ဆိုင်ကို ပြုပြင်ခြင်း

ငှားရမ်းခကို မျှဝေခံစားရသည့်အပြင် ဆိုင်ရှိ စားပွဲထိုးနှစ်ယောက်ကိုလည်း အလုပ်ထုတ်နိုင်ပြီး သူနှင့် သူ့ဇနီးကိုယ်တိုင် လုပ်ကိုင်နိုင်သည်။ ကုန်ကျစရိတ်လျှော့ချပြီးနောက် သူ့စားသောက်ဆိုင်သည် အမြတ်အစွန်းရရှိနိုင်သေးသည်။

ဤမိန်းကလေးငယ်သည်လည်း ငှားရမ်းခမျှဝေခံစားရန် အလေးအနက်ထားပုံရသည်။ သူတို့သည် နောင်တွင် အိမ်နီးချင်းများဖြစ်လာကြမည်ဖြစ်၍ သူမကို ကူညီခြင်းသည် အရေးမကြီးလှပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမ၏ဆိုင်သည် သူ့ဆိုင်ဘေးတွင်ရှိနေမည်ဖြစ်၍ သူမ ပိုက်ဆံပြန်မပေးမည်ကို သူ မစိုးရိမ်ပေ။

"ဒါဆို သိပ်ကောင်းတာပေါ့! ကျေးဇူးတင်ပါတယ်, ဦးလေးချင်!"

လင်းရှောင်ယွဲ့က အလျင်အမြန်ပင် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။

သုံးလစာငှားရမ်းခသည် စုစုပေါင်း ငွေ ၁၂ စဖြစ်သည်။ မိခင်ထံမှ ငွေ ၁၀ စချေးငှားပြီး သူမထံတွင်ရှိသောငွေနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေသည်။ ဆိုင်ပြုပြင်ရန်နှင့် စပေါ်ငွေအတွက် ကျန်ငွေများကို တစ်ကြိမ်တည်းပေးရန်မလိုဘဲ သူမ ပိုမိုဝင်ငွေရရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူ့ကို ပေးချေနိုင်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်ငန်းသည် တစ်နေ့လျှင် ငွေ ၃ - ၄ စအထိ ဝင်ငွေရှိနေသောကြောင့် ဤအခြေအနေကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လောက်သည်။

"ရပါတယ်"

လူကြီးမင်းချင်က ပြုံးလျက်ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို ဒီအတိုင်းပဲ။ မနက်ဖြန် မွန်းမတည့်ခင် ဒီကိုလာခဲ့ပါ။ စာချုပ်ချုပ်ဖို့ အိမ်ရှင်နဲ့ ချိန်းထားလိုက်မယ်။"

"သဘောတူပါတယ်!"

လင်းရှောင်ယွဲ့က အလွယ်တကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် လူကြီးမင်းချင်နှင့် ခဏမျှစကားစမြည်ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်သည် အပြင်ထွက်၍ နွားလှည်းပေါ်တက်လိုက်ပြီး လီရှောင်သည် ကုန်စုံဆိုင်သို့ မောင်းနှင်သွားသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သစ်သားပုံးအလုံး ၂၀ ထပ်မံဝယ်ယူခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူတို့သုံးယောက်သည် ဆန်ဆိုင်သို့ သွားကြသည်။

ဆန်ချော ပေါင် ၁၀၀ ဝယ်ယူပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူကြီးမင်းကျင်းထံသို့သွားကာ ဆန်ချော ပေါင် ၅၀၀ ကို တိုက်ရိုက် သာ့ရှီရွာသို့ ပို့ဆောင်ပေးရန် မှာကြားလိုက်သည်။

လူကြီးမင်းကျင်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကံကောင်းခြင်းနတ်ဘုရားကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်နေသည်။ လိပ်စာရေးမှတ်ပြီးနောက် မနက်ဖြန်မနက်တွင် ပို့ဆောင်ပေးရန် စီစဉ်ပေးမည်ဟု ပြောသည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏စိတ်သည် အေးချမ်းသွားသည်။

