ဝမ်ရွှမ်ကျစ်၏ ကြိုးစားမှု

အိမ်ပြန်လမ်းတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆိုင်ပြုပြင်ရေးနှင့် သူမ၏ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်ငန်းအကြောင်း စဉ်းစားနေရင်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ စကားမပြောဖြစ်ခဲ့ပေ။

"ဆိုင်ငှားပြီးပြီ။ နေ့စဉ် ငှားရမ်းခကုန်ကျစရိတ်ရှိတယ်။ ပြုပြင်ရေးကို အမြန်ဆုံးလုပ်ရမယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က နောက်ဆုံးတွင် စကားစပြောသည်။

"မနက်ဖြန် ဦးလေးစွန်းကို ဆိုင်ခေါ်သွားမယ်။ ပြီးတော့ အဒေါ်စွန်းက ဒီနေ့နေ့လယ် ငါတို့ကို အကြောင်းပြန်လိမ့်မယ်။ သူတို့ မကူညီနိုင်ရင် မနက်ဖြန် မြို့ထဲက လုပ်သားတွေ ရှာလိုက်မယ်။ ဈေးနည်းနည်းပိုများနိုင်ပေမယ့် ချက်ချင်းအလုပ်စလို့ရတယ်။"

လီရှောင်က ပြောသည်။ သူက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့, ငါ တာဝန်ယူလိုက်မယ်။"

သူ့၏လေးနက်သောအမူအရာကိုမြင်သောအခါ သူမ စိတ်တည်ငြိမ်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လီရှောင်သည် ဆောက်လုပ်ရေးကို ကောင်းမွန်စွာ စီမံခန့်ခွဲနိုင်ပြီး ပြုပြင်ရေးတွင် ပြဿနာမရှိနိုင်ပေ။

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ လျိုရှီသည် ပြုံးလျက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၂ ပုံးထပ်မံရောင်းချခဲ့ကြောင်း ပြောပြသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ရွှမ်ကျစ်သည်လည်း ပြန်ရောက်လာပြီး ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၆ ပုံးနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

အပျော်ဆုံးလူမှာ အဒေါ်ဝမ်ဖြစ်သည်။ သူမ၏သားသည် မနေ့က ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၁၈ ပုံးရောင်းချခဲ့ပြီး တစ်နေ့တည်းတွင် ကြေးနီပြား ၄၅၀ ပြားရရှိခဲ့သည်။ မနေ့ညက မိသားစုတစ်စုလုံးသည် ပိုက်ဆံရေတွက်ရန် စုဝေးခဲ့ကြပြီး ပျော်ရွှင်လွန်း၍ အိပ်မပျော်နိုင်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

သူမ၏သမီးပင်လျှင် အစ်ကိုနှင့်အတူ ကောက်ညှင်းအေးတုံးသွားရောင်းချင်နေသည်။ သူမ၏သားက သူသည် တစ်နေ့လျှင် ၃ ခေါက် ပြဿနာမရှိဘဲ သွားနိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။ လျိုမိသားစုက ကောက်ညှင်းအေးတုံးအလုံအလောက်မပြုလုပ်သောကြောင့် သူ နောက်ကျခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အကယ်၍ လျိုမိသားစုတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးအလုံအလောက်ရှိပါက သူသည် နောက်တစ်ခေါက်ထပ်သွား၍ တစ်နေ့လျှင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးပုံး ၂၄ ပုံးရောင်းချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူသည် တစ်နေ့လျှင် ၆၀၀ ပြားရရှိမည်ဖြစ်သည်။ ရွှမ်ကျစ်၏တစ်နေ့ဝင်ငွေသည် မိသားစုဝင်အားလုံး၏ဝင်ငွေပေါင်းထက်ပင် ပိုများသည်။

"ဒါကောင်းပေမယ့် အရမ်းအလုပ်ကြိုးစားတာတော့ မကောင်းဘူး။ လိုအပ်တဲ့အခါ အနားယူသင့်တယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က အဒေါ်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီအချိန်မှာ အပြင်ထွက်ရင် နေ့လယ်စာစားဖို့ အိမ်ပြန်မရောက်နိုင်မှာစိုးရတယ်။"

"ရပါတယ်။ မနက်က သူ့အတွက် ပြောင်းဖူးမုန့်နဲ့ ကြက်ဥပေါင်း လုပ်ပေးထားတယ်။ ခုနက သူ နည်းနည်းစားသွားတယ်။ ပြီးတော့ အာ့ယာလည်း အခု ချက်တတ်နေပြီ။ သူ့အစ်ကိုကို ဗိုက်ဆာအောင် မထားပါဘူး!"

သူတို့သည် မနေ့ညကပင် ဆွေးနွေးပြီးဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူမ၏သားက အကြံပြုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ မင်းတို့အိမ်မှာ မစားတော့ဘူး။ အာ့ယာ ချက်ထားတယ်။ အိမ်ပြန်စားပြီးမှ လာကူညီမယ်။"

အဒေါ်ဝမ်က ပြောသည်။

သူမသည် နွားလှည်းပေါ်မှ သူမ၏ခြင်းတောင်းကို ယူလိုက်သည်။ သူမသည် ယနေ့တွင် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် အသားအချို့လည်း ဝယ်ယူခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူတို့ငွေဝင်နေပြီဖြစ်ပြီး ရွှမ်ကျစ်နှင့် သူ့အဖေသည် ပင်ပန်းသောအလုပ်များလုပ်ဆောင်နေသောကြောင့် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ စားသောက်သင့်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမကို နေခိုင်းခြင်းမပြုဘဲ ယဉ်ကျေးစွာ စကားအနည်းငယ်ပြောပြီးနောက် လွှတ်လိုက်သည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထို့နောက် ကလေးနှစ်ယောက်ကို ချက်ပြုတ်ရာတွင် ကူညီရန် ခေါ်လိုက်သည်။

ညစာစားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပန်းကန်များဆေးကြောနေစဉ် အဒေါ်ဝမ်သည် ဝမ်အာ့ယာကို ခေါ်ဆောင်လာသည်။ မိန်းကလေး၏မျက်နှာသည် အမှန်တကယ်ပင် ရောင်ရမ်းမနေတော့ဘဲ ဒဏ်ရာသာ အနည်းငယ်နီရဲနေသည်။

"သူ ကူညီချင်လို့တဲ့။ ဒီနေ့အတွက်တော့ လခမပေးရဘူး!"

အဒေါ်ဝမ်က လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောသည်။

"ဒါဘယ်ဖြစ်မလဲ?"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ချက်ချင်းငြင်းဆန်သည်။

"ဘာလို့မဖြစ်ရမှာလဲ? သူ မနက်ဖြန်မှ အလုပ်စမှာ။ ဒီနေ့အတွက် ပိုက်ဆံပေးစရာမလိုဘူး။ ငါပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်!"

အဒေါ်ဝမ်က တိုက်ရိုက်ပြောသည်။

"ဟီးဟီး၊ ကောင်းပါပြီ! အဒေါ်ပြောတဲ့အတိုင်းပေါ့!"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရယ်မောလိုက်သည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် လက်စကိုခေါက်တင်ပြီး ကူညီရန် လာနေသည်ကိုမြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလျင်အမြန်ပင် ငြင်းဆန်လိုက်သည်။

***