ကမ္ဘာငယ်အတွင်းမှ မျှော်စင်ထက်ဝယ်...

~နေရာလပ်ဥမင်ပေါက်ထဲမှ မီးတောက်များက ဟုန်းခနဲ ပန်းထွက်လာတော့၏။ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်သည် မြေပြင်ကိုပင် အရည်ပျော်ကျစေသည်။

သိထားသင့်သည်မှာ အနီရောင် ကျောက်သလင်းနန်းတော်သည် ချော်ရည်ပင်လယ်၏ အောက်ခြေတွင် တည်ရှိနေပြီး ထိုနေရာရှိ အပူချိန်မှာ မူလကတည်းက အလွန်မြင့်မားကာ အနီရောင်

မျိုးနွယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်များအတွက်သာ သင့်တော်လေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ရွှေအူတိုင် သို့မဟုတ် အခြေတည် ဝိညာဉ် နယ်ပယ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများပင် ဤအပူဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ထိုသို့သော မြင့်မားသည့်အပူချိန်အောက်တွင်ပင် အနီရောင် နန်းတော်သည် မားမားမတ်မတ်ရပ်တည်နေနိုင်ခြင်းက ၎င်း၏ အပူဒဏ်ခံနိုင်ရည် မြင့်မားပုံကို ညွှန်ပြနေခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ ဤအနီရောင်မီးတောက်များက မြေပြင်ကို လွယ်ကူစွာ အရည်ပျော်ကျစေခဲ့ရာ ၎င်းတို့၏ အပူချိန်မှာ မည်မျှမြင့်မားသည်ကို စိတ်ကူးဖြင့်ပင် မှန်းဆရန် ခက်ခဲလှပါ၏။ အပူလှိုင်းများ တလိပ်လိပ်တက်လာပြီး

မကြာမီမှာပင် အခန်း တစ်ခုလုံး၏ နံရံများနှင့် မျက်နှာကျက်များပါ တစ်စတစ်စ အရည်ပျော်ကျလာတော့သည်။

အခန်းအပြင်ဘက်ရှိ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ပြင်းထန်သော အပူရှိန်ကို ခံစားမိကြပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်မိကြလေသည်။သို့သော်ငြားလည်း ထိုမြင့်မားသော အပူချိန်သည် ကြာရှည်မခံဘဲ မကြာမီမှာပင် စတင်ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ အသစ် ဖွင့်လှစ်လိုက်သော နေရာလပ် ဥမင်ပေါက်တွင် မီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားပြီး အရောင်မှိန်သော အနီရောင် အလင်းသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

သို့သော် လုရီ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ဥမင်ပေါက်အတွင်းမှ မီးလျှံ မူလဇာစ်မြစ် စွမ်းအင် အမျှင်တန်းများ ပျံ့လွင့်ထွက်လာသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။ ၎င်းတို့၏ ပျံ့လွင့်နှုန်းသည် ယခင် နေရာလပ် ပုံပျက်ယွင်းနေချိန်ကထက် များစွာပို၍ လျင်မြန်လှသည်။

ကမ္ဘာငယ်နှင့် စကြဝဠာအစစ်အကြားမှ တံခါးပေါက်သည် ပွင့်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။

တံခါးပေါက်မှာ သိပ်မကြီးသေးသော်လည်း ဆက်သွယ်မှုတစ်ခုတော့ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လုရီသည် တည်ငြိမ်စွာပင် နေရာလပ်၏ မျဉ်းကြောင်းများကို ဆက်လက်ထိန်းချုပ်နေခဲ့သည်။ နေရာလပ်တံခါးပေါက် ဖွဲ့စည်းစ ကနဦးအဆင့်သည် နေရာလပ် တုန်ခါမှုများ ဖြစ်ပေါ်ရန် အလွယ်ကူဆုံး ဖြစ်ပြီး နေရာလပ်မုန်တိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ချေ ရှိဆုံး အချိန် ဖြစ်သည်။

