ကောင်းကင်ဘုံ မီးတောက်များ

ပရမ်းပတာ လေဟာနယ်ထဲတွင် အမှောင်က ကောင်းကင်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် မျှော်စင်အလားမြင့်မားသော တိုင်တစ်ခုကဲ့သို့ ဧရာမလက်မှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ချေမှုန်းခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ တိုးညင်းသော အသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ထျန်းကျို သေဆုံးသွားပြီ"

"သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဘုံထဲမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။ ဒါက အဲ့ဒီမှာ ငါတို့ကို သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ်"

"ငါမှတ်မိသလောက်တော့ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးက ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဘုံထဲမှာ မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ကို ရှာဖွေနေခဲ့ပြီး ထျန်းကျို ကပ်ပါးကောင်အဖြစ် နေထိုင်ခဲ့တဲ့ ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းနဲ့ တူညီတဲ့ နေရာမှာ ရှိနေခဲ့တာ"

ဒီပြောဆိုချက်နောက်တွင် တောက်ပသော မျက်လုံးနှစ်လုံးက အမှောင်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူတို့က တစ်ညီတစ်ညွတ်တည်း ဆိုသည်။

"ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဘုံရဲ့ သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်း တာအိုရဲ့ အစောင့်အကြပ်မှာ ငါတို့ကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ နည်းလမ်းတွေ တကယ်ပဲ ရှိနေတယ်"

"အင်မော်တယ် စွမ်းရည်တွေက သူ့ရဲ့ နယ်မြေအတွင်းမှာ အာနိသင်မရှိဘူး။ သူတို့က ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းရဲ့ ဖန်တီးမှုအပေါ်မှာ ကပ်ပါးကောင်အဖြစ် နေထိုင်နေရင်တောင်မှပေါ့။ သူက သူတို့ကို စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အထိ ခြေရာခံပြီး သတ်ဖြတ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ ထျန်းကျို သေဆုံးသွားခဲ့တာ"

နောက်ထပ် ဧရာမလက်တစ်ဖက်က တိုးညင်းစွာ ဆိုသည်။

"မင်းမှာ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေတာပဲ။ ဘာလို့ မင်းက ဒီအရာအားလုံး ဖြစ်ပွားလာတာကို မတားဆီးခဲ့တာလဲ"

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးက တုံ့ပြန်သည်။

"ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဘုံရဲ့ သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်း တာအိုရဲ့ အစောင့်အကြပ်က ငါ့ရဲ့ ဗေဒင်ဟောနိုင်စွမ်းတွေကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တယ်။ ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်ကို ကြိုတင်မြင်နိုင်စွမ်းက အပြင်းအထန် ကန့်သတ်ခံထားရတယ်"

"ဟုတ်တယ်၊ ငါက ထျန်းကျိုရဲ့ သေဆုံးမှုရလဒ်ကို မြင်ခဲ့ပြီး သတိပေးချက် မပေးခဲ့ဘူး"

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေးရှာဖွေဖို့အတွက် ထျန်းကျိုရဲ့ အသည်းအသန် ရုန်းကန်မှုကို အသုံးချချင်ခဲ့လို့ပဲ။ မဟုတ်ရင် ငါသာ အဲ့ဒီလူရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ သေဆုံးသွားခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ်"

လေသံမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့ပြီး လျစ်လျူရှုနေကာ ရိုးရှင်းသော အဖြစ်မှန်တစ်ခုကို ပြောဆိုနေသကဲ့သို့ပင်။ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်မှု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီးနောက် ဧရာမလက်က ဆိုသည်။

"ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ"

ဒီထူးဆန်းသော သတ္တဝါများအတွက်တော့ စိတ်ခံစားမှုများနှင့် ကရုဏာတရားမှာ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ပေ။ တောင်တစ်လုံးလောက် အရပ်မြင့်ပြီး အသားပုံများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်က သူ၏ချက်နေရာမှ ပါးစပ်ကို ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။

"သေခြင်းနဲ့ ရှင်ခြင်း တာအိုရဲ့ အစောင့်အကြပ်မှာသာ ဒီလိုစွမ်းအားမျိုး ပိုင်ဆိုင်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူက ငါတို့အတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံး၏ မျက်လုံးထဲတွင် သွေးနီရောင် အလင်းတစ်ချက် လင်းလက်သွားသည်။

"သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အားကောင်းပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ် ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေဘုရင်လောက်တော့ အားမကောင်းဘူး။ ထျန်းကျို သေဆုံးသွားခဲ့တာက ဗုဒ္ဓဘာသာ ကိုယ်ပွားဖန်တီးခြင်းရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေနဲ့ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဘုံရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကြောင့်ပဲ"

"ငါတို့သာ ငါတို့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ဆင်းသက်နိုင်ခဲ့မယ်ဆိုရင် သူ့ကို သတ်ဖြတ်ဖို့ နည်းလမ်းရှာဖွေနိုင်ကောင်းရဲ့"

"ဒါဆို မင်းမှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်ပေါ့" အမှောင်ထဲမှ အသံတစ်ခုက မေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးက တုံ့ပြန်သည်။

"မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ကို ရှာဖွေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ငါက ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္ဘာရဲ့ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ လေဟာနယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီက ဆက်သွယ်မှုက ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဘုံလေးခုရဲ့ အစွန်အဖျားဘုံပဲ"

"ဗုဒ္ဓဘာသာဘုံရဲ့ ကျိုးပဲ့နေတဲ့ လေဟာနယ်က ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို လုံးဝ မခံနိုင်ဘူး။ ဒါကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကြိုးစားတာက လေဟာနယ်ကို ကြေမွသွားစေပြီး ငါတို့ကို အဆုံးမရှိတဲ့ အချိန်ကာလ အက်ကွဲကြောင်းတွေထဲကို နစ်မြုပ်သွားစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်"

နတ်ဘုရားဘုံတွင် ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ် ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများမှာ အုပ်စုနှစ်စုအဖြစ် ကွဲထွက်သွားသည်။ တစ်စုက သစ္စာဖောက်ဖြစ်သွားပြီး နောက်တစ်စုကတော့ ပြန့်ကျဲသွားကာ ဘာပြိုင်ဘက်မှ မရှိတော့ပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်နှင့် ဗုဒ္ဓများ ပျောက်ကွယ်မသွားမီမှာပင် သူတို့က ရန်သူကို သိသာထင်ရှားသော ဒဏ်ရာများဖြင့် ချန်ထားခဲ့သည်။

ခွန်းလွန်တောင်တန်းနှင့် ဆူမေရုတောင်တွင် နှလုံးသားတစ်ခုနှင့် ဦးခေါင်းတစ်ခုကို အသီးသီး ချိတ်ပိတ်ထားသည်။ ယခင် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ တစ္ဆေဘုရင်အတွက်တော့ သူမ ပျက်စီးမသွားမီမှာပင် သူမက မြေလျှိုးဘုရားလောင်းနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာ၏ တစ္ဆေဧကရာဇ်တို့နှင့် ပူးပေါင်းပြီး သူတို့၏ အစွမ်းထက်ဆုံး အင်အားဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဘုံစိတ်ဝိညာဉ်ကို ချိတ်ပိတ်ခဲ့သည်။

ဒါဟာလည်း နတ်ဘုရားဘုံနှင့် မြေအောက်ကမ္ဘာတို့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီအတွင်း ရှင်သန်လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းပင်။ ဒီကာလအတွင်းမှာ သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်နှင့် မုန်ညင်းစေ့ နေရာလွတ်ကို ရှာဖွေပြီး ဆူမေရုတောင်ကို ချိတ်ပိတ်မှုမှ လွတ်မြောက်စေရန် ဗုဒ္ဓဘာသာ ကမ္ဘာ၏ ကျိုးပဲ့နေသော လေဟာနယ်မှတစ်ဆင့် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် သူတို့ ပြောင်းလဲထားသော အဆုံးမရှိသော ကိုယ်ပွားများမှာ ကျိုးပဲ့နေသော လေဟာနယ်တွင် အချိန်အကြာကြီး မထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပေ။

"ငါ့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိတယ်"

"ဘာနည်းလမ်းလဲ"

"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်ကို စတေးပြီးတော့ ငါက နေရာလွတ် တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းသိမ်းဖို့အတွက် လေဟာနယ် တာအိုကို သုံးမယ်"

ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံးမှာ စိတ်နှစ်ခုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး မျက်လုံးတစ်လုံးစီမှာ သူ၏ကိုယ်ပွားများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် တိတ်ဆိတ်မှုက ပြည့်နှက်သွားသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် တောင်ကဲ့သို့သော ခန္ဓာကိုယ်က မေးလိုက်သည်။

