သူမ လူငှားရမယ်

သို့သော်လည်း သူသည် ပုံးများကို သူမ၏အိမ်သို့ အမြန်ဆုံးပို့ဆောင်ပေးမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည်။ သူမသည် ဤရက်များအတွင်း လူကြီးမင်းကျင်းထံမှ သစ်သားပုံးများစွာ ဝယ်ယူနေခဲ့သည်။

မနက်ဖြန်တွင် သူတို့ရောက်ရှိချိန်၌ ရူယီစားသောက်ဆိုင်ရှိ ၁၂ လုံးအပါအဝင် အိမ်တွင် စုစုပေါင်း သစ်သားပုံး ၁၈၀ ရှိမည်ဖြစ်သည်။ ဤပမာဏသည် လုံလောက်သင့်သည်။

ပုံးများအလုံအလောက်ရှိသော်လည်း သူမစိုးရိမ်နေသောအရာမှာ ကောက်ညှင်းအေးတုံးပြုလုပ်ရန် လူအင်အားမလုံလောက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်နှင့် လီလိရွှမ်တို့ကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးများပေးသွင်းနေသောကြောင့် အများကြီးလိုအပ်မည်ဖြစ်သည်။ စားသောက်ဆိုင်သည် မနက်မှညအထိ ဖွင့်လှစ်မည်ဖြစ်ပြီး အရောင်းပမာဏသည် အတော်လေးမြင့်မားမည်ဖြစ်သည်။ ဤနှုန်းဖြင့် သူတို့၏အိမ်သည် စက်ရုံငယ်လေးတစ်ခုဖြစ်လာမည်ပင်။

စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်လှစ်သောအခါ အဒေါ်ဝမ်သည် ၎င်းကို တာဝန်ယူမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် အိမ်တွင်ကူညီရန် လူတစ်ယောက်လျော့နည်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ သူမနှင့် အာ့ယာနှစ်ယောက်တည်းဖြင့် ရပ်တည်နေရပြီး မနက်ပိုင်းတွင် ဆိုင်ခင်းရန် သွားရဦးမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေမည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ရွာထဲတွင် လူတစ်ယောက်ငှားရမည်ဖြစ်သည်။ ဝမ်ရွှမ်ကျစ်နှင့် လီလိရွှမ်တို့နှင့် ခဏမျှစကားစမြည်ပြောပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီကို လျင်မြန်စွာ သွားရှာသည်။

"အမေ, လုပ်ငန်းက ပိုပိုကောင်းလာနေပြီ။ သမီးတို့ မနိုင်မှာစိုးရတယ်။ အိမ်မှာကူညီဖို့ လူတစ်ယောက်ငှားချင်တယ်။ အမေ့စိတ်ထဲမှာ ဘယ်သူရှိလဲ?"

"ကူညီဖို့ လူတစ်ယောက်ရှာဖို့တော့ လိုတာပေါ့။ အဒေါ်ကျန်းကို မေးကြည့်ပါလား?"

သူမသည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။

အဒေါ်ကျန်းနှင့် သူမ၏သမီးသည် သူတို့ကို ကျွဲနွားများကျွေးမွေးခြင်းနှင့် ထင်းခွေခြင်းတို့တွင် ကူညီပေးနေခဲ့သည်။ သူတို့သည် အလုပ်ကို အလေးအနက်ထားလုပ်ဆောင်ပြီး လိုအပ်သောပစ္စည်းများကို အမြဲတမ်းအလုံအလောက်ဖြည့်ဆည်းပေးသည်။

အဒေါ်ကျန်း၏မိသားစုသည် ဝမ်မိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်ပြီး အဒေါ်ကျန်းသည် သူမ၏ကလေးများကို သူတို့အိမ်သို့ မကြာခဏခေါ်ဆောင်လာသည်။ သူမ၏မိသားစု ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်ငန်းစတင်ပြီးမှသာ လာရောက်လည်ပတ်သည့်အကြိမ်အရေအတွက် လျော့နည်းသွားခြင်းဖြစ်သည်။