ဥမင်ပေါက်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လိမ်ယှက်နေသော လှိုင်းဂယက်များ အရပ် လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့ထွက်သွားသည်။ လုရီ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ထိုနေရာလပ်လှိုင်းဂယက်များသည် လျင်မြန်စွာ ငြိမ်သက်သွားပြီး အသစ်ဖွဲ့စည်းလိုက်သော နေရာလပ်တံခါးပေါက်မှာလည်း တစ်စတစ်စ ချဲ့ထွင်လာခဲ့၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လုရီပင် အနည်းငယ် မောပန်းလာသည်ဟု ခံစားရသည့်အချိန်တွင် နေရာလပ်တံခါးပေါက်သည် နောက်ဆုံး၌ လူတစ်ရပ်စာခန့် အမြင့်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။ ၎င်းသည် လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော စက်ဝိုင်းပုံ နေရာလပ်တံခါးပေါက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အတွင်းထဲတွင် အနီရောင်ကမ္ဘာတစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေကာ မျက်နှာကို လာရိုက်ခတ်သော အပူချိန်မြင့်မားသည့် လှိုင်းများကြောင့် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အဆင့်အောက် ကျင့်ကြံသူများအတွက် လုံးဝ ဝင်ရောက်နိုင်ဖွယ် မရှိချေ။

လုရီက ခပ်ဖွဖွသက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်စုစည်းကာ မျက်လုံးထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက်ဖြင့် နေရာလပ်တံခါးပေါက်ကို အကဲခတ်လိုက်၏။

သူသည် အရည်ပျော်သွားသော အခန်းတံခါးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။

"အခု ဝင်လာလို့ ရပြီ၊ နေရာလပ် တံခါးပေါက်က တည်ငြိမ်သွားပြီ။"

တံခါးအပြင်ဘက်ရှိ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများသည် ချက်ချင်းပင် အပြေးအလွှား ဝင်ရောက်လာကြသည်။

လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော နေရာလပ်တံခါးပေါက်ကို မြင်ပြီး ပြင်းထန်လှသော အပူချိန်ကို ခံစားမိသောအခါ သူတို့လေးဦးလုံး အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

"ဒါက မူလဇာစ်မြစ် စွမ်းအင်တွေ ပါဝင်တဲ့ ကမ္ဘာငယ်လား။"

ကျန်းရူယွီ၏ မျက်လုံးများက စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပနေပြီး စူးစမ်း လေ့လာလိုစိတ် ပြင်းပြနေသည့်ဟန်ဖြင့်

"မင်ယွဲ့၊ ငါတို့ ဝင်ကြည့်ကြမလား။"

သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့က ခေါင်းကို အဆက်မပြတ်ညိတ်ပြရင်း

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်၊ သမီးလည်း သွားချင်တယ်၊ အင်မော်တယ် ဘုရင်ရဲ့ အမွေအနှစ်ကိုတောင် ရနိုင်လောက်တယ်။"

လျိုနင်ရွှမ်းသည် ကျန်းရူယွီနှင့် သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့ကို မျက်လုံးလှန်လိုက်ပြီးနောက် လုရီဘက်သို့လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး၊ အခု ဝင်လို့ ရပြီလား။"

ယွင်ရှီးသည်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်များပြည့်နေသော မျက်ဝန်းများဖြင့် လုရီကို ကြည့်နေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ အင်မော်တယ်ဘုရင် သို့မဟုတ် အင်မော်တယ်အင်ပါယာနှင့်ပင် သက်ဆိုင်နိုင်သော ကမ္ဘာ တစ်ခုဖြစ်လေသည်။ မည်သည့် အင်မော်တယ်မဆို ဤအတွက် ရူးသွပ်သွားပေလိမ့်မည်။ လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများသည် လုရီထံမှ အရင်းအမြစ် မျိုးစုံကို အမြဲရရှိနေသော်လည်း အင်မော်တယ် ဘုရင်နှင့်

အင်မော်တယ် အင်ပါယာတို့ကိုယ်တိုင်မှာ

သူတို့၏ ပန်းတိုင်များဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝအတိုင်း စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြနေကြသည်သာ။

လုရီက ယခုအခါ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားပြီ ဖြစ်သော နေရာလပ်၏ မျဉ်းကြောင်းများကို

တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အင်း၊ အခု ဝင်လို့ ရပြီ။"

လုရီ၏ စကားကို ကြားသော် ကျန်းရူယွီနှင့်

သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့တို့၏ မျက်လုံးများ စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် တောက်ပသွားပြီး ယွင်ရှီးနှင့် လျိုနင်ရွှမ်းတို့တွင်ပင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

"ငါ အကောင်းဆုံး အခြေအနေကို ပြန်ရောက်အောင် အားဖြည့်လိုက်ဦးမယ်၊ ပြီးမှ ငါတို့ ဝင်ကြတာပေါ့၊" လုရီက ဆိုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားသော် လျိုနင်ရွှမ်းက ခေါင်းကို ညင်သာစွာညိတ်ရင်း

