဆင်ပြေပါတယ်"

သူက ထိုသို့ပြောလိုက်သော်လည်း သူက စိတ်ထဲတွင် အလွန် စိတ်ပျက်နေသည်။ သူက သူ၏စွမ်းရည်ကို ပြသရန် မျှော်လင့်ခဲ့သော်လည်း အဲဒီအစား သူ၏ဇနီးများမှာ အမြဲတမ်း သူ၏ဇနီးများသာ ဖြစ်ကြောင်း နောက်တစ်ကြိမ် သက်သေပြခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ "သတိထား" ဟု ပြောလိုက်သည့်အခိုက်တွင် သူ၏ဇနီးနှစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်လိုလုပ် သိနိုင်မှာလဲ။ သူက သူ၏ကာကွယ်ရေးကို လျှော့ချထားခဲ့ပြီး ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ သူ၏ဇနီးများ၏ ရက်စက်သော အပြုအမူများကြောင့် လျင်မြန်စွာ နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ထိုအကွာအဝေးတွင် စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက်မှာ စစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်တစ်ဦးနှင့် အမှန်တကယ်ပင် မယှဉ်နိုင်ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဦးမှာ မှော်ဆရာတစ်ဦးနှင့်တူပြီး ကြီးမားသော ဂါထာတစ်ခုကို ရွတ်ဆိုရန် လိုအပ်သည်။ ထိုစဉ် နောက်တစ်ဦးကတော့ လက်မြှောက်ရုံမျှဖြင့် တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုများမှာ ကြာမြင့်ချိန် မရှိဘဲ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားမှာ တော်တော်လေး မြင့်မားသည်။

သူ ပိုစဉ်းစားလေ ပိုဒေါသထွက်လေပင်။ မှော်ဆရာက ဘယ်တော့မှ ထရပ်နိုင်မှာလဲ။

"မင်းတို့ အခုမှ ကလေးမွေးထားတာလေ။ ဘာလို့ လျှောက်သွားနေကြသေးတာလဲ။ ဒီနေ့ခေတ် လောကကြီးက အရင်ကထက် ပိုပြီး မတည်ငြိမ်ဘူး"

"မင်း ပြောခဲ့တဲ့ ဒီ 'ပျားရည်ဆမ်းခရီး' ကို ငါ အခုထိ လုံးဝ နားမလည်သေးဘူး"

မေမေလေးက စိုးရိမ်တကြီး ဆိုသည်။

ချင်ဖုန်းက ရှင်းပြသည်။

"ကျွန်တော်က ဇနီးနှစ်ယောက်က ကိုယ်ဝန်ဆယ်လလုံး မင်းနေပြည်တော်မှာ ပိတ်မိနေခဲ့ရတော့ သူတို့ ပျင်းနေလောက်ပြီလို့ တွေးလိုက်တာ။ ဒါကြောင့် ကျွန်တော် သူတို့ကို ခရီးတစ်ခု ထွက်ခေါ်သွားဖို့ စီစဉ်လိုက်တာ။ အတိုဆုံး ခုနစ်ရက် ရှစ်ရက်၊ အရှည်ဆုံး တစ်လပေါ့။ သူတို့ မကြာခင် ပြန်လာမှာပါ။ မေမေလေး၊ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး"

ဒါဟာ သူက အခြားသူများနှင့် ကြိုတင်ညှိနှိုင်းထားခဲ့သော ရှင်းပြချက်ပင်။

"အသက်ကြီးတဲ့လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ မင်းတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို နားမလည်ဘူး။ မင်းတို့ အပြင်ရောက်နေတုန်း အရမ်း သတိထားကြ" မေမေလေးက ဆိုသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ မရှိနေတုန်းမှာ ချင်ရှောင်နဲ့ ချင်လန်ကို ထိန်းဖို့ အဒေါ်ကို ဒုက္ခပေးရတော့မှာပဲ" ချင်ဖုန်းက ဆိုသည်။

"စိတ်မပူနဲ့၊ သူတို့သာ မနာခံဘူးဆိုရင် နဂါးမျိုးနွယ်မှာ သူတို့ကို ဆုံးမဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်" ချန်းမုက ပျင်းရိစွာ ပြန်ဖြေသည်။

ချင်ဖုန်းက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် အလေးအနက် ဆိုသည်။

