← Chapters

သွေးစုပ်မြက်

Vol. 47 Ch. 700

သွေးစုပ်မြက်

Vol. 47 Ch. 700

ဓားပြများနှင့် အနည်းငယ်တွေ့ကြုံခဲ့ရသည့် ဖြစ်ရပ်အပြီးတွင် ဤနေရာသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးသည်ကို သက်သေပြလိုက်သည်။ အတွင်းသို့ပင် မဝင်ရောက်ရသေးဘဲ ဓားပြများစွာနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ဖြစ်ရာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက မည်သို့ဖြစ်မည်နည်း။ ရှေးဟောင်းအရိုးစုတောအုပ်၏ အန္တရာယ်အများစုသည် ဓားပြများများပြားလွန်းခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ဦးတည်း သို့မဟုတ် လူအနည်းငယ်သာ ဝင်ရောက်လာပါက ပစ်မှတ်ဖြစ်လာရန် လွယ်ကူလှသည်။ ဤပစ်မှတ်ဖြစ်လာမှုသည် ဝင်ရောက်လာချိန်တွင်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ အတွင်းမှ ထွက်လာသည့်အခါမှ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည်။

ယီထျန်းယွမ်တို့သည် ဖီးနစ်ငှက်ကို စီးနင်းလာခဲ့သည်။ ဖီးနစ်ငှက်သည် နတ်ဘုရားသားရဲတစ်ကောင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို စီးနင်းသူ၏ နောက်ခံသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အားနည်းသူမဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဓားပြများသည် ချက်ချင်းပင် ၎င်းတို့ကို ဝိုင်းထားလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် မမျှော်လင့်ထားသည့် အစွမ်းထက်သူတစ်ဦးနှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ရပြီး အလွယ်တကူ သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့အား ထပ်မံအခွင့်အရေးတစ်ခုပေးခဲ့ပါက အဝေးဆုံးသို့ ပြေးထွက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး လုံးဝချဉ်းကပ်လာမည်မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အမှားတစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဤမျှငယ်ရွယ်နေသည်ကို မြင်ပြီး အင်အားမကြီးမားနိုင်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့ကြသည်။ စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူသုံးဦးဖြစ်သဖြင့် အနိုင်မရနိုင်သည်ပင်ဖြစ်စေ အနည်းဆုံး ထွက်ပြေးနိုင်မည်ဟု ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် သုတ်သင်ခံလိုက်ရပြီး ထွက်ပြေးရန်ပင် အချိန်မရခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် ဤမျှ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဓားပြမှုပြုလုပ်ရဲခြင်းမှာ ဤနေရာသည် လူသူကင်းမဲ့သည့် တောရိုင်းမြေဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ အင်အားကြီးမိသားစုများ၏ တပည့်များပင်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် မကြောက်ရွံ့ပေ။

လူနှစ်ဦးသာရှိသည့် ဤနေရာတွင် သတ်ဖြတ်လိုက်ပါက မည်သူသိနိုင်မည်နည်း...။ သေဆုံးသွားသည်ကို သိသည်ပင်ဖြစ်စေ မည်သူက သတ်ဖြတ်သည်ကို လုံးဝသိမည်မဟုတ်ပေ။ ဤကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်များကို ၎င်းတို့သည် များစွာလုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်ဖြစ်ရာ အခြေအနေကို ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုကို သိရှိနိုင်သည်။

သို့သော် သူတို့ သူတို့တစ်ချက်ကလေး အတွက်လွဲသွားခြင်းက သူတို့အား ထာဝရပြီးဆုံးသွားလိမ့်မည်ဟု ကြိုမသိခဲ့ကြချေ။ လောဘဦးဆောင်ပြီး လူကဲခတ် တစ်ချက်ညံ့သွားခြင်းကြောင့် သုံးဦးသား ဤလောကမှ ရုတ်တရက်မမျှော်လင့်ဘဲ ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြရသည်။ မိမိ မည်သို့သေဆုံးသွားမှန်းပင် သိလိုက်ကြမည်မဟုတ်ချေ။