"မင်း ဘာကို ကြိုမြင်ခဲ့လို့ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးတဲ့ အဖိုးအခကို ပေးဆပ်ရကျိုးနပ်တာလဲ"

"ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်ကလည်း ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ဘုံထဲမှာပဲ"

ကြီးမားသော အသားလက်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် မုဟမ်က ထပ်မံမလိုက်တော့ပေ။ မီးတောင်မီးအထက်တွင် ကောင်းကင်က တစ်စုံတစ်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အား ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ တွန့်လိမ်နေပြီး သံကြိုးများကဲ့သို့ မုဟမ်ကို ပတ်ရစ်နေသည်။

"အချိန်တန်ပြီ" မုဟမ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ နယ်မြေက ပျောက်ကွယ်စပြုလာပြီးနောက် အနက်ရောင်အလင်းအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ဘေးတွင် စုစည်းသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော အနက်ရောင် ခေါင်းတလားတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သက်စောင့်စွမ်းအားက သူ့ထံမှ ယိုစီးထွက်သွားပြီး အနက်ရောင်ခေါင်းတလားထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်။

သူ၏ဆံပင်များက တဖြည်းဖြည်း မီးခိုးရောင်ပြောင်းသွားပြီး သူ၏ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်မှာ သန်မာတော့ခြင်း မရှိဘဲ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အရေးအကြောင်းများ ပေါ်လာသည်။ အသက်ရှူချိန်ဆယ်ခါအတွင်းမှာပင် အိုမင်းရင့်ရော်နေသော မုဟမ်က ပြန်လည်ပေါ်ပေါက်လာပြီး လေးလံသော အနက်ရောင်ခေါင်းတလားကို သူ၏ကျောပေါ်တွင် သယ်ဆောင်ကာ ချင်ဖုန်းနှင့် သူ၏အုပ်စုထံသို့ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

ကုန်းချန်းနှင့် သူ၏အုပ်စုက အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရနေသော တပ်မှူးဖုနှင့် ပိုင်ဝူတိတို့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ယခင်တစ်ဦးမှာ ဖြူဖျော့သော မျက်နှာနှင့်ဖြစ်ပြီး သွေးများက သူမ၏ အဝတ်အစားများကို စိုရွှဲနေကာ သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဒဏ်ရာတစ်ခု ရှိနေသည်။ နောက်တစ်ဦးမှာတော့ သူမ၏ အစွမ်းအကုန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူမ၏ စစ်မှန်သော ပုံစံဖြစ်သည့် ဧရာမ ကျားဖြူတစ်ကောင်အဖြစ် ထုတ်ဖော်ပြသထားကာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေပြီး သူမ၏ ခြေလက်လေးချောင်းလုံး ကျိုးပဲ့နေသည်။

ချင်ဖုန်းက မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်ကို ခဏတာ အသုံးပြုလိုက်ပြီး သူတို့၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။ နှစ်ဦးလုံးမှာ အတွင်းကလီစာများ ကြေမွနေပြီး သူတို့၏ ကျောရိုးများမှာ အပိုင်းပိုင်း ကျိုးပဲ့နေသည်။ စာပေသူတော်စင် တာအိုမျိုးဆက် သို့မဟုတ် တစ္ဆေတစ်ရာ တာအိုမျိုးဆက်အတွက်တော့ သူတို့က လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေတွင် ရှိနေရင်တောင်မှ ဒီလိုဒဏ်ရာမျိုးက သေစေနိုင်လောက်သည်။

သို့သော် နတ်ဘုရားသိုင်းစစ်သည်တော်နှင့် မိစ္ဆာများနှင့် တစ္ဆေများ၏ သန်မာသော ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်များက သူတို့နှစ်ဦးလုံးကို အသက်ကို တွယ်ကပ်နေစေသည်။ သူတို့ အသက်ရှူနေသမျှ ကာလပတ်လုံး ချင်ဖုန်းက သူတို့ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းရှာဖွေနိုင်သည်။

"ပိုင်ဆု"

"ယီယာ"

