ကျန်းရှီ၏ ရည်ရွယ်ချက်

“အမေ၊ အဒေါ်ကျန်းနဲ့ ဒေါ်လေးကျွမ်းဇီအတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးတစ်ပန်းကန်စီ ယူခဲ့ပေးပါဦး။”

“မလိုတော့ပါဘူး၊ အဆင်ပြေပါတယ်။”

ကျန်းရှီက လျိုရှီပြန်မဖြေမီ အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဘာလို့လဲ။ မင်းဒီကို ခဏခဏမလာဘူးလေ။”

လျိုရှီက ပြန်ဖြေပြီး ကိတ်မုန့်လှီးဖြတ်တော့သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မတို့က အိမ်နီးချင်းတွေပဲ၊ ဒီလောက်ယဉ်ကျေးစရာမလိုပါဘူး။”

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြန်ဖြေပြီး လျိုရှီထံမှ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများယူရန်သွားခဲ့သည်။ လီကျွမ်းဇီနှင့် ကျန်းရှီတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ပြုံးရွှင်စွာကြည့်ပြီး သူတို့ကိုမတားခဲ့ကြပေ။

“ဒါဆိုရင် ကျွန်မ အိမ်စားခြောက်ပန်းကန်ဝယ်မယ်။”

ကျန်းရှီက ပြုံးလိုက်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ၏မိသားစုသည် လျိုမိသားစုထံသို့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးဝယ်ရန်လာကြသော်လည်း အများအားဖြင့် သူမ၏ယောက္ခမ သို့မဟုတ် ကလေးများက ထိုသို့ပြုလုပ်ကြသည်။ သူမသည် အိမ်မှုကိစ္စများဖြင့် အလုပ်များပြီး တစ်ခါတစ်ရံ လယ်ကွင်းသို့ပင် သွားရသောကြောင့် လာရောက်ရန်အချိန်မရှိခဲ့ပေ။

“ဟဟ၊ ရတာပေါ့။”

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ကျန်းနှင့် လီကျွမ်းဇီတို့ထံသို့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးနှစ်ပန်းကန်ယူဆောင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမသည် အဒေါ်ကျန်းမှာသည့် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများထည့်ရန်သွားခဲ့သည်။ သုံးယောက်သား စားသောက်နေစဉ် ဆက်လက်စကားပြောဆိုကြသည်။

“အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါက ကျွမ်းဇီကြောင့်တင်မဟုတ်ဘဲ မင်းနဲ့ဆွေးနွေးစရာတစ်ခုရှိလို့လည်း လာခဲ့တာပါ။”

ကျန်းရှီက ကောက်ညှင်းအေးတုံးအနည်းငယ်စားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့က ကျန်းရှီကိုကြည့်ပြီး ပန်းကန်ကိုချထားလိုက်သည်။

“ပြောပါ။”

“မင်းကြည့်လေ၊ ငါ့သားလိရွှမ်… သူက ရွှမ်ဇီထက် တစ်နှစ်ပဲငယ်ပြီး အလုပ်လည်းကြိုးစားတယ်။ မြို့ရဲ့ဆိပ်ကမ်းမှာ အခုသိပ်အလုပ်မရှိဘူး၊ ဒါကြောင့် သူလုပ်နိုင်မလားလို့ စဉ်းစားနေတာ…”

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်းနားလည်သွားသည်။ ကျန်းရှီသည် ဝမ်ရွှမ်ဇီက ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းပြီး ငွေရှာနေသည်ကိုမြင်သောအခါ သူမ၏သားကိုလည်း ထိုသို့ပြုလုပ်စေချင်သည်။ ဆိပ်ကမ်းမှာ အလုပ်သိပ်မရှိဘူးလား။ လယ်ယာစိုက်ပျိုးချိန်ဖြစ်ပြီး လီမိသားစုတွင် မြေများစွာရှိသည်။ သူတို့သည် ရိတ်သိမ်းခြင်းဖြင့် အလုပ်များနေပေမည်။ လီလိရွှမ်သည် မကြာသေးမီက မြို့သို့ပင် မသွားခဲ့လောက်ပေ။ ဘယ်လောက်တောင် သိသာတဲ့ဆင်ခြေလဲ…

“လိရွှမ်က ရွှမ်ဇီနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်။ ရွှမ်ဇီဆီကကြားတာက အနီးအနားရွာမှာ ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းပြီး တစ်နေ့ကို ကြေးဒင်္ဂါး ၄၅၀ ပြားရနိုင်တယ်တဲ့။”

လီကျွမ်းဇီသည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ထင်ထင်ရှားရှားမပြခဲ့ပေ။ သူမ၏ယောက်မသည် အလွန်အသိတရားမဲ့သည်။ ဤစကားများက သူမကို အနည်းငယ်အရှက်ရစေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ပြန်မဖြေသည်ကိုမြင်သောအခါ ကျန်းရှီသည် သူမအနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသွားသည်ကို သိရှိခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူမ၏အမူအရာပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်နှာသည် စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

“အေး၊ လိရွှမ်က သိပ်မငယ်တော့ဘူး။ နှစ်သစ်ကူးပြီးရင် သူ့ကိုဇနီးတစ်ယောက်ရှာပေးဖို့ အချိန်တန်ပြီထင်တယ်။ အဲ့ဒီအခါ ငါတို့ပိုက်ဆံလိုမှာပဲ။ ငါတို့က သက်တောင့်သက်သာနေထိုင်နေပုံရပေမယ့် အသုံးစရိတ်တွေအများကြီးရှိတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ငါတို့စုဆောင်းငွေတွေနဲ့ နေထိုင်ခဲ့ကြတာ။ ပြီးတော့ ဟွိုက်ယွီ…”

ကျန်းရှီစကားရပ်သွားသည်။ မှန်သည်။ လီမိသားစုသည် ထိုမျှချမ်းသာခြင်းမရှိပေ။ သူမနှင့်သူမ၏ခင်ပွန်းတွင် သားတစ်ယောက်သာရှိသည်။ ဟွိုက်ယွီ၊ သူတို့တူ၏မိဘများမှာ စောစောကွယ်လွန်ခဲ့ကြသည်။ သူသည် သူမ၏လက်ဖြင့်ကြီးပြင်းခဲ့ပြီး သူမသည် သူ့အပေါ် မည်သည့်မကောင်းသောရည်ရွယ်ချက်မျှ မထားခဲ့ပေ။

လိရွှမ်သည် စာသင်ကြားရန် အရည်အချင်းမရှိပေ။ သူမ၏ယောက္ခထီးသည် ဟွိုက်ယွီအပေါ် မျှော်လင့်ချက်ကြီးမားပြီး သူမသည် မည်သည့်အခါမျှ ကန့်ကွက်ခြင်းမပြုခဲ့ပေ။ သူမသည် သူအောင်မြင်ပြီး နောင်တွင်မိသားစုကိုကူညီနိုင်မည်ဟုပင် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။ စာသင်ကြားခြင်းသည် စျေးကြီးသည်။ ဟွိုက်ယွီ၏ ချင်းယွင်ကျောင်းတော်ရှိ နှစ်စဉ်အသုံးစရိတ်သည် အတော်လေးမြင့်မားသည်။ သူမ၏ယောက္ခထီးနှင့် ယောက္ခမတို့သည် အသက်ကြီးပြီး လေးစားထိုက်သူများဖြစ်သောကြောင့် လယ်ကွင်းသို့ မသွားကြပေ။

***