တာဝန်ယူခြင်း
Vol. 47 Ch. 705
ယီရှင်းချန်သည် သတိလစ်မေ့မျောနေပြီး တစ်ခုခုမမှန်ကန်ကြောင်း ထင်ရှားစွာ သိသာလှသည်။ အထူးသဖြင့် ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် လူများက ဝိုင်းထားလိုက်ခြင်းကြောင့် ပို၍ပင် ထူးဆန်းလှသည်။
“အရင်တုန်းက ကျွန်တော်လည်း သွေးစွမ်းအင် ဆုံးရှုံးနေခဲ့တယ်။ အတော်လေး ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေဖြစ်ပြီး အသက်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ သွေးစွမ်းအင်က တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာခဲ့တယ်...”
ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။
“အဲ့ဒီတုန်းက မင်းသွေးစွမ်းအင် ဆုံးရှုံးနေခဲ့တာလား...”
ကျော့လင်ဟယ်က အံ့ဩတကြီး သူ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ထို့နောက် ရှီရွှေယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ ဤကိစ္စမှန်ကန်မှုကို အတည်ပြုလိုသည့်ဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ ထျန်းယွမ်က အရင်တုန်းက သွေးစွမ်းအင် ဆုံးရှုံးမှု အလွန်ဆိုးရွားခဲ့တယ်။ ကျွန်မက သွေးစွမ်းအင်ဆေးလုံးတွေနဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ပြန်လည်ပြုပြင်ပေးခဲ့ရတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အင်အားကြီးသူတစ်ယောက်က ကူညီပေးခဲ့လို့ ထျန်းယွမ်က ဒီလိုအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်ခဲ့တာ။ မဟုတ်ရင် ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေခဲ့မယ်ဆိုရင် တော်တော်လေး...”
ရှီရွှေယွမ်က ယခင်က အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်လည်တွေးတောရင်း နှလုံးခုန်မြှင့်တက်လာသလို ခံစားရသည်။
အကယ်၍ ထိုအချိန်က အင်အားကြီးတစ်ယောက်က ကူညီမပေးခဲ့ပါက ယီထျန်းယွမ်သည် သေဆုံးသွားမည်မှာ သေချာလှသည်။
“အင်အားကြီးတစ်ယောက်က ကူညီပေးခဲ့တာလား...”
ကျော့လင်ဟယ်က မယုံကြည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ အစ်မက လူတစ်ယောက်ကို အောက်ကို စေလွှတ်ပြီး ကူညီပေးခိုင်းခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား...” ရှီရွှေယွမ်က ပြန်လည်မေးမြန်းလိုက်သည်။
“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မလဲ... အဲ့ဒီနေ့က ထျန်းယွမ်ကို မင်းဆီ အပ်ပြီးတာနဲ့ ငါတစ်ယောက်တည်း ချက်ချင်းပဲ ကောင်းကင်ဘုံဆီ ပြန်သွားခဲ့တာ။ ရှင်းချန်က ငါနဲ့အတူ ထွက်ပြေးလာပြီး ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံမှာ မနေချင်တော့ဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ လူ့ဘုံလောကဆီ ပြန်လာဖို့ ပြင်ဆင်နေတဲ့အချိန်မှာပဲ ချက်ချင်းဆိုသလို ဝိုင်းထားခံလိုက်ရတာ...”
“အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက ရှင်းချန်က ငါ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ဝိုင်းထားတဲ့သူတွေကို ဖြတ်ကျော်ကာ ပုံးကွယ်နိုင်ဖို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆိပ်မိသွားခဲ့တာ။ ဘယ်လောက်ရှာကြည့်ရှာကြည့် ဒီအဆိပ်ကို ဖြေနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာ သူ့ကို အိပ်စက်နေတဲ့အခြေအနေမှာ ထားရှိပြီး ဖြေရှင်းနည်းကို ရှာဖွေပြီးမှ လူ့ဘုံလောကဆီ ပြန်လာပြီး မင်းကို ရှာခဲ့တာ။ ငါတို့မှာ အချိန်ပိုတောင် မရှိခဲ့သလို ကူညီပေးမယ့်သူလည်း တစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ဘူး...”
ကျော့လင်ဟယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ခန့်မှန်းပြောလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်က အင်အားကြီးတစ်ယောက်က ကူညီပေးခဲ့တာဖြစ်မယ်... ဒါမှမဟုတ် ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကလူတွေဖြစ်မလား...”
