ဆိုင်ပြုပြင်ရေး ဆွေးနွေးခြင်း

"ပန်းကန်တွေ ဆေးစရာမလိုပါဘူး။ အဒေါ်နဲ့ အာ့ယာ, ပြီးတော့ အမေတို့ ဆန်သွားကြိတ်ကြ!"

"ရတာပေါ့!"

အဒေါ်ဝမ်က အလွယ်တကူပင် သဘောတူလိုက်သည်။

သူမသည် ဝမ်အာ့ယာကို ဆန်ယူသွားရန်နှင့် လျိုရှီကိုတော့ အတူတူ ကြိတ်စက်သို့သွားရန် ချက်ချင်းပင် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။ ပန်းကန်များဆေးကြောပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထုံးရည်ရောစပ်ရန် သွားသည်။

ဆန်ဆိုင်မှ ဆန်များသည် မနက်ကတည်းက ပို့ဆောင်ပြီးဖြစ်သည်။ အိမ်တွင် သစ်သားပုံးအလုံအလောက်ရှိသောကြောင့် သူမသည် ယနေ့နေ့လယ်တွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပိုမိုပြုလုပ်ရန် စီစဉ်ထားသည်။ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် သူမသည် ချင်းယွင်စာသင်ကျောင်းအနီးတွင် ရောင်းချရန် ကောက်ညှင်းအေးတုံးများ ပိုမိုယူဆောင်သွားမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အကုန်မရောင်းရလျှင်ပင် သူမ မစိုးရိမ်ပေ။ မနက်ဖြန်မနက်တွင် ဈေးသို့ ပို့ဆောင်နိုင်သေးသည်။ သူမသည် ပြုပြင်ရေးအတွက် ငွေလိုအပ်နေပြီး ကောက်ညှင်းအေးတုံးတစ်ပွဲပိုရောင်းရခြင်းသည် သူမ၏ဖိအားအချို့ကို သက်သာစေမည်ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျိုရှီနှင့် အခြားသူများသည် ဆန် ပေါင် ၇၀ ကြိတ်ရန် အချိန်ပိုမိုယူခဲ့ကြသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း ထုံးရည်ရောစပ်ရန် အချိန်ပိုမိုယူခဲ့သည်။ ပြင်ဆင်မှုများပြီးစီးပြီးနောက် အမျိုးသမီးများသည် မီးဖိုချောင်တွင် အလုပ်များသွားကြတော့သည်။

လျိုရှီသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးလာဝယ်သော ရွာမှလူများကို လက်ခံရန် အခါအားလျော်စွာ အပြင်ထွက်ရသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျိုရှီကို ထိုနေရာတွင်သာနေခိုင်းပြီး မီးဖိုချောင်အလုပ်များကို စိတ်မပူရန် ပြောလိုက်သည်။ သူမသည် ဝမ်အာ့ယာကို ကူညီရန် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ကောက်ညှင်းအေးတုံးများကို စမ်းချောင်းသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းနှင့် ပုံးအလွတ်များကို ဆေးကြောခြင်းတို့ကို ဆက်လက်တာဝန်ယူထားသည်။ လူတိုင်းသည် အလုပ်များပြီး ပျော်ရွှင်နေကြသည်။ ကောက်ညှင်းအေးတုံးပြုလုပ်ရန် မနေ့ကထက် အချိန်ပိုမိုမယူခဲ့ပေ။

ကောက်ညှင်းအေးတုံးများပြုလုပ်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှောင်ချင်ကို ရှာဖွေရန် သွားသည်။ သူမသည် ရှောင်ချင်ကို "လျိုရှီ၏စားသောက်ဆိုင်သည် လက်ရှိတွင် ပြင်ဆင်စရာများရှိပါ၍ စောင့်မျှော်ပေးပါရန်" ဟူသော စာတန်းကို ရေးခိုင်းပြီး နောင်တွင် အိမ်ဆိုင်လေးရှေ့တွင် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆွဲရန် စီစဉ်ထားသည်။

သူမသည် စာလုံးအလှရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်ကို လက်ခံရရှိပြီး သူ့ကိုချီးကျူးရန် ပြင်ဆင်နေစဉ် အပြင်မှ မိခင်၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ယွဲ့အာ၊ အမြန်ထွက်ခဲ့! အဒေါ်စွန်းနဲ့ ဦးလေးကျန်းတို့ ရောက်နေပြီ!"

