အဒေါ်ကျန်းက သဘောတူတယ်

တစ်ခုတည်းသောနည်းလမ်းမှာ ကောက်ညှင်းအေးတုံးအားလုံးကို မနက်ပိုင်းတွင် ပြုလုပ်ရန်ဖြစ်သည်။

"သမီးရဲ့အစီအစဉ်က မနက်ဖြန်မနက် အာ့ယာကို အိမ်မှာနေပြီး ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်ခိုင်းဖို့နဲ့ သူ့ကိုကူညီဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ငှားဖို့ပဲ။ လူနှစ်ယောက်က အဲ့လောက်မြန်မြန်မလုပ်နိုင်ပေမယ့် မနက်ပိုင်းမှာ အချိန်အများကြီးရှိတယ်။ ရွှမ်ကျစ်နဲ့ လိရွှမ်တို့ မပြန်လာခင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၄၀ လုပ်ဖို့ ပြဿနာမရှိသင့်ဘူး။

အိမ်မှာ သစ်သားပုံးအလုံအလောက်မရှိမှာကို စိတ်မပူနဲ့။ လူကြီးမင်းကျင်းက မနက်ဖြန်မနက် ပုံး ၇၀ ပို့ပေးလိမ့်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် လုံလောက်သွားမှာ။"

"ကောင်းပြီ, မနက်ဖြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်မယ်။"

လျိုရှီက ပြန်ဖြေသည်။

"မနက်ဖြန်ရဲ့အစီအစဉ်က ပြဿနာမရှိလောက်တော့ဘူး။ အဒေါ်ဝမ်သွားပြီးနောက် ဈေးမှာ ဆိုင်ခင်းဖို့ သမီးနဲ့အတူလိုက်မယ့်လူတစ်ယောက်လိုတယ်။"

"ဒါဆိုရင် ကူညီဖို့ လူတစ်ယောက်ငှားလိုက်လေ။"

လျိုရှီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နေ့တစ်ဝက်ပဲဆိုတော့ အဒေါ်ကျန်းရဲ့သမီးကြီး လန်မေ့ကို မေးကြည့်ပါလား? အဲ့ကလေးက လုံ့လရှိတယ်!"

"ကောင်းပြီ, ဒါဆိုရင် သူ့ကိုမေးပေးပါ။ သူတို့ကူညီချင်တယ်ဆိုရင် အိမ်မှာ အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရင် တစ်နေ့ကို ကြေးပြား ၇၀ ရမယ်။ ကျွန်မနဲ့အတူ ဆိုင်ခင်းဖို့ လိုက်မယ်ဆိုရင် နေ့တစ်ဝက်အတွက် ကြေးပြား ၄၀ ရမယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဆိုသည်။

လစာသည် ဝမ်အာ့ယာနှင့် အဒေါ်ဝမ်တို့ထက် နည်းပါးသည်။ ဆိုင်ဝန်ထမ်းအလုပ်အပြင် အဒေါ်ဝမ်သည် ဆိုင်ကြီးကြပ်သူလည်းဖြစ်သောကြောင့် နောင်တွင် လစဉ်လစာရရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏လစာသည် အမြင့်ဆုံးဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင် ဝမ်အာ့ယာဖြစ်ပြီး သူမသည် ဝမ်အာ့ယာကို တစ်နေ့လျှင် ကြေးပြား ၁၀၀ ပေးချေမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဝမ်အာ့ယာကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးပြုလုပ်နည်းသင်ကြားပေးခဲ့ပြီး နောင်တွင် ဝမ်အာ့ယာသည် "ကျွမ်းကျင်စားဖိုမှူး" ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူမ၏လစာသည် ကူညီသူတစ်ယောက်ထက် သဘာဝကျကျ ပိုမိုမြင့်မားမည်ဖြစ်သည်။

စားသောက်ဆိုင်ဖွင့်လှစ်သောအခါ သူမသည် ဝမ်အာ့ယာကို အိမ်တွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပြုလုပ်ခြင်းအလုပ်အားလုံးကို ပေးအပ်ရန် ပြင်ဆင်ထားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပုံးများပိုမိုဝယ်ယူပြီး ညပိုင်းအတွက် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို နေ့ဘက်တွင် ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်မည်ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ ဝမ်အာ့ယာနှင့် ကူညီသူများ၏အချိန်ကို ပိုမိုထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ, အခုသွားမေးလိုက်မယ်!"

