လာရောက်လည်ပတ်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်
Vol. 9 Ch. 214
ထို့အပြင် မူလပိုင်ရှင်သည် ဉာဏ်ရည်မပြည့်ဝသောကြောင့် သူမအပေါ် သိပ်အထင်ကြီးခြင်းမရှိခဲ့ပေ။ ကျန်းရှီ၏ သတိပေးမှုဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိရသွားသည်။
“အား။ ဒေါ်လေးကျွမ်းဇီ၊ တကယ်တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ ရှင့်အတွက် အချိုပွဲတစ်ခုခု သွားယူလိုက်မယ်။”
“ရပါတယ်။”
လီကျွမ်းဇီက အလျင်အမြန်ထရပ်ပြီး မျက်နှာအနည်းငယ်နီရဲနေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ယောက်မဖြစ်သူကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
“အိုက်ယား၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါတို့က မင်းဆီကအကူအညီတောင်းဖို့လာတာ။”
သူမပြောနေစဉ် လီကျွမ်းဇီကိုထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။
“ပြောပြပါ။”
“ဟေး၊ မင်းရဲ့မြို့ထဲကဆိုင်က လူခေါ်နေတယ်လို့ကြားတယ်။”
လင်းရှောင်ယွဲ့က ခဏရပ်သွားသည်။ လီကျွမ်းဇီသည် သူမကိုစိုးရိမ်စွာကြည့်နေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမပြုံးပြီးခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်မခေါ်နေပါတယ်။ လူတစ်ယောက်လိုသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အလုပ်ချိန်က ညနေ ၅ နာရီကနေ ၉ နာရီအထိပါ။ အလုပ်နောက်ကျမှပြီးတာကြောင့် ချင်းယွင်လမ်းနားမှာနေတဲ့သူတစ်ယောက်ရှာတာက အကောင်းဆုံးလို့တွေးထားတာလေ။”
ချင်းယွင်လမ်းသည် ချင်းယွင်ကျောင်းတော် ထိုလမ်းပေါ်တွင်တည်ရှိသောကြောင့် ထိုသို့အမည်ပေးထားခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ဖွင့်ပွဲအတွက်ပြင်ဆင်ခြင်းအပြင် မနက်ဖြန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ငှားရမ်းတော့မည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ချင်အာကို လူခေါ်ကြော်ငြာစာရေးခိုင်းပြီး တံခါးတွင်ကပ်ထားခိုင်းခဲ့သည်။
ကျန်းရှီ၏ မျက်လုံးများတောက်ပလာပြီး လီကျွမ်းဇီနှင့် မျက်လုံးချင်းဖလှယ်လိုက်သည်။ တကယ်ပင် မှန်ကန်နေသည်။
“လစာကတော့…”
“အိုး၊ လစဉ်ငွေ ၂ စပေးမယ်ဆိုရင် တစ်လမှာ ၄ ရက်နားရက်ရှိတယ်။ မဟုတ်ရင် ၄ ရက်အတွက် တစ်ရက်ကို ကြေးပြား ၁၀၀ ပေးမယ်။ ပြီးတော့ ဆိုင်မှာလူတစ်ယောက်ပိုရှိတယ်။ တစ်ယောက်နားတဲ့အခါ နောက်တစ်ယောက်က ရှိနေရမယ်။ အဲ့ဒီလူကို တစ်ရက်ကို ကြေးပြား ၁၀၀ ပေးမယ်။”
သူမသည် လီကျွမ်းဇီကိုကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏မျက်လုံးများပင် တောက်ပလာသည်ကို သူမမြင်လိုက်ရသည်။ ကျန်းရှီလည်း အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သူတို့သည် တစ်နေ့လျှင် ၄ နာရီသာအလုပ်လုပ်ရပြီး လစဉ်လစာသည် အလွန်မြင့်မားသည်။ သူတို့မနားလျှင် တစ်ရက်ကို ကြေးပြား ၁၀၀ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤမျှကောင်းသောအလုပ်ကို ဘယ်မှာရှာတွေ့နိုင်မည်နည်း။
“ဒါပေမဲ့ အခြေအနေအချို့ရှိသေးတယ်။”
“ဘာအခြေအနေတွေလဲ။”
သူမသည် မြို့ရှိ 'လျိုရှီရဲ့စားသောက်ဆိုင်'၏ လူခေါ်ကြော်ငြာကိုမြင်ခဲ့သည်။ မေးမြန်းပြီးနောက် ပိုင်ရှင်သည် သူမ၏မိခင်ရွာမှဖြစ်ကြောင်းသိရှိခဲ့သည်။ ထိုအခါမှ သူမမိခင်အိမ်သို့ပြန်ပြီး ယောက်မဖြစ်သူကို သူမကိုဤနေရာသို့ခေါ်ဆောင်လာရန် တောင်းဆိုခဲ့သည်။
သူမ၏မိသားစုသည် ချင်းယွင်လမ်းတွင်နေထိုင်ပြီး မူလကအတော်လေးချမ်းသာသော်လည်း ယောက္ခထီး၏ပြင်းထန်သောဖျားနာမှုကြောင့် ငွေများစွာကုန်ကျခဲ့သည်။ ဆောင်းဦးရိတ်သိမ်းပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏သားကို ချင်းယွင်ကျောင်းတော်သို့ ပို့ဆောင်တော့မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူမ၏ခင်ပွန်းသည် တစ်ဦးတည်းသောဝင်ငွေရှာသူဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူမ၏မိသားစုဝင်ငွေကိုဖြည့်ဆည်းရန် အလုပ်တစ်ခုရှာလိုခဲ့သည်။ သူမသည် သူမ၏မိသားစုကိုဂရုစိုက်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် တစ်နေ့လုံးအလုပ်မလုပ်နိုင်ပေ။
စုံစမ်းမေးမြန်းပြီးနောက် သူမသည် လူခေါ်ကြော်ငြာကိုမြင်ခဲ့သည်။ သူမသည် ညနေ ၅ နာရီမှ ၉ နာရီအထိသာ အလုပ်လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် သူမမိသားစုကိုဂရုစိုက်ခြင်းကို မထိခိုက်ပေ။ အရေးအကြီးဆုံးမှာ အိမ်နှင့်နီးပြီး သူတို့သည် အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးအလုပ်သမားများကိုရှာဖွေနေပြီး လစဉ်လစာသည် မြင့်မားသည်။
“ငွေကောက်ခံခြင်းနဲ့သက်ဆိုင်တာကြောင့် တွက်ချက်မှုကောင်းတဲ့သူတစ်ယောက်ရှာရမယ်။ ပမာဏမှားယွင်းကြောင်းတွေ့ရှိရင် အဲ့ဒီလူက အစားထိုးပေးရမယ်။”
သေချာသည်၊ ဤစကားကိုကြားသည်နှင့် သူတို့စိုးရိမ်သွားကြသည်။ ခဏအကြာတွင် လီကျွမ်းဇီက ထပ်မံခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။”
တစ်ယောက်သည် မိမိ၏အမှားအတွက် တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူဌေးကိုဆုံးရှုံးမှုများခံစားစေခြင်းမှာ မမှန်ကန်ပေ။
***