“ဒီနေရာက ယင်စွမ်းအင်က တော်တော်လေးထူထပ်လှချည်လား... ပတ်ဝန်းကျင်အနှံ့ အဆိပ်မြူခိုးတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ဒီမှာ အကြာကြီးနေလိုက်ရင် သာမန်ကျင့်စဉ်သမားတွေဆို အဆိပ်သင့်သွားမှာ သေချာတယ်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းကြည့်ရှုရင်း ပြောလိုက်သည်။ အနီးအနားတွင် အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့များ ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့သည် ရုပ်ကလာပ်အဆိပ်များဖြစ်ကာ အလွန်ပြင်းထန်သည့်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အောက်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများသည် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာပါက သေဆုံးမှုသာ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်အထက်ရှိသူများသည် ပျံသန်းနိုင်သဖြင့် အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့များကို အနည်းငယ်ရှောင်ရှားနိုင်သော်လည်း ၎င်းအောက်ရှိသူများသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းရမည်ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းနေရသည့်အခါ အဆိပ်ဓာတ်ငွေ့များကို ပိုမိုစုပ်ယူမိလာမည်ဖြစ်ပြီး အလွယ်တကူ အဆိပ်သင့်သွားနိုင်သည်။ ထိုအခါတွင် မည်သူမျှ ကယ်တင်ရန်မရှိဘဲ အဆိပ်ပြေဆေးလုံးကို မသုံးနိုင်ပါက ဤနေရာတွင်ပင် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်သည်ပင်ဖြစ်စေ လူများစွာသည် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ပြီး ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သာမန်လူပုဂ္ဂိုလ်ကျင့်စဉ်သမားများဖြစ်ပြီး ပိုမိုတိုးတက်ရန်အတွက် အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနည်းလမ်းကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့သည် အတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေသည် ပို၍ဆိုးရွားလာသည်။ ယခုအခါ နေ့အချိန်ဖြစ်နေသော်လည်း အတွင်းပိုင်းသည် အမှောင်ထုကျရောက်နေပြီး အထက်တွင် မည်းမှောင်သော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသည်ဖြစ်ရာ ဤနေရာသည် အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်နေသည်။

“ရှူး...”

ရုတ်တရက် အောက်ဘက်မှ သစ်ပင်နွယ်ပင်များစွာသည် အဆုံးမရှိထွက်ပေါ်လာပြီး လေးမျက်နှာလေးတွင်မှ ဤဘက်သို့ အုပ်စည်းလာကာ ထွက်ပြေးရန်လမ်းကြောင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ ထို့နောက်တစ်ကြိမ်တွင် မီးလျှံတစ်ခုသည် ပန်းထွက်လာပြီး အုပ်စည်းလာသည့် သစ်ပင်နွယ်ပင်များကို မီးလောင်ပြာကျသွားစေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာအိုမီးလျှံများသည် သစ်ပင်နွယ်ပင်များအတိုင်း အောက်ဘက်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်လုံးကို ပြာကျသွားစေသည်။ လောင်ကျွမ်းနေစဉ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် အော်ဟစ်သံများထွက်ပေါ်လာပြီး နားထဲတွင် အလွန်ကျယ်လောင်စွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ဤသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်းလှသည်။ လူတစ်ယောက်ကို မီးရှို့နေသည့်အလား ခံစားရပြီး အနီးကပ်ကြည့်ရှုလိုက်သည့်အခါ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်သည် မီးလောင်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သွားသည်။

“သစ်ပင်နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကတောင် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အထက်မှာ ရှိနေသေးတယ်။ ဒီနေရာက တကယ်ပဲ အန္တရာယ်များလှချည်လား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် အောက်ဘက်တွင် မီးလောင်နေသည့် သစ်ပင်နတ်ဆိုးကို ကြည့်ရင်း အန္တရာယ်နယ်မြေဆိုသည်မှာ အန္တရာယ်နယ်မြေပင်ဖြစ်ကြောင်း အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ်အောက်ရှိ ကျင့်စဉ်သမားများသည် ဤနေရာသို့ မဆင်မခြင် ချဉ်းကပ်လာခဲ့ပါက သစ်ပင်နတ်ဆိုးတစ်ပင်ကိုပင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ရတနာရှာဖွေရန် မည်သို့လုပ်ဆောင်နိုင်မည်နည်း...။

