ဆိုင်ကြီးကြပ်သူ

"နှစ်ယောက်တောင် ငှားမှာလား?!"

"ဟုတ်တယ်။ တစ်ယောက်က နေ့အတွက်၊ နောက်တစ်ယောက်က နေ့လယ်နဲ့ ညအတွက်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

"အဒေါ်ဝမ်, ကြီးကြပ်သူဖြစ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားလား?"

အဒေါ်ဝမ်သည် အလုပ်တွင် လျင်မြန်ပြီး တွက်ချက်မှုကောင်းကာ ယုံကြည်ရသောသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့ကိုယုံကြည်သည်။

"တစ်လကို ခွင့်သုံးရက်၊ တစ်လကို ငွေ ၅ စ။"

"အများကြီးပဲ?"

အဒေါ်ဝမ်သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဟီးဟီး, လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ လစဉ်ရောင်းအားသတ်မှတ်ချက်ကို ပြည့်မီနိုင်ရင် အပိုဆုလည်း ရှိဦးမှာ။"

အဒေါ်ဝမ်၏အမူအရာသည် ဗလာဖြစ်နေပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏စကားများကို နားမလည်သည့်ပုံပင်။

"ကောင်းပြီ, ကျွန်မဆိုလိုတာက လအစတိုင်းမှာ အဲ့ဒီလအတွက် ဝင်ငွေသတ်မှတ်ချက်တစ်ခု သတ်မှတ်ပေးမယ်။ လကုန်မှာ သတ်မှတ်ချက်ကိုပြည့်မီရင် ဒါမှမဟုတ် ကျော်လွန်သွားရင် လစာအပြင် အပိုဆုကြေးလည်း ပေးမယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ရှင်းပြသည်။

အဒေါ်ဝမ်သည် ယခင်ကဲ့သို့ ရှုပ်ထွေးနေပုံမပေါ်တော့ပေ။ သူမနားမလည်သော စကားလုံးအသစ်အချို့ကြားခဲ့ရသော်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ဆိုလိုသည်ကို သူမနားလည်သွားသည်။

"ငါ လုပ်နိုင်ပါ့မလား? ပြီးတော့ ငါဆိုင်မှာဆိုရင် မင်းက..."

တစ်လလျှင် ငွေ ၅ စ၊ ဤကဲ့သို့သောအလုပ်ကို ဘယ်မှာရှာနိုင်မည်နည်း။ ထို့အပြင် ၎င်းသည် ကာလတိုအလုပ်လည်းမဟုတ်ပေ။

"ကျွန်မနဲ့အတူ အာ့ယာရှိနေမှာပဲလေ?"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"သူမ မနက်ပိုင်း ဈေးမှာ ကျွန်မနဲ့အတူလိုက်မယ်။ နေ့လယ်ပိုင်းကျရင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးလုပ်တာ ကူညီပေးမယ်။ သင်္ဘောကျင်းကိစ္စကတော့..."

သူမ၏သားသည် ယခုအခါ ဆယ်မိုင်အတွင်းရှိ ကျေးရွာများတွင် ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းချနေပြီး တစ်နေ့လျှင် ဝမ် ၃၀၀ ရရှိနိုင်သည်။ ယွဲ့အာက သင်္ဘောကျင်းတွင် ဆိုင်ခင်းလိုကြောင်း ပြောခဲ့သည်။

သူမရောင်းချသော ကောက်ညှင်းအေးတုံးတစ်ပွဲတိုင်းအတွက် ၁ ပြားရရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏သားထက်ပင် ပိုမိုရရှိနိုင်သည်။ ယခု ယွဲ့အာက သူမကို ဆိုင်စောင့်ခိုင်းသောအခါ သူမသည် သင်္ဘောကျင်းသို့ မသွားနိုင်တော့ပေ။

သူမသည် ထိုအခြေအနေကို လက်ခံနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း ယွဲ့အာသည် သင်္ဘောကျင်းမှလုပ်ငန်းကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဆိုလျှင် နှမြောစရာပင်။

"ဪ ကျွန်မ လီရှောင်ကို စုံစမ်းခိုင်းထားတယ်။ အုပ်ချုပ်ရေးရုံးက အဲ့ဒီမှာရှိတဲ့ ဆိုင်တွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ စီစဉ်နေတယ်လို့ သူပြောတယ်။ လောလောဆယ်တော့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဆိုင်ခင်းခွင့်မပြုဘူးတဲ့။"

"နှမြောစရာပဲ။"

အဒေါ်ဝမ်သည် အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဟီးဟီး အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒါကောင်းတဲ့အရာပဲ။ စီမံကိန်းပြီးသွားရင် ဆိုင်ငှားလို့ရပြီ။ ''လျိုရှီရဲ့စားသောက်ဆိုင်''ရဲ့ ဒုတိယဆိုင်ခွဲအတွက် ကောင်းတဲ့နေရာဖြစ်လာမှာ။"

"သိပ်ကောင်းတဲ့အကြံပဲ!"

အဒေါ်ဝမ်က ပြုံးလိုက်သည်။

သူတို့စကားပြောနေစဉ်တွင် သာ့ရှီရွာသို့ ပြန်ရောက်သွားကြသည်။ နောက်တစ်နေ့တွင် အလုပ်များသောနေ့တစ်နေ့ဖြစ်သည်။ ယနေ့တွင် ဝမ်အာ့ယာလည်း လာကူညီသည်။

နံနက်စောစောတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထုံးရည်ပုံး ၁၀ ပုံးကျော်ရောစပ်ပြီး ဝမ်အာ့ယာကို စစ်ထုတ်ခိုင်းသည်။ သူမသည် လျိုရှီကို ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းရာတွင်လည်း ကူညီပေးသည်။ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် အဒေါ်ဝမ်တို့သည် ဈေးတွင် ဆိုင်ဆက်လက်ခင်းကြသည်။

သူမ ပစ္စည်းများမသိမ်းမီမှာပင် လီရှောင်ရောက်လာသည်။ သူသည် သူမဒီဇိုင်းဆွဲထားသော ပရိဘောဂများ၏အတိုင်းအတာများကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ဦးလေးကျန်းက အတိုင်းအတာတွေရေးပေးပြီးသားပဲ။ ပရိဘောဂအတွက်ကတော့ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ဦးလေးစွန်းဆီ နောက်မှသွားလိုက်။"

လီရှောင်က ပုံစံကို လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပုံကိုဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏မူလပုံတွင် အတိုင်းအတာများထပ်ထည့်ထားသည်ကို သတိပြုမိသည်။

"ရပါတယ်! ပြုပြင်ရေးမစခင် ဦးလေးစွန်းဆီသွားပြီး ပရိဘောဂတွေ ပိုလုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့က ပုံကိုသိမ်းရင်းပြောသည်။

"ကောင်းပြီ, ငါအုတ်ဖုတ်ဖိုကို အုတ်သွားဝယ်ပြီး တခြားပစ္စည်းတွေလည်း နောက်မှမှာလိုက်မယ်, ဒါကြောင့် နေ့လယ်ကျရင် အိမ်ပြန်မလာတော့ဘူး။ နေ့လယ်ကျမှ အတူတူပြန်ကြမယ်။"

***