ကောင်လေးက ညွှန်ကြားချက်များကို လိုက်နာပြီး သူ၏လက်သီးငယ်လေးများကို ဆုပ်လိုက်ကာ ကုသခြင်းမိုးကြိုးကို ဆင့်ခေါ်စပြုလိုက်သည်။ အစိမ်းရောင်လျှပ်စီးက တပ်မှူးဖုနှင့် ပိုင်ဝူတိတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဆေးကြောသွားသည်။ ကွဲအက်နေသော အသားများက မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် ပျောက်ကင်းစပြုလာသော်လည်း နှစ်ဦးလုံး နိုးထမလာဘဲ သူတို့၏ သက်စောင့်စွမ်းအားမှာ လျင်မြန်စွာ မှေးမှိန်နေသည်။

"ယီယာ"

ပိုင်ဆုက သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးမှုဖြင့် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏နီရဲမှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ကာ ကုသခြင်းမိုးကြိုးကို ထုတ်လွှတ်ရန် သူ၏အစွမ်းကုန်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ ဒီလိုဖြစ်နေရင်တောင်မှ ဒါက ယိုယွင်းမှုကို မရပ်တန့်နိုင်ခဲ့ပေ။

ချင်ဖုန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးနှစ်ဘက်စွမ်းရည်နှင့်အတူ သူက တစ်စုံတစ်ရာ ချီစွမ်းအင်က နှစ်ဦး၏ အရေးပါသော ကလီစာများကို နှောင့်ယှက်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်နိုင်ပြီး ပိုင်ဆု၏ ကုသခြင်းမိုးကြိုးပင်လျှင် ပျက်စီးမှုကို မပြုပြင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရှန်လီ၏ လက်ထဲမှ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားရုပ်တုက စကားပြောလာသည်။

"ပြိုင်ဘက်ရဲ့ တာအိုက ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအားက သူတို့အတွင်းထဲမှာ ရှိနေသေးတယ်။ ဒါကိုသာ မဖယ်ရှားနိုင်ခဲ့ရင် သူတို့ သေချာပေါက် သေဆုံးလိမ့်မယ်"

"ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ" မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များက လေးနက်နေသည်။

"အစ်မ" မော့စန်းယီက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဒုက္ခရောက်နေသည်။

အင်း

တာအိုနိယာမက ကျန်ရှိနေတဲ့ စွမ်းအားလား။ ချင်ဖုန်း စဉ်းစားလိုက်သည်။ သူက ဖုရော့ယွင်နှင့် ပိုင်ဝူတိတို့ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး အတွေးတစ်ခုဖြင့် သူ၏ ယင်ယန် တာအိုစည်းမျဉ်းမှ ယင်ယန်ငါးက နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာသည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားရုပ်တုက ဖြစ်စဉ်ကို အနီးကပ် လေ့လာနေသည်။

ချင်ဖုန်းက သူ၏လက်များကို နှစ်ဦးပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီး အားကောင်းသော စုပ်ယူအားတစ်ခုက သူ၏လက်ဖဝါးများမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ မကြာမီမှာပင် ယင်ယန်ငါးက နှစ်ဦးအတွင်းမှ တာအိုစည်းမျဉ်းများ၏ ကျန်ရှိနေသော စွမ်းအားအားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ အားကောင်းစေသည်။ တာအိုစည်းမျဉ်းများ၏ ဖျက်ဆီးတတ်သော အာနိသင်များမရှိဘဲ ပိုင်ဆု၏ ကုသခြင်းမိုးကြိုးက အာနိသင်စတင်ပြသလာသည်။

မကြာမီမှာပင် ဖုရော့ယွင်နှင့် ပိုင်ဝူတိတို့၏ မျက်မှောင်ကြုတ်နေသော မျက်ခုံးများ ဖြည်းညင်းစွာ ပြေလျော့သွားပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ကုန်းချန်းနှင့် အခြားသူများက သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ချင်ဖုန်းကို ကျေးဇူးတင်ကြသည်။

သူသာမရှိခဲ့လျှင် တပ်မှူးဖုနှင့် ပိုင်ဝူတိတို့၏ ဒဏ်ရာများမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ လက်လှမ်းမီနိုင်သည်ထက်ပင် ကျော်လွန်နေလိမ့်မည်။ ပိုင်ဝူတိက ထရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယိမ်းယိုင်သွားပြီး မော့စန်းယီက သူမကို ထောက်ပံ့ရန် အလျင်စလို ပြေးသွားသည်။

ဖုရော့ယွင်က ထိုင်ရန် ရုန်းကန်လိုက်ပြီး ချင်ဖုန်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