ဘေးတွင်ရှိသော ယီထျန်းယွမ်က အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ အရင်တုန်းက သူသည် ရှီရွှေယွမ်ကို လိမ်ညာခဲ့ပြီး အင်အားကြီးတစ်ယောက်က ကူညီပေးခဲ့သည်ဟု ပြောခဲ့သည်။ ဤအကြောင်းပြချက်သည် အလွန်အဆင်မပြေသည့်အကြောင်းပြချက်ဖြစ်သော်လည်း ရှီရွှေယွမ်က ချက်ချင်းပင် ယုံကြည်လိုက်သည်။
အကြောင်းမှာ ဤအပြင် အခြားနည်းလမ်းကို တွေးမထွက်ခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဆန်းကြယ်စနစ်တစ်ခုရှိသည်ဟု မည်သူကမှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။ သို့သော် ထိုအချိန်က အခြေအနေအရ စစ်မှန်သော ယီထျန်းယွမ်သည် မွေးဖွားပြီး မကြာမီမှာပင် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီး သူသည် ထိုခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝိညာဉ်ဝင်ရောက်ပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်က သူသည် အလွန်စိတ်ဓာတ်ကျခဲ့ရပြီး နို့ချိုသောက်နေရသည့်အခြေအနေကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် စကားပြောနိုင်စွမ်းမရှိသည့်အတွက် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ရှီရွှေယွမ်သည် အလွန်ငယ်ရွယ်သော်လည်း ဖခင်နှင့်မိခင်အဖြစ် နှစ်ဦးစလုံးတာဝန်ယူကာ အသက်ဆယ်နှစ်မပြည့်မီမှာပင် သူ့ကို မောင်လေးတစ်ယောက်လို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် မွေးကင်းစအရွယ်ကတည်းက ရှီရွှေယွမ်နှင့်အတူ ရှိနေခဲ့သည်။ ပြန်လည်မွေးဖွားလာပြီးနောက် သူ၏ဝိညာဉ်သည် အလွန်သန်မာခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးထိ ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်ခဲ့သည်။
“ဒါကတော့ မသိရဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အင်အားကြီးတစ်ယောက်က ကူညီပြီး ဖြေရှင်းပေးခဲ့တာပါ...” ယီထျန်းယွမ်က အနိမ့်အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “အခုပုံကြည့်ရတာ ကျွန်တော်လည်း ဒီလိုအဆိပ်မိခဲ့တာဖြစ်မယ်။ ဘယ်သူမှမသိအောင် ကျွန်တော့်ကို တိတ်တဆိတ်သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြီး အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်အောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ...”
“ငါက မင်းကို ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကနေ ပြန်ခေါ်လာခဲ့တာ။ မင်းကို မွေးဖွားစဉ်မှာ ငါ အနားယူနေခဲ့ပြီး အစေခံတစ်ယောက်က သန့်စင်ဖို့အတွက် ခေါ်သွားခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါက ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထဲမှာ မရှိခဲ့ဘူး၊ အပြင်မှာ နေနေခဲ့တာ။ ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီအချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်က အဆိပ်ထည့်ခဲ့တာဖြစ်မလား...” ကျော့လင်ဟယ်က မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုအချိန်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေအများဆုံးဖြစ်သည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။
“အဲ့ဒီတုန်းက ငါတို့ကို လုပ်ကြံခဲ့တာက ဘယ်သူဖြစ်နိုင်မလဲ... ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကလူတွေလား...” ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ အကြည့်ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
“ဖြစ်နိုင်တယ်။ အရင်တုန်းက ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထဲက အကြီးအကဲတွေက ငါ့ကို သိပ်ကိုခါးခါးသီးသီး ဆန့်ကျင်ခဲ့တယ်။ ငါ့ကို လက်ထပ်ခွင့်မပေးချင်ဘဲ သွေးရိုးဗီဇ ဖျော့တဲ့သွားမယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ မင်းကို မွေးဖွားလာခဲ့ပြီးရင်တော့ မင်းရဲ့အဘိုးက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စိတ်ကြမ်းတမ်းနိုင်မှာလဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းအဖေကတော့ အဲ့ဒီနေရာမှာ ဆက်နေချင်မနေခဲ့ဘူး။ အရင်ဆုံး မင်းကို လူ့ဘုံလောကဆီ ခေါ်လာခိုင်းပြီး သူက ကိစ္စတစ်ချို့ကို ပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီနောက်မှာ ဒီလိုအဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာ...”
