ရှေးဟောင်းအရိုးစုတောအုပ်

ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူကို စိတ်ညှို့ပြီး အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စတင်မေးမြန်းလိုက်သည်။ ဤစိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူသည် အကြီးအကဲအဆင့်ဖြစ်ပုံရပြီး ၎င်းသိရှိထားသည့်အရာများသည် အပြင်ဘက်ရှိ အစောင့်များထက် များစွာပို၍ သိရှိထားမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို တိုက်ရိုက်မေးမြန်းခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

“ယီရှင်းချန်နဲ့ ကျော့လင်ဟယ်၊ ဒီလူနှစ်ယောက်ကို မင်းသိလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် စကားမရှုပ်ဘဲ တိုက်ရိုက်စစ်ဆေးမေးမြန်းလိုက်သည်။

“သိတယ်။ ယီရှင်းချန်က ဒုတိယအကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်ကို ဖီဆန်ပြီး ကျော့လင်ဟယ်ကို ခေါ်ထွက်ပြေးသွားတယ်...”

ထိုအကြီးအကဲက တိုက်ရိုက်ဖြေကြားလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများသည် လင်းလက်သွားသည်။ ဤအဆုံးသတ်သည် ၎င်းတို့ မြင်လိုသည့်ရလဒ်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျော့လင်ဟယ်ကို စွန့်ပစ်ခံရပါက ထိုအရာသည် အလွန်ဝမ်းနည်းစရာဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုအခါ ယီထျန်းယွမ်သည် ယီရှင်းချန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို ဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

“ဒါဆို သူတို့ဘယ်မှာရှိတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား...”

ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

“အဲဒါကတော့ မသိဘူး။ ယီရှင်းချန်က သူ့ကို ခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးသွားပြီးကတည်းက ဘယ်တော့မှ ပြန်မပေါ်လာခဲ့ဘူး။ ဒုတိယအကြီးအကဲက လူတွေကို စေလွှတ်ပြီး အချိန်အကြာကြီး ရှာဖွေခဲ့ပေမယ့် ဘာသဲလွန်စမှ မတွေ့ခဲ့ဘူး...”

ထိုအကြီးအကဲက အမှန်အတိုင်း ဖြေကြားလိုက်သည်။

“သူတို့ ထွက်သွားတာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ...”

ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံမေးမြန်းပြန်သည်။

“အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်ရှိပြီ။ ဒီကိစ္စက မဖြစ်မနေ ဖုံးကွယ်ရမယ့် အရှက်ရဖွယ်ကိစ္စဖြစ်တာကြောင့် မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်တွေက ဒီကိစ္စကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ ဒီကိစ္စကို ပြောဆိုခွင့်မရှိဘူးလို့ ပိတ်ပင်ထားတယ်။ ဒုတိယအကြီးအကဲက သူ့သားကို မသိချင်တော့ဘူးလို့ ပြောပြီး ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကနေ ထာဝရပြည်နှင်ဒဏ်ပေးလိုက်တယ်...” ထိုအကြီးအကဲက ပြောပြလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်တို့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အိမ်တွင်းကိစ္စများကို အပြင်သို့ ဖော်ထုတ်ရန် မသင့်လျော်သဖြင့် ပိတ်ပင်အမိန့်ထုတ်ထားခြင်းကြောင့် ၎င်းတို့သည် မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မရှာတွေ့ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လူအများစုသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို မသိရှိကြတော့သည်မှာ သဘာဝကျသည်။

“ငါ့ဖခင်က စိတ်ပျော့တဲ့လူမျိုးမဟုတ်ဘူးပဲ...” ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။ ဤလုပ်ရပ်သည် သူ့အတွက် အနည်းငယ် သဘောကျစရာဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ ရာထူးဂုဏ်သိက္ခာအတွက် သူ၏မိခင်ကို စွန့်ပစ်ခဲ့ပါက ထိုအရာသည် အမှန်တကယ် ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။