"တိုက်ပွဲ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ"

ချင်ဖုန်း မတုံ့ပြန်မီမှာပင် မြေကြီးပေါ်တွင် လေးလံသော အရာတစ်ခုကို ဆွဲယူလာသည့်အသံက ချဉ်းကပ်လာသည်။ အုပ်စုက လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရင်းနှီးသော မုဟမ်၏ ပုံရိပ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

မုဟမ်၏ ပြန်ပြောပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ချင်ဖုန်းက ယင်ယန် တာအိုစည်းမျဉ်း၏ စွမ်းအားကို အံ့ဩသွားသည်။

'မုဟမ်က သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်နုပျိုအောင် လုပ်နိုင်တာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ဘူး၊ သူက သူ့ရဲ့ သက်စောင့်စွမ်းအားကို အနက်ရောင်ခေါင်းတလားထဲမှာ သိုလှောင်ထားပြီး လိုအပ်တဲ့အခါ ပြန်လည်ရယူတာကိုး'

သို့သော် ဖုရော့ယွင်၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဒီအပေါ်တွင် မရှိပေ။

"ဒါဆိုရင်တော့ နောက်ထပ်ရန်သူတစ်ယောက်က မီးတောင်ရဲ့ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွေကို ထွက်ပြေးသွားတာပေါ့"

မုဟမ်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ သူ့ကို တားရမယ်"

ဖုရော့ယွင်က ထရပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း သေခြင်းမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရမ်းအားနည်းနေသည်။ သူမက ယိမ်းယိုင်သွားပြီး နောက်ပြန်လဲကျသွားသည်။

ကုန်းချန်းက ဆုံးမသည်။

"တပ်မှူးဖု၊ အခု တည်ငြိမ်အောင်တောင် မရပ်နိုင်သေးဘူး။ သွားရင်တောင်မှ ဘာမှ ခြားနားမှု မလုပ်နိုင်လောက်ဘူး"

"ဟုတ်တယ် တပ်မှူးဖု။ ခင်ဗျား ဒီမှာ အနားယူတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ နောက်ဆက်တွဲခြေလှမ်းတွေကို ငါတို့ကို တာဝန်ထားလိုက်ပါ" ချင်ဖုန်းက အခိုင်အမာ ဆိုသည်။

အခြားသူများက လေးစားမှုနှင့် အရိုအသေများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

"ချင်ဖုန်း၊ မင်း..."

ကုန်းချန်းက တွေဝေသွားပြီး ရှင်းလင်းစွာ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။

"သခင်လေးချင်က အရမ်း ဖြောင့်မတ်တာပဲ" အခြားသူများက သူ့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ချီးကျူးကြသည်။

"ယောကျာ်း" ဇနီးနှစ်ယောက်ကလည်း ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

'ခင်ဗျားတို့ တစ်ခုခု နားလည်မှုလွဲနေတာလား။ ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ငါတို့အကြောင်း ပြောနေခဲ့တာလေ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့အားလုံး ငါ့ကို ကြည့်နေတဲ့ပုံစံက ငါကိုယ့်ကိုကိုယ် စတေးတော့မလိုပဲ'

ချင်ဖုန်း တောင့်တင်းသွားသည်။

သူက ဘေးသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်ကို ရှန်၊ ဒုတိယစီနီယာအစ်ကို ဘယ်တော့ ရောက်မှာလဲ"

ရှန်လီက အရှေ့ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"မျှော်လင့်မထားတာတွေ မဖြစ်ဘူးဆိုရင် သူ မကြာခင် ရောက်လာသင့်တယ်"

ဒါကောင်းတာပဲ။ ချင်ဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ စုထျန်းယွဲ့ လမ်းပေါ်မှာ ရှိနေသင့်ပြီး စွန်းချီ စုစည်းခဲ့သော အင်အားဖြည့်တင်းမှုများနှင့်အတူ သူတို့က လောကကိုကျော်လွန်ခြင်း နယ်မြေ အစွမ်းအစတွင် တပ်မှူးဖုနှင့် ပိုင်ဝူတိတို့ ချန်ထားခဲ့သော ကွာဟချက်ကို ဖြည့်ဆည်းနိုင်သည်။ ဒါ့အပြင် အနှောင့်အယှက်အဖြစ်ဆုံး တစ္ဆေဗုဒ္ဓမှာ မုဟမ်ကြောင့် ဖြေရှင်းပြီးနှင့်နေပြီ။ ကျန်ရှိနေသော ဧရာမ မျက်လုံးမှာ ကိုယ်ပွားတစ်ခုသက်သက်သာဖြစ်ပြီး ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်မနေသင့်ပေ။

တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ ရှင်းလင်းလာပုံရသည်။

"ငါတို့ မြန်မြန် အမီလိုက်ကြရအောင်" ချင်ဖုန်းက ဆိုသည်။

ကုန်းချန်းက သူ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်-

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မီးတောင်ထဲကို ပိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လေ မီးတောက်တွေက ငါတို့ကို ပိုပြီး သက်ရောက်မှုရှိလေပဲ။ ငါတို့သာ ဒီအတိုင်း ဆက်လက်လိုက်လံနေမယ်ဆိုရင် ရန်သူကို မရှာဖွေမီမှာပဲ ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းအစကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်တယ်"

ချင်ဖုန်းက သူ ဒါကို မေ့သွားသည်ကို သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူက ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ယခင်တိုက်ပွဲက မီးတောက်များကို မငြိမ်းသတ်ခဲ့ဘဲ ၎င်းတို့က ပြင်းထန်စွာ တောက်လောင်နေဆဲဖြစ်သည်။ လေထဲတွင် မျောလွင့်နေသော မြို့စောင့်နတ်ဘုရားရုပ်တုက ပတ်ဝန်းကျင်မှ မီးတောက်များကို စိုက်ကြည့်နေပြီး နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတောနေသည်။

ဒီအခိုက်အတန့်တွင် ဖုရော့ယွင်က သူမ၏ ရင်ဘတ်အိတ်ကပ်ထဲမှ ရှေးဟောင်းစာလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်-

"ဒါက မင်းအတွက် အသုံးဝင်နိုင်တယ်"

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"ဒါက ဆရာ အစောက ပြောခဲ့တဲ့ သော့လား"

"ဟုတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒါကို အရင်တပ်မှူးဆီကနေ အမွေဆက်ခံကတည်းက ငါ ဒါကို မဖွင့်ခဲ့ဘူး။ ဒါက အတိအကျ ဘယ်ကို ဦးတည်တယ် ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲဆိုတာကို ငါမသိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမျှော်စင်၏ နိုင်ငံတော် ဆရာက သူ့ရဲ့ အရေးပါမှုကို အလေးပေးခဲ့ကတည်းက ဒါက မင်းအတွက် အထောက်အကူဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်"

ချင်ဖုန်းက နောက်ထပ် များများစားစား မပြောတော့ဘဲ စာလိပ်ကို အရိုအသေပေးကာ လက်ခံလိုက်သည်။ ဖုရော့ယွင်နှင့် အခြားသူများကို ကာကွယ်ရန် လူအနည်းငယ်ကို ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် အုပ်စုက သူတို့၏ လမ်းခရီးကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ကာ ရန်သူကို လိုက်လံရှာဖွေကြသည်။

ဧရာမ မျက်လုံး၏ ကိုယ်ပွားမှာ အနောက်ပိုင်းဒေသ၏ အစွန်အဖျားဘုံသို့ တစ်လျှောက်လုံး ပျံသန်းသွားသည်။ သူ ပိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လေ မီးတောက်၏ အပူချိန်က ပိုမြင့်မားလာလေပင်။ လေဟာနယ်က မီးတောက်များ၏ အပူအောက်တွင် တွန့်လိမ်ပြီး နီရဲသွားသည်။

မိုင်တစ်ရာခန့် ခရီးသွားပြီးနောက် ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အဆုံးမရှိသော မီးပင်လယ်များဖြင့် ဝန်းရံခြင်း ခံထားရနှင့်ပြီ။ ရှေ့ဆက်သွားလျှင် မီးတောက်များမှာ အနီရောင်နှင့် အဝါရောင် ရောနှောနေခြင်း မဟုတ်တော့ပေ- ၎င်းတို့မှာ နီကြာပန်းကဲ့သို့ နီရဲနေသည်!

