ရင်ဆိုင်ခြင်း

“တတိယလေး...”

ထျန်ရှတို့သည် မျက်လုံးများ နီရဲတက်သွားသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူလိုက်ပါလာခဲ့သော ညီအစ်ကိုတစ်ဦး အမှတ်မထင် ဤသို့ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားသည်ကို မည်သို့လျှင် ဒေါသမထွက်ဘဲ ရှိနိုင်မည်နည်း။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်းပင် ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ ဝိုင်းအုံလာကာ လက်ထဲရှိ သံကြိုးများကို ယမ်းလှည့်လိုက်သည်။

ဤသံကြိုးများသည် သာမန်သံကြိုးများ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် အဆင့်မြင့်သန့်စင်လက်နက်အဆင့်ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကို သက်သေပြသည်။ စောစောကပင် ဤသံကြိုးလေးခုဖြင့် ကျော့လင်ဟယ်ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းချုပ်နိုင်ခဲ့ပြီး သူမတွင် ရုန်းကန်ရန်အင်အားပင် မရှိခဲ့ပေ။

ယခုအခါ သံကြိုးလေးခုသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ပစ်မှတ်ထား၍ လွှဲပြီးလိုက်လာသည်။ သံကြိုးတစ်ခုစီသည် လှံတံတစ်ချောင်းသဖွယ် အားအင်ပြည့်ဝစွာ ထိုးဖောက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖြတ်ထုတ်နိုင်သည့် စွမ်းအားဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။

လွှဲပြီးလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုက်နက် သံကြိုးများမှ တောက်ပသောအလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး အနည်းငယ်မျှ ကွန်ယက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ထုပ်ပိုးဖမ်းဆီးရန် ဝိုင်းအုံလာသည်။ ဤသည်မှာ ကျော့လင်ဟယ်ကို ဖမ်းချုပ်ခဲ့သည့်အခါကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ဤကွန်ယက်များဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရပါက သူမကဲ့သို့ လှုပ်ရှားမရဖြစ်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ဤအလင်းကွန်ယက်များသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားပြီး အလွန်ခိုင်မာသည်။ ရုန်းထွက်နိုင်ရန်မှာ အချိန်အနည်းငယ်ကြာရှည် ကြိုးစားမှသာ ဖြစ်နိုင်သည်။

“မြန်မြန်ရှောင်... အဲဒီကွန်ယက်တွေက အရမ်းခိုင်မာတယ်… ရုန်းထွက်ဖို့ ခက်ခဲတယ်...”

ကျော့လင်ဟယ်သည် ဘေးမှ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို သတိပေးသည်။

သို့သော် သူမ၏ သတိပေးမှုက ယီထျန်းယွမ်အတွက် မလိုအပ်ပေ။ သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားဓားကို လက်ထဲသို့ ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လေထဲတွင် ဓားကို အားပြင်းစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဝါရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လေးဖက်လေးတန်သို့ ထိုးဖောက်ထွက်သွားသည်။ ဓားရောင်သည် အကွေ့အကောက်ပုံစံဖြင့် ပျံ့လွင့်ထွက်လာပြီး ဝိုင်းအုံလာသော အလင်းကွန်ယက်များကို အပြည့်အဝ ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ထျန်ဟွယ်နှင့် ထျန်ယုတို့သည်လည်း ဤဓားရောင်ဖြင့် အလွယ်တကူ နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်။

နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံရသူများမှာ ထျန်ဟွယ်နှင့် ထျန်ယုတို့ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ဓားရောင်ကို ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ လက်ထဲရှိ သံကြိုးများဖြင့် ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ။ ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ထုတ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ အဆင့်မြင့်သန့်စင်လက်နက်အဆင့်ရှိ ချပ်ဝတ်တန်ဆာများကိုပင် ဖြတ်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ကောင်းကင်မင်နတ်ဘုရားဓားနှင့် ရှေးဟောင်းဝတ်စုံတို့၏ ပေါင်းစပ်မှုသည် နတ်ဘုရားလက်နက်အဆင့်ရှိ ဝတ်စုံမပါရှိပါက ဤဓားတစ်ချက်အောက်တွင် မည်သူမဆို နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံရသည့်တိုင် အသက်ရှင်နိုင်သည့်အခွင့်အရေးရှိသေးသည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်မြင့်မားသူများသည် စိတ်ဝိညာဉ်မထိခိုက်ပါက အချိန်အနည်းငယ်ကြာရှည် အသက်ရှင်နိုင်ပြီး ပျံသန်းထွက်ပြေးနိုင်သည်။

သို့ရာတွင် ၎င်းတို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေစဉ် ရှေးဟောင်းစွမ်းအားသည် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး မျက်မြင်ထင်ရှားစွာ ကျောက်ဖြစ်သွားသည်။ ကျောက်ဖြစ်ပြီးမကြာမီတွင် သဲမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေထဲမှ ဝေ့ဝဲကျဆင်းလာသည်။

အထူးသဖြင့် ဦးစွာကျဆင်းလာသော ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ထိန်းချုပ်မထားနိုင်သဖြင့် ချက်ချင်း သဲမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အသက်ရှုပြီးအနည်းငယ်အကြာတွင် ၎င်းတို့သည် သဲပုံတစ်ပုံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“အကြီးအကဲ… ကယ်… ကယ်ပါ...”