"ဆိုင်ပြုပြင်ဖို့ နံရံဆောက်မယ့်လူတစ်ယောက် ငှားရမယ်။ ပြီးတော့ လက်သမားတစ်ယောက်နဲ့ တခြားလုပ်သားတချို့လည်း လိုသေးတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က တိုးတိုးလေးရေရွတ်သည်။

"ငါ ဦးလေးစွန်းဆီသွားပြီး အကူအညီတောင်းလိုက်မယ်။ ပြီးတော့ အဒေါ်စွန်းကိုလည်း ဦးလေးကျန်းအားလားလို့ မေးကြည့်လိုက်မယ်။"

လီရှောင်က ပြောသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် တုံ့ဆိုင်းမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ပြုပြင်ရေးကိစ္စကို ငါ တာဝန်ယူလိုက်မယ်။"

ကလေးနှစ်ယောက်မှလွဲ၍ ကျန်လူတိုင်း အလုပ်များနေကြသည်။ သူ့ယောက္ခမနှင့် ယွဲ့အာတို့သည် အလုပ်များနေကြပြီး သူတို့သည် အမျိုးသမီးများဖြစ်သည်။

"သင်္ဘောကျင်းမှာ အလုပ်ရှာဖို့ကိစ္စက..."

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်၏အစီအစဉ်များကို နှောင့်နှေးစေလိုခြင်းမရှိပေ။

"သင်္ဘောကျင်းကိစ္စက အရေးမကြီးပါဘူး။"

လီရှောင်က ဆိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မံမေးမြန်းခြင်းမပြုတော့ပေ။

"ကောင်းပြီလေ"

"ငါ့ယောက်ျားကိုလည်း ကူညီခိုင်းပါလား?"

အဒေါ်ဝမ်က ရုတ်တရက်ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ရတာပေါ့!"

သူမ သဘောတူလိုက်သည်။

သူတို့သည် လမ်းတစ်လျှောက် ဆိုင်ပြုပြင်ရေးအကြောင်း ပြောဆိုရင်းဖြင့် သာ့ရှီရွာသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်သည် နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၁၂ ပုံး ရောင်းချခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ လျိုရှီသည်လည်း အိမ်တွင်ရှိသော ကောက်ညှင်းအေးတုံးအားလုံးကို ရောင်းချလုနီးပါးဖြစ်နေပြီ။

"နေ့လယ်က သမီးပြောတဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီတစ်ခါ ဆန် ပေါင် ၆၀ စုစုပေါင်း စိမ်ထားတယ်။ စားသောက်ပြီးရင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်ကြမယ်!"

လျိုရှီ၏မျက်လုံးများသည် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ညစာစားပြီးရင် ငါတို့လည်း လာကူညီမယ်!"

အဒေါ်ဝမ်က ပြောသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် အဒေါ်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီည လာစရာမလိုပါဘူး။ လီရှောင်ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်မတို့ကိုယ်တိုင် လုပ်နိုင်ပါတယ်! အဒေါ်လည်း တစ်နေ့လုံး ပင်ပန်းနေပြီ။ ပြီးတော့ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အာ့ယာကိုလည်း ကြည့်ရဦးမှာ။"

"ရပါတယ်! သူ တကယ်တော့ သက်သာနေပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ မျက်နှာပေါ်က နီရဲနေတာက မပျောက်သေးဘူး။ သန်ဘက်ခါဆိုရင် သူ လာကူညီနိုင်လောက်ပြီလို့ ထင်တယ်။"

အဒေါ်ဝမ်က ဆိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသော်လည်း လျင်မြန်စွာပင် မှိန်ကျသွားသည်။

"ကျွန်မ တကယ်ပဲ လူအင်အားလိုနေတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အာ့ယာ လုံးဝသက်သာသွားတဲ့အထိ စောင့်လိုက်ပါဦး!"

"အိုက်ယား၊ သူ တကယ်ပဲ သက်သာနေပါပြီ! မျက်နှာက ဒဏ်ရာရထားလို့ ရှက်နေတာပဲ! လာကူညီဖို့က ပြဿနာမရှိပါဘူး!"

***