လျိုရှီက ချက်ချင်းဆိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ခဏနေဦး, ရှောင်ကျစ်ကို အဖော်ခေါ်သွား! သူတို့ ဘာပဲပြောပြော၊ အမြန်ပြန်လာခဲ့!"

"ရပါတယ်!"

လျိုရှီသည် ပြုံးလျက်ပြန်ဖြေပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ လင်းရှောင်ကျစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် သားကိုခေါ်ပြီး သူနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှောင်ချင်ကို ခြံဝင်းရှိ ကောက်ညှင်းအေးတုံးဆိုင်ကို စောင့်ခိုင်းပြီး လီရှောင်ကို မီးမွှေးပေးရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။ နောက်သုံးမည့် ဆန်စိမ်ပြီးနောက် သူမသည် ညစာပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူမသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၄၀ ကို တစ်ကြိမ်တည်းပြင်ဆင်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ယနေ့ညတွင် အလုပ်များမည်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် လီရှောင်သည် ဤနေရာတွင်ရှိနေသောကြောင့် သူမသည် ဆန်ကြိတ်ခြင်းနှင့် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများပို့ဆောင်ခြင်းတို့ကို စိတ်မပူရတော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဟင်းနှစ်မျိုးချက်ပြီးချိန်တွင် လျိုရှီပြန်ရောက်လာသည်။ သူမ၏မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်သောအမူအရာရှိပြီး လက်ထဲတွင် ခြင်းတောင်းတစ်လုံးကိုင်ဆောင်ထားသည်။ သူမအနီးသို့ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အတွင်းတွင် မက်မွန်သီးများရှိနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

"အဒေါ်ကျန်းက မနက်ဖြန် လာကူညီဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီ။ လန်မေ့ကလည်း နောက်ဆိုရင် မင်းနဲ့အတူ ဆိုင်ခင်းဖို့ ကူညီချင်တယ်တဲ့! အဒေါ်ကျန်းက ဒါတွေကို ယူသွားဖို့ ပြောလိုက်တယ်လေ။ သူ့ရဲ့မက်မွန်သီးတွေ မှည့်နေပြီဆိုတော့ ဦးလေးကျန်းက အများကြီးခူးလာတယ်တဲ့!"

လျိုရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ လျှောက်သွားပြီး ခြင်းတောင်းကို သမီးထံသို့ ပြလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မက်မွန်သီးများသည် ကြီးမားပြီး အရည်ရွှမ်းကာ အရသာရှိပုံပေါ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ရှောင်ကျစ်ရော?"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် လျိုရှီ၏နောက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏မောင်သည် ၎င်းကို သေချာပေါက် ကြိုက်နှစ်သက်မည်ဖြစ်သည်။

"သူက အလုံးကြီးနှစ်လုံးနဲ့ ချင်အာဆီပြေးသွားပြီ။"

"မင်းတို့နှစ်ယောက်လည်း စမ်းကြည့်ဦး။ အဒေါ်ကျန်းက ကောင်းတယ်လို့ပြောတယ်။"

လျိုရှီသည် ပြုံးလိုက်သည်။

သူမစကားပြောနေစဉ်တွင် ခြင်းတောင်းထဲမှ အကြီးဆုံးတစ်လုံးကိုရွေးကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်, အမေ! နောက်မှစားမယ်!"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် မက်မွန်သီးကို ဘေးတွင်ချထားလိုက်သည်။

***