ဤသည်မှာ လေထဲတွင်ပင် လုံခြုံမှုမရှိနိုင်သည့် အခြေအနေပင်။ သစ်ပင်နတ်ဆိုးများအပြင် ယီထျန်းယွမ်သည် အနီးအနားတွင် ချုံခိုနေသည့် နတ်ဆိုးသားရဲများစွာကိုလည်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။ သူသည် အနီးသို့ မချဉ်းကပ်ခဲ့သဖြင့် ထိုနတ်ဆိုးသားရဲများသည် ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။

ဤနေရာရှိ နတ်ဆိုးသားရဲများ၏ အဆင့်သည် အနည်းဆုံး စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရပြောင်းလဲမှုနယ်ပယ်တွင် ရှိနေပြီး အချို့သည် အတုအယောင်စိတ်ဝိညာဉ်နယ်ပယ် အဆင့်ရှစ်မှ ကိုးအထိပင် ရှိသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ပေါ်ထွက်လာပြီး တိုက်ခိုက်လာပါက အသက်အန္တရာယ်ရှိသည့် ဖြစ်တည်မှုများဖြစ်သည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒီနေရာက အန္တရာယ်များလွန်းတယ်။ အစ်မတို့ ဘာမှအန္တရာယ်မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ရမယ်...”

ရှီရွှေယွမ်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်နေရင်း အတွင်းသို့ ဆက်လက်ပျံသန်းသွားသည်။ အတွင်းသို့ ပိုမိုဝင်ရောက်လာသည်နှင့်အမျှ အန္တရာယ်ကို ပိုမိုခံစားလာရသည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ အကာအကွယ်မရှိခဲ့ပါက သူမသည် ဤနေရာတွင် ပိတ်မိနေမည်ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူမသည် တစ်ကိုယ်တည်း သွားလာလိုသူဖြစ်သဖြင့် အကူအညီတောင်းခံရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက် အနီးအနားတွင် လူတစ်ယောက်မျှ မတွေ့ခဲ့ရသဖြင့် အကူအညီတောင်းခံရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါခံစားမိတာက နီးလာပြီလို့ထင်တယ်။ နည်းနည်းအမြန်သွားကြရအောင်...”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ပိုမိုတင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရင်း အမြန်နှုန်းကို ရုတ်တရက် မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

ယခင်က အမြန်နှုန်းသည် လုံလောက်ပြီးဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ၏ အမြန်နှုန်းသည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ်ဖြစ်သည်။

---

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှေ့ဘက်ရှိ ထိတ်လန့်ဖွယ်တောအုပ်အတွင်း၌ အလှပဂေးတစ်ဦးသည် ဘေးဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး ဝေးလံသော မဲမှောင်သောချောက်ကမ်းပါးကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။ သူမသည် ဤနေရာတွင် မည်မျှကြာရှည် ပုန်းအောင်းနေခဲ့သည်ကို မသိရပေ။ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး တစ်ကိုယ်လုံးသည် အနီးအနားရှိ ကျောက်သားများနှင့် ရောစပ်ပျော်ဝင်နေသည့်အလား ဖြစ်နေသဖြင့် အပြင်ဘက်မှလူများသည် သူမကို လုံးဝမမြင်နိုင်ပေ။

“ဘာလို့ မထွက်လာသေးတာလဲ... နှစ်ပတ်ကျော်သွားပြီ...”

ထိုအမျိုးသမီးသည် လင်းယုန်မျက်လုံးကဲ့သို့ စူးရှသောအကြည့်ဖြင့် ရှေ့ဘက်ရှိ နယ်မြေကို စူးစိုက်ကြည့်ရှုနေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့ဘက်တွင် သွေးနီရောင်အလင်းတန်းများ လက်ခက်လာပြီး သွေးနီရောင်မြက်ပင်ငယ်တစ်ပင်သည် မြေအောက်မှ တဖြည်းဖြည်း တက်လာသည်။ ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်ဝန်းများသည် တောက်ပလာပြီး စိတ်ထဲတွင် ရင်ခုန်သံများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ သို့သော် သူမသည် ချက်ချင်းလှုပ်ရှားမှုမပြုလုပ်ခဲ့ပေ။