"အဒေါ်ကျန်းတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မလုံလောက်မှာစိုးရတယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောသည်။ လျိုရှီသည် နားမလည်သည့်ပုံပင်။

"မနက်ဖြန် နောက်တစ်ယောက်ငှားမယ်! အဒေါ်ဝမ် ဆိုင်သွားပြီးရင် လူပိုငှားရမယ်! အဲ့ဒီအခါကျရင် တစ်ယောက်က အိမ်မှာနေပြီး အာ့ယာကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်တာကူညီပေးမယ်။ နောက်တစ်ယောက်က သမီးနဲ့အတူ မြို့ထဲ ဆိုင်ခင်းဖို့ လိုက်မယ်။

အင်း, အသေးစိတ်ကို နောက်မှစဉ်းစားမယ်။ မနက်ဖြန်ရဲ့အစီအစဉ်ကို အရင်ပြောပြမယ်။"

"ကောင်းပြီ, ပြောလေ။"

လျိုရှီက ဆိုသည်။

"မနက်ဖြန်၊ ရွှမ်ကျစ်နဲ့ လိရွှမ်က ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေအများကြီးမှာလိမ့်မယ်။ မနက်ပိုင်းအတွက် ပုံး ၄၀ နဲ့ နေ့လယ်ပိုင်းအတွက် ၄၀ ပြင်ဆင်ပေးမယ်လို့ သူတို့ကို ကတိပေးပြီးသားပဲ။"

လျိုရှီသည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ပုံး ၄၀?"

"ဟုတ်တယ်။ သူတို့နှစ်ယောက် အတူတူအလုပ်လုပ်ကြမှာ။ နွားလှည်းစီးပြီး သာ့ရှီရွာနောက်ဘက်က ရွာ ၁၉ ရွာကို သွားကြမှာ။ အဲ့ဒီရွာတွေအားလုံးက လူအများကြီးနေတဲ့ ရွာကြီးတွေပဲ။ ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၄၀ ဆိုတာ တစ်ခေါက်တည်းနဲ့ ကုန်သွားနိုင်တယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လျိုရှီသည် ခေါင်းညိတ်ပြီး သူမ၏သမီးကို ဆက်ပြောရန် အမူအရာပြလိုက်သည်။ သူမသည် အိမ်တွင် တစ်နေ့လျှင် ၄ ပုံးမှ ၅ ပုံးအထိ ရောင်းချနိုင်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့လယ်သို့မသွားမီအခြေအနေဖြစ်ပြီး အကယ်၍ လယ်သို့သွားရောင်းလျှင် ပိုမိုရောင်းချနိုင်သည်။

ရွှမ်ကျစ်နှင့် လိရွှမ်တို့သည် နွားလှည်းဖြင့် ရွာများလှည့်လည်ရောင်းချနိုင်ရုံသာမက လယ်များသို့လည်း သွားရောက်နိုင်သည်။ သူတို့သည် မုချပင် များစွာရောင်းချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်မနက်တည်းတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၄၀ ရောင်းချရန် မဖြစ်နိုင်သောအရာမဟုတ်ပေ။

"သမီးထင်တာတော့ သူတို့ မနက်ဖြန်နေ့လယ်စောစောပြန်ရောက်လာလိမ့်မယ်။ နေ့လယ်ပိုင်း သူတို့လိုချင်တဲ့ ကောက်ညှင်းအေးတုံးတွေလုပ်ဖို့ အာ့ယာနဲ့ အဒေါ်ဝမ်တို့ အချိန်မီမလုပ်နိုင်မှာစိုးရတယ်။"

ယခင်က သူမ, အဒေါ်ဝမ်, နှင့် ဝမ်အာ့ယာတို့ အတူတူအလုပ်လုပ်သောအခါ ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၄၀ ပြုလုပ်ရန် နှစ်နာရီကျော်ကြာသည်။ သူမသည် မြို့ထဲတွင်နေရမည်ဖြစ်ပြီး အဒေါ်ဝမ်နှင့် ဝမ်အာ့ယာတို့သည် သာ့ရှီရွာသို့ပြန်၍ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် သေချာပေါက် အချိန်မီမည်မဟုတ်ပေ။

***