ဒီမီးတောက်များမှာ ဖျက်ဆီးခြင်းစွမ်းအားကို သယ်ဆောင်ထားသည်။ ထိတွေ့လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပြာများသာ ကျန်ရစ်စေနိုင်သည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် မဟာချန်တိုင်းပြည်၏ အနောက်ပိုင်း အစွန်အဖျားဒေသမှာ ဘာပြင်ပသတ္တဝါ သို့မဟုတ် သက်ရှိသတ္တဝါမှ မရှိသော တစ်ခုတည်းသော ဒေသဖြစ်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံ မီးတောက်များ" မျက်လုံးဘောလုံးက ရေရွတ်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက မျက်လုံးဘောလုံးမှာ သူ၏မှန်းဆချက်အပေါ် ၆၀-၇၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာမှု ရှိခဲ့လျှင် အခုတော့ သူက မီးတောက်များက နတ်ဘုရားဘုံ မီးလျှံသခင်၏ ကောင်းကင်ဘုံ မီးတောက်များဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ သေချာနေပြီ။ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ကြီးမားသော အနက်ရောင်ကန့်လန်ကာတစ်ခုက ကောင်းကင်မှ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ချိတ်ဆွဲထားသည်။ သို့သော် ၎င်းထံသို့ ရောက်ရှိရန် သူတို့က အနီရောင်ကြာပန်းမီးတောက်များ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရမည်။

ဧရာမ မျက်လုံး၏ ကိုယ်ပွားက ဒါကို မလုပ်နိုင်ပေ။ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ် ရောက်လာမှသာလျှင် ဖြစ်နိင်မည်။

"ဒီအကွာအဝေးက လုံလောက်လိမ့်မယ်"

ဧရာမ မျက်လုံးက ဆိုပြီး သွေးနီရောင် အလင်းတစ်တန်းက သူ၏မျက်ဆံများမှ ထိုးတက်သွားသည်။

နတ်ဘုရားဘုံတွင် အနောက်ပိုင်း ဗုဒ္ဓများ၏ ဘုံ၊ လေဟာနယ်က တွန့်လိမ်သွားပြီး ကြီးမားသော မျက်လုံးနှစ်လုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာသည်။ သူတို့မှာ ကောင်းကင်ဘုံ မျက်လုံး၏ ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုဖြစ်ပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်-

"လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်ဖို့ အချိန်တန်ပြီ"

အခြားတစ်ယောက်က ဘာမှမပြောပေ။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့က သူတို့၏ သခင်အဖြစ် ကိုးကွယ်ခဲ့သော မျက်လုံးမှာ ကြေမွသွားသည်။ ကြယ်ရောင်ကဲ့သို့ပင် တာအိုကျမ်းစာကြောင်းများက ကျိုးပဲ့နေသော လေဟာနယ်ထဲသို့ ဆက်လက်စီးဝင်နေပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းနေသည်။ ကြယ်ရောင်မျဉ်းများမှာ တာအို၏ အပိုင်းအစများ ဖြစ်ကြသည်။

"ကြည့်၊ ရှေ့က အနီရောင်အလင်းကို ကြည့်"

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ တစ်ဦးက အာမေဍိတ်ပြုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ သေချာပေါက် ရန်သူ ရှိနေတဲ့နေရာပဲ"

"သူ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေလဲ မသိဘူး။ ငါတို့ အရှိန်မြှင့်ရမယ်" ကုန်းချန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ဆိုသည်။

သို့သော် ချင်ဖုန်းက ပတ်ပတ်လည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ အေးဆေးတည်ငြိမ်နေသော မုဟမ်မှလွဲ၍ ဇနီးနှစ်ယောက်နှင့် စီနီယာအစ်ကိုတို့၏ နဖူးများမှာ ချွေးစေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အခြားသူများမှာတော့ သူတို့၏ အကန့်အသတ်သို့ ရောက်ရှိနေပုံရသည်။

"ဒီမီးတောက်တွေရဲ့ အပူချိန်က ငါတို့ရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ်။ ငါတို့သာ ဆက်သွားနေမယ်ဆိုရင် ငါတို့အားလုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

ချင်ဖုန်းက အလေးအနက် ဆိုသည်။

ရှန်လီက ခေါင်းညိတ်သည်။

"ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေရှိတဲ့ ချဉ်းကပ်နည်းတစ်ခု မဟုတ်ဘူး"

ဒီကို လာရာလမ်းတွင် ချင်ဖုန်းက တပ်မှူးဖု ပေးခဲ့သော ရှေးဟောင်းစာလိပ်ကိုလည်း လေ့လာခဲ့သော်လည်း စာလိပ်မှာ သော့ခတ်ထားပုံရပြီး သူ ကြိုးစားထည့်သွင်းခဲ့သော မည်သည့်စွမ်းအင်အမျိုးအစားကိုမဆို ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

