အတူတကွ အလုပ်လုပ်ခြင်း

"လိရွှမ်, အခြေအနေကို ရွှမ်ကျစ်လိုပဲ ရှင်လည်း သိလောက်ပြီထင်တယ်။ ကျွန်မက ကောက်ညှင်းအေးတုံးနဲ့ သစ်သားပုံးတွေပဲ ပေးနိုင်တယ်။ တခြားကိရိယာတွေကိုတော့ ရှင်ကိုယ်တိုင် ပြင်ဆင်ရမယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်သိပါတယ်။ အားလုံးအဆင်သင့်ဖြစ်နေပါပြီ။ ခင်ဗျားတို့မပြန်လာခင် ကျွန်တော် အဒေါ်လျိုဆီသွားခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်လည်း စမ်းကြည့်ပြီးပြီ။ ဘယ်လိုလှီးရမလဲဆိုတာ သိပါတယ်။"

"မနက်ဖြန် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ဘယ်လောက်ယူသွားမှာလဲ?"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လီလိရွှမ်သည် ပြုံးလျက် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်သည် ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် ခေါင်းကုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ အတူတူရောင်းကြမှာ!"

သူက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"လိရွှမ်က ဒီလိုမလုပ်ဖူးဘူး။ ဒါ ပထမဆုံးအကြိမ်ဆိုတော့ ကောင်းကောင်းမလုပ်နိုင်မှာစိုးရိမ်နေတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ ခြေထောက်တစ်စုံပဲရှိတယ်။ ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေကို ရွာတွေအထိ သယ်သွားရတာ သိပ်မထိရောက်ဘူး။"

"ဒါကြောင့် ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် အတူတူအလုပ်လုပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သာ့ရှီရွာနောက်ဘက်က ရွာ ၁၉ ရွာလုံးကို သွားကြမယ်။ နွားလှည်းနဲ့ ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်အတူတူဆိုရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဂရုစိုက်နိုင်ရုံမက အလုပ်တွေကိုလည်း မြန်မြန်ဆန်ဆန်လုပ်နိုင်မယ်။ ကျွန်တော် အရင်ကရခဲ့တာထက် ပိုရလောက်တယ်။"

ဝမ်ရွှမ်ကျစ်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် တစ်နေ့လျှင် သုံးကြိမ်ပြန်သွားပြန်လာလုပ်ပြီး ကြိုးစားလုပ်ကိုင်လျှင်ပင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၁၈ ပုံးသာ ရောင်းချနိုင်သည်။ မုန့်များ မရောင်းရခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ လမ်းတွင် အချိန်များစွာ ကုန်ဆုံးရသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် ပန်းကန်များကို ကိုယ်တိုင်ဆေးကြောရသောကြောင့် အတော်လေး ဒုက္ခရောက်သည်။

သူ့တွင် စွမ်းဆောင်ရည်ကန့်သတ်ချက်ရှိသော်လည်း လိရွှမ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သောကြောင့် ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းချခြင်းဖြင့် ငွေများစွာရရှိနေကြောင်း သူ့ကိုပြောပြခဲ့သည်။ သူသည် လီမိသားစု၏နွားလှည်းကိုငှားရမ်းပြီး လိရွှမ်နှင့်အတူ ပိုမိုငွေရရှိရန် ပူးပေါင်းလိုသည်။

လိရွှမ်သည် တစ်ယောက်တည်း စီးပွားရေးလုပ်ရန် သတ္တိမရှိပေ။ သူနှင့်အတူရှိနေလျှင် ပိုမိုစိတ်အေးမည်ဖြစ်သည်။ အတိုချုပ်ဆိုရသော် ၎င်းသည် နှစ်ဦးနှစ်ဖက်အကျိုးရှိသောအခြေအနေဖြစ်ပြီး သူတို့သည် မုချပင် ငွေများစွာရရှိကြမည်ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ ရွှမ်ကျစ်က လျင်မြန်ပြီး အတွေ့အကြုံရှိတယ်။ သူနဲ့အတူဆိုရင် ကျွန်တော် စိတ်အေးတယ်။"

"ဒါကောင်းတာပေါ့။ ဆွေးနွေးရတာလည်း ပိုလွယ်တာပေါ့။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ယူသွားဖို့ စီစဉ်ထားလဲ?"

လင်းရှောင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။

ရွာ ၁၉ ရွာအတွက် အများကြီးလိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် မနက်ဖြန်တွင် ဆိုင်သို့သွားရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏မိသားစုသည် ၎င်းကို မကိုင်တွယ်နိုင်ပေ။

ဝမ်ရွှမ်ကျစ်နှင့် လီလိရွှမ်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်သည် ပြုံးလျက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖြစ်နိုင်ရင် မနက်ဖြန်မနက်အတွက် ပုံး ၄၀ လောက်လိုချင်တယ်။ အကုန်မရောင်းရရင်တောင် အဆင်ပြေပါတယ်။ နေ့လယ်စာစားဖို့ ပြန်လာတဲ့အခါ နေ့လယ်ပိုင်းအတွက် ပမာဏလျှော့လိုက်လို့ရတယ်။"

သူသည် စဉ်းစားပြီးဖြစ်သည်။ နွားလှည်းနှင့်အတူ သူတို့သည် တစ်နေ့လျှင် နှစ်ကြိမ်သာ အပြင်ထွက်မည်ဖြစ်သည်။ မနက်ပိုင်းတွင် အနီးအနားရှိ ရွာ ၁၀ ရွာသို့သွားပြီး နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ပိုမိုဝေးကွာသော ရွာ ၉ ရွာသို့ သွားမည်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ့ကို ဒုက္ခနှင့်စိုးရိမ်မှုများမှ သက်သာစေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထပ်မံအံ့အားသင့်သွားသည်။ ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၄၀? ၎င်းသည် သူတို့ဈေးသို့ယူသွားသောပမာဏ၏ နှစ်ဆနီးပါးဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ရွာသားများသည် သူတို့၏မိသားစုဝင်များအတွက်လည်း ဝယ်ယူလိုသောကြောင့် တစ်ပွဲထက်ပို၍ ဝယ်ယူလေ့ရှိသည်။

ရွာ ၁၉ ရွာရှိပြီး အားလုံးနီးပါးသည် ရွာကြီးများဖြစ်သည်။ သူတို့၏သုံးစွဲနိုင်စွမ်းကို လျှော့မတွက်နိုင်ပေ။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခဏမျှစဉ်းစားပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့နှစ်ယောက်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ, မနက်ပိုင်းအတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၄၀ နဲ့ နေ့လယ်ပိုင်းအတွက် ၄၀ ပြင်ဆင်ပေးမယ်။"

မြို့ထဲမှ ကောက်ညှင်းအေးတုံးများရောင်းချပြီး ပြန်မလာမီတွင် သူမသည် ကုန်စုံဆိုင်သို့ ထပ်မံသွားရောက်ပြီး လူကြီးမင်းကျင်းထံမှ သစ်သားဇလုံငယ် ၁၀၀ ထပ်မံဝယ်ယူခဲ့သည်။ သူမသည် လူကြီးမင်းကျင်း၏ဆိုင်ရှိ ပစ္စည်းအားလုံးကို ကုန်အောင်ရှင်းခဲ့သော်လည်း အလုံအလောက်မဝယ်ယူနိုင်ခဲ့သေးပေ။

***