“ဒီနှစ်တွေအတွင်း ငါ ဒီနေရာမှာ သူ့ရဲ့သွေးစွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းပေးဖို့ ဝိညာဉ်ဆေးဖက်ဝင်အပင်မျိုးစုံကို ရှာဖွေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အတော်ကို မလုံလောက်ခဲ့ဘူး။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ ဖြေရှင်းနည်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ပေမဲ့ ဒီနှစ်တွေအတွင်း သွေးစွမ်းအင် ဆုံးရှုံးမှုက အလွန်ဆိုးရွားခဲ့တာကြောင့် ပြန်လည်ကုသပြီးရင်တောင် သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က သိပ်မတောင့်တင်းနိုင်တော့ဘူး...”
ကျော့လင်ဟယ်က ပုံဆောင်ကျောက်သလင်းသေတ္တာထဲတွင် အိပ်စက်နေသော ယီရှင်းချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏အကြည့်များသည် ဝေဝါးနေပြီး ဝမ်းနည်းမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူမ၏မျက်ဝန်းများသည် ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာမှုနှင့် စိတ်ချမှုများဖြင့် တောက်ပနေသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် ယီရှင်းချန်ဆီသို့ လျှောက်လှမ်းလာပြီး ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူသည် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် ချောမောလှပသည့်ပုံစံရှိသော်လည်း ယခုအခါ ဆံပင်များသည် အလုံးစုံဖြူလျော်နေပြီး မျက်နှာသည် သွေးရောင်မရှိလှသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ဖြူဖျော့နေသည်။
သူသည် ကောင်းကင်မျက်လုံးဖြင့် စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်ရာ အကြမ်းဖျင်း အခြေအနေကို သိရှိသွားသည်။
“အစ်မ၊ ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို အကူအညီတောင်းဖို့ တစ်ခါမှ မတွေးဖူးဘူးလား...” ရှီရွှေယွမ်က အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။ “ဘယ်လောက်ရက်စက်ရက်စက် ထျန်းယွမ်ရဲ့အဘိုးက သူ့ရဲ့မြေးကို ဒီလောက်ထိ ရက်စက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးမဟုတ်လား...”
“ရှင်းချန်က ဘယ်လိုဖြစ်လာဖြစ်လာ ပြန်မသွားဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်။ အပြင်မှာ သေသွားရင်တောင် သူ့အဖေဆီ ပြန်သွားပြီး အကူအညီတောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး... အရင်တုန်းက သူ့အဖေက ဒီလောက်ထိ မရက်စက်ခဲ့ရင် ဒီလိုအခြေအနေတွေ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်မှာလဲ... အားလုံးက သွေးရိုးဗီဇကိစ္စကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာ...”
ကျော့လင်ဟယ်က နက်ရှိုင်းစွာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သွေးရိုးဗီဇသည် အလွန်အရေးကြီးသည်။ အချို့သွေးရိုးဗီဇများသည် ပထမဆုံးသားဖွားမှုတွင်သာ သန့်စင်သောသွေးရိုးဗီဇကို ထုတ်လုပ်နိုင်ပြီး ဒုတိယအကြိမ်သားဖွားမှုတွင်မူ သွေးရိုးဗီဇသည် အလွန်ဖျော့တော့သွားနိုင်သည်။ ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံသည် သွေးရိုးဗီဇပြင်ပသို့ စီးဆင်းသွားမည်ကို လုံးဝလိုလားခြင်းမရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သွေးရိုးဗီဇအင်အားကောင်းသော ပေါင်းစည်းမှုများကိုသာ လိုလားသည်။ ဤသို့ဖြင့်သာ ပိုမိုအင်အားကြီးမားနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ပေါင်းစည်းနိုင်သည့်ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ မည်သူမဆို သားဖွားနိုင်ပြီး သားဖွားသူတိုင်း သန့်စင်သောသွေးရိုးဗီဇရှိမည်ဆိုပါက ယီရှင်းချန်အား ဇနီးငယ်အနည်းငယ်မက ဆယ်ဂဏန်းအထိ ယူထားစေပြီးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
အချို့သွေးရိုးဗီဇများသည် ပထမဆုံးသားဖွားမှုတွင် အလွန်အင်အားကြီးမားသော်လည်း နောက်ပိုင်းသို့ ရောက်လေလေ အင်အားနည်းပါးလာလေဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အင်အားကြီးမားသော သွေးရိုးဗီဇများကို ပေါင်းစည်းခြင်းသည်သာ ပြီးပြည့်စုံသည့်နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ကျော့လင်ဟယ်ထံတွင် သွေးရိုးဗီဇကို ဖြုန်းတီးလိုခြင်းမရှိသည့်အတွက် ဤသို့ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ချမှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မိသားစု၏ ကြီးပွားတိုးတက်မှုအတွက် သူတို့သည် သားဖြစ်သူ၏ ခံစားချက်များကို ဖယ်ထုတ်ရန်သာ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။ သို့သော် ပြင်းထန်သော ဆန့်ကျင်မှုကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပြီး ယခုအခါ နှစ်ဖက်စလုံး ဒုက္ခရောက်နေရသည်။
“သွေးစွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုကို ကုသဖို့အတွက် သွေးသောက်မြက်က ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် အသုံးပြုတာမဟုတ်လား...” ယီထျန်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။
“ဟုတ်တယ်။ သွေးသောက်မြက်က အဲဒီထဲက တစ်ခုပဲ။ အခုတော့ နောက်ထပ် နှစ်မျိုးလိုသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေကို ရှာဖွေရတာ အတော်လေး ခက်ခဲတယ်...” ကျော့လင်ဟယ်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ “ဒါပေမဲ့ သဲလွန်စတချို့ ရထားပြီးပြီ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာမယ်ဆိုရင် တစ်နေ့နေ့တော့ ရှာတွေ့မှာပါ။ ရှင်းချန်ကလည်း ဆက်လက်ခံနိုင်ရည်ရှိဦးမှာပဲ။ ဘာပြဿနာမှ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး...”
