ရှာဖွေခြင်း

ဤသတင်းကို ကြားသိရသည့်အခါ ရှီရွှေယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ အလွန်ပင်ဒုက္ခခံကာ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သော်လည်း ရှာဖွေလိုသူများသည် ဤနေရာ၌ မရှိသည်ကို တွေ့ရသည်လား... အစောင့်များသည် လိမ်ညာပြောဆိုရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ၎င်းတို့မှာ ဤကိစ္စအတွက် လိမ်ညာရန် အကြောင်းမရှိချေ။

သူတို့သည် အမှန်တကယ် မသိကြခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။ သို့မဟုတ် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံက ဤကိစ္စကို ဖိနှိပ်ထားပြီး လူအများက ၎င်းကို မသိကြခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အတိအကျကို ယီထျန်းယွမ်သည် မသိရှိသော်လည်း တစ်ခုသာရှင်းလင်းသည်မှာ ဤခရီးသည် အလဟဿဖြစ်သွားပြီဖြစ်သည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”

ရှီရွှေယွမ်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လာခဲ့ခြင်းမှာ အဓိကအားဖြင့် ကျော့လင်ဟယ်ကို ရှာဖွေပြီး ပြန်ခေါ်ရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုသူသည် ဤနေရာ၌ မရှိကြောင်း သိရသည့်အခါ သူမသည် ဦးတည်ရာပန်းတိုင် ဆုံးရှုံးသွားသလို ခံစားရပြီး နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ပေ။

အကယ်၍ ယီထျန်းယွမ်မလိုက်ပါလာခဲ့ဘဲ သူမတစ်ဦးတည်း ရှာဖွေရန် ထွက်လာခဲ့ပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ပြီးမှသာ ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် မူလက စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်နှစ်သုံးအထိ တက်လှမ်းပြီးမှ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ ထိုအဆင့်သည် အကောင်းဆုံးနှင့် အတည်ငြိမ်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာအကြာတွင် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ရှာဖွေလိုသူများ မရှိကြောင်း တွေ့ရသည့်အခါ အမှန်တကယ် ဝမ်းနည်းစရာဖြစ်သည်။

“အဒေါ်၊ စိတ်မပူပါနဲ့...” ယီထျန်းယွမ်သည် သူမပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဖြစ်နိုင်တာက သူတို့ရဲ့ နာမည်အစစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားတာဖြစ်မယ်။ ဒါမှမဟုတ် ဒီကိစ္စကို ဖိနှိပ်ထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ သဘောအရ ဒီကိစ္စက သိပ်ထင်ရှားတဲ့ အရာမဟုတ်ဘူးလေ...”

ဖြစ်နိုင်ခြေများစွာရှိသည်။ သူသည် မိမိ၏ မိဘများ အသတ်ခံရလိမ့်မည်ဟု မယုံကြည်ပေ။ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် မည်မျှပင် ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသည်ဖြစ်စေ ထိုအဆင့်ထိ ရောက်ရှိမည်မဟုတ်ဟု ယူဆသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ၎င်းတို့ကို အကျဉ်းချထားခြင်း သို့မဟုတ် တစ်နေရာရာ၌ ပိတ်လှောင်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သေချာစွာ ရှာဖွေရန်သာ လိုအပ်သည်။

“အင်း...” ရှီရွှေယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး အားတင်းပြုံးလိုက်သည်။ သူမသည် ကျော့လင်ဟယ်ကို အလွန်စိတ်ပူပြီး ဂရုစိုက်နေသည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးတို့တွင် အလင်းတန်းများ လင်းလက်လာသည်။ ကောင်းကင်မျက်လုံးသည် ဤနေရာကို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး တစ်လက်မချင်း ရှေ့သို့ စူးစမ်းရှာဖွေသွားသည်။ ကောင်းကင်တောင်ငါးလုံးသည် ကြီးမားလှသော်လည်း ကောင်းကင်မျက်လုံးသည် အတုအယောင်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းသည် နယ်မြေအတော်များများကို အလွယ်တကူ လွှမ်းခြုံနိုင်သည်။

အခြားသူများအတွက် ဤနေရာ၏ နတ်ဘုရားအင်းများသည် ဝိညာဉ်အသိစိတ်ဖြင့် ထိုးဖောက်စူးစမ်းရန် ခက်ခဲသော်လည်း သူ့အတွက်မူ အလွန်လွယ်ကူသည်။ တစ်လမ်းလုံး စူးစမ်းရှာဖွေပြီးနောက် မည်သည့်သဲလွန်စမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ရင်းနှီးသည့်ပုံစံရှိသူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။

“အထဲဝင်ပြီး ကြည့်ရမယ်ထင်တယ်...”

ယီထျန်းယွမ်၏ ကောင်းကင်မျက်လုံးသည် နယ်မြေတစ်ခုကိုသာ လွှမ်းခြုံနိုင်သည်။ ကောင်းကင်တောင်ငါးလုံး၏ နယ်မြေသည် အလွန်ကျယ်ပြန့်လှပြီး ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့်ပင် အားလုံးကို အလွယ်တကူ စူးစမ်းနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အတွင်းပိုင်းသို့ နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်ပြီး စူးစမ်းရန်သာ လိုအပ်သည်။

“အထဲဝင်မယ်လား... ငါတို့ ဝင်နိုင်မှာလား...”