ထျန်ဟွယ်တို့သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝက်သည် ဘေးသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းထွက်ပြေးသော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်သည် လျင်မြန်စွာ သဲမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် အချိန်မမီခင် အပြည့်အဝ သေဆုံးသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ သဲမှုန့်များအဖြစ် ကျဆင်းသွားသည်။

ဤသည်ကို မြေပြင်ကပင် စုပ်ယူရန် စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ ၎င်းတို့သည် သဲမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သည့်အတွက် မည်သို့လျှင် စုပ်ယူနိုင်မည်နည်း။

၎င်းတို့သည် ကယ်တင်လိုသော်လည်း ယခုအခါ မိမိတို့ကိုယ်ကိုပင် ကာကွယ်ရန် ခက်ခဲနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်၏ ပြင်းထန်သောဓားတစ်ချက်အောက်တွင် ၎င်းတို့သည် လွင့်ထွက်သွားပြီး နှစ်ပိုင်းဖြတ်ခံရခြင်း မရှိသော်လည်း တိုက်ခိုက်ခံရသည့်နေရာများသည် လျင်မြန်စွာ သဲမှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စွမ်းအင်များ ဆက်လက်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

၎င်းတို့သည် စွမ်းအင်များဖြင့် အသည်းအသန် ခုခံကာကွယ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း အချည်းနှီးသာ။ သဲမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲမှုသည် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေပြီး ၎င်းတို့၏ လက်နှစ်ဖက်သည် ထက်ဝက်ကျော် ကျောက်ဖြစ်သွားသည်။ တိုက်ခိုက်ခံရသည့် ခန္ဓာကိုယ်တွင် အဝါရောင်မျဉ်းကြောင်းတစ်ခုထပ်တိုးလာပြီး လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ဤသည်မှာ ရှေးဟောင်းဝတ်စုံ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို သဲမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခြင်းပင်။

“မင်းတို့မှာ တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိသေးတာပဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဤဓားတစ်ချက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံသာဟု ပြောပါက ၎င်းတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများသည် မည်သို့ဖြစ်သွားမည်နည်း။

သူသည် စွမ်းအင်အနည်းငယ်မျှပင် သုံးစွဲရန် မလိုအပ်ပေ။ သူ့စွမ်းအင်၏ သုံးပုံတစ်ပုံတောင် မသုံးခဲ့ဘဲ အနည်းငယ်သာ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် ရှေးဟောင်းဝတ်စုံ၏ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်တိုးမြှင့်မှုကြောင့် ဤတစ်ချက်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ တိုက်ခိုက်မှုစွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

အခြေခံအားဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဓားတစ်ချက်ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် သန်း ၁၀၀ အဆင့်ရှိ တိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သည်။ ၎င်းတို့သည် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိပေ။ ခုခံနိုင်ခဲ့သည့်တိုင် ဤကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအင်၏ ထိုးဖောက်မှုကို ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။

“ဒီ… ဒီစွမ်းအားက တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ပဲ…” ထျန်သွေးသည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည်။ လေးဦးပေါင်းစည်းပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို နှိမ်နင်းပြီး လက်စားချေနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုမှ မိမိတို့သည် အလွန်အမှတ်မထင်ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။

ရန်သူတွင် နတ်ဘုရားလက်နက်သာမက သူတို့၏ စိတ်ကူးထက်ကျော်လွန်သော ကြောက်မက်ဖွယ်စွမ်းအားလည်း ရှိနေသည်ပင်။

“အကြီးအကဲ… မြန်မြန်ထွက်ပြေး...”

၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ လက်များသည် အသုံးမဝင်တော့သဖြင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့်သာ ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူလိုက်ရသည်။

ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ကြေမွဖျက်စီးလိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်းတို့ကို လေထဲသို့ အလျင်အမြန် ပျံသန်းထွက်ပြေးစေသည်။

၎င်းတို့၏ အမြန်နှုန်းသည် ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ထွက်ပြေးနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဓားပြများအဖြစ် လုပ်ကိုင်လာခဲ့သဖြင့် ထွက်ပြေးရန် နောက်ဆုံးနည်းလမ်းတစ်ခုကို အမြဲထားရှိထားသည်။

သို့သော် ၎င်းတို့ လျှပ်စီးသဖွယ် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနေစဉ် ရုတ်တရက် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ၎င်းတို့ထက် ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ၎င်းတို့ရှေ့သို့ ပေါ်ထွက်လာပြီး အားပြင်းစွာ ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ထုတ်လိုက်သည်။

