စာချုပ်ချုပ်ဆိုခြင်း

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်၏စကားကြောင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ, ဒါဆိုရင် သူ့ကို တစ်နေ့ ပြား ၁၀၀ ပေးမယ်။"

အာ့ယာသာ လာကူညီနိုင်လျှင် သူမ၏မိခင်သည် အနားယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ သူမအမေကို ကလေးများနှင့်အတူ ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းခိုင်းခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ သူမအမေသည် ပင်ပန်းသောအလုပ်များကို အမှန်တကယ်ပင် မလုပ်နိုင်ပေ။ နောင်တွင် သူမသည် အာ့ယာနှင့် အဒေါ်ဝမ်ကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးပြုလုပ်ရာတွင် ကူညီခိုင်းမည်ဖြစ်ပြီး ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက ပိုမိုထိရောက်မည်ဖြစ်သည်။

"သူ ဆိုင်မှာတောင် မကူညီရသေးဘဲ ဘာလို့ ပိုက်ဆံပေးရမှာလဲ? ဆိုင်မှာ ကူညီတဲ့အခါမှ ပိုက်ဆံပေးပေါ့!"

အဒေါ်ဝမ်က ပြုံးလျက်ဆိုသည်။ သူတို့နှင့်အတူ မကြာခဏ ထမင်းစားပြီးနောက် သူမကူညီခြင်းသည် မှန်ကန်သောအရာဖြစ်သည်။

"ဒါတော့ မဖြစ်ဘူ‌ေ၊ ဒါက သီးခြားကိစ္စပဲ။ အဒေါ် ပိုက်ဆံမပေးစေချင်ရင် သူ့ကို လာခိုင်းမနေနဲ့တော့။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က တမင်ပင် မျက်နှာထားတင်းလိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်၏မျက်နှာသည် အပြုံးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကောင်းပြီ! မင်းကို ငါ မနိုင်ပါဘူး။ ဒီတော့ မင်းပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်လိုက်မယ်!"

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လျိုရှီတို့သည် အဒေါ်ဝမ်နှင့် စကားအနည်းငယ်ထပ်ပြောပြီးနောက် ချက်ပြုတ်ရန် မီးဖိုချောင်သို့ သွားကြသည်။ စားသောက်ပြီးနောက် မိသားစုသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပြုလုပ်ရာတွင် အလုပ်များနေကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆေးကြောပြီး အိပ်ရာဝင်ချိန်တွင် ည ၉ နာရီပင် ထိုးနေပြီဖြစ်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခန်းသို့ပြန်ရောက်ပြီးနောက် အိပ်မပျော်ဘဲ မှတ်စုစာအုပ်ကိုထုတ်ကာ စားသောက်ဆိုင်၏ ဒီဇိုင်းကို ရေးဆွဲနေသည်။

၎င်းသည် ငွေရှင်းစားပွဲနှင့် မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းများ၏ ဒီဇိုင်းသာဖြစ်သည်။ စားသောက်ဆိုင်သည် ယခုအချိန်တွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးသာရောင်းချသော်လည်း နောင်တွင် ငရုတ်သီးများရရှိလာသောအခါ အပူစာအချို့ကို ရောင်းချရမည်ဖြစ်သည်။

ဤခေတ်တွင် သဘာဝဓာတ်ငွေ့မရှိဘဲ ထိုနေရာတွင် မီးဖိုချောင်ဆောက်ရန် မလွယ်ကူပေ။ သူမသည် ပန်းပဲဆရာထံသို့သွား၍ မီးဖိုချောင်သုံးပစ္စည်းအချို့ကို မှာပြီး စပ်သော အကင်များကို ပူနွေးနေစေရန် မီးသွေးကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ပုံကြမ်းတစ်ခုသာ ရေးဆွဲခဲ့သည်။ တိကျသောအရွယ်အစားနှင့် ဒီဇိုင်းကိုမူ နေရာတွင်ပင် တိုင်းတာရမည်ဖြစ်သည်။ စားပွဲများနှင့် ထိုင်ခုံများလည်း ရှိသေးသည်။ သူမ၏ဆိုင်သည် အလွန်သေးငယ်ပြီး လူကြီးမင်းချင်၏စားသောက်ဆိုင်မှ လေးထောင့်စားပွဲများနှင့် ထိုင်ခုံများကို အသုံးပြုလျှင် နေရာအလဟဿဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။