"ဟုတ်တယ်၊ ပြင်ဆင်ထားမှ ငါတို့အတွက် ပိုလုံခြုံမှာပေါ့။"

လုရီက တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ ပြန်လည်အားဖြည့်တော့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုရီကုန်ဆုံးသွားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ယခင် ကံကြမ္မာနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့စဉ်ကလောက် မများပြားလှချေ။ အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်နာလန်ထူလာခဲ့သည်။

"သွားကြစို့။"

သူက မတ်တပ်ထရပ်လိုက်ပြီး ရယ်မောကာ နှိုးဆော်လိုက်လေသည်။

လုရီသည် နေရာလပ်တံခါးပေါက်ဆီသို့ ဦးဆောင်သွားခဲ့ပြီး လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများကလည်း သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားကြလေသည်။

နေရာလပ်တံခါးပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် လုရီသည် နေရာလပ် ခေတ္တခဏ ပုံပျက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး မကြာမီမှာပင် သူသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ၎င်းသည် မီးတောက်များဖြင့်သာ လုံးလုံးလျားလျား တည်ဆောက်ထားသည့် ကမ္ဘာတစ်ခုဖြစ်လေသည်။

ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် လေထု... အရာအားလုံးသည် မီးတောက်များဖြင့် ဖန်တီးထားသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်လျှင် အရာအားလုံးမှာ အနီရောင်ချည်းသာ ဖြစ်သည်။ မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော မြေပြင်၏ နက်ရှိုင်းသော အတွင်းပိုင်း၌ အနီရောင်မျှော်စင်ကြီးတစ်ခုကို မှိန်ပြပြမြင်တွေ့နေရလေသည်။

လုရီသည် ထိုမျှော်စင်ကို မြင်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သူကံကြမ္မာနည်းစနစ်ဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မျှော်စင်နှင့် တစ်ထပ်တည်းကျနေပြီး ထိုမျှော်စင်အမှန်ပင်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်နိုင်တော့သည်။မျှော်စင်၏ အထက်တွင် အနီရောင် မျိုးနွယ်နှင့် အလွန်တူသော ပုံရိပ်တစ်ခုက ဝိုးတဝါး ထင်ပေါ်နေခဲ့သည်။

လုရီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသော သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့နှင့် အခြားသူများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟိုမျှော်စင်ဘက်ကို သွားကြစို့။"

ဤစကားကို ကြားသော် လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများက ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိခဲ့ကြပါ။

"အဲ့ဒါက အင်မော်တယ်ဘုရင် ဒါမှမဟုတ် အင်မော်တယ်အင်ပါယာဆီက အမွေအနှစ်နေရာ အမှန်တကယ်ပဲ ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။"

သုန်းကုန်းမင်ယွဲ့က တမ်းတသောလေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် လုရီ၏ မျက်နှာထက်တွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ အစောပိုင်းက သူမြင်ခဲ့ရသော ပုံရိပ်နှင့် ဖန်တီးမှု ဝိညာဉ်ရတနာကို ပြန်တွေးကြည့်ရင်း ၎င်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ခံစားမိလိုက်ရသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤကမ္ဘာငယ်သည် ထိုပုံရိပ်က ဤလောကတွင် နောက်ဆုံးထားရစ်ခဲ့သော ခြေရာတစ်ခုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

လုရီ တွေးတောရင်း အသံထွက်ရယ်လိုက်သည်။

"ဟားဟား...သွားကြည့်ကြတာပေါ့။"

"သွားကြစို့! သွားကြစို့!"

လုရီက လျိုနင်ရွှမ်းနှင့် အခြားသူများကို မျှော်စင်ဆီသို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့ ပျံသန်းပြီး မကြာမီမှာပင် လုရီက မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အဝေးတစ်နေရာမှ မီးလောင်နေသော တောင်တန်းကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်မိသည်။ တောင်တန်းများကြားမှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် အနီရောင်အကြေးခွံများနှင့် လျင်မြန်ဖျတ်လတ်သော သတ္တဝါတစ်ကောင် ခုန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ထိုသတ္တဝါသည် မီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သိပ်သည်းသော မီးလျှံစွမ်းအားများ ထုတ်လွှတ်ကာ ကြီးမားသော တန်ခိုးအရှိန်အဝါကို ဖန်တီးနေခဲ့လေသည်။