“ဘုန်း”

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် လွင့်ထွက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြုတ်ကျသွားကာ မြေပြင်ထဲသို့ ကြီးမားသော တွင်းတစ်ခုအဖြစ် ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

“ဗြန်း…”

ဤပြင်းထန်သော ကန်ချက်အောက်တွင် ၎င်းတို့၏ သဲမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲနေသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ပြိုကွဲသွားပြီး နှစ်ပိုင်းဖြစ်သွားသည်။ သွေးများသည် အလျှင်အမြန် ပန်းထွက်လာသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မကြာမီတွင် သွေးထွက်မှုကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး မျက်နှာများသည် ဖြူဖျော့လာသည်။

“ဒီ… ဒီစွမ်းအားက ဘာလဲ… မင်း… မင်းက ဘယ်သူလဲ...”

၎င်းတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် နောက်ဆုံးတွင် ဤလူငယ်လေးတစ်ဦးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ဟု မည်သို့မျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ ထို့အပြင် ဤလူငယ်သည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်သည်။

“သေတော့မယ့်သူတွေအတွက် ငါက ဘယ်သူဖြစ်နေတာက အရေးကြီးလို့လား…” ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဘေးတွင် ဖမ်းချုပ်ခံထားရသော ကျော့လင်ဟယ်သည် အလွယ်တကူ လွတ်မြောက်သွားပြီး လှုပ်ရှားနိုင်သည့် လွတ်လပ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိသည်။

“အစ်မ… အဆင်ပြေရဲ့လား…”

ရှီရွှေယွမ်သည် ဤအချိန်တွင် သူမ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိလာပြီး အလျင်အမြန် ထိန်းကိုင်ထားလိုက်သည်။

“အစ်မ ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး… မင်းက တကယ်ပဲ ရွှေယွမ်လား…”

ကျော့လင်ဟယ်သည် သူမကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေသည်။ ယခင်က သူမ၏ နောက်လိုက်လေးဖြစ်ခဲ့သော ထိုကလေးငယ်သည် ကောင်းကင်ဘုံလောကတွင် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သို့မျှ မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်က သူမနောက်တွင် လိုက်ပါလာသော ကလေးငယ်လေးဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမသည် ဂရုစိုက်ပေးခဲ့ရုံသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မျက်မှောက်ခဏအတွင်း ဤမျှကြီးပြင်းလာပြီး ကျင့်စဉ်အဆင့်လည်း များစွာသန်မာလာသည်ကို မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

“ဟုတ်တယ်… ငါပဲ ရွှေယွမ်ပါ...” ရှီရွှေယွမ်သည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ကျော့လင်ဟယ်နှင့် ပြန်လည်ဆုံတွေ့ရသည့်အတွက် အလွန်ဝမ်းသာနေသည်။

သူမသည် ယခင်ကတည်းက ကျေးဇူးဆပ်လိုခဲ့သော်လည်း ကျော့လင်ဟယ်သည် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး ယီထျန်းယွမ်ကိုသာ ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ကျေးဇူးဆပ်မှုသည် ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ကျေးဇူးဆပ်မှုဟု မဆိုနိုင်တော့ဘဲ သူမအတွက် စိတ်ကြိုက်ရွေးချယ်ထားသော လက်တွဲဖော်တစ်ဦးအဖြစ် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

“သူက…”

ကျော့လင်ဟယ်သည် ပြင်းထန်စွာ ခံစားရသော်လည်း စိတ်ထဲတွင် သေချာမယုံကြည်ရဲပေ။

“ဟုတ်တယ်… သူက မင်းရဲ့သား ထျန်းယွမ်ပဲ...”

ရှီရွှေယွမ်က ပြောသည်။

“တကယ်ပဲ… ထျန်းယွမ်လား…”

ကျော့လင်ဟယ်သည် မှင်တက်မိသွားပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ယီထျန်းယွမ်ထံသို့ လှမ်းလျှောက်လာသည်။ သူမသည် သူ့ကို အပေါ်အောက် စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူ့ထံ လျှောက်လာနေသော ကျော့လင်ဟယ်ကို ကြည့်ရင်း ယီထျန်းယွမ်သည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ကျော့လင်ဟယ်နှင့် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိပေ။ မိခင်ဟူသည့် အဓိပ္ပါယ်သည် သူ့အတွက် အဓိပ္ပါယ်မရှိပေ။ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသူကို ဖက်လှည့်ပြီး ငိုကြွေးလိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော် သူမကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးမှုများ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မိဘများကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်ကို မသိရှိပေ။ သူ့တွင် မိဘများ တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့သဖြင့် မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်ကို အမှန်တကယ် မသိရှိပေ။

အခန်း (၇၀၃) ပြီးပါပြီ။