လီမိသားစုသို့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပို့ဆောင်ခြင်း

မိသားစုတစ်စုလုံးသည် သူတို့သုံးယောက်နှင့် မြို့ထဲမှဆိုင်ငှားရမ်းခပေါ်တွင် မှီခိုနေရသည်။ သူတို့သည် အနိုင်နိုင်သာ ရပ်တည်နေကြရသည်။ သို့သော်လည်း သူမ၏ယောက္ခထီးသည် အသက်ကြီးပြီး ရွာသူကြီးလည်းဖြစ်သောကြောင့် မကြာမီ သို့မဟုတ် နောင်တွင် ဆေးဖိုးအတွက် ငွေကုန်ကြေးကျများရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လီမိသားစုသည် သူတို့၏စုဆောင်းငွေများဖြင့် ရပ်တည်နေရသည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျန်းရှီ၏စကားများကို အမှန်တကယ်မယုံကြည်ပေ။ ရွာသူကြီးမိသားစုသည် ဝမ်မိသားစုထက် များစွာသာလွန်ပြီး လီမိသားစုနှင့် လက်ထပ်လိုသော မိန်းကလေးများစွာရှိသည်။ သူတို့ရွာတွင်ပင် လီမိသားစုနှင့် သမီးများကို လက်ထပ်ပေးလိုသော မိသားစုများစွာရှိသည်။

ကျန်းရှီသည် ရွေးချယ်လွန်းသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အဒေါ်ဝမ်က သူမ၏သားအတွက် ဇနီးရရန် ငွေကြေးအခြေအနေကြောင့် ခက်ခဲသည်ဟု ဆိုသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် လီမိသားစုကဲ့သို့ ချမ်းသာပြီး ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားပါက သူမသည် အောင်သွယ်များစွာ လက်ခံရရှိမည်ဖြစ်သည်။ အဒေါ်ဝမ်သည် လီမိသားစုကို သူတို့၏သားအတွက် ဇနီးလွယ်ကူစွာရရှိနိုင်ခြင်းကြောင့် အမှန်တကယ်ပင် အားကျနေသည်။

ဝမ်ရွှမ်ကျစ်သည် အသွင်အပြင်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်တွင် ငြီးငွေ့ဖွယ်ကောင်းသော လီလိရွှမ်ထက် အမှန်တကယ်ပင် သာလွန်သည်။ သူလိုအပ်နေသောအရာမှာ ကောင်းမွန်သောမိသားစုနောက်ခံတစ်ခုသာဖြစ်သည်။

ကျန်းရှီက သူမသည် ငွေကြေးအတွက် စိုးရိမ်နေသည်ဟု ပြောသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အမှန်တကယ်မယုံကြည်ပေ။ ရွာသူကြီးမိသားစုသည် သူတို့ရွာတွင် အလေးစားခံရဆုံးမိသားစုဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူမ ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုပေ။ ရွာသူကြီးသည် သူမ၏မိသားစုကို ကောင်းမွန်စွာစောင့်ရှောက်ပြီး များစွာကူညီခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ရွာသူကြီးမိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ခြင်းသည် သူတို့အတွက် အကျိုးရှိစေမည်သာဖြစ်သည်။

"အဒေါ်၊ ကျွန်မကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောလို့ရပါတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ကျန်းရှီကို ပြောသည်။

ကျန်းရှီ၏မျက်နှာပေါ်မှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုသည် ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူမ၏မျက်လုံးများ အရောင်တောက်လာသည်။

"ကျွန်မဆိုလိုတာက လိရွှမ်ကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးနည်းနည်းလောက်ပြီး အိမ်နီးချင်းရွာတွေမှာ ရောင်းခိုင်းလို့ရမလား?"

"ရွှမ်ကျစ်ကို ရောင်းတဲ့ဈေးအတိုင်းပဲ!"

လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြန်မဖြေမီမှာပင် ကျန်းရှီက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခဏရပ်တန့်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျန်းရှီ၏အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အကြည့်အောက်တွင် သူမသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ရတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မမှာ အခြေအနေတချို့ရှိတယ်။"

"ပြောပါ"

ကျန်းရှီက ချက်ချင်းဆိုသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့ သဘောတူညီခဲ့သောကြောင့် သူမ စိတ်အေးသွားသည်။

"နောက်ဆုံးတော့ ရွှမ်ကျစ်က ပထမဆုံးပဲလေ။ ကျွန်မ လိရွှမ်နဲ့ အလုပ်လုပ်ရင် သူ့ရဲ့လုပ်ငန်းကို မထိခိုက်စေရဘူး။ ဒါကြောင့် လိရွှမ်က ရွှမ်ကျစ်သွားတဲ့ရွာတွေကို သွားလို့မရဘူး။"

သူမ၏နားလည်မှုအရ ဝမ်ရွှမ်ကျစ်သည် သာ့ရှီရွာနောက်ဘက်ရှိ ရွာခြောက်ရွာ သို့မဟုတ် ခုနစ်ရွာသို့ သွားလေ့ရှိသည်။ ဝမ်ရွှမ်ကျစ်တွင် နွားလှည်းမရှိဘဲ အချိန်နှင့်ခွန်အားမှာလည်း ကန့်သတ်ချက်ရှိသောကြောင့် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၁၂ ပုံးရောင်းချခြင်းသည် သူ့အတွက် အများဆုံးဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ချင်းရှီမြို့အနောက်ဘက်မှ ထွက်သောလမ်းသုံးလမ်းရှိပြီး သူတို့ရွာသို့သွားရာလမ်းတွင် စုစုပေါင်း ရွာနှစ်ဆယ်ရှိသည်။ အမှန်တကယ်တွင် ဈေးကွက်သည် အလွန်ကြီးမားနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် လီလိရွှမ်ကို သူမ၏ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ဖြန့်ဝေရန် ကြိုဆိုသည်။ အမှန်တကယ်တွင် သူမသည် သူ့ကိုရရှိခြင်းကို ပျော်ရွှင်မိသည်။ သူတို့သည် သူမ၏ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို မတူညီသောနေရာများသို့ သွားရောက်ရောင်းချခြင်းသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူ လမ်းလျှောက်သွားလျှင် အနည်းငယ်ခက်ခဲမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း နွားလှည်းရှိလျှင်မူ လွယ်ကူသည်။

ကျန်းရှီ၏မျက်နှာသည် တင်းမာသွားပြီးနောက် သူမသည် လျင်မြန်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

"သဘောတူတယ်! ငါတို့မှာ နွားလှည်းရှိတယ်။ လိရွှမ်ကို စီးခိုင်းလိုက်မယ်။ ဒါကြောင့် နည်းနည်းဝေးဝေးသွားရင်တောင် အဆင်ပြေပါတယ်!"

***