သူမလူငှားလိုက်ပြီ

"ငါ ဆိုင်ပိုင်ရှင်နဲ့ ဆွေးနွေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်။" သူမ ဤသို့ပြောသောအခါ သူမ၏ သဘောထားသည် ယခင်ကထက် အနည်းငယ် မာနကြီးနေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်မက သူဌေးပါ။ ရှင့်အနေနဲ့ ဘာလိုချင်လို့လဲ။"

အမျိုးသမီး၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်း..." သူမသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မသေချာမရေရာသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါမမှန်ဘူး။

သူမသည် စုံစမ်းပြီးဖြစ်သည်။ ဤဆိုင်ကို သာ့ရှီရွာမှ တတိယဦးလေးလင်း၏သမီး လင်းအာ့ယာက ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသမီးတောက်လာသော်လည်း သူမသည် အမျိုးသမီးကို စကားပြောနေဆဲဖြစ်သည်။

"ကျွန်မက သာ့ရှီရွာက လင်းရှောင်ယွဲ့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက အာ့ယာမဟုတ်ဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျွန်မတို့မိသားစုက လင်းမိသားစုနဲ့ အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်ပြီးသားဖြစ်ပြီး လင်းလန်ဟွာက ကျွန်မအဒေါ် မဟုတ်ဘူး။"

အမျိုးသမီး၏ အမူအရာ တင်းမာသွားသည်။

"မင်း..." သူမသည် အလွန်အံ့အားသင့်သွားပြီး စကားမပြောနိုင်တော့ပေ။

ဟုတ်သည်၊ သူမ သိသည်။

သူမသည် ဤအကြောင်းကြောင့် သူမသား၏ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ ကြားသိရသည်မှာ ဤကိစ္စသည် သူတို့တူမ၏ အမှားဖြစ်ပြီး နားလည်မှုလွဲမှားမှုများစွာ ရှိသည်ဟု ဆိုသည်။

လင်းမိသားစုသည် အမှန်တကယ် အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုခြင်း မရှိပေ။ ယင်းအစား သူတို့သည် သူတို့ တောင်းပန်ပြီး သူတို့၏ အမှားများကို ဝန်ခံရန် စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

ထိုအချိန်က သူမသည် လင်းမိသားစု၏ အိမ်နီးချင်းတစ်ဦးကိုသာ ဤအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့သည်။

သူမသည် မကြာသေးမီက ထိုမိန်းကလေးသည် မိသားစုအတွက် အိမ်ကြီးတစ်လုံး ဆောက်လုပ်ပေးရုံသာမက လုပ်ငန်းတစ်ခုလည်း စတင်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသည်။ သူမသည် ချင်းယွင်လမ်းတွင် သရေစာဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်ရန်ပင် ပြင်ဆင်နေသည်။

သူတို့ လင်းမိသားစုမှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် သူတို့သည် မကျရှုံးရုံသာမက ပိုမိုအောင်မြင်လာကြသည်။

သူမသည် ဤကိစ္စအကြောင်း မေးမြန်းတော့မည်ဖြစ်စဉ်တွင် သူမသားက သူတို့ လူခေါ်နေသည်ကို ပြောပြသည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။

အလုပ်ချိန်သည် မကြာရှည်၊ အလုပ်သည် မပင်ပန်း၊ လစာသည် မြင့်မားသည်။

သူမ၏မိသားစုသည် မြို့တွင် နေထိုင်သော်လည်း သူတို့သည် အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ယူပြီးခါစဖြစ်သည်။ သူတို့မိသားစုသည် ယခုအခါ ချမ်းသာခြင်း မရှိပေ။

သူမသည် ဤအလုပ်အတွက် လျှောက်ထားလိုသည်။ မိသားစုကို စောင့်ရှောက်ရင်း သူမသည် ပိုက်ဆံအချို့လည်း ရရှိနိုင်သည်။

သူမသည် ဤမိန်းကလေးသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လင်းမိသားစုသို့ ပြန်သွားလိုမည်မှာ သေချာသည်ဟု ထင်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သူမသည် မိဘမဲ့တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူမ၏အမေသည် မုဆိုးမတစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူမတွင် ပိုက်ဆံရှိလျှင်ပင် သူမသည် မိသားစု လိုအပ်သည်။

သူမသည် လင်းမိသားစု၏ အငယ်ဆုံးအဒေါ်၏ အနာဂတ်ယောက္ခမဖြစ်သည်။ ဒါကြောင့် သူမကို နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုပြီး ငှားရမ်းသင့်သည်။ နောင်တွင် လင်းမိသားစုသို့ ပြန်သွားရန်အတွက် သူမကို အကူအညီ တောင်းဆိုနိုင်သည်။

မည်သူက သိမည်နည်း၊ လက်တွေ့သည် သူမ မျှော်လင့်ထားသလို မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။

"ရှင့်အနေနဲ့ လင်းလန်ဟွာကို ရှာချင်ရင် သာ့ရှီရွာကို သွားပါ။" သူမက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ အမျိုးသမီးသည် သတိပြန်လည်လာသည်။

"ငါ လင်းလန်ဟွာကို ရှာနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို ရှာနေတာ။" သူမက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာကိစ္စလဲ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ထပ်မေးလိုက်သည်။

"ငါ... မင်းဆိုင်မှာ အလုပ်လုပ်ချင်တယ်။" အမျိုးသမီးက ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် ပိုမိုယုံကြည်စိတ်ချစွာ ပြောလိုသော်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စူးစိုက်ကြည့်နေမှုအောက်တွင် သူမ စကားထစ်သွားသည်။

"ရှင်အရမ်းနောက်ကျသွားပြီ။ ကျွန်မတို့ လူငှားပြီးပြီ။" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး ရပ်တန့်သွားသည်။

"ဒါဆို သူတို့ကို အလုပ်ထုတ်ပြီး ငါ့ကို လုပ်ခိုင်းလိုက်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြောင်ငေးသွားသည်။

သူမ မှားကြားသည်ဟု ထင်သည်။

"မင်း ငါ့ကိုငှားရင် မင်းအတွက် လင်းမိသားစုနဲ့ စကားပြောပေးပြီး မင်းကို လင်းမိသားစုဆီ ပြန်သွားခွင့်ပြုမယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့ မတုံ့ပြန်ခင်မှာပင် အမျိုးသမီးက ဆက်ပြောသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အမျိုးသမီးကို စိတ္တဇလူတစ်ယောက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒါ ဘယ်လိုအကြည့်မျိုးလဲ။" အမျိုးသမီးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့က သူမကို စူးစိုက်ကြည့်သောအခါ အနည်းငယ် ကြောက်လန့်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ကျွန်မ လူငှားပြီးပြီ။ ရှင် သွားလို့ရပြီ။"

"ဟေး၊ ကောင်မလေး။ မင်းကို လူကြီးသူမတွေကို ဒီလိုသဘောထားမျိုးနဲ့ စကားပြောဖို့ ဘယ်သူသင်ထားတာလဲ။" အမျိုးသမီးသည် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားသည်။

***