"ချင်ရှောင်သာ ဒုက္ခပေးခဲ့ရင် သူ့ကို သင့်တော်သလို ဆုံးမလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ချင်လန်အတွက်တော့ ရိုက်ရုံနဲ့ မရဘူး။ သူ့ကို ကျိုးကြောင်းဆီလျော်အောင် ပိုပြောပြဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ အဒေါ် တကယ်ပဲ ဒေါသကို မထိန်းနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် ချင်ရှောင်အပေါ်မှာ ရိုက်တာလည်း လက်ခံနိုင်ပါတယ်"

နောက်ထပ် ဖလှယ်မှုအချို့အပြီးတွင် လမ်းခွဲရမည့်အချိန် တန်ပြီဖြစ်သည်။ ရုတ်တရက် ချန်းဖေးလန်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက စုထျန်းယွဲ့ထံသို့ အနီးကပ် ချဉ်းကပ်သွားပြီး ညင်သာစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။

ဒီရိုးရှင်းသော အပြုအမူက ချင်ဖုန်း၏ ဆံပင်မွေးညှင်းများကို ထောင်သွားစေသည်။

"အင်း၊ ခေါင်းဆောင် ထျန်းယွဲ့၊ ရှင့်အပေါ်က ရနံ့က ဖြစ်နိုင်မလား၊ ရှင်လည်း တော်ဝင် အကောင်းစားတိုက်က ပန်းတစ်ရာ အမှုန့်ကို သုံးထားတာလား။ ဒါက တော်ဝင်မိသားစုအတွက် အထူးထောက်ပံ့မှုတစ်ခုပဲ။ ပြီးတော့ သာမန်လူတွေက ဒါကို လက်လှမ်းမမီနိုင်ဘူး"

သူက စကားပြောနေစဉ် သူမကို အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်များ ဆက်တိုက် ပို့လွှတ်နေသည်။ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ရှင်သန်ခဲ့မှန်းမသိသော စုထျန်းယွဲ့က သဘာဝအတိုင်းပင် ဒီသိမ်မွေ့မှုများကို နားလည်သည်။ သူမက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အားပေးသော အကြည့်တစ်ခုကို ပြန်လည်ပေးအပ်လိုက်သည်။

ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"ငါတို့ မြေခွေးမိန်းမတွေက အလှပြင်ပစ္စည်းတွေ ဘယ်တော့မှ မသုံးဘူး။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ သဘာဝရနံ့ပဲ"

သွားပြီ!

မဟာစာပေအကယ်ဒမီတွင် ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်ထိပ်၌ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက ဆိုသည်။

"ခင်ဗျား အစောက ပြသခဲ့တဲ့ မြင်ကွင်းက သတင်းအချက်အလက်တချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်"

"ပြီးတော့ ခင်ဗျားရော၊ ငါတို့ကို ဘာတွေ မပြောပြဘဲ နေခဲ့တာလဲ။ ခင်ဗျားက ဒီလောကကြီးကို တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ရယူပြီး အဲ့ဒီသတ္တဝါတွေကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းဖို့ လာခဲ့တယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောနေတုန်းပဲ"

"ဒါပေမဲ့ တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းရဲ့ အရေအတွက်က သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ပုံးထဲက တစ်စက်မျှသာဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား ကြာမြင့်စွာကတည်းက သိသင့်တယ်"

"ခင်ဗျား ဒါကို လုပ်နေတာက တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းကို ရယူဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘဲ ယူဆချက်တစ်ခုခုကို အတည်ပြုပြီး သူတို့ကို လုံးဝ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖွေဖို့ပဲ"

မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ မျက်ဆံများက အနည်းငယ် ကျယ်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ အချက်အလက်တွေက တစ်ဖက်ကမ်းမှ ပန်းက အဲ့ဒီသတ္တဝါတွေကို တကယ်ပဲ မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြခဲ့ပြီးပြီ"

"ခင်ဗျား အခု စိုးရိမ်ပူပန်သင့်တာက အဲ့ဒီ တစ္ဆေဗုဒ္ဓကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းမလဲဆိုတာပဲ။ ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းက မသေနိုင်ပြီး မဖျက်ဆီးနိုင်တဲ့ တစ်စုံတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ထားတယ်ဆိုတာကို ခင်ဗျား သိသင့်တယ်"

ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက မတုံ့ပြန်ဘဲ အဲဒီအစား တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ငါ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေအပေါ်မှာ မင်း မစူးစမ်းဘူးလား"

"ဒါက ဘာလဲ" မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။

"သူတို့ ရှာဖွေနေတာက... ဒီဘုံမှာ သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်းရဲ့ တာအိုနိယာမတွေရဲ့ သခင်ပဲ"