"ဒီအရာက ငါတို့ရဲ့ လက်ရှိအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းပေးပုံမပေါ်ဘူး"

ခဏတာ လေ့လာပြီးနောက် မြို့စောင့်နတ်ဘုရားရုပ်တုက စကားပြောလာသည်-

"ငါ ဒီမီးတောက်တွေကို မှတ်မိတယ်"

လူတိုင်းက သူတို့၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရုပ်တုထံသို့ လှည့်လိုက်ကြသည်။ မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက ဆက်ပြောသည်-

"ငါသာ မှားမမှန်းဘူးဆိုရင် ဒါက မီးလျှံသခင်ရဲ့ မသေနိုင်တဲ့ မီးတောက်တွေ ကောင်းကင်ဘုံ မီးတောက်များ ဖြစ်သင့်တယ်"

ချင်ဖုန်း အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။

"မီးလျှံသခင် ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ စီနီယာ၊ ခင်ဗျား အစောက ဒီနတ်ဘုရားက ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်လိုပဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်လို့ မပြောခဲ့ဘူးလား။ ဖြစ်နိုင်မလား၊ သူ ဒီမှာ ရှိနေလို့လား"

"ကောင်းကင်ဘုံ ဧကရာဇ်နဲ့ မီးလျှံသခင်တင် မဟုတ်ဘူး။ နတ်ဘုရားတွေနဲ့ အင်မော်တယ်များစွာက နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေ ဆင်းသက်လာတဲ့ တိုက်ပွဲအပြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ကြတယ်"

"သူတို့က အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် ကျိုးပဲ့နေတဲ့ ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ နေခဲ့ကြတယ်လို့ ငါ ကြာမြင့်စွာကတည်းက သံသယဝင်ခဲ့တာ"

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီနေ့ ငါတို့ အမှန်တရားကို သိရှိရနိုင်တယ်"

"ခင်ဗျား ပြောတာ မှန်တယ်ဆိုရင် ဒီရှေးဟောင်းစာလိပ်က မီးလျှံသခင် ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နိုင်ဖွယ်ရှိတယ်။ ခင်ဗျား ဒါကို ဘယ်လိုသော့ဖွင့်ရမလဲဆိုတာကို သိလား"

မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ဆိုသည်-

"နတ်ဘုရားတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ နာမည်တွေကို ကံကြမ္မာ ကျောက်တိုင်ပေါ်မှာ ထွင်းထုထားတယ်၊ ဒါက တာအိုရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတစ်ခုနဲ့ စွမ်းအားရဲ့ အရင်းအမြစ်ပဲ။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီစာလိပ်ကို သော့ဖွင့်ဖို့ သော့ချက်က မီးလျှံသခင်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နာမည်မှာ တည်ရှိနေတယ်"

ချင်ဖုန်းက ဒီအကြောင်းကို ဆင်ခြင်လိုက်သည်။ သူက ဖယောင်းတိုင်နဂါးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့စဉ်က စီနီယာ ရွှမ်းယီက သူ၏စစ်မှန်သော နာမည် ကျူးကျိုယင်ကို လှမ်းခေါ်ခဲ့သည်။

"နေဦး၊ ခင်ဗျား ဖယောင်းတိုင်နဂါးရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နာမည်ကို ဘယ်လိုသိတာလဲ"

ချင်ဖုန်းက ရုတ်တရက် ဒီမေးခွန်းကို တွေးမိလိုက်သည်။

မြို့စောင့်နတ်ဘုရားက အသက်ကို ရှူထုတ်လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်သော်လည်း ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင် ရှိနေပုံရသည်။ အစွမ်းထက်သော နတ်ဘုရားများနှင့် မိစ္ဆာများ၏ စစ်မှန်သော နာမည်များမှာ စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုပြီး ဒီလောကကြီးတွင် တားမြစ်ချက်များ ဖြစ်စေသည်။

မြို့စောင့်နတ်ဘုရား၏ နဖူး ကွဲအက်သွားမှသာ ထူးဆန်းသော စာလုံးနှစ်လုံးက သူ၏ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ရှင်းလင်းလာသည်။

"ကျူးရုန်း"