ထိုမြက်ပင်သည် မြေပေါ်သို့ တက်လာပြီးနောက် အထက်ရှိ ယင်စွမ်းအင်ကို စတင်စုပ်ယူလိုက်ပြီး အဆက်မပြတ် စုပ်ယူလာသည်။ သို့သော် အကြာကြီး စုပ်ယူမနေဘဲ ရှေ့ဘက်တွင် ထူထပ်သော ယင်စွမ်းအင်အဖုံးများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ၎င်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ထိုမြက်ပင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ထိုယင်စွမ်းအင်အဖုံးဆီသို့ ပြေးသွားပြီး ထိုအဖုံးထဲသို့ တည့်တည့်ဝင်ရောက်ကာ ရူးသွပ်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရေမသောက်ရသည့်အလား ထိုယင်စွမ်းအင်ကို တစ်ငုံပြီးတစ်ငုံ ဝါးမျိုလိုက်သည်။

သို့သော် ၎င်းသည် အကြာကြီး စုပ်ယူမနေရဘဲ ရုတ်တရက် မြေအောက်မှ အလင်းတန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခိုင်မာသည့် အကျဉ်းထောင်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲဖြစ်ပေါ်ကာ ထိုမြက်ပင်ကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။ ထို့အပြင် အလင်းတန်းများသည် ၎င်းကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ချည်နှောင်လိုက်သည်။

ထိုမြက်ပင်သည် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားလာပြီး တဟူးဟူးအသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သွေးနီရောင်ဓာတ်ငွေ့များကို ထုတ်လွှတ်ကာ ၎င်းကို ချည်နှောင်ထားသည့် အလင်းတန်းများကို တိုက်စားလိုက်သည်။ ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော ယင်စွမ်းအင်အောက်တွင် ချည်နှောင်ထားသည့် အလင်းတန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ပျော်ဝင်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဘေးဘက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသည့် အမျိုးသမီးသည် မြားတစ်စင်းကဲ့သို့ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် လက်သင်္ကေတများကို လျင်မြန်စွာ ဖွဲ့စည်းလိုက်သည်။ မြက်ပင်ကို ချည်နှောင်ထားသည့် ဝင်္ကပါအစီအရင်သည် တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ထိုမြက်ပင်ကို တစ်လွှာပြီးတစ်လွှာ ထပ်ကာထပ်ကာ ချည်နှောင်လိုက်သည်ဖြစ်ရာ မုန့်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ထိုမြက်ပင်သည် လှုပ်ရှားရန်ခက်ခဲလာသည့်အခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာမှုဖြင့် ပြုံးရွှင်လာသည်။ သူမသည် အလျင်အမြန် ပြေးသွားပြီး ကျောက်စိမ်းသေတ္တာတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ထိုမြက်ပင်ကို ထည့်သွင်းပြီး တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။

“အိုကေ... သွေးစွမ်းမြက်ကို နောက်ဆုံးတော့ ငါဖမ်းမိပြီ။ ဒီနှစ်ပေါင်းများစွာရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အလဟဿမဖြစ်ခဲ့ဘူး...”

သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုမြက်ပင်ကို ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထည့်ရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းလေးခုသည် သူမ၏ အနီးအနားရှိ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုးစိုက်လိုက်ပြီး အနီးအနားကို ပိတ်ဆို့ထားသည့် အကျဉ်းထောင်တစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ တကယ်တော့ ၎င်းတို့သည် သံကြိုးလေးချောင်းဖြစ်သည်။

“ကျော့လင်ဟယ်၊ မင်းက သွေးစွမ်းမြက်ကို ဖမ်းမိအောင် ကူညီပေးလို့ တကယ်ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ မင်းမရှိခဲ့ရင် ငါတို့တွေ ဒီလောက်လွယ်လွယ်ကူကူ ဖမ်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီယင်စွမ်းအင်စုစည်းတဲ့ ဝင်္ကပါအစီအရင်ကို ငါတို့တွေ ဖွဲ့စည်းနိုင်စွမ်းမရှိဘူး။ ဒီအစီအရင်မရှိရင် ဒီမြက်ပင်ကို ဖမ်းဖို့ တော်တော်ခက်ခဲမှာ...”

ထိုအချိန်တွင် စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်နယ်ပယ်ရှိ အင်အားကြီးသူ လေးဦးသည် လေထဲမှ ဆင်းသက်လာပြီး အေးစက်စွာ ပြုံးကြည့်ရင်း ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျော့လင်ဟယ် ဖြစ်ပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ မိခင်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၇၀၀) ပြီးပါပြီ။

All Chapters