သူမသည် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အဓိကအကြောင်းရင်းမှာ သူမ၏သားဖြစ်သူက ဘေးတွင်ရှိနေပြီး မျှော်လင့်ချက်တစ်ခုခုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်ထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။
“ရှာဖွေစရာမလိုတော့ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကို သွားပြီး ဆေးယူလိုက်မယ်...” ယီထျန်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။
“ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းအဖေက ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံထဲကို ဘယ်လိုဖြစ်လာဖြစ်လာ ခြေတစ်လှမ်းမှ မချဘူးလို့ ပြောထားတယ်...” ကျော့လင်ဟယ်က ကန့်ကွက်လိုက်သည်။
“အရင်တုန်းက အခြေအနေက အခုနဲ့မတူဘူး။ ဒီကိစ္စက ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကလူတွေရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော်သံသယရှိတယ်။ ဒါက အဖေ့အတွက်သာမက ကျွန်တော့်အတွက်လည်း ဖြစ်တယ်...”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ဘယ်သူလုပ်ခဲ့တာလဲ မသိပေမဲ့ တကယ်လို့ နိုင်ငံခေါင်းဆောင်က ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာလို့ သိလိုက်ရရင် သူ့ကို ဆွဲချပြီး သွေးစွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုရဲ့ ခံစားချက်ကို ကောင်းကောင်း ခံစားစေရမယ်...”
သူ၏အကြည့်များသည် အလွန်အေးစက်လှပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ရာဖြစ်နေ၏။ ဤကိစ္စများကို သိရှိပြီးနောက် ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံကလူများ၏ လက်ချက်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ယူဆသဖြင့် သူသည် စေ့စေ့စပ်စပ် စူးစမ်းလိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံလေ...” ကျော့လင်ဟယ်က သူ့ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆွဲထားရင်း ပြောလိုက်သည်။ “သူတို့ရဲ့အင်အားက အရမ်းကြီးမားတယ်။ မင်းသွားလိုက်ရင် သတ်ဖြတ်ခံရနိုင်တယ်...”
“စိတ်ချပါ။ သူတို့မှာ အဲ့ဒီလောက်ထိ စွမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ အစွမ်းမရှိပါဘူး...” ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “တကယ်လို့ ဒီကိစ္စက ဖယ်ထျန်နတ်ဘုရားနိုင်ငံရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်တယ်လို့ ကျွန်တော်သိရှိလိုက်ရရင်၊ ဒါမှမဟုတ် လူတစ်စုရဲ့ လက်ချက်ဖြစ်တယ်ဆိုရင်၊ ဘယ်သူပိတ်ဆို့ပိတ်ဆို့ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပစ်မယ်။ ကျွန်တော်က ရန်ငြှိုးရှိရင် ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမယ်လို့ အမြဲယုံကြည်ထားတယ်။ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ခွင့်လွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး...”
ကျော့လင်ဟယ်သည် သူမ၏သားဖြစ်သူကို မှင်တက်မိလျက် ကြည့်နေသည်။ တစ်ခါက မွေးကင်းစအရွယ်ကလေးဖြစ်ခဲ့သော ယီထျန်းယွမ်သည် ယခုအခါ မိုးကောင်းကင်ကို ထောက်မတ်ထားနိုင်သော ယောက်ျားပီသသူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီး တာဝန်ယူတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။
အခန်း (၇၀၅) ပြီးပါပြီ။