သူမသည် ၂၁ ရာစုရှိ ကျောင်းကန်တင်းများမှ စားပွဲများနှင့် ထိုင်ခုံများကဲ့သို့ လူပိုမိုထိုင်နိုင်သော နှစ်ဖက်တွင် လိုက်ဖက်သော ခုံတန်းရှည်များပါရှိသော စားပွဲရှည်သုံးတန်း ပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စာရွက်ပေါ်တွင် ရေးဆွဲရင်း အခါအားလျော်စွာ ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး ပြန်လည်ရေးဆွဲနေသည်။ သူမသည် တစ်နာရီကြာပြီးမှသာ ကျေနပ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ပုံကြမ်းကို သိမ်းဆည်းပြီး အိပ်ရာဝင်လိုက်သည်။

.......

နောက်တစ်နေ့တွင် အဒေါ်ဝမ်နှင့် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်တို့သည် စောစောပင် ရောက်ရှိလာကြပြန်သည်။ နံနက်စာစားပြီးနောက် လီရှောင်သည် နွားလှည်းကိုမောင်းနှင်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အဒေါ်ဝမ်ကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၃၀ နှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ဈေးတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၂၀ လုံးကို ရောင်းချပြီး ဟင်းသီးဟင်းရွက်အချို့ဝယ်ယူပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ၎င်းကိုမောင်းနှင်ကာ လူကြီးမင်းချင်၏စားသောက်ဆိုင်သို့ သွားသည်။ လီရှောင်သည် သူတို့ထက်စောရောက်နေပြီး စားသောက်ဆိုင်အဝင်ဝတွင် စောင့်ဆိုင်းနေနှင့်ပြီဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်ဝမ်ကို အပြင်တွင်စောင့်ဆိုင်းခိုင်းပြီး လူကြီးမင်းချင်နှင့် လီရှောင်နောက်သို့လိုက်၍ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ အိမ်ရှင်သည် သဘောတူညီခဲ့ပြီး ငှားရမ်းခတွင် အပြောင်းအလဲမရှိသောကြောင့် သူမ ပိုမိုစိတ်အေးသွားသည်။

မကြာမီပင် အိမ်ရှင်ရောက်လာသည်။ လူကြီးမင်းချင်သည် အိမ်ရှင်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် မိတ်ဆက်ပေးပြီး အခြေအနေကိုရှင်းပြပြီးနောက် သူတို့သုံးယောက် စာချုပ်ချုပ်ဆိုလိုက်ကြသည်။

"နောက်နှစ်ရဲ့ ငှားရမ်းခကို နှစ်သစ်မကူးခင် ပေးချေပါ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါ လာခဲ့မယ်။"

အိမ်ရှင်က သူတို့ကို ပြောသည်။

သူသည် အငှားချထားခြင်းကို စိတ်မဝင်စားပေ။ ငှားရမ်းခရရှိသရွေ့ သူသည် အိမ်ငှားများ၏တောင်းဆိုမှုများကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဖြည့်ဆည်းပေးမည်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူ့ဆိုင်သည် အနီးအနားရှိ အခြားဆိုင်များကဲ့သို့ ငှားရမ်းရန် မလွယ်ကူပေ။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီးကျောက်။ ညစာစားသွားပါဦး!"

လူကြီးမင်းချင်က စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြောသည်။

အိမ်ရှင်သည် လူကြီးမင်းချင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မစားတော့ပါဘူး။ အိမ်မှာ လုပ်စရာရှိသေးတယ်။ အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်။"

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ လိုက်ပို့ပေးပါ့မယ်!"

လူကြီးမင်းချင်က အလျင်အမြန်ပင် ဆိုသည်။

"ရပါတယ်၊ နေခဲ့ကြပါ။"

အိမ်ရှင်သည် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

လူကြီးမင်းချင်သည် အိမ်ရှင် အဝေးသို့ရောက်သွားပြီးမှသာ လှည့်ပြန်လာသည်။ ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူကြီးမင်းချင်နှင့် နောက်ထပ်အစီအစဉ်များကို ဆွေးနွေးသည်။ သူမသည် လူကြီးမင်းချင်ကို ငှားရမ်းခအတွက် ငွေ ၁၂ စ ထပ်မံပေးချေပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

***