ရှီရွှေယွမ်သည် ရှေ့တွင်ရှိသော အစောင့်များစွာကို ကြည့်လိုက်သည်။ အကယ်၍ အတင်းဝင်ရောက်သွားပါက အတွင်းပိုင်းတွင် ဆူပူမှုဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်သည့်အပြင် ချက်ချင်းပင် ဝိုင်းထားခံရမည်ဖြစ်သည်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ဘေးသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ အစောင့်များသည် ၎င်းတို့ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်တွေ့သည့်အခါမှ တဖြည်းဖြည်း သတိလျော့လာကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်တို့ ဘာလုပ်မည်ကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေကြမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ထောင့်တစ်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ ဤနေရာသည် အစောင့်များ မမြင်နိုင်သည့် မသေမချာနေရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

“ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

“အထဲဝင်ဖို့ပေါ့။ အဒေါ်၊ မင်းရဲ့အသက်ရှူသံကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် အံ့ဩနေသော်လည်း သူပြောသည့်အတိုင်း လိုက်နာလုပ်ဆောင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် ထိုနေရာတွင် ရုတ်တရက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ဤနေရာ၌ မည်သူမျှ မရှိခဲ့သလိုပင်ဖြစ်သည်။

ဆက်လက်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့သည် အတွင်းပိုင်းရှိ သစ်တောတစ်ခုအတွင်း၌ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ အနီးအနားကို သေချာကြည့်ရှုသည့်အခါ ယခင်အပြင်ဘက်မှ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့် ကောင်းကင်တောင်ငါးလုံးထဲမှ တစ်လုံးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

“ငါတို့ အထဲရောက်လာပြီလား...”

ရှီရွှေယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူမသည် ဤခုန်ကူးခြင်းစွမ်းရည်၏ အာနိသင်ကို တစ်ကြိမ်မျှ မခံစားဖူးခဲ့ပေ။

သူမသည် အမြဲတမ်း နန်းတော်အတွင်း၌ ယီထျန်းယွမ်ကို ကိစ္စအမျိုးမျိုးတွင် ကူညီလုပ်ကိုင်နေခဲ့သူဖြစ်ပြီး သူနှင့်အတူ တိုက်ပွဲဝင်ဖူးခြင်း မရှိချေ။ ထို့ကြောင့် သူမသည် များစွာသောအရာများကို သိရှိထားသော်လည်း တစ်ဖက်တွင်မူ များစွာသောအရာများကို မသိခဲ့ပေ။

“ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ အလွယ်တကူ ဝင်လာနိုင်ခဲ့တယ်။ အသက်ရှူသံကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အနီးနားမှာ ရှာကြည့်ရအောင်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။ ရှီရွှေယွမ်သည် ခေါင်းညိတ်ပြီး မည်သည့်စကားမှ မပြောဘဲ ယီထျန်းယွမ်၏ ကျယ်ပြန့်သောလက်ဖဝါးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရှေ့သို့ လိုက်သွားသည်။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လာရောက်သူများထက် လမ်းလျှောက်ထွက်လာသူများနှင့် ပိုတူသည်။ တကယ်လည်း အနီးအနားရှိ ပတ်ဝန်းကျင်သည် မဆိုးလှပေ။ ဝိညာဉ်ပန်းများနှင့် ဝိညာဉ်မြက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့၏အဆင့်သည် သိပ်မြင့်မားခြင်းမရှိသော်လည်း အနည်းဆုံး ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်များဖြစ်သည်။ သာမန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံများတွင် ဤမျှလောက် မစွမ်းဆောင်နိုင်ပေ။

“တောင်ငါးလုံးက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်သွယ်နေပြီး အားကောင်းတဲ့ ကာကွယ်ရေးဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားတယ်။ အကယ်လို့ အသက်သွင်းလိုက်ရင် အာနိသင်က သာမန်မဟုတ်ဘူး...” ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်တောင်ငါးလုံးသည် သဘာဝအလျောက်ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ တမင်တကာ စုပုံတည်ဆောက်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း ထိုးထွင်းသိမြင်ခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းတို့သည် ပြီးပြည့်စုံသော ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားပြီး လိုအပ်သည့်အခါ အသက်သွင်းလိုက်ပါက ထူးချွန်သော သေစေနိုင်သည့်လက်နက်ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသို့ ချဉ်းကပ်လာသူမည်သူမဆို သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ကျင့်စဉ်သမားပင်ဖြစ်စေ ဖိနှိပ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် အသက်ရှူသံကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး တစ်လျှောက်လုံး စူးစမ်းရှာဖွေသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်မျက်လုံးကို အသုံးပြုကာ အနီးအနားရှိ လူများနှင့် အိမ်ယာများကို အတွင်းအပြင်အားလုံး စူးစမ်းရှာဖွေသည်။

မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မကျန်ခဲ့စေရန် အထူးဂရုတစိုက်ရှာဖွေသည်။ သို့သော် အလွန်တင့်တယ်သော နေရာများကိုမူ စူးစမ်းခြင်းမပြုပေ။ ၎င်းသည် စူးစမ်းနိုင်စွမ်းမရှိခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ အင်အားကြီးသူများအား သတိပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကောင်းကင်မျက်လုံးသည် အင်အားမရှိသည့်အရာမဟုတ်သော်လည်း ဤသို့သော စူးစမ်းမှုသည် အင်အားကြီးသူများအား သတိပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေနိုင်သည်။ သူသည် မကြောက်ရွံ့သော်လည်း အကယ်၍ ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်လာပါက ၎င်းကို ဖြေရှင်းရန် မလွယ်ကူပေ။

မကြာမီတွင် ၎င်းတို့သည် တစ်ပတ်လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် အနီးအနားရှိ ကျင့်စဉ်သမားများကို ရှောင်ရှားရန် မခက်ခဲခဲ့ပေ။

“ဒီနေရာမှာ အင်အားကြီးသူတွေ အများကြီးရှိတယ်။ တကယ်ကို အားကောင်းတဲ့ အမွေဆက်ခံရာနေရာပဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ တစ်လမ်းလုံး စူးစမ်းရှာဖွေလာခဲ့သော်လည်း မိဘများ၏ သဲလွန်စမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ သို့သော် ဤနေရာ၏ အကြမ်းဖျင်းအခြေအနေကို သိရှိခဲ့သည်။

အင်အားကြီးသူများ၏ အရေအတွက်အရ အဆင့် ၈ ဟု သတ်မှတ်ရန်မှာ အနည်းငယ်နစ်နာသည်ဟု ထင်ရပြီး ပိုမိုမြင့်မားသောအဆင့်ဟုပင် ပြောနိုင်သည်။ သူ၏ အကဲဖြတ်မှုအရ ဤနေရာ၏ အင်အားစုစုပေါင်းသည် ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထက်ပင် အနည်းငယ် သာလွန်သည်။

အကယ်၍ ကောင်းကင်ဘုံ၏ အင်အားများသည် အလွန်ကြီးမားလွန်းသဖြင့် ၎င်းတို့၏အဆင့်သည် နိမ့်ကျသွားခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်းတို့သည် အလွန်နိမ့်ကျစွာ ပြုမူနေထိုင်နေခြင်းဖြစ်နိုင်သည်။

၎င်းမှအပ ယီရှင်းချန်နှင့် ကျော့လင်ဟယ်တို့၏ တစ်ခုသော သဲလွန်စကိုမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လုံးလုံးလျားလျား အငွေ့ပျံသွားသလိုပင်ဖြစ်ပြီး မည်သည့်သဲလွန်စမှ မရှိချေ။

“တစ်ယောက်ယောက်ကို ရှာပြီး မေးကြည့်ရမယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ အမှန်တကယ် နည်းလမ်းမရှိတော့သဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေမေးမြန်းရန်သာ လိုအပ်သည်။

“ဘယ်သူ့ကို မေးမှာလဲ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် အံ့ဩစွာ မေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။ သစ်တောမှ ထွက်လာသည့်အခါ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ် အဆင့်လေးရှိသည့် အင်အားကြီးသူတစ်ဦး ဖြတ်လျှောက်သွားသည်။ ၎င်းတို့ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် တွေ့မြင်ခံရသည်။

ရှီရွှေယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် တင်းကျပ်သွားသည်။ တွေ့မြင်ခံရပြီဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တော့ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

“မင်းတို့ ဘယ်သူတွေလဲ...” ဤစိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူ၏ အကြည့်များသည် အေးစက်သွားပြီး ဂိုဏ်းအတွင်းရှိလူများကို ၎င်းတို့သည် မှတ်မိထားသည်။ ဤမရင်းနှီးသော မျက်နှာနှစ်ခုသည် အမှန်တကယ် မမြင်ဖူးသူများဖြစ်သည်။

“ဒီကို လာစမ်း...” ယီထျန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများသည် လက်ခနဲ လက်သွားသည်။ ထို့နောက် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏အကြည့်များသည် အနည်းငယ် နူးညံ့လာကာ ခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ နာခံစွာ လိုက်လာသည်။

“ကောင်းပါပြီ...”

ထိုအင်အားကြီးသူသည် သစ်တောအတွင်းသို့ လိုက်လာသည်။ ဘေးမှ ရှီရွှေယွမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤသူသည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူဖြစ်သည်။ မည်သို့လျှင် ခေါ်လိုက်ရုံဖြင့် လိုက်လာနိုင်မည်နည်း...။ ရှီရွှေယွမ်သည် ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေမိသည်။ သူမသည် ယီထျန်းယွမ်နှင့် အချိန်ကြာရှည် အတူမရှိခဲ့သဖြင့် များစွာသောအရာများသည် သူမစိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေသည်။

အခန်း (၆၉၇) ပြီးပါပြီ။