“အင်း... သာမန်မိန်းမတွေကို မင်းဖခင်က မလိုက်စားဘူးလေ။ သူက အစ်မကို တကယ်သဘောကျထားတာဆိုတော့ တခြားမိန်းမတွေကို ဘယ်လိုလုပ် ကြည့်မိမှာလဲ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသလို ခံစားရသည်။ အနည်းဆုံး သူတို့သည် အသက်ရှင်နေသေးသည်ဆိုလျှင် ပြီးပြည့်စုံပြီဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် မည်သည့်နေရာ၌ ရှိနေသည်ကို မသိရှိသော်လည်း နှစ်ဦးသား အတူတကွ နေထိုင်နိုင်သည်ဟု သိရသည့်အခါ တစ်နေရာရာ၌ ဖုံးကွယ်နေထိုင်နေသည်ဟု ယူဆရသည်။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်နေပါက ၎င်းတို့သည် ယီထျန်းယွမ်ကို ရှာဖွေရန် လူ့ဘုံလောကသို့ ဆင်းလာသင့်သည်မဟုတ်ပါလား။ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာသည်အထိ ဤနေရာ၌ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ခြင်းသည် တစ်စုံတစ်ခု ပြဿနာရှိနေသည်ဟု ဆိုရမလားပင်။

ထို့နောက် ယီထျန်းယွမ်သည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ လက်ရှိအခြေအနေများကို ဆက်လက်မေးမြန်းခဲ့သော်လည်း သိပ်များများ မရရှိခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် သူ၏မိဘများနှင့်ပတ်သက်သည့်ကိစ္စများကို သိရှိထားသည်မှာ အနည်းငယ်မျှသာဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သည်ဟု သိရှိထားရုံသာဖြစ်သည်။ ထိုအရာကြောင့် ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်သည့် ယီထျန်းယွမ်၏ အဘိုးဖြစ်သူသည် ဒေါသထွက်ကာ ဤသားကို မသိချင်တော့ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

အခြားကိစ္စများကိုမူ လုံးဝမသိရှိထားပေ။ အခြေအနေသည် လုံးဝဗလာဖြစ်နေသည်။

“အဆုံးထိ ငါတို့ အစ်မရဲ့သတင်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူးပဲ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး အလွန်စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်။

“ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်ရှိနေတယ်ဆိုရင် ကျွန်တော်ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့လူဆိုတာ မရှိပါဘူး...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။

ထိုအပြုံးသည် ရှီရွှေယွမ်ကို မှင်တက်မိသွားစေသော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူမည်သည့်စွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးမည်ကို မသိရှိပေ။

ယီထျန်းယွမ်အသုံးပြုသည့်နည်းလမ်းသည် အလွန်ရိုးရှင်းသည်။ ၎င်းသည် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ကို ဝယ်ယူရန်ဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်မှတ် သုံးသန်းဆိုသည့် စျေးနှုန်းသည် သေးသိမ်သည်မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် ၎င်းကို ဝယ်ယူရမည့်အခြေအနေသို့ ဆိုက်နေသည်။

မူလက အတွင်းသို့ဝင်ရောက်ပြီး ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ် မေးမြန်းရုံဖြင့် သိရှိနိုင်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဤဆန်းကြယ်မှတ်များကို သက်သာအောင်မလုပ်နိုင်ခဲ့ဘဲ ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ကို ဝယ်ယူရန် မဖြစ်အနေ လိုအပ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူသည် စျေးဆိုင်ထဲတွင် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဆန်းကြယ်မှတ်အများစုသည် ကုန်ဆုံးသွားပြီး အနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ဤဆန်းကြယ်မှတ်များသည် ယခင်က ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်တွင် ရန်သူများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ရရှိခဲ့သည့်အရာများဖြစ်ပြီး လက်နက်များကို ရောင်းချရာမှလည်း အနည်းငယ် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ကို ဝယ်ယူပြီးနောက် ဆန်းကြယ်မှတ် သိန်းဂဏန်းအနည်းငယ်မျှသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ၎င်းသည် တစ်ညအတွင်း မူလအစသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသလိုပင် ဖြစ်သည်။

“ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ကို သုံးမယ်...”

ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် ပင်မမစ်ရှင်နှင့် ချိတ်ဆက်သွားသည်။ ထို့နောက် ဆွဲငင်အားတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ့ကို ရှေ့သို့ ဆွဲခေါ်သွားသည်။

“ပြီးပြီ၊ သွားရအောင်...” ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုနေရာတွင် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းတို့သည် အပြင်ဘက်သို့ အလွယ်တကူ ခုန်ကူးသွားကြသည်။ ထိုအကြီးအကဲသည် အချိန်အကြာကြီးကြာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။

“ငါ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ... ဟုတ်သားပဲ၊ ငါ့မှာ လုပ်စရာကိစ္စတွေ ရှိသေးတယ်...” ထိုအကြီးအကဲသည် မည်သည့်အမှတ်တရမှ မရှိတော့ဘဲ သူ၏မှတ်ဉာဏ်အချို့ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။

တကယ်တော့ ၎င်းသည် သူ့ကိုယ်သူ မေ့လျော့သွားစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ဤစိတ်ညှို့စွမ်းရည်သည် အမှန်တကယ် အားကောင်းလှသည်ဟု ဆိုရမည်ပင်။

ယီထျန်းယွမ်တို့သည် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် အပြင်ဘက်သို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းသွားကြသည်။ ဘေးမှ ရှီရွှေယွမ်သည် ခဏတွေးတောပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

“ထျန်းယွမ်၊ ဘယ်ကိုသွားရှာရမယ်ဆိုတာ မင်းသိပြီလား...”

“အနည်းငယ်တော့ သိတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်ကြောင့် ရှာဖွေနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်မပြောပေ။

“အနည်းငယ်သိတယ်ဟုတ်လား... ငါတို့ ဘာသတင်းမှ မရခဲ့ဘူးလေ...”

ရှီရွှေယွမ်သည် ထူးဆန်းသလို ခံစားရသည်။ သူမသည် ဘေးတွင် အမြဲရှိနေခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် မည်သို့သိရှိသွားသည်ကို မသိရှိခဲ့ပေ။

“ငါက ကံကြမ္မာကို အားကိုးပြီး လှည့်လည်ရှာကြည့်တာပါ...”

သူသည် ဤဆန်းကြယ်စွမ်းရည်၏ နိယာမကို ရှင်းပြရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ပြောလျှင်ပင် ရှီရွှေယွမ်သည် နားမလည်နိုင်ပေ။

“ဟုတ်သားပဲ။ အခုဆို ကံကြမ္မာကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်။ လမ်းတစ်လျှောက် သတင်းစုံစမ်းကြည့်ရမယ်...” ရှီရွှေယွမ်သည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာရလာသည်။

သူမသည် ကျော့လင်ဟယ်သည် ယီရှင်းချန်နှင့် အတူထွက်ခွာသွားကြောင်း ကြားသိရသည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာရသည်။ သူမအစိုးရိမ်ဆုံးကိစ္စမှာ စွန့်ပစ်ခံရသည့် ဆိုးရွားသောအခြေအနေဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ၎င်းတို့သည် ဖီးနစ်ငှက်ပေါ်တွင် စီးနင်းကာ ဤနေရာမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားပြီး ဦးတည်ရာသို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဝိညာဉ်လမ်းညွှန်က သူ့ကို မည်သည့်နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်သွားမည်ကို မသိရှိပေ။ သူသိထားရသည်မှာ ဤလမ်းကြောင်းသည် လုံးဝမမှားနိုင်သည့် လမ်းကြောင်းဖြစ်သည်ဟူသည့် အချက်တစ်ခုသာဖြစ်သည်။