"လာပါပြီ!"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် လက်ထဲမှ ဆိုင်းဘုတ်ကို ချထားလိုက်သည်။

"ကောင်းလိုက်တာ! နောက်မှ ပြန်လာယူမယ်!"

ရှောင်ချင်ကို ဤသို့ပြောပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှေ့ခြံသို့ အလျင်အမြန်သွားလိုက်သည်။

သူမရောက်ရှိသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အဒေါ်စွန်းနှင့် ကျန်းတာ့ဟယ်တို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လီရှောင်သည်လည်း ထိုနေရာတွင်ရှိနေပြီး လျိုရှီနှင့်အတူ သူတို့နှစ်ယောက်ကို လက်ခံစကားပြောနေသည်။

အဒေါ်စွန်းသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ရောက်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် အိမ်တွင်ကိစ္စရှိသည်ဟုဆိုကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည် ကျန်းတာ့ဟယ်နှင့် ဆိုင်ပြုပြင်ရေးအကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။

"စတင်မယ့်ရက်ကိုတော့ စစ်ဆေးရဦးမယ်။ နောက်ဆိုရင် ပစ္စည်းတွေဝယ်ပြီး ဆိုင်နောက်ဘက်ကို ပို့ထားလိုက်။ အချိန်မဖြုန်းရအောင် ချက်ချင်းအလုပ်စကြမယ်။"

"မြို့ထဲမှာဆိုတော့ ပစ္စည်းဝယ်ရတာ အဆင်ပြေတယ်။ ပြင်ဆင်ဖို့ နှစ်ရက်လောက်ကြာမယ်လို့ ခန့်မှန်းတယ်။ လာမယ့်ရက်တွေထဲမှာ ရက်ကောင်းရက်သာ ရှိလား?"

လင်းရှောင်ယွဲ့က မေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သိပ်မဝေးလှလျှင် ရက်ကောင်းရက်သာကို စောင့်ဆိုင်းခြင်းသည် မဆိုးလှပေ။

"ရှိတယ်၊ သုံးရက်နေရင်!"

"ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့။ သုံးရက်နေရင် အလုပ်စကြမယ်!"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်လုံးများသည် ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျန်းတာ့ဟယ်နှင့် သူမ၏အတွေးအမြင်အချို့ကို ပြောဆိုဆွေးနွေးခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် အတွင်းပိုင်းဒီဇိုင်းပိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကျန်းတာ့ဟယ်ကို သူမ၏ဒီဇိုင်းကိုပင် ပြသခဲ့သည်။

ကျန်းတာ့ဟယ်သည် ၎င်းကိုဖတ်ရှုပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ဆန်းသစ်သော အတွေးအခေါ်ကို ချီးကျူးခဲ့သည်။

"မင်းဆိုင်က မြို့ထဲမှာဆိုတော့ ဆိုင်ကိုမကြည့်ရသေးခင် ဘာမှအများကြီးမပြောနိုင်သေးဘူး။ ဒီလိုလုပ်ပါလား၊ မနက်ဖြန် ငါ လာကြည့်လိုက်မယ်။ ဈေးနှုန်းပြောတဲ့အခါ လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းပမာဏကိုလည်း တွက်ချက်ပေးမယ်။ ဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့လည်း အဲ့ဒီအတိုင်း ပြင်ဆင်လို့ရတာပေါ့။"

"ရပါတယ်! လီရှောင်နဲ့ အချိန်ညှိလိုက်ပါ။ ပြုပြင်ရေးကို သူတာဝန်ယူလိမ့်မယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ဆိုသည်။

***