လမ်းတစ်လျှောက် မည်သည့်နေရာ၌မျှ ရပ်တန့်ခြင်းမရှိဘဲ မည်သည့်သတင်းကိုမျှ စုံစမ်းမေးမြန်းခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့ ဆက်လက်ခရီးဆက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့ရောက်ရှိသည့်နယ်မြေသည် ပို၍ပို၍ ပြတ်သားလာသည်။ အနီးအနားသည် လုံးဝလူသူကင်းမဲ့သော တောရိုင်းနယ်မြေဖြစ်ပြီး အနည်းငယ် အန္တရာယ်များသည့်နယ်မြေတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

လူ့ဘုံလောကတွင်ပင် အန္တရာယ်များသည့်နယ်မြေများစွာ ရှိသည်။ ကောင်းကင်ဘုံတွင်မူ အန္တရာယ်များသည့်နယ်မြေများသည် ပို၍များပြားသည်။ အချို့အန္တရာယ်နယ်မြေများသည် သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ရှိသူများပင် မထင်မှတ်ဘဲ ဝင်ရောက်ရဲရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ယခု ၎င်းတို့ဦးတည်နေသည့်နယ်မြေသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အန္တရာယ်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်သည့် “ရှေးဟောင်းအရိုးစုတောအုပ်” ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သစ်တောအတွင်းတွင် အရိုးစုများ ပုံထားသည်ကို တွေ့မြင်ရသည်။ အပြင်ဘက်တွင်လည်း ယင်စွမ်းအင်ဓာတ်များ အတွင်းမှ တက်လာသည်။ သာမန်ကျင့်စဉ်သမားများသည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာပါက ဤယင်စွမ်းအင်ဓာတ်များက ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ခဏတာနေထိုင်ခြင်းသည် ပြဿနာမရှိသော်လည်း အချိန်ကြာရှည်နေထိုင်ပါက ယန်စွမ်းအင်များ ပြင်ပသို့ ယိုစိမ့်သွားပြီး ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

“ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းအရိုးစုတောအုပ်ကို ရောက်လာရတာလဲ... သူတို့က ဒီမှာရှိနေတာလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မှင်တက်မိသွားသည်။ သူသည် ၎င်းတို့သည် တစ်နေရာရာ၌ ဖုံးကွယ်နေထိုင်နေသည့် သေးငယ်သည့်ရွာလေးတစ်ခု သို့မဟုတ် ပြတ်သားသည့်တောင်ကုန်းတစ်ခုတွင် နေထိုင်နေမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အန္တရာယ်နယ်မြေတစ်ခုတွင် ရှိနေမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤအရာသည် ထူးဆန်းလှပြီး အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။

ရှာဖွေမှုမှ ရှောင်ရှားရန်အတွက် ဤနေရာသို့ ဖုံးကွယ်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်သလား... သို့သော် ထိုအကြီးအကဲက ၎င်းတို့ကို ဆက်လက်ရှာဖွေခြင်းမပြုတော့ဟု ပြောခဲ့ပြီး ၎င်းတို့သည် ဖုန်းထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံနှင့် မည်သည့်ဆက်နွယ်မှုမှ မရှိတော့ကြောင်း သိရသည်။

ဤသို့ဖြစ်လျှင် ဤနေရာသို့ ဖုံးကွယ်လာရန် လိုအပ်မည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအရာသည် တစ်စုံတစ်ခု ပြဿနာရှိနေသည့် လက္ခဏာပင် ဖြစ်နိုင်ပေမည်။

“သူတို့က ရှေးဟောင်းအရိုးစုတောအုပ်ထဲကို တမင်လာခဲ့ကြတာလား...” ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ခုံးတွန့်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ သူတော်စဉ်နယ်ပယ်ရှိသူများသည် ဤနေရာတွင် သေဆုံးနိုင်ခြင်းမရှိသော်လည်း စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိသူများသည် ဤနေရာတွင် အန္တရာယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်။

အခန်း (၆၉